dinsdag in de 6e paasweek

Wat moet ik doen om gered te worden ?

Tekst overweging: Kris

In de eerste lezing horen we hoe Paulus en Silas, gewond en opgesloten, midden in de nacht lofzangen aanheffen in de gevangenis. In het evangelie horen we hoe Jezus zijn leerlingen voorbereidt op zijn heengaan en hun de komst belooft van de Pleitbezorger, de Geest van waarheid. Wat in het evangelie als belofte wordt uitgesproken, zien we in de eerste lezing werkelijkheid worden: de Geest is aan het werk, levend en krachtig aanwezig.

Paulus en Silas zitten opgesloten in een kerker. Hun voeten vastgeklemd in het blok, hun lichamen getekend door slagen. Toch breekt het lijden hun innerlijke vrijheid niet. Midden in de nacht bidden zij en zingen zij lofliederen. Niet omdat hun pijn verdwenen is, maar omdat zij zich gedragen weten door een kracht die sterker is dan angst en wanhoop. Dat is het werk van de Geest. Hij neemt het lijden niet weg, maar laat mensen erdoorheen standhouden in geloof en vertrouwen.

Dat kon de gevangenbewaarder niet vatten. Hij zag hoe deze mannen, die vernederd en mishandeld waren, niet bitter of boos werden. Wanneer een aardbeving de gevangenis doet daveren en alle deuren doet openspringen, denkt hij dat alles verloren is. In paniek grijpt hij naar zijn zwaard om zichzelf van het leven te beroven. Maar dan klinkt plots de stem van Paulus: “Doe uzelf niets aan.” De man hoort geen woede, geen wraak. Alleen iemand die hem wil behoeden voor wat hij van plan was.

Dat moet de man diep geraakt hebben. Niet alleen de deuren van de gevangenis waren geopend, maar iets opende ook zijn hart.

En dan die ene, zo belangrijke en diepmenselijke vraag: “Wat moet ik doen om gered te worden?”

Die vraag leeft ook vandaag in veel mensen. Misschien niet altijd letterlijk met die woorden, maar wel als een verlangen naar richting, vrede en waarheid. Wat geeft werkelijk zin aan ons leven? Hoe kunnen wij worden wie God ons bedoeld heeft? Hoe raken wij bevrijd van alles wat ons gevangenhoudt en ons verwijdert van onze diepste roeping?

Het antwoord van Paulus klinkt eenvoudig: “Geloof in de Heer Jezus.” Die woorden lijken snel uitgesproken, maar ze dragen een hele levensinhoud in zich. Geloven in Jezus is meer dan een gedachte of een overtuiging. Het is een toevertrouwen. Het is je leven in zijn handen leggen en Hem toelaten je van binnenuit te vormen. Stap voor stap, gedragen door de Geest.

In het 'credo' belijden wij ons geloof. Het Latijnse woord 'credere' wordt in de christelijke traditie spiritueel verbonden met 'cor dare': je hart geven. Dat beeld kan helpen om te verstaan wat geloven werkelijk betekent. Wie gelooft, stelt zich open voor Christus en leert leven vanuit vertrouwen en overgave. Belangrijk is te beseffen dat geloof geen prestatie is die wij zelf tot stand brengen. Het is een vrucht van de Geest die in ons werkzaam is. Het is een proces van inzicht, overgave en verandering van leven.

We zien dit proces gebeuren bij de gevangenbewaarder. Eerst bewaakt hij Paulus en Silas, dan laat hij zich raken, en daarna wast hij hun wonden, opent hij zijn huis en ontvangt hij het doopsel. Zijn leven verandert omdat de Geest hem heeft aangeraakt. De Geest heeft hem binnengevoerd in een nieuw leven in Christus, gekenmerkt door innerlijkheid, zorg en gastvrijheid.

Een dergelijk proces gebeurt vaak op momenten waarop ook onze zekerheden wankelen. Ik denk aan ziekte, verdriet, schuld of een pijnlijke breuk. Juist op zulke momenten kan een mens plots anders naar het leven gaan kijken. Niet dat God die pijn en die breuken wil, maar Hij kan er wel doorheen werken en mensen tot nieuwe inzichten brengen. Het is vaak in gebrokenheid en kwetsbaarheid dat een diepere openheid ontstaat voor Gods aanwezigheid. Ook op die wijze werkt de Geest. Hij daalt niet alleen af in de bovenzaal bij Maria en de leerlingen. Hij is ook aanwezig in de verwarring, de vragen en de kwetsbaarheid van mensen.

In het evangelie van vandaag spreekt Jezus over de Pleitbezorger, de Geest die de leerlingen zal binnenleiden in de waarheid. De Geest verbindt hen steeds dieper met Jezus. Hij zal hun doen verstaan dat Christus leeft en dat zijn weg betrouwbaar is.

Wij proberen vaak alles zelf vast te houden. We vullen onze dagen met gedachten, zorgen en plannen. Toch groeit geloof niet door voortdurende controle, maar door openheid voor Gods aanwezigheid. Daarom is bidden ook niet eerst een kwestie van veel woorden of grote prestaties. Bidden begint bij stil worden voor God, bij luisteren, bij beschikbaar worden voor Hem en voor de Geest die ons van binnenuit leidt.

Meer dan wij het gebed dragen, draagt het gebed - de Geest - ons. Dag na dag mogen we terugkeren naar die stille Bron.

Laten we bidden

Heer Jezus Christus,
moge uw Geest ons leren bidden
in eenvoud en overgave.
Mogen wij zo groeien
in innerlijke vrede en trouw.
Amen.

Geliefde mensen, laten wij elke dag opnieuw drinken uit de bron van ons doopsel, waar Gods genade ons blijft vernieuwen en dragen.
Een toegewijde dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Als de aarde in jouw leven beeft, heb je dan de neiging om je op te sluiten in bitterheid of boosheid? Weet dat God je ook op zulke momenten niet loslaat. Zoals bij de gevangenbewaarder wil Hij je hart aanraken en je leiden naar geloof en zorg voor anderen.