.

.

dinsdag in de 7e paasweek

Vandaag horen we in de eerste lezing Paulus zeggen: 'Nu ben ik op weg naar Jeruzalem, gedreven door de Geest, zonder te weten wat me daar te wachten staat, behalve dan dat de heilige Geest me in iedere stad verzekert dat gevangenschap en vervolging mijn deel zullen zijn. Ik hecht echter niet de minste waarde aan het behoud van mijn leven, als ik mijn levenstaak maar kan voltooien en de opdracht uitvoeren die ik van de Heer Jezus ontvangen heb: getuigen van het evangelie van Gods genade.'

Wanneer men hoort dat een koppel een kindje verwacht zegt de omgeving dikwijls: 'Als het kind maar gezond is, da's het voornaamste'. Op zich is dat natuurlijk een mooie wens. Elke ouder hoopt ook dat zijn kind gezond is. Ouders van wie het kind voortdurend ziek is, of waarvan het kind een handicap draagt, dragen soms een diep lijden in zich dat we niet moeten onderschatten.

En toch... we moeten ons durven de vraag stellen of de gezondheid van een mens het aller belangrijkste is in zijn of haar leven.
In onze samenleving heeft men de mond vol van gezondheid en lichamelijkheid. Maar over het volbrengen van Gods wil wordt amper gesproken. En daarmee zeg ik niet dat gezondheid en lichamelijkheid geen belang zouden hebben, maar wat heeft men aan het voortdurend behartigen van deze dingen terwijl men de vraag naar Gods wil amper stelt.

Eigenlijk zouden we moeten zoeken naar eenheid in deze zaken. Gezondheid en lichamelijkheid kunnen beleefd worden in God en krijgen zo hun plaats in het volbrengen van Gods wil. Een minder goede gezondheid kan ook een springplank zijn of worden naar het vinden en volbrengen van Gods wil.

Laten we in ons leven de wil van God zien als het hoogste goed. En moge al het andere ten dienste staan van dat.

In een boek van Jan De Cock las ik gisteravond het volgende: ‘Wanneer je sterft, zal dat niet zijn omdat je ziek bent, maar omdat je leefde’. Een citaat van Seneca.
Woorden om te onthouden …

kris

7 opmerkingen:

  1. Ja, Kris, ik ben God dankbaar dat ik mag leven. En ik ben Hem ook dankbaar dat ik mag proberen te leven in het spoor van Jezus, die mij de ware God leert kennen. Dat is eeuwig leven. En al de rest, hoe belangrijk ook, verbleekt daarbij. Ik heb in mijn leven niet kunnen doen wat ik dacht. Ik had er veel meer van verwacht. Mijn zwakke zenuwen zijn nochtans de springplank geweest naar mijn God. Was ik veel sterker geweest, dan zou ik misschien heel diep gevallen zijn. Want nachtelijke vergaderingen, daar moet je sterk voor zijn om daarin recht te blijven, naar het lichaam en naar de ziel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. hHoe kan je Gods wil achterhalen ttz wat is Gods wil met mijn leven ?
      Ja God ik wil Uw wil doen, maar zeg mij wat Uw wil is.

      Verwijderen
    2. Persoonlijk denk ik dat het het beste is het leven te aanvaarden zoals het komt. Achteraf zal je merken dat dit Gods wil, Gods liefdesverlangen met jou was. Zie maar de reacties hieronder. Je moet proberen elke dag te doen wat die dag van je gevraagd wordt. Ben je gezond en heb je werk, doe het goed. Dat is Gods wil. Heb je een gezin, zorg er goed voor. Komen droevige dagen van ziekte of tegenslag, probeer met Gods hulp je erdoor heen te slaan. Dan zal je meemaken en kunnen zeggen wat Roosje en Stefan hieronder zeggen. Ook ik ben dankbaar dat mijn leven, ondanks de breuk in mijn studietijd, zo verlopen is. Het was niet zoals ik het gedroomd had, maar in het college moesten wij een roman lezen met als titel: 'Het leven dat wij droomden'. Het boek droeg als ondertitel: 'Van het leven dat wij droomden, is het echte leven de weerglans niet'. Hoe mooi is dit en waar. Ik zou zeggen: God zij dank dat het zo niet is zoals wij het droomden.

      Verwijderen
  2. Kris jouw woorden over gezondheid en ziekte zijn heel waardevol. Inderdaad wordt in deze tijd gezondheid en schoonheid gezien als het hoogste goed waardoor andere waarden vergeten worden. Ik weet waar ik over praat want ik ben al ruim 24 jaar bedlegerig. Maar ik voel mij heel gelukkig en tevreden en een volwaardig mens. Ik kan er zijn voor anderen en mijn leven heeft zich verdiept. Hoe gek het misschien ook klinkt, achteraf ben ik dankbaar voor alles wat mij is overkomen. En met Zijn hulp en liefde kan ik dit volbrengen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. bedankt, roosje, voor je mooie getuigenis. heel herkenbaar. ik ben 7 jaar geleden ernstig invalide geworden maar kan het je nazeggen 'dat ik achteraf dankbaar ben voor alles wat mij is overkomen'. laten we God verheerlijken in plaats van onszelf.

      Verwijderen
    2. Dankjewel Stefan en Roosje maar dit wil ik zeker onthouden "Laten we God verheerlijken in plaats van onszelf"

      Verwijderen
    3. Roosje en Stefan, bedankt voor jullie getuigenis. Het sterkt me en laat me zien dat wat ik meemaak maar kleine prutskens zijn. Jullie zijn zo'n sterke voorbeelden, ik zei bijna hedendaagse heiligen, door wat jullie meemaken en jullie geloof en dankbaarheid. Dank voor dat alles.

      Verwijderen