Van Woord naar leven

Gevoed door Christus Tekst overweging: Kris Vandaag vieren we Sacramentsdag, het hoogfeest van het Allerheiligste Lichaam en Bloed van Christus. Het is een van de grote feesten van de Kerk omdat het ons uitnodigt stil te staan bij een van de kostbaarste gaven die Jezus aan zijn leerlingen heeft nagelaten: de eucharistie. In elke eucharistieviering schenkt Hij zichzelf aan zijn volk. Hij blijft aanwezig onder ons als voedsel voor onderweg, als bron van gemeenschap en als teken van Gods blijvende liefde. De lezingen van vandaag zijn zorgvuldig gekozen. Ze brengen ons van het manna in de woestijn naar het levende brood dat Christus zelf is, en van dat brood naar de gemeenschap van mensen die door Hem met elkaar verbonden worden. In de eerste lezing horen we woorden van Mozes uit het boek Deuteronomium. Het zijn afscheidswoorden, uitgesproken vlak voordat het volk Israël het beloofde land binnentrekt. Veertig jaar woestijn liggen achter hen. Mozes roept het volk op om niet te vergeten ...

Gods toekomst laat zich niet tekenen Tekst overweging: Kris Opnieuw willen enkele sadduceeën Jezus strikken. Anders dan de farizeeën geloven zij niet in de verrijzenis van de doden. Met een zorgvuldig opgebouwde strikvraag denken zij het geloof in de opstanding onderuit te halen. Het verhaal van de vrouw die na elkaar met zeven broers getrouwd is geweest, moet aantonen dat het geloof in de verrijzenis volgens hen niet houdbaar is. Jezus laat zich echter niet meeslepen in hun denkschema. Hij legt bloot waar hun vergissing werkelijk ligt: zij meten Gods mogelijkheden af aan menselijke voorstellingen. Jezus doorprikt hun denken. Het probleem ligt niet in hun redenering, maar in hun uitgangspunt. Zij proberen Gods toekomst te vatten binnen de grenzen van hun eigen denkwereld. Daarom antwoordt Jezus dat zij de Schriften niet kennen en evenmin de macht van God. Het leven dat God schenkt, laat zich niet herleiden tot een herhaling van het aardse bestaan. De verrijzenis is geen terugkeer na...

Burger van twee werelden Tekst overweging: Kris In het evangelie van vandaag proberen enkele farizeeën en herodianen Jezus in de val te lokken. Met hun vraag plaatsen zij Hem midden in een uiterst gevoelige discussie van zijn tijd: moet men belasting betalen aan de keizer of niet? In werkelijkheid is het een zorgvuldig opgezette strikvraag. Als Jezus zegt dat men moet betalen, kan Hij worden voorgesteld als iemand die de Romeinse overheersing ondersteunt. Als Hij zegt dat men niet moet betalen, kan Hij worden aangeklaagd als een oproerkraaier. Wat hier op het spel staat, gaat veel verder dan een belastingkwestie. Achter deze vraag schuilt de dagelijkse ervaring van een volk dat leeft onder vreemde heerschappij. De hoop op Gods ingrijpen leefde sterk en velen keken uit naar de komst van de Messias. Tegelijk moesten zij elke dag hun plaats vinden binnen een samenleving die bepaald werd door de macht van Rome. Daarachter schuilt eigenlijk de vraag: hoe leef je trouw aan God in een were...

Overwinnen van tegenkrachten, een oefenweg Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, met Petrus gaan we op weg vandaag, al zal de bekende apostel Petrus deze brief niet geschreven hebben. Zijn naam is wel aan deze tekst gegeven. Het is een gebruikelijke manier om de brief meer gewicht te geven. Petrus moet al de marteldood gestorven zijn tussen 64 en 66. De Brief zal aan het einde van de eerste eeuw geschreven zijn. Wat we lezen in de eerste zeven regels van vandaag is nogal een groot ‘programma’. Degenen die de brief beluisteren en in praktijk willen brengen, zullen er de handen (en voeten en hart) aan vol hebben. Er spreekt een sterke overtuiging uit die de schrijver over wil brengen. Geen half werk, maar aan de slag met alle deugden die er maar zijn. Dat moet nodig zijn om de tegenkrachten de baas te blijven. Span daarom al uw krachten in om uw geloof te verrijken. Daarna komt er, vanaf dit vers, een hele serie woorden die allemaal iets met elkaar te maken hebben, zelfs uit ...

De God van liefde en vrede Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. De liturgische tijd na Pinksteren begint met het feest van de heilige Drie-eenheid, het mysterie dat de kern vormt van het christelijk geloof: God is één in drie personen, Vader, Zoon en heilige Geest. In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest openen christenen overal ter wereld hun gebeden. In elk avondgebed en in elke eucharistie zijn onze eerste woorden: “Gezegend zij de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest”. Het is een teken van eenheid en verbondenheid dat iedereen, klein en groot, in elk deel van de wereld verenigt. Het credo plaatst dit mysterie in het centrum van het geloof van de christenen. Met het feest van vandaag begrijpen wij dat de Kerk, die met Pinksteren geboren is, haar eerste stappen zet in de naam van de Drie-eenheid. Alles komt van God, van zijn mysterie van grenzeloze liefde...

De vraag achter de vraag Tekst overweging: Kris Bij een eerste lezing kan dit evangelie merkwaardig overkomen. Het lijkt alsof Jezus zich laat meeslepen in een kinderachtige woordenstrijd. "Jullie antwoorden niet, dus Ik antwoord ook niet." Natuurlijk gaat het om iets diepers. Laten we samen de tekst eens van naderbij bekijken. Het gesprek vindt plaats kort na de tempelreiniging – we hoorden het gisteren. Met zijn fel optreden maakte Jezus duidelijk waar het bij de tempel werkelijk om zou moeten gaan. Tegelijk gaf Hij scherpe kritiek op de religieuze leiders die de toestand op het tempelplein lieten voortbestaan. Ze voelden zich bedreigd en vragen Hem nu op grond van welke bevoegdheid Hij handelt. Hun vraag lijkt eerlijk, maar dat is ze niet. Jezus ziet als geen ander dat er andere motieven meespelen. Daarom antwoordt Hij met een tegenvraag over Johannes de Doper. Dat is geen manier om een moeilijk gesprek te ontwijken. Er bestaat een oude pedagogische wijsheid: sommige a...

Over schoonheid en vruchten Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we in de brief van Petrus hoe christenen geroepen zijn levende stenen te worden in de levende tempel waarvan Christus zelf het fundament is. Het geloof is geen verzameling losse mensen die toevallig samenkomen, maar een gemeenschap die haar fundament vindt in Hem. Het is alsof het evangelie van vandaag daarop verder bouwt. Jezus komt Jeruzalem binnen en gaat naar de tempel, het hart van het religieuze leven van Israël. Daar ziet Hij hoe de plaats die een huis van gebed moest zijn stilaan veranderd was in een ruimte van handel en eigenbelang. Zijn reactie is fel. Hij jaagt de handelaars weg, keert tafels om en roept woorden die hard moeten hebben geklonken: “Mijn huis moet voor alle volken een huis van gebed zijn.” Marcus verbindt dit heel bewust met het verhaal van de vijgenboom. De boom staat vol bladeren en lijkt levend en vruchtbaar. Toch draagt hij geen vruchten. Het is het beeld van een mooi verzorgde tempel, m...