Van Woord naar leven

Verduister het licht niet Tekst overweging: Kris Vandaag spreekt Jezus over het oog als lamp van het lichaam en over de schat van ons hart . Waar richten wij onze blik op? Wat trekt onze aandacht? Wat beschouwen wij als werkelijk waardevol? Het zijn belangrijke vragen. Want wat wij in ons hart koesteren, zal ons leven vormen. Veel dingen vragen onze aandacht. Werk, zorgen, bezit, verwachtingen, plannen, meningen van anderen. Sommige daarvan zijn belangrijk en verdienen onze inzet. Toch kunnen ze zo veel ruimte innemen dat we uit het oog verliezen wat werkelijk richting geeft aan ons leven. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn , zegt Jezus. Ons hart kan zich hechten aan geld, aanzien, succes en comfort. Het kan ook opgeslorpt raken door seksuele verlangens, een voortdurende zoektocht naar genot, ontspanning en verstrooiing. Maar het kan zich ook richten op geloof, liefde en barmhartigheid. Toegegeven, de werkelijkheid is vaak minder zwart-wit. Toch blijft de vraag belangrijk...

Leren bidden met Jezus Tekst overweging: Kris In de jaren negentig maakte ik kennis met het werk van Adrienne von Speyr (1902-1967), een Zwitserse arts en mystica. Sommige van haar boeken hebben mij jarenlang vergezeld op mijn geloofsweg. Eén daarvan is De wereld van het gebed (Abdij Bethlehem, Bonheiden, 1989). Reeds op de eerste bladzijde schrijft zij: "Het christelijk gebed is een geheimnisvol leven met God, een deelname aan de kern van zijn wezen, aan zijn goddelijke, drie-ene Liefde." In het gebed mogen we inderdaad aanzitten aan de tafel van de Drie-ene God, mogen we drinken van zijn liefde zoals een kind drinkt aan de borst van zijn moeder. Ook al kost het ons moeite om fysiek en mentaal te bidden, in wezen is gebed geen prestatie van onze kant. Het is op de eerste plaats gave, een geschenk van God aan ons gegeven. De heilige Geest wekt in ons het verlangen om te bidden en trekt ons doorheen dit verlangen en het bidden zelf binnen in de liefde die de Vader en de Z...

Van erkenning naar vertrouwen Tekst overweging: Kris Het evangelie van vandaag nodigt ons uit tot twee houdingen die nauw met elkaar verbonden zijn: tot nederigheid en tot het bewaken van een plek die alleen voor God en onszelf bestemd is. Jezus zegt dat we onze gerechtigheid niet moeten tentoonspreiden om door de mensen gezien te worden. Hij geeft verschillende voorbeelden, maar telkens komt het op hetzelfde neer: doe het goede niet met als doel applaus te krijgen. Wanneer je iets geeft uit barmhartigheid, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet. Bescheidenheid siert een mens. We voelen zelf vaak goed aan hoe onsympathiek het overkomt wanneer iemand voortdurend benadrukt wat hij allemaal voor anderen doet. Dan verliest de goede daad iets van haar schoonheid. De aandacht verschuift van de liefde naar degene die gezien wil worden. Tegelijk mogen we – wanneer we dit zien bij anderen of vaststellen bij onszelf – daar niet te snel over oordelen. Achter die behoefte aa...

Een liefde zonder grenzen Tekst overweging: Kris Men denkt wel eens dat Jezus met de Bergrede de Wet van Mozes vervangt door iets nieuws. Dat is echter niet wat Hij zelf zegt. Even eerder in dezelfde Bergrede verklaart Hij uitdrukkelijk dat Hij niet gekomen is om de Wet af te schaffen, maar om haar tot vervulling te brengen (Mt 5,17-18). Zelfs geen jota of tittel mag ervan verloren gaan , zo zegt Hij. Wat Jezus wel doet, is de diepere betekenis van Gods geboden aan het licht brengen. Achter de geboden openbaart Hij het verlangen van God naar een mens die leeft vanuit liefde. Daarom blijft Hij niet hangen bij de vraag wat toegestaan of verboden is. Hij richt zich op het hart. Hij wil zijn leerlingen binnenleiden in de volle betekenis van Gods geboden, zodat zij steeds meer gaan leven zoals hun hemelse Vader. Vandaag klinkt misschien wel één van de meest uitdagende woorden uit die Bergrede: "Heb je vijanden lief en bid voor wie je vervolgen." Wij omringen ons graag met mens...

Vragen en vragen is twee Tekst overweging: Ricky Rieter Al meerdere keren hadden we te maken met koning Achab. Hij is nog steeds de man gebleven die zich allesbehalve koninklijk gedraagt. Als koning is hij geroepen om vertegenwoordiger van God te zijn. Achab heeft een wijngaard naast zijn paleis. Hij ziet bij zijn buurman Nabot dat deze ook een wijngaard heeft. Zijn begeerte naar dat deel erbij ontbrandt in hem. Hij vraagt zijn buurman of hij de wijngaard wil verkopen, en zal er eventueel goed voor betalen, zodat hij er zelfs een grotere voor aan kan leggen op een andere plek. Het lijkt een aardig aanbod, en het is een legitieme vraag. Nabot antwoordt: ‘De Heer verhoede dat ik de grond die ik van mijn voorouders heb geërfd aan u zou afstaan.’ De vraag van de koning blijkt toch niet helemaal zuiver te zijn, want hij luistert niet naar het antwoord van Nabot. De koning wordt woedend, wordt er ‘ziek’ van dat Nabot hem niet tegemoet wil komen. Achab trekt zich terug en wil zelfs niet m...

Met de ogen van Christus Tekst overweging: Kris Toen Jezus de mensenmenigte zag ... zo begint het evangelie van vandaag. Voor alles wordt hier eerst gesproken over het zien van Jezus, over zijn blik die rust op de mensenmenigte. Dat lijkt op het eerste gezicht een eenvoudig detail, maar eigenlijk begint hier alles wat daarna volgt. Nog vóór Jezus spreekt, geneest of zijn leerlingen uitzendt, kijkt Hij. Het gaat niet om een vluchtige waarneming. Zijn blik dringt door tot de kern van de mens. Vanuit die blik voelde Hij medelijden, zo lezen we. Het Griekse werkwoord hiervoor is splagchnizomai. Dat woord is afgeleid van splagchna , wat letterlijk de ingewanden aanduidt. Het verwijst naar de diepste binnenkant van de mens, naar de plaats waar vreugde, verdriet, liefde en pijn worden ervaren. Ook wij gebruiken dergelijke beeldtaal wanneer het over onze diepere gevoelens gaat. Soms zeggen we dat we ergens buikpijn van krijgen, dat een gebeurtenis ons door merg en been gaat, dat we iets t...

Het hart als tuin waar het Woord kan groeien Tekst overweging: Kris “Want zoals de aarde haar gewassen voortbrengt, zoals een tuin het gezaaide laat ontkiemen, zo laat God, de Heer, gerechtigheid ontkiemen en glorie voor het oog van alle volken.” (Jes 61,11) “Zijn moeder bewaarde alles wat er met Hem gebeurd was in haar hart.” (Lc 2,51) Vandaag, op de gedachtenis van het Onbevlekt Hart van Maria, denken we na over haar hart als plaats van innerlijkheid, beschikbaarheid en stilte. In bovenstaande verzen uit Jesaja en Lucas klinkt iets door van een verborgen proces dat zich bij haar van binnenuit voltrok. Zoals de aarde in stilte het zaad draagt en tot leven brengt, zo was ook het hart van Maria een vruchtbare ruimte waarin God zijn werk kon beginnen. In haar ontvankelijkheid, haar beschouwende stilte en haar innerlijke beschikbaarheid liet zij toe dat iets nieuws kon ontkiemen. Haar hart was een open ruimte van overgave, waar Gods geheim zich mocht ontvouwen: het mysterie van zijn Zo...