Van Woord naar leven

Kracht van het geloof Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, elke dag worden we door de lezingen verrast met teksten waar we over na kunnen denken om al gaande te ontdekken wat ze voor ons kunnen betekenen. Boeiend enerzijds en anderzijds roepen de lezingen ook weleens vragen op. Toen ik de lezing van Jesaja tot me door liet dringen, kwam er een vreemde mengeling van gedachten in me op. Zo’n enthousiast verhaal zou ik wel elke dag willen horen. Daar word je helemaal blij van. Het probleem is dat onze werkelijkheid er totaal anders uitziet. Een ‘nieuwe hemel en een nieuwe aarde’ , als dat mogelijk zou zijn in een tijd waarin de raketten en de drones om onze oren vliegen. Het is een visioen, een zien in de toekomst, het verlangen van de hele mensheid, want wie zou niet verlangen naar vrede als diepste en grootste geschenk. Zo is het begonnen bij de schepping, zo zal het mogen worden bij de voltooiing. Ook de evangelist Johannes spreekt, zo’n lange tijd later, over een nieuwe...

Van blindheid naar licht Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit ‘Het Woord van God elke dag – 2026’ (Otheo/Sant’Egidio) Deze zondag wordt laetare genoemd – naar het eerste woord van de antifoon aan het begin van de liturgie – de zondag van de “blijdschap”. De liturgie nodigt ons uit om de strengheid van de veertigdagentijd te onderbreken. Die blijdschap komt zeker niet voort uit de toestand van de wereld op dit moment. Het is moeilijk om redenen te vinden om blij te zijn als er nog steeds zo veel conflicten woeden op aarde en zo veel armen in de steek gelaten worden. Onze vreugde komt niet van de wereld, maar van de dag van Pasen die nadert en die de dood in overwinning verandert en droefheid in vreugde. De vreugde van de blindgeboren man die weer ziet, is de vreugde die de liturgie van ons vraagt. Hij was blind vanaf zijn geboorte en bleef langs de kant van de weg zitten bedelen om aalmoezen. Zodra Jezus hem zag, stopte Hij. De leerlingen vroegen Hem: “Rabbi, hoe k...

Gerechtvaardigd naar huis Tekst overweging: Kris ‘Kom, laten wij terugkeren naar de Heer.’  Dit oude woord van de profeet Hosea klinkt als een frisse uitnodiging om ons hart in deze veertigdagentijd opnieuw en inniger op God te richten. God verlangt op de eerste plaats geen uiterlijke offers of rituelen, maar een oprechte band met Hem –  ‘Liefde wil Ik, geen offers; met God vertrouwd zijn is meer waard dan enig offer.’  Het wezen van het geloof ligt in een levende Godsrelatie, in een innige verbondenheid met de Drie-ene God die in ons woont. In het diepste van onze ziel heeft God zijn verblijf, een heilige plek waar Hij geduldig op ons wacht. Onze roeping is om naar binnen te keren, af te dalen tot die diepte waar de Eeuwige ons aanspreekt. Daar, in de stilte van ons hart, mogen we ons toevertrouwen aan Hem. Zoals zachte lenteregen op dorre aarde neerdaalt, zo wil Gods genade ons innerlijk doordrenken met Zichzelf. Maar hoe gemakkelijk verliezen we deze kern uit het o...

De kern van de wet Tekst overweging: Kris Vandaag spreken de lezingen ons over geboden en wetten, meer bepaald over de wet van Mozes. Niet omdat Mozes zelf de wet heeft bedacht, maar omdat hij wordt voorgesteld als de bemiddelaar tussen God en het volk. Op de Sinaï ontvangt hij de woorden van het verbond en geeft hij ze door aan Israël. Dat begint met de gekende tien geboden. Doorheen de eeuwen werd dit verbond steeds verder uitgelegd en toegepast op het concrete leven van het volk. Zo groeide een brede traditie van vele voorschriften en richtlijnen. In de joodse gemeenschap werden deze wetten zorgvuldig bestudeerd en besproken. Dat is op zichzelf een bijzonder mooi gegeven dat tot op vandaag voortleeft in het joodse geloofsleven. Dit proces van uitleg en verdieping werd in vroegere tijden ook vastgelegd in geschriften zoals de Talmoed, een omvangrijke verzameling van rabbijnse reflecties over de Thora. In de Talmoedische traditie (3e–5e eeuw) spreekt men over 613 geboden, een getal ...

Het Goede dat samenbrengt Tekst overweging: Kris “Wees Mij gehoorzaam, dan zal Ik jullie God zijn en zullen jullie mijn volk zijn.” Deze oproep van de Heer klinkt helder in de woorden van de profeet Jeremia. God verlangt ernaar dat wij luisteren naar zijn stem en wandelen op de weg die Hij ons wijst. Of beter gezegd: de weg die Hij met ons wil gaan. Doorgaans kennen we die weg. In ons hart fluistert het geweten immers wat goed en waar is. Toch zien we in Jeremia’s tijd - en ook vandaag - hoe vaak mensen niet luisteren. Het volk volgde zijn eigen plannen, ingegeven door een koppig en vaak boosaardig hart, en keerde God de rug toe. Wie naar onze wereld kijkt, herkent iets van diezelfde werkelijkheid: mensen gaan hun eigen weg, ondanks Gods blijvende roep om in Hem te leven. En natuurlijk gaat het niet enkel over de wereld rondom ons; ook in ons eigen hart kan diezelfde neiging leven om onze eigen weg te gaan en Gods stem naar de achtergrond te laten verdwijnen. Daarmee is niet gezegd...

Van bewaren naar vervullen Tekst overweging: Kris Mozes richt zich tot het volk met een duidelijke oproep: “Luister naar de wetten en de regels waarin ik u onderwijs en kom ze na.” Deze woorden klinken op het moment dat Israël aan de grens van het beloofde land staat. Het volk heeft een lange weg afgelegd, geleid door de Heer, en staat nu voor een nieuw begin. Mozes wijst hen op het belang van het luisteren naar Gods woord. De geboden zijn voor Israël geen verzameling voorschriften die van buitenaf worden opgelegd. Ze vormen het hart van het verbond dat God met zijn volk heeft gesloten. Mozes roept hen op om dit woord serieus te nemen en het als richtsnoer te kiezen voor de toekomst. Voor de gelovige Jood betekende het bewaren van de geboden: leven in verbondenheid met God. Zijn woorden moesten niet alleen gekend worden, maar ook in het hart worden gedragen. Het volk werd uitgenodigd de geboden te koesteren en ze door te geven van generatie op generatie. Wat God heeft gedaan, moet...

Van ontvangen vergeving naar vergevingsgezindheid Tekst overweging: Kris De vraag van Petrus houdt ons allemaal bezig: hoe vaak moet ik mijn broer of zuster vergeven wanneer hij of zij mij kwaad doet? Zeven keer? In de ogen van Petrus is dat al royaal. Jezus antwoordt met woorden die elke berekening doorbreken: niet zevenmaal, maar zeventig maal zeven. En dan de gelijkenis. Een koning scheldt een dienaar een onvoorstelbaar grote schuld kwijt. Het gaat om een bedrag dat een mens nooit zou kunnen terugbetalen. De man ontvangt dus een vergeving die alle maat te boven gaat. Wanneer diezelfde dienaar buiten komt, weigert hij een kleine schuld te vergeven aan een mededienaar. Het contrast kan haast niet groter zijn. Het gedrag van die dienaar heeft iets schrijnends: hij leeft van een barmhartigheid die zeer groot is en die hij zelfs in het kleine niet kan doorgeven. Wat Jezus ons leert is dat wie leeft van Gods barmhartigheid geroepen is om ook zelf barmhartig te zijn naar anderen toe. ...