Van Woord naar leven

Tussen waarheid en misleiding Tekst overweging: Kris Op de berg Karmel staat de profeet Elia tegenover de profeten van Baäl. Baäl was voor de volken rondom Israël de god van vruchtbaarheid, voorspoed en regen. Velen waren ervan overtuigd dat hij het leven kon schenken en beschermen. Ook een deel van Israël was die richting uitgegaan. Het volk was de Heer niet helemaal vergeten, maar het was Hem ook niet langer met een onverdeeld hart trouw gebleven. Daarom stelt Elia een pijnlijke vraag: “Hoe lang blijft u nog op twee gedachten hinken?” Uiteindelijk – zo lezen we – blijkt dat Baäl geen antwoord geeft. Alleen de Heer hoort het gebed van Elia. Het volk ontdekt opnieuw wie de ware God is en buigt zich neer met de woorden: “De Heer is God, de Heer is God!” Deze lezing gaat over meer dan een gebeurtenis uit een ver verleden. Zij legt een blijvende verleiding van het menselijk hart bloot. Afgoderij ontstaat wanneer iets of iemand de plaats inneemt die alleen aan God toekomt. Dat kan zich...

Met het evangelie naar de mensen Tekst overweging: Kris De eerste lezing brengt ons naar de tijd van koning Achab, in de 9e eeuw vóór Christus. Een zware droogte en hongersnood teisteren het land Israël. De beek waar de profeet Elia verblijft, droogt op en zijn situatie lijkt uitzichtloos te worden. Dan spreekt de Heer tot hem en zendt hem naar Sarefat, een stad buiten Israël. Daar wacht de arme weduwe naar wie de Heer hem heeft gezonden. Zij bezit nog een handvol meel en een beetje olie, net genoeg voor haar zoon en haarzelf. Zij legt zich erbij neer dat haar laatste maaltijd nabij is. Toch vraagt Elia haar eerst iets voor hem te bereiden. Het is een opmerkelijke vraag. Deze vrouw heeft zelf nauwelijks genoeg om te overleven. Toch luistert zij naar het woord dat God haar door de profeet laat horen. Zij deelt wat zij heeft. Vanaf dat ogenblik raakt de meelpot niet leeg en raakt de oliekruik niet uitgeput. God toont zich als Degene die voor zijn mensen zorgt. Dit verhaal vertelt meer...

Hij waakt over je leven Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, vandaag springt er uit de liturgische teksten onder andere het thema waakzaamheid uit. Wij weten allemaal dat het woord waken in onze levens regelmatig voorkomt: waken bij zieken, waken om in de juiste richting te gaan, waken over onze kinderen en over veiligheid, gezondheid enzovoorts. In de Bijbel gaat het niet alleen over onze eigen waakzaamheid, maar juist vandaag vooral over het waken van de Eeuwige over ons. Dat is een perspectiefwisseling waar we misschien vruchtbaar van mogen genieten en er ons aan mogen toevertrouwen. De eerste lezing handelt over de profeet Elia. Hij is op Gods aanwijzingen gevlucht. Elia staat in dienst van de Heer, zo zegt hij zelf tegen koning Achab. In die functie moet hij soms dingen aankondigen of uitspreken die de koning allerminst bevallen. Bijvoorbeeld over zijn verering van de afgod Baäl. Vandaag horen we hem zeggen: ‘Zowaar de Heer leeft, de God van Israël, in wiens dienst i...

Geroepen door en tot barmhartigheid Tekst overweging: Kris Op het eerste gezicht komt het vreemd over dat Jezus een tollenaar uitkiest om Hem te volgen. Waarom richt Hij zich tot iemand die door velen met argwaan werd bekeken? Waarom kiest Jezus niet principieel mensen uit die bekendstaan om hun deugdzaamheid en voorbeeldig leven? Dat brengt ons meteen naar het hart van het evangelie van deze zondag: "Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars." Terecht merkt Marc Vanhoutte op dat er een geheimvolle band bestaat tussen ellende en barmhartigheid (Marc Vanhoutte, Bezinningen voor elke dag , in de reeks Schrift en Liturgie nr. 24, Abdij Bethlehem, 2002). Jezus, die een en al liefde is, gaat op zoek naar mensen aan wie Hij zijn barmhartigheid kan tonen. Daarvoor is Hij gekomen. Daarom is God mens geworden. Hij brengt de blijde boodschap dat niemand zich verloren hoeft te wanen. In Jezus zoekt God j...

De rijkdom van de arme weduwe Tekst overweging: Kris Het evangelie van vandaag speelt zich af in de laatste dagen voor Jezus' lijden en dood. Binnenkort zal Hij zijn weg gaan naar het kruis. Daar zal Hij alles geven. Hij zal zijn leven uit handen geven uit liefde voor zijn Vader en uit liefde voor de mensen. Tegen die achtergrond vertelt Marcus ons over een arme weduwe die twee kleine muntjes in de offerkist werpt. Op het eerste gezicht lijkt zij een onbelangrijke figuur. Zij spreekt geen woord. Niemand schenkt bijzondere aandacht aan haar. Toch roept Jezus zijn leerlingen bij zich om naar haar te kijken. Want in deze eenvoudige vrouw wordt iets zichtbaar van de weg die Hij zelf zal gaan. Voordat de weduwe verschijnt, waarschuwt Jezus voor de schriftgeleerden. Zij houden van aanzien. Zij genieten van de eer die mensen hun betonen. Zij zoeken de voornaamste plaatsen en laten zich graag bewonderen om hun vroomheid. Jezus verwijt hun meer dan ijdelheid alleen. Zij gebruiken hun god...

Het Woord als een licht op mijn pad Tekst overweging: Kris Vandaag horen we een evangelie dat op het eerste gezicht wat merkwaardig overkomt. Jezus gaat in gesprek met de schriftgeleerden over de messias. Velen verwachtten een afstammeling van koning David die Israël zou bevrijden. Jezus ontkent die verwachting niet, maar Hij nodigt zijn toehoorders uit om verder te kijken. De messias is meer dan een zoon van David. Hij is groter dan David zelf. Eigenlijk stelt Jezus hier dezelfde vraag die elders in het evangelie heel rechtstreeks klinkt: ‘En jullie, wie zeggen jullie dat Ik ben?’ (Mc 8,29). Die vraag heeft doorheen de eeuwen niets van haar actualiteit verloren. Wie is Jezus voor ons? Wie is Hij voor mij? En ben ik bereid Hem niet alleen te bewonderen, maar ook als Heer te volgen? Het geloof van de Kerk, gegrond in de Schrift, belijdt Jezus als het mensgeworden Woord van God (Joh. 1,14). In Hem is God zelf naar ons toegekomen. Wie naar Jezus kijkt, ziet meer dan een profeet, een...

Gevoed door Christus Tekst overweging: Kris Vandaag vieren we Sacramentsdag, het hoogfeest van het Allerheiligste Lichaam en Bloed van Christus. Het is een van de grote feesten van de Kerk omdat het ons uitnodigt stil te staan bij een van de kostbaarste gaven die Jezus aan zijn leerlingen heeft nagelaten: de eucharistie. In elke eucharistieviering schenkt Hij zichzelf aan zijn volk. Hij blijft aanwezig onder ons als voedsel voor onderweg, als bron van gemeenschap en als teken van Gods blijvende liefde. De lezingen van vandaag zijn zorgvuldig gekozen. Ze brengen ons van het manna in de woestijn naar het levende brood dat Christus zelf is, en van dat brood naar de gemeenschap van mensen die door Hem met elkaar verbonden worden. In de eerste lezing horen we woorden van Mozes uit het boek Deuteronomium. Het zijn afscheidswoorden, uitgesproken vlak voordat het volk Israël het beloofde land binnentrekt. Veertig jaar woestijn liggen achter hen. Mozes roept het volk op om niet te vergeten ...