Van Woord naar leven

Bidden met de eerste leerlingen Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. In de eerste lezing uit Handelingen lezen we dat de leerlingen tussen de hemelvaart van Jezus en Pinksteren bij elkaar zitten om te bidden. We doen er goed aan om de eerste leerlingen na te volgen en van hen te leren hoe we moeten bidden. De Schrift zegt dat ze eensgezind en met volharding baden. Dat zijn twee kenmerken die belangrijk zijn voor het christelijk gebed. De eensgezindheid is tegelijk voorwaarde voor en vrucht van het gebed. Bidden is zich namelijk tot de Heer keren om te vragen wat Hij graag heeft dat gebeurt. In het gebed willen we even vergeten wat wij zelf graag willen, om te luisteren naar God en te vragen: “Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede, Vader.” Als wij dit samen vragen, stellen we ons samen af op Gods golflengte. Niemand denkt meer aan zichzelf, maar samen vragen we om te willen wat God ...

Gedragen door de Adem van God Tekst overweging: Kris Vandaag mogen we opnieuw aanwezig zijn op de missietocht van Paulus. Nadat Paulus door Galatië en Frygië is getrokken om de jonge christengemeenschappen te versterken, belanden we vandaag in Efeze, waar we Apollos ontmoeten. Apollos komt uit Alexandrië in Egypte, een stad met een sterke Joodse traditie en een grote intellectuele cultuur. Hij is geleerd, kent de Schriften goed, en verkondigt Jezus met veel vuur en enthousiasme. Toch ontbreekt er nog iets in zijn geloofskennis: hij kent alleen de doop van Johannes de Doper. Hij staat als het ware nog op de drempel van het volle paasmysterie. Priscilla en Aquila, zo lezen we, corrigeren Apollos. Mooi is dat ze dat niet publiek doen, maar hem “terzijde” nemen. Dat kleine detail zegt veel over de stijl van de eerste Kerk. Groei in geloof gebeurt niet door iemand ten overstaan van anderen neer te halen, maar door hem, in liefde begeleidend, verder binnen te leiden in de weg van Christus...

Liefde midden de wonden Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we op het hoogfeest van Hemelvaart hoe Jezus zijn leerlingen de wereld instuurt met de belofte: “Ik ben met jullie, alle dagen.” (Mt 28, 20b). Iets dergelijks horen we vandaag bij Paulus in een nachtelijk visioen, waar de Heer zegt: “Ik sta je bij.” Het klinkt als een echo van de Hemelvaart, alsof de verrezen Christus zijn Kerk verzekert dat zij nooit alleen op weg gaat. Vandaag voegt Jezus er zelfs aan toe: “Niemand zal een vinger naar je uitsteken om je kwaad te doen.” Dat moet Paulus deugd hebben gedaan. Hij bevindt zich immers in Korinte, een grote havenstad in Griekenland, vol handel, religieuze invloeden en morele verwarring. Het evangelie verkondigen in zo’n omgeving vraagt moed. Paulus ontmoet weerstand, spanningen en tegenkanting, ook vanuit een deel van de Joodse gemeenschap. De Heer ziet zijn vermoeidheid en zijn innerlijke strijd, en spreekt hem moed in. Toch weten we, ondanks die woorden, hoe het leven ...

Op weg onder een open hemel Tekst overweging: Kris Op het feest van de Hemelvaart opent zich een poort naar een dieper verstaan van Gods nabijheid. Wat wij lezen als een afscheid, is in wezen het begin van een nieuwe aanwezigheid. Jezus onttrekt zich aan het oog, maar niet aan het hart van zijn leerlingen. Hij blijft nabij en werkzaam, op een wijze die niet langer zichtbaar of tastbaar is zoals voordien. De leerlingen blijven eerst staan. Verstard. Met de ogen naar boven gericht. De wolk heeft Hem aan hun zicht onttrokken, maar ze blijven hopen iets terug te zien. Tot twee mannen in witte gewaden hen aanspreken, met een vermanende toon: “Wat staan jullie daar naar de hemel te kijken?” Hun blik moet anders worden. Wat zij ontvangen hebben, vraagt geen stilstand, maar een weg om te gaan. Vanaf dat ogenblik begint de beweging van de Kerk. Vanuit Jeruzalem naar Judea, Samaria en verder. De richting is duidelijk: de wereld in. Niet omhoog, maar naar beneden, naar de mensen, naar de arm...

Het goede gesprek Tekst overweging: Kris De eerste lezing brengt ons naar Paulus op de Areopagus. Paulus bevindt zich in Athene, het centrum van filosofie, cultuur en religie. Overal ziet hij altaren, beelden en tempels. Hij spreekt daar niet eerst tot joden, zoals vaak elders gebeurt, maar tot Griekse denkers en zoekende mensen die weinig vertrouwd zijn met de Bijbelse openbaring. Dat bepaalt sterk de toon van zijn toespraak. Paulus spreekt opvallend respectvol. Hij erkent hun religieuze zoektocht. Hij sluit zelfs aan bij hun eigen cultuur en citeert Griekse dichters. Dat is belangrijk: hij probeert het Evangelie verstaanbaar te maken binnen de leefwereld van zijn toehoorders. Hij vertrekt vanuit hun verlangen naar het goddelijke. Het altaar “Aan de onbekende god” wordt voor hem een aanknopingspunt om over de levende God te spreken. Eigenlijk is dat alles heel herkenbaar voor onze tijd. Wij leven in een sterk geseculariseerde samenleving, maar dat betekent nog niet dat mensen zon...

Wat moet ik doen om gered te worden ? Tekst overweging: Kris In de eerste lezing horen we hoe Paulus en Silas, gewond en opgesloten, midden in de nacht lofzangen aanheffen in de gevangenis. In het evangelie horen we hoe Jezus zijn leerlingen voorbereidt op zijn heengaan en hun de komst belooft van de Pleitbezorger, de Geest van waarheid. Wat in het evangelie als belofte wordt uitgesproken, zien we in de eerste lezing werkelijkheid worden: de Geest is aan het werk, levend en krachtig aanwezig. Paulus en Silas zitten opgesloten in een kerker. Hun voeten vastgeklemd in het blok, hun lichamen getekend door slagen. Toch breekt het lijden hun innerlijke vrijheid niet. Midden in de nacht bidden zij en zingen zij lofliederen. Niet omdat hun pijn verdwenen is, maar omdat zij zich gedragen weten door een kracht die sterker is dan angst en wanhoop. Dat is het werk van de Geest. Hij neemt het lijden niet weg, maar laat mensen erdoorheen standhouden in geloof en vertrouwen. Dat kon de gevangenb...

Ons geopende hart Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, het kan gebeuren dat we ooit door een ‘toeval’ op een nieuw verhaal uit de Bijbel zijn gestoten. Een verhaal dat ons nooit eerder zo intens is opgevallen. Het overkwam mij onder andere een kleine veertig jaar geleden. Ik ontmoette in mijn nieuwe woonplaats een vrouw die Lydia heette. Ze vertelde over het Bijbelverhaal waarin een vrouw dezelfde naam droeg als zij. Ze had het van de pastor gehoord, was erdoor geraakt. Háár voornaam in de Bijbel. Het betekende veel voor haar. Zaterdag lazen wij de aanloop tot dit verhaal van vandaag. Het gebeurt nadat Paulus, in een visioen, geleid door de Geest, de geplande koers wijzigt en samen met Silas naar Macedonië vertrekt. Ze komen voor de eerste keer in Europa aan in een klein havenstadje, Filippi, een heidens gebied. Aan de haven zien ze een groepje biddende vrouwen. Het is een sabbatsdag. Paulus gaat met hen in gesprek. Die vrouwen blijken ‘godvrezend’ te zijn. Dat betekent:...