.

.

woensdag in week 27 door het jaar

Jezus leert zijn leerlingen bidden. En daarmee leert Hij ook ons bidden.
Vanuit dit evangelie wil ik met u nadenken over de vraag wie er onze kinderen leert bidden.

Hopelijk krijgen ze dit mee van thuis uit, en horen ze er niet voor het eerst over bij een eerste communie of een godsdienstles op school. Eigenlijk is ‘aanleren’ geen goed woord wanneer het gaat over kinderen en gebed. Veel belangrijker is dat het kind ziet dat er thuis gebeden wordt, en dat het als vanzelfsprekend wordt opgenomen in het gezinsgebed. Een kind zal (wanneer het nog klein is) daar geen kritische vragen over stellen, het zal het als goed ervaren, want mama en papa doen het, en dan is het goed. Zo is een kind.
Of het nu bij het opstaan is, voor en/of na het eten, bij het slapen gaan, of wanneer ook, het is goed dat we onze kinderen opvoeden in de realiteit dat het goed is dat een christen bidt.

En als het op latere leeftijd ineens beslist om niet meer te bidden (laat een puber maar puberen), dan heeft het ten minste de herinnering dat zijn ouders baden, en dat ze dit nog doen. Die herinnering mogen we niet onderschatten. Vroeg of laat zal God hen onderdompelen in deze her-innering; zelfs zo dat het een bron wordt van genade voor die opgroeiende mens met al zijn vragen en twijfels.

We kennen het begrip erfzonde. Maar er bestaat ook zoiets als erfgenade; het goede dat wordt doorgegeven, dikwijls in stilte en verborgen. Maar God is groter in zijn genadegaven dan we doorgaan denken of geloven. Wie bidt met zijn kinderen, houdt iets in leven dat van fundamenteel belang is voor het verdere leven van zijn kind.

Uiteraard geldt dit niet enkel voor ouders. Ieder die in contact staat met kinderen draagt daarin zijn verantwoordelijkheid.
Zelfs de leiding in de jeugdbeweging. Toen ik vroeger jaarlijks mee op scoutskamp ging baden wij zingend iedere avond rond de vlaggenmast ‘Oh Heer, d’avond is neergekomen…’. Velen van ons kennen dat beslist nog. Van harte hoop ik dat de jeugdleiding van vandaag ook bidt met hun bengels. Ok, misschien op een meer hedendaagsere manier, maar zo dat het kind leert zijn handen te openen voor Hem die het leven geeft, dat er een vriend is uit de hemel die hun hart woont: Jezus die met hen meegaat, hen helpt elkaar graag te zien, hen helpt te vergeven, hen helpt goede keuzen te maken.

Daarbij niet vergetend dat het ‘goede gesprek’ met onze jongeren ook zeer belangrijk is. Spreek met hen over Jezus als de Vriend uit de hemel die in hen woont. Vertel verhalen uit de Bijbel op hun niveau opdat ze hun Vriend steeds beter leren kennen. Maak tekeningen van Jezus, zing over Hem aan tafel.

Lieve ouders, beste opvoeders, geef Jezus een plaats in het leven van de kinderen. Moge ze, mede door uw toedoen, door en door goede mensen worden, die op latere leeftijd zullen weten waarvoor ze leven, vanuit wie ze leven, wat ware liefde en trouw betekent, wat engagement wil zeggen, enz… De jeugd is de toekomst van morgen. Moge de kinderen van vandaag morgen christenen zijn die fier en blij dragers zijn van Gods Vrede, uitdragers van zijn liefde.

kris

4 opmerkingen:

  1. Jona is toch wel een vreemde profeet. Hij vlucht voor de opdracht die de Heer hem toevertrouwt en als hij het dan uiteindelijk toch doet, is hij ontstemd omdat hij succes heeft. Nineve luistert naar zijn woord dat het woord van God zelf is. Wij, in onze tijd, zouden ons verheugen als onze parochianen zo naar onze prediking zouden luisteren. Jona is kwaad omdat God goed is. Hij vraagt zelfs dat God de levensadem die Hij eens in hem blies, van hem weg zou nemen. Wie kan nu zoiets vragen: liever sterven dan dat mensen zich bekeren. God troost hem met een ricinusboompje. Maar daardoor laat God hem zien dat Hij alle mensen gaarne ziet en wil redden. Gelukkig hebben wij nu het gebed van Jezus: Vader, Uw Naam worde geheiligd. Hoe wordt Gods Naam, Gods wezen, geheiligd? Als mensen leven volgens de beloften van hun doopsel. Als zij leven voor God en de anderen en niet meer voor zichzelf alleen. Heer, geef dat de mensen van nu, onze kinderen, hun kinderen blijven laten dopen. Dan zetten zij hun kind in het spoor van Jezus, die allerliefste, allerschoonste mens, Gods Zoon en onze Heer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kris ik vind je verhaal weer fantasties, gewoon je kinderen vertellen en voor doen klaar punt uit. Heerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Laten we bidden voor de toekomst van morgen,en het voorbeeld geven,al is het maar een kruisteken maken voor het eten,en danken voor de maaltijd,vanuit dankbaarheid voor alle zegeningen van de dag en het leven kunnen we onze'kleinkinderen'een stukje van God leren ontdekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoe goed onze hemelse Vader is,ontdekken we vandaag weer in de 1 é lezing,laten we blijven ontdekken waar we God voor kunnen danken ,zegeningen door alle eeuwen en tijden.

    BeantwoordenVerwijderen