woensdag in week 14 door het jaar
Een zending vol ontferming Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we hoe Jezus de mensen zag als schapen zonder herder. Hij werd door diep medelijden bewogen en sprak over een grote oogst die wachtte om binnengehaald te worden. Die oogst zijn de vele mensen die, vaak zonder het zelf te beseffen, verlangen naar waarheid, liefde, vergeving en vrede. De schapen zonder herder zijn mensen die zoekend door het leven gaan en nood hebben aan iemand die hun de weg naar God wijst. Daarom roept Jezus arbeiders voor zijn oogst en herders die zijn kudde met dezelfde bewogenheid dienen als Hijzelf. Vandaag spreekt Jezus opnieuw over schapen. Ditmaal noemt Hij hen de "verloren schapen van het volk van Israël". Waarom Israël? Dat kan voor ons vreemd klinken. Heeft Jezus dan alleen oog voor Israël? Heeft Hij een voorkeur voor één volk? Nee. Jezus begint waar Gods heilsweg begonnen is. Israël is het volk dat God heeft uitgekozen om zijn verbond te dragen en uiteindelijk tot zegen te zijn ...