Van Woord naar leven

Meebewegen zoals het riet Tekst overweging: Ricky Rieter ‘Een boom door hevige wind bewogen kan eerder overmeesterd worden en platgeslagen door een fikse storm dan het simpele riet, dat buigzaam is en meebeweegt.’ Ergens las ik die zin. Dit is wel merkwaardig en eigenlijk onbegrijpelijk dat het zachte riet het winnen kan van een boom die al jaren met stevige wortels in de grond staat. Het zal afhankelijk zijn van het soort boom. Als je buiten loopt terwijl het stormt, zou het je kunnen raken, ziende wat er gebeuren kan. Het meebuigende riet dat als een dans wordt voortbewogen, is soepel genoeg om stand te houden, terwijl de boom, of takken ervan, geknakt of gebroken geveld op de grond terechtkomen. Direct meer hierover. Vandaag lezen we een niet lang tafereel uit het evangelie van Johannes. Dit verhaal is spannend van begin tot het einde. Jezus komt, na zijn gebed op de Olijfberg, weer terug en gaat naar de tempel waar Hij onderricht geeft. Het hele volk kwam naar Hem toe. Op de a...

Kom naar buiten Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit ‘Het Woord van God elke dag – 2026’ (Otheo/Sant’Egidio) Het evangelie dat wij gelezen hebben, toont de kracht en de grootheid van Jezus’ liefde. Jezus bevindt zich ver van het dorp van zijn vrienden Maria, Marta en Lazarus als het nieuws over de dood van zijn vriend Hem bereikt. Het is gevaarlijk voor Jezus om terug te gaan naar Judea: Hij had veel bedreigingen ontvangen. Toch besluit Hij om te gaan: Hij kan niet op een afstand blijven van het lijden en van het drama dat zijn vriend Lazarus meemaakt. Voor Jezus is de vriendschap een diepe dimensie van het leven. Hoe vaak vluchten mensen voor het lijden van anderen, en voegen zo aan het drama van het kwaad ook de bitterheid toe van de eenzaamheid. Ook vandaag blijven mensen die Jezus volgen helaas vaak ver weg van de vele begraven en onderdrukte Lazarussen. Nog steeds krijgt Jezus verwijten te horen zoals dat van Marta: “Als U hier was geweest, Heer, zou mijn broer...

Wanneer het Woord schuurt Tekst overweging: Kris Wanneer je een christen zou vragen of hij de Blijde Boodschap zoals die verwoord is in de evangelies ten volle omarmt, zullen de meesten volmondig ‘ja’ zeggen. Het evangelie is immers de leidraad van de christen. En het gaat daarbij niet alleen om woorden, maar om de Heer zelf die we in het Woord ontmoeten. Tot zover het geloofsprincipe. De werkelijkheid leert ons echter dat dit vaak niet zo evident is. In de praktijk omarmen we de Blijde Boodschap dikwijls slechts ten dele. Ze raakt immers aan onze keuzes, aan gewoontes en overtuigingen die we hebben opgebouwd. Ze kan ons het gevoel geven dat we moeten loslaten, dat we ons moeten heroriënteren, dat onze vrijheid begrensd wordt. Precies daar ontstaat spanning. We nemen graag aan wat ons bevestigt, wat ons geruststelt, wat bij ons past. Wat daarbuiten valt, schuiven we makkelijker opzij, soms heel subtiel, soms heel bewust. Christen zijn betekent niet dat we hiervan gespaard blijven. He...

Waar leven getuigt Bron overweging: Kris In het boek Wijsheid lezen we vandaag hoe de rechtvaardige door zijn manier van leven een aanklacht wordt voor zijn omgeving. De goddelozen zeggen: “Hij is een levende aanklacht tegen onze opvattingen geworden; zijn verschijning alleen al is ons een doorn in het oog.” Getuigenis roept dus niet altijd bewondering op, het wekt ook weerstand. Toch is het precies dit getuigenis dat de 'waarheid' geloofwaardig maakt. Wie vandaag kiest om rechtvaardig te leven, ontkomt niet aan die spanningen. De wereld is jammer genoeg gekenmerkt door oorlogen, geweld, verdeeldheid en uitbuiting. Er gaan miljarden naar defensie-uitgaven, terwijl miljoenen mensen leven zonder brood of dak. In zo’n wereld is getuigenis afleggen geen vrijblijvende optie, maar een daad van hoop en trouw. De christen die weigert mee te draaien in systemen van onrecht, die radicaal kiest voor geweldloosheid, zijn stem verheft voor de kleinen en in zijn daden Gods barmhartigheid...

Jozef, hoeder van het begin Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit ‘Het Woord van God elke dag – 2026’ (Otheo/Sant’Egidio) Vandaag viert de Kerk het feest van de heilige Jozef, de bruidegom van Maria. Als afstammeling uit het huis van David was het zijn taak om Jezus te binden aan de davidische stamboom, om de figuren van de patriarchen, die vaak Gods openbaring in dromen hadden ontvangen, samen te vatten. Hij moest ervoor zorgen dat de kleine Jezus de weg van de uittocht uit Egypte naar het beloofde land zou overdoen, zodat Hij, volledig ingeschakeld in de geschiedenis van Israël, erfgenaam van de beloften werd. Als man van de stilte leert Jozef dag na dag de wil van de Heer kennen en gehoorzaamt hij eraan. Volgens een oude legende stierf hij in een grote vrede die Jezus hem gaf. Daarom begon men hem in de westerse traditie al vroeg te aanroepen om een goede dood als geschenk te ontvangen. De oosterse kerken gedenken hem samen met David en Jakobus, broeders van de He...

Ik vergeet jou nooit Tekst overweging: Kris In de evangelies van deze dagen voelen we hoe de spanning rond Jezus langzaam toeneemt. Naarmate Pasen dichterbij komt, wordt steeds duidelijker dat zijn woorden en daden vragen oproepen en weerstand wekken, vooral bij de religieuze leiders die zijn optreden met groeiende achterdocht bekijken. In deze weken zien we hoe de confrontatie zich stap voor stap verdiept. Jezus spreekt over God als zijn Vader en laat in alles wat Hij zegt en doet een unieke verbondenheid met Hem zien. Hij vergeeft zonden, schenkt leven en spreekt met gezag over het oordeel. Wanneer Hij op sabbat geneest, raakt Hij aan wat voor velen heilig is, en dat roept verzet op. Voor sommigen worden zijn woorden een bron van hoop, voor anderen een bedreiging die hen afsluit. Zo groeit de spanning die - zoals we weten - zal uitlopen op het lijden en het kruis. Ook het evangelie van vandaag staat midden in dat spanningsveld. Jezus wordt aangesproken omdat Hij op sabbat een man...

Levend water Tekst overweging: Kris In het visioen van de profeet Ezechiël ziet hij water onder de drempel van de tempel vandaan stromen. Het begint als een klein stroompje dat bijna onopvallend uit het heiligdom vloeit. De stroom groeit langzaam en wordt steeds dieper. Eerst reikt het water tot aan de enkels, daarna tot aan de knieën, vervolgens tot aan de heupen. Uiteindelijk wordt het een rivier waar niemand nog doorheen kan waden. Het water stroomt verder naar de Jordaanvallei en bereikt zelfs de Dode Zee, een plaats waar normaal geen leven mogelijk is. Daar gebeurt iets wonderlijks: het zoute, dode water wordt levend water. Waar de rivier stroomt, ontstaat nieuw leven. Vissen komen in overvloed tevoorschijn en langs de oevers groeien bomen die elke maand vrucht dragen. Hun bladeren verwelken niet en hun vruchten raken niet op. De bladeren worden zelfs geneeskrachtig genoemd. Het visioen tekent een beeld van een wereld die opnieuw tot leven komt. Vanuit Gods heiligdom stroomt een...