Van Woord naar leven

Over schoonheid en vruchten Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we in de brief van Petrus hoe christenen geroepen zijn levende stenen te worden in de levende tempel waarvan Christus zelf het fundament is. Het geloof is geen verzameling losse mensen die toevallig samenkomen, maar een gemeenschap die haar fundament vindt in Hem. Het is alsof het evangelie van vandaag daarop verder bouwt. Jezus komt Jeruzalem binnen en gaat naar de tempel, het hart van het religieuze leven van Israël. Daar ziet Hij hoe de plaats die een huis van gebed moest zijn stilaan veranderd was in een ruimte van handel en eigenbelang. Zijn reactie is fel. Hij jaagt de handelaars weg, keert tafels om en roept woorden die hard moeten hebben geklonken: “Mijn huis moet voor alle volken een huis van gebed zijn.” Marcus verbindt dit heel bewust met het verhaal van de vijgenboom. De boom staat vol bladeren en lijkt levend en vruchtbaar. Toch draagt hij geen vruchten. Het is het beeld van een mooi verzorgde tempel, m...

Een tempel van levende stenen Tekst overweging: Kris Vandaag lezen we bij Petrus in de eerste lezing: “Laat u zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijke tempel.” Het zijn woorden die geschreven werden in een tijd waarin de tempel van Jeruzalem een centrale plaats innam in het religieuze leven van het volk. Voor velen was de tempel dé plaats waar God woonde, waar men offerde, bad en samenkwam. In die context opent Petrus een verrassend nieuw perspectief. Hij zegt dat Gods aanwezigheid niet langer verbonden is met één gebouw uit steen, hoe heilig dat gebouw ook werd ervaren. God wil wonen in een levende gemeenschap van mensen die zich laten vormen door Christus. Hij noemt Jezus de levende steen waarop alles rust, en van daaruit worden ook wij geroepen levende stenen te worden. Christus is niet alleen het fundament van die geestelijke tempel, maar ook Degene die haar bijeenhoudt en bezielt. Doorheen de geschiedenis heeft de Kerk vele gebouwen opgericht. Over he...

Waar liefde knielt Tekst overweging: Kris De eerste lezing uit de eerste brief van Petrus gebruikt een beeld dat de mensen uit die tijd meteen begrepen. In de oudheid konden slaven worden vrijgekocht wanneer iemand de prijs betaalde die nodig was om hen hun vrijheid terug te geven. Petrus neemt dat beeld over en zegt dat wij niet zijn vrijgekocht met goud of zilver, met dingen die uiteindelijk vergaan, maar “met het kostbare bloed van Christus” . Daarmee wil hij zeggen hoe diep Gods liefde gaat. Christus heeft zich helemaal gegeven om de mens opnieuw vrij te maken. Niet vrij om zomaar te doen wat we willen, maar vrij om opnieuw te leven zoals God het bedoeld heeft. Petrus schrijft aan christenen die die weg al zijn ingeslagen. “Nu u gehoorzaam bent aan de waarheid” , zegt hij. Dat klinkt vandaag misschien wat streng in onze oren, maar hij bedoelt eigenlijk: nu jullie het evangelie hebben aanvaard en je hart ervoor hebben geopend. Hij spreekt ook over een hart dat “gelouterd”...

Zijn we beschikbaar ? Tekst overweging: Kris Het evangelie van vandaag volgt onmiddellijk op het verhaal van de rijke jongeman. Die man was oprecht op zoek naar een leven met God. Hij leefde de geboden trouw na, maar toen Jezus hem uitnodigde om zijn bezit los te laten en Hem te volgen, ging hij bedroefd weg. Zijn rijkdom hield hem vast. Dat deed Petrus naar zichzelf kijken. Hij zei: “Wij hebben alles achtergelaten om U te volgen.” Dat was ook werkelijk zo. Zij hadden hun netten en hun oude bestaan achtergelaten. En toch moet Petrus hebben aangevoeld dat het bij Jezus om een nog diepere overgave ging. Achter zijn woorden zat dus meer dan fierheid. Het was ook een vraag: wat betekent het eigenlijk om alles achter te laten omwille van U? Jezus verwijst inderdaad naar een diepere weg, een weg die eigenlijk voorafgaat aan het delen van goederen met de armen. Want een mens kan uiterlijk veel achterlaten en innerlijk nog volledig rond zichzelf blijven draaien. De akkers en huizen waar Je...

Maria, Moeder van de Kerk Tekst overweging: Ricky Rieter Goede vrienden, vandaag is het de tweede pinksterdag. Liturgisch gezien is dat geen extra ‘zondag’ meer. Wel is de tweede Pinksterdag in 2018 uitgeroepen tot een dag om te vieren dat Maria de moeder van de Kerk is. Laten we maar meteen naar de tweede lezing van vandaag gaan. We hebben nu wel het Pinksterfeest gevierd, maar moeten toch even terugschakelen in de tijd, al lijkt het wat onnatuurlijk bij de voortgang van de liturgische volgorde van feesten: Kerstmis, Veertigdagentijd, Goede Week, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. We gaan naar de indrukwekkende dag van de kruisiging: Bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder en haar zus, en Maria, de vrouw van Klopas, en Maria van Magdala. Toen Jezus zijn moeder zag staan, en bij haar de leerling van wie Hij veel hield, zei Hij tegen zijn moeder: ‘Vrouw, dat is uw zoon’, en daarna tegen de leerling: ‘Dat is je moeder.’ Vanaf dat moment nam de leerling haar bij zich in huis. Wat ...

Doorwaaid door de Geest Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. De heilige liturgie dompelt ons onder in het mysterie van Pinksteren. Het is het begin van de zending van de Kerk. Voor het eerst verlaat de Kerk de bovenzaal. Jezus had het de apostelen gezegd toen Hij ten hemel opsteeg: “Wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde.” (Hand. 1, 8). Dat is het mysterie dat we vandaag vieren en dat we opnieuw moeten beleven. In de liturgie van dit feest komen we samen, op dezelfde plaats, in gebed, zoals de leerlingen in de bovenzaal. En we roepen de Geest over ons af. Lucas vertelt het gebeuren in Bijbelse bewoordingen: "als een hevige windvlaag – in het huis waar ze zich bevonden – en er verschenen hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidd...

Ruimte laten voor Gods Geest in de ander Tekst overweging: Kris Paulus bereikt vandaag Rome, het eindpunt van een lange en moeilijke weg. Hij leeft er als gevangene, bewaakt door een soldaat, en toch eindigt het boek Handelingen relatief rustig. Er wordt niet verteld hoe het verder afloopt met Paulus. We horen niets over zijn proces, zijn veroordeling of zijn dood. Dat open einde lijkt bewust gekozen. Het is alsof Lucas duidelijk wil maken dat het verhaal van Christus niet stopt. Het evangelie is vanuit Jeruzalem tot in Rome geraakt en zal nu verder blijven groeien in de Kerk en in het leven van gelovigen. Het verhaal blijft open. Volgens de christelijke overlevering zal Paulus uiteindelijk in Rome sterven als martelaar. Ook zijn levenseinde zal helemaal verbonden blijven met de verkondiging van Christus. Wat de eerste lezing ons vandaag toont is dat mensen kunnen gevangen genomen worden en zelfs gedood. Maar het Woord van God laat zich niet opsluiten. Terwijl Paulus – zoals we vand...