Van Woord naar leven

Wanneer het geweten niet wordt gevolgd Deze overweging is geïnspireerd door een tekst van J. Bots sj. Jezus is niet als een storm, niet als een aardbeving, niet als een vuur. Hij is zacht en stil als een bries, het stille suizelen van een bries (1 Kon 19,12). Zo is Hij aanwezig, ook in de eucharistie: stil, zonder uiterlijk vertoon, om dieper door te dringen, om zich te verenigen tot in de diepste lagen van ons hart. Zachtheid heeft een eigen kracht. Zij stoot niet af, maar vindt een weg naar binnen. Zacht is de hand waarmee Jezus geneest, zacht is zijn stem. Hij verheft zijn stem niet om de walmende pit niet uit te doven en het geknakte riet niet te breken (Jes 42,3; Mt 12,20). Zo openbaart God zich: niet overweldigend, maar nabij, met een stem die ruimte laat en uitnodigt. Die zachte stem klinkt ook in het geweten van de mens. Zelfs in het geweten van Herodes. In de evangelische traditie wordt hij getekend als een man met macht, maar zonder innerlijke vrijheid, heen en weer ges...

Loslaten zonder af te schrijven Tekst overweging: Kris In het evangelie van vandaag horen we hoe Jezus zijn leerlingen twee aan twee uitzendt. Zij worden gezonden zonder veel zekerheden, met weinig bagage en zonder middelen om zichzelf te beschermen. Hun zending is eenvoudig en kwetsbaar: nabij zijn, genezen, bevrijden en mensen oproepen tot inkeer. Jezus houdt hen geen succesverhaal voor. Afwijzing maakt kennelijk deel uit van wat hen te wachten staat. Daarover zegt Jezus: “Schud het stof van je voeten als getuigenis tegen hen.” Een op het eerste zicht misschien wat merkwaardige uitdrukking. Vanwaar komt ze vandaan? Wat betekende ze voor de leerlingen van toen? En wat zou ze voor ons kunnen betekenen? In de wereld van toen was het afschudden van stof een bekend symbool. Joden die door heidens gebied reisden, schudden bij hun terugkeer soms symbolisch het stof van hun voeten. Dat gebaar drukte uit: dit gebied behoort niet tot het land van het Verbond; ik neem er niets van mee. Het...

Ruimte geven aan God Tekst overweging: Kris Vandaag lezen we in de eerste lezing opnieuw een Bijbeltekst die schuurt aan ons godsbeeld. We horen hoe God aan David drie mogelijke straffen voorlegt als gevolg van zijn volkstelling, en dat roept bij ons onvermijdelijk weerstand op. Alsof God zou rekenen met rampen en ziekte om zijn gelijk te halen. Zo kunnen en hoeven we deze tekst vandaag niet te verstaan. De Bijbel spreekt hier vanuit een oud denkkader, waarin alles wat het volk treft onmiddellijk in verband werd gebracht met Gods handelen. Rampen werden theologisch geduid binnen het geloofsverstaan van die tijd. De focus in de lezing mogen we dan ook niet leggen op een straffende God, maar op een mens die zijn vertrouwen bouwt op macht, op aantallen en op zelfbehoud, en die uiteindelijk ontdekt hoe leeg een dergelijke houvast is. David krijgt schuldbesef en neemt verantwoordelijkheid. En daar gaat het vandaag over. David kiest ervoor zich toe te vertrouwen aan Gods mededogen. Niet z...

Voorbij het eerste moment Tekst overweging: Kris Zowel de eerste lezing als het evangelie bevatten vandaag tal van elementen die uitnodigen tot reflectie. Toch wil ik me beperken tot één klein detail uit het evangelie, met name de allerlaatste zin. Nadat de Heer het meisje heeft doen opstaan, zegt Hij dat men haar iets te eten moet geven. Het is een korte zin, bijna terloops uitgesproken, maar ze is zeer betekenisvol en draagt een oproep in zich. In de Kerk, en uiteraard ook ver daarbuiten, gebeurt bijzonder veel goeds. Parochies, gemeenschappen en ook individuele mensen zetten zich vanuit een christelijke of andere goedmenselijke inspiratie dikwijls heel mooi in voor anderen. Dat gebeurt vaak discreet, zonder veel aandacht of zichtbaarheid, en juist dat maakt het zo waardevol. Die inzet verdient erkenning en dankbaarheid. Kleine goedheid. Het maakt onze wereld mooi en warm. Toch is er een punt dat aandacht vraagt. Vanuit een concrete nood wordt vaak ook concrete hulp geboden, en d...

Geroepen tot lichtdragers Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, wat vieren we vandaag? Allereerst de Opdracht van Jezus aan de Heer in de tempel. Dit feest wordt ook wel Maria Lichtmis genoemd, maar in wezen is het geen direct Mariafeest, hoewel er ook op deze dag het traditionele zuiveringsoffer van Maria wordt gebracht na de geboorte van Jezus. Het gaat vandaag allereerst om Jezus t (39/40 dagen na de geboorte.) Maria en Jozef gaan samen met Jezus naar de tempel om hun zoon aan God op te dragen, een traditie die ook door andere ouders in ere werd gehouden, zoals beschreven in de wet. Er wordt nog meer gevierd: namelijk dat een lang verwachte vervulling van het verlangend uitzien naar de Messias hiermee samenvalt. Nog wel heel summier, en voor velen nog niet direct zichtbaar. We ontmoeten vandaag twee oude mensen, een man en een vrouw. Ze zien zelf al vele jaren uit naar hetgeen ze in de loop van hun leven in de Schrift hebben gelezen: namelijk dat er een Messias komt om...

Waar God zich laat vinden Tekst overweging: Kris Bij Paulus lezen we vandaag: “Wat in de ogen van de wereld dwaas is, heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen; wat in de ogen van de wereld zwak is, heeft God uitgekozen om de sterken te beschamen; wat in de ogen van de wereld onbeduidend is en wordt veracht, wat niets is, heeft God uitgekozen om wat wél iets is teniet te doen.” Het zijn woorden die spreken over mensen die vaak niet gezien worden. Over armen, soms zichtbaar op straat, vaak verborgen achter grijze gevels in onze grootsteden, levend in stilte en schaamte. Over mensen die verstrikt zijn geraakt in de kronkels van het leven en geen uitweg meer zien, mensen met een psychische kwetsbaarheid. Over eenzamen, en vergis je niet, ze zijn met velen! Over ouderen die moeite hebben om hun plaats te vinden in een wereld die steeds sneller draait. Over mensen met een beperking die niet altijd hun plaats krijgen in onze samenleving. In alle mensen is Christus aanwezig, maar doo...

Wanneer zelfbedrog doorbroken wordt Tekst overweging: Aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan 'Het Woord van God elke dag – 2026' (Otheo / Sant’Egidio) De Heer stuurt Natan naar David om hem zijn zonde te laten inzien en hem tot berouw te brengen. Hoogmoed verblindt en verhindert ons zelfs de flagrantste zonde te zien waarin we zijn vervallen. We hebben het woord van God nodig dat ons onze zonde toont en ons hart verlicht, zodat we de weg van de bekering kunnen inslaan. De Heer wil niet dat de zondaar sterft, maar dat hij zich bekeert en leeft. Natan wil David doen inzien in welke afgrond die is gevallen en vertelt hem de parabel van een rijke die het enige schaap van een arme steelt. David reageert heftig en velt onmiddellijk een hard oordeel. Het is verbazingwekkend dat David zichzelf niet herkent in de figuur van de overtreder. Hoogmoed verhindert het inzicht. David begrijpt zijn zonde niet, totdat Natan hem duidelijk zegt: “Die man, dat bent u!”. Het volstaat niet o...