.

.

dinsdag in de 6e paasweek

In de eerste lezing van vandaag lezen we: Om middernacht waren Paulus en Silas aan het bidden en zongen ze lofliederen voor God.

Paulus en Silas hebben voor zich een duidelijke keuze gemaakt. In de gevangenis geworpen, blijven ze vertrouwen op de belofte van de Heer. Zij nemen niet de methode over van hen die hen gefolterd hebben. Ze gaan op hun beurt niet over tot geweld. Zij kiezen voor het stille verzet, in de lijn van de gekruisigde Christus. In de stilte van hun donkere cel vertrouwen zij zich aan God toe, bidden tot Hem, danken Hem omdat ze door hun lijden iets mogen bijdragen tot het heil en het geluk van de wereld.

Wanneer ze dan ook nog beginnen te zingen, verstaan de gevangenen er niets meer van. Dat is vaak zo.

Waarom zingen en juichen christenen eigenlijk ?
Wat valt er te zingen in een wereld vol haat ?
Wel, er valt te zingen omdat er een uitweg bestaat uit al het kwaad en omdat het kwaad niet hoeft te overwinnen.
Daarom valt er te zingen !

Het wordt tijd nieuwe zangers de wereld in te zenden met het lied van Gods bevrijding op de lippen.
Eigenlijk zouden we moeten zingen alsof het de lust van ons leven is.

De overweging van vandaag is naar woorden 'Bezinningen bij Gods Woord van dag tot dag', door de Norbertijnen van de abdij Postel, uitgegeven bij © Brepols.

4 opmerkingen:

  1. Dat deden ook de gevangen priesters en gelovigen in de gevangenissen van de communisten. Ze zongen het credo, de psalmen, de Gregoriaanse gezangen van de Kerk. De bewakers kwamen zo onder de indruk daarvan dat ze uitleg vroegen over dat geloof. Denk maar aan bisschop Frans Van Thuan in Vietnam, dertien jaar in eenzame opsluiting alleen omdat hij christen was. Maar het regime kon hem niet vasthouden, hij had niets onwettigs gedaan. Plots werd hij vrijgelaten en het land uitgezet. Hij werd in Rome tot kardinaal gecreëerd en voorzitter van de pauselijke raad justitia et pax.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Waarom is het eigenlijk goed dat Jezus heengaat? Waarom is die marteldood nodig? Ik denk: omdat daar op het kruis duidelijk wordt wie Jezus was en wat Hij kwam doen. Hij kwam ons inzaaien in Gods heerschappij. Toen heeft men dit niet gewild. Zouden wij het nu beter doen? Daar op het kruis zien we in dat Jezus ten einde toe en als het niet anders kon, tot in de dood, trouw bleef aan die zending en dat Hij IS, 'dat Ik ben' (zoals Hij het aankondigt in Joh. 8,28), dat Hij (van) God is. Hij zendt ook de H. Geest. Het is pas in het licht van Pinksteren, in het licht van de H. Geest dat wij begrijpen dat Jezus Gods Zoon is. Want de H. Geest laat duidelijk zien wat zonde is. Zonde is niet geloven in Jezus. Dat is de echte zonde, omdat je je dan niet in laat zaaien in Gods heerschappij en dus zonde-r God blijft. Jezus is de enige weg naar de Vader. Uit onszelf zouden we nooit weten dat God liefde is en niets anders wil dan liefde. Uit onszelf maken we afgoden van geld, macht, eer, genot en noem maar op. Dat is niet de echte God. Dat is ook de zin en het doel niet van de schepping. Want het is juist deze onevenwichtigheid van enkele mensen die alle macht of goederen naar zich toetrekken, die de oorzaak wordt van tekorten voor en discriminatie van anderen. De H. Geest toont ook wat gerechtigheid is, omdat Jezus naar de Vader gaat. De Vader veroordeelt Jezus niet zoals de rechtbanken van de mensen. De Vader stelt Jezus in het gelijk en door Hem op te wekken uit de dood toont God duidelijk dat Jezus Zijn welbeminde Zoon is. De H. Geest toont ook het oordeel, want de vorst van deze wereld is geoordeeld. De vorst van deze wereld is juist het naar zich toehalen van macht, eer en rijkdom zodat anderen tekort hebben. Als mensen onder Gods heerschappij leven, heeft die duivelse en wereldse mentaliteit afgedaan. En de wereld kan die nieuwe beweging die met Jezus in is gezet wel tegenhouden. De wereld kan de Kerk het zwijgen opleggen, zoals in de eerste lezing. Maar die boodschap van leven die het christelijk geloof is, is altijd weer sterker en komt vroeg of laat toch weer naar buiten. We staan in die altijddurende strijd van de eindtijd die met Jezus begon. Ook wij moeten vechten tegen heerszucht, hebzucht, eerzucht en al wat ermee gepaard gaat. Zelfs als priester of zuster ben je niet vrij van die wereldse mentaliteit, zoals onze paus het ook vaak zegt. De wereld achtervolgt ons zelfs in het klooster, maar Jezus heeft de wereld overwonnen (Joh. 16,33).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Soms lijkt het wel of we nog niet bestand zijn tegen de overmacht van de liefde van God. Overweldigd door Zijn liefde zoals we ons soms kunnen ervaren, wanneer de Geest van het Evangelie werkelijk doordringt, wanneer we Zijn nabijheid voelen in de mens naast ons, wanneer ons hart uitgaat naar de lijdende mens, herkennen we onszelf niet meer, zo diep getroost en gesterkt te zijn door de Geest, dat ons eigen kleine leventje er helemaal niet meer toe doet, maar dat we maar één ding weten: Zijn Koninkrijk moet in aantocht zijn. Het is wel begrijpelijk dat tegenover deze macht die de uitgestorte liefde is een reactie van de kleine mens er een moet zijn van afweer en onbegrip. Dan helpt dit: jezelf inleven in de verhalen van de Schrift, jezelf ertussen plaatsen. Dan wordt duidelijk hoe, historisch verankerd, de tocht van God met de mens de werkelijke basis is van ons bestaan. Niet in tegenspraak met moderne wetenschap maar juist als referentie voor alles wat de mens van zichzelf kan weten. Alleen in die ervaring ligt het bevrijd zijn van de benauwende context van alledag. Hoe indrukwekkend het getuigenis van Paulus en zijn metgezel in de gevangenis. Kan ik zo niet ontsnappen aan mijn eigen gevangenis?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een zeker procent moslims getuigen dat hun geloof voor de wet gaat,en wij katholieken ? durven we ook geloofsgetuigen zijn?

    BeantwoordenVerwijderen