Van Woord naar leven

Van ontvangen vergeving naar vergevingsgezindheid Tekst overweging: Kris De vraag van Petrus houdt ons allemaal bezig: hoe vaak moet ik mijn broer of zuster vergeven wanneer hij of zij mij kwaad doet? Zeven keer? In de ogen van Petrus is dat al royaal. Jezus antwoordt met woorden die elke berekening doorbreken: niet zevenmaal, maar zeventig maal zeven. En dan de gelijkenis. Een koning scheldt een dienaar een onvoorstelbaar grote schuld kwijt. Het gaat om een bedrag dat een mens nooit zou kunnen terugbetalen. De man ontvangt dus een vergeving die alle maat te boven gaat. Wanneer diezelfde dienaar buiten komt, weigert hij een kleine schuld te vergeven aan een mededienaar. Het contrast kan haast niet groter zijn. Het gedrag van die dienaar heeft iets schrijnends: hij leeft van een barmhartigheid die zeer groot is en die hij zelfs in het kleine niet kan doorgeven. Wat Jezus ons leert is dat wie leeft van Gods barmhartigheid geroepen is om ook zelf barmhartig te zijn naar anderen toe. ...

Geloven, een kunst, én genade Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, vandaag horen we twee verschillende verhalen, die met geloven en niet geloven te maken hebben. In beide verhalen komt de geloofwaardigheid aan de orde van mensen die er een rol in spelen. Bijbelverhalen dragen altijd een waarheid in zich, maar niet steeds een waarheid die je meteen herkent. Kunnen we meegaan met de emoties die er bij de betreffende personen onder liggen? Of hebben we er meteen een oordeel over? Misschien herkennen we er iets van onszelf in. Wat me opvalt in de lezing uit het boek Koningen is dat de geloofwaardigheid van de feiten meerdere keren betwijfeld wordt, onder andere door Naâman, de hoofdpersoon. Hij heeft een ernstige huidziekte waardoor hij onrein is. Hij zou daar graag van verlost worden. Via een tip van het dienstmeisje betreffende een profeet uit Samaria, gaat hij erheen met een aanbeveling van de koning. Naäman staat hoog bij de koning aangeschreven. Hij neemt veel cadeaus me...

Waar dorst en genade elkaar ontmoeten Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit 'Het Woord van God elke dag - 2026' (Otheo/Sant’Egidio) Het evangelie van deze zondag in de veertigdagentijd doet ons stilstaan in Sichar, in Samaria, een land vol herinneringen aan het geloof van de oude aartsvaders. Jakob had het gekocht voor zijn zoon Jozef. Jezus is vermoeid van de reis en stopt bij de bron die toen nog de 'Jakobsbron' werd genoemd. Het is ongeveer middag. De leerlingen gaan eten halen. Je zou kunnen zeggen dat Jezus honger en dorst heeft, zoals iedereen op dat uur. Maar Hij heeft niet alleen honger naar brood en dorst naar water. Hij zal dit straks aan zijn leerlingen duidelijk maken als zij terugkomen en tegen Hem zeggen: “Rabbi, U moet iets eten” . Jezus antwoordt: “Ik heb voedsel dat jullie niet kennen ... Mijn voedsel is: de wil doen van Hem die Mij gezonden heeft en zijn werk voltooien” . De leerlingen begrijpen niet wat Jezus tegen hen zei, zoals da...

De vreugde van Gods barmhartigheid Tekst overweging: Kris De parabel van de verloren zoon wordt verteld door Jezus op het moment dat farizeeën en schriftgeleerden morrend onder elkaar zeggen: “Die man ontvangt zondaars en eet met hen.” Zij ergeren zich eraan dat Jezus mensen opzoekt die in hun ogen ver van God zijn geraakt. In hun beleving moest een rechtvaardige zijn religieuze zuiverheid bewaren en daarom afstand houden van wie als zondaar werd beschouwd. Maar Jezus laat zien dat Gods hart anders klopt. Zijn omgang met tollenaars en zondaars is geen toegeving aan het kwaad, maar een openbaring van Gods barmhartigheid. En precies daarom vertelt Hij deze parabel. Het verhaal gaat over een vader met twee zonen. De jongste eist zijn deel van het bezit op en vertrekt naar een ver land. Daar verkwist hij zijn vermogen in een losbandig leven. Wanneer uiteindelijk alles op is en een hongersnood het land treft, blijft hij berooid achter. Hij moet varkens hoeden en heeft zelfs honger naar...

Christus, de hoeksteen van ons leven Tekst overweging: Kris De Bijbel vertelt een lange geschiedenis van mensen die door anderen worden afgewezen. Dat begint al vroeg en het loopt als een rode draad door vele verhalen heen. Vandaag horen we opnieuw zo’n verhaal. Jozef is de zoon die door zijn vader bijzonder wordt bemind, maar juist daardoor groeit de jaloezie bij zijn broers. Wanneer hij naar hen toe gaat waar zij op het veld zijn, beraadslagen ze zich en besluiten hem uit de weg te ruimen. Uiteindelijk verkopen ze hem aan voorbijtrekkende kooplieden, en zo verdwijnt hij als slaaf naar Egypte. Zo wordt een broer door zijn eigen familie verworpen. De christelijke traditie heeft in Jozef vaak een voorafbeelding van Christus gezien. Ook Jezus is de geliefde Zoon. Ook Hij wordt door mensen afgewezen en uit de weg geruimd. Over dat drama, dat zich rond Jezus begint af te tekenen, spreekt het evangelie van vandaag. Alsof Jezus zijn toehoorders wil voorbereiden. Hij vertelt de gelijkenis...

De armen als spiegel van ons hart Tekst overweging: Kris Het evangelie van vandaag kan confronterend zijn, vooral voor mensen die in materieel en financieel opzicht ruimschoots voorzien zijn. Jezus vertelt het verhaal van een rijke man die dagelijks feestviert, gekleed in purper en fijn linnen. Volgens de normen van zijn tijd doet hij niets wat als misdadig of schandalig kan worden beschouwd. Hij leeft gewoon het leven dat bij zijn positie past. Toch loopt het voor hem verkeerd af. Het evangelie maakt duidelijk dat het probleem elders ligt. Voor de poort van zijn huis ligt een bedelaar, Lazarus, overdekt met zweren. Hij hoopt zijn honger te stillen met wat restjes van de tafel van de rijke man. De parabel suggereert dat de rijke man hem moet hebben gezien. Lazarus ligt immers voor zijn poort. De nood ligt letterlijk op zijn weg. Het drama van dit verhaal bestaat erin dat Lazarus wel aanwezig is in het leven van de rijke man, maar geen plaats krijgt in zijn hart. Hier wordt de vraag...

De paradox van het kruis Tekst overweging: Kris Een echte profeet is iemand die zich laat aanspreken door God en dat woord niet naar eigen hand zet. Hij spreekt niet om te behagen, maar om trouw te blijven aan de zending die hem is toevertrouwd. Hij staat midden in de gemeenschap, niet erboven en niet erbuiten. Hij deelt het lot van zijn volk, bidt voor hen en lijdt onder wat hen bedreigt. Zo komt hij in een kwetsbare positie terecht, zeker wanneer zijn woorden door eigen mensen als storend of bedreigend worden ervaren. Jeremia staat in die lijn van dit ware profeetschap. Hij verkondigt wat hij moet verkondigen, ook wanneer het hem weerstand en vijandschap oplevert. Zijn tegenstanders willen hem het zwijgen opleggen. Zij beroepen zich op hun priesters, hun wijzen, hun religieuze zekerheden. Wat Jeremia zegt, schuurt. Toch zoekt hij geen vergelding. Hij bidt zelfs voor degenen die hem naar het leven staan. Daar ligt het hart van de persoonlijke houding van de ware profeet: geen kwaad...