Van Woord naar leven

Ik vergeet jou nooit Tekst overweging: Kris In de evangelies van deze dagen voelen we hoe de spanning rond Jezus langzaam toeneemt. Naarmate Pasen dichterbij komt, wordt steeds duidelijker dat zijn woorden en daden vragen oproepen en weerstand wekken, vooral bij de religieuze leiders die zijn optreden met groeiende achterdocht bekijken. In deze weken zien we hoe de confrontatie zich stap voor stap verdiept. Jezus spreekt over God als zijn Vader en laat in alles wat Hij zegt en doet een unieke verbondenheid met Hem zien. Hij vergeeft zonden, schenkt leven en spreekt met gezag over het oordeel. Wanneer Hij op sabbat geneest, raakt Hij aan wat voor velen heilig is, en dat roept verzet op. Voor sommigen worden zijn woorden een bron van hoop, voor anderen een bedreiging die hen afsluit. Zo groeit de spanning die - zoals we weten - zal uitlopen op het lijden en het kruis. Ook het evangelie van vandaag staat midden in dat spanningsveld. Jezus wordt aangesproken omdat Hij op sabbat een man...

Levend water Tekst overweging: Kris In het visioen van de profeet Ezechiël ziet hij water onder de drempel van de tempel vandaan stromen. Het begint als een klein stroompje dat bijna onopvallend uit het heiligdom vloeit. De stroom groeit langzaam en wordt steeds dieper. Eerst reikt het water tot aan de enkels, daarna tot aan de knieën, vervolgens tot aan de heupen. Uiteindelijk wordt het een rivier waar niemand nog doorheen kan waden. Het water stroomt verder naar de Jordaanvallei en bereikt zelfs de Dode Zee, een plaats waar normaal geen leven mogelijk is. Daar gebeurt iets wonderlijks: het zoute, dode water wordt levend water. Waar de rivier stroomt, ontstaat nieuw leven. Vissen komen in overvloed tevoorschijn en langs de oevers groeien bomen die elke maand vrucht dragen. Hun bladeren verwelken niet en hun vruchten raken niet op. De bladeren worden zelfs geneeskrachtig genoemd. Het visioen tekent een beeld van een wereld die opnieuw tot leven komt. Vanuit Gods heiligdom stroomt een...

Kracht van het geloof Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, elke dag worden we door de lezingen verrast met teksten waar we over na kunnen denken om al gaande te ontdekken wat ze voor ons kunnen betekenen. Boeiend enerzijds en anderzijds roepen de lezingen ook weleens vragen op. Toen ik de lezing van Jesaja tot me door liet dringen, kwam er een vreemde mengeling van gedachten in me op. Zo’n enthousiast verhaal zou ik wel elke dag willen horen. Daar word je helemaal blij van. Het probleem is dat onze werkelijkheid er totaal anders uitziet. Een ‘nieuwe hemel en een nieuwe aarde’ , als dat mogelijk zou zijn in een tijd waarin de raketten en de drones om onze oren vliegen. Het is een visioen, een zien in de toekomst, het verlangen van de hele mensheid, want wie zou niet verlangen naar vrede als diepste en grootste geschenk. Zo is het begonnen bij de schepping, zo zal het mogen worden bij de voltooiing. Ook de evangelist Johannes spreekt, zo’n lange tijd later, over een nieuwe...

Van blindheid naar licht Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit ‘Het Woord van God elke dag – 2026’ (Otheo/Sant’Egidio) Deze zondag wordt laetare genoemd – naar het eerste woord van de antifoon aan het begin van de liturgie – de zondag van de “blijdschap”. De liturgie nodigt ons uit om de strengheid van de veertigdagentijd te onderbreken. Die blijdschap komt zeker niet voort uit de toestand van de wereld op dit moment. Het is moeilijk om redenen te vinden om blij te zijn als er nog steeds zo veel conflicten woeden op aarde en zo veel armen in de steek gelaten worden. Onze vreugde komt niet van de wereld, maar van de dag van Pasen die nadert en die de dood in overwinning verandert en droefheid in vreugde. De vreugde van de blindgeboren man die weer ziet, is de vreugde die de liturgie van ons vraagt. Hij was blind vanaf zijn geboorte en bleef langs de kant van de weg zitten bedelen om aalmoezen. Zodra Jezus hem zag, stopte Hij. De leerlingen vroegen Hem: “Rabbi, hoe k...

Gerechtvaardigd naar huis Tekst overweging: Kris ‘Kom, laten wij terugkeren naar de Heer.’  Dit oude woord van de profeet Hosea klinkt als een frisse uitnodiging om ons hart in deze veertigdagentijd opnieuw en inniger op God te richten. God verlangt op de eerste plaats geen uiterlijke offers of rituelen, maar een oprechte band met Hem –  ‘Liefde wil Ik, geen offers; met God vertrouwd zijn is meer waard dan enig offer.’  Het wezen van het geloof ligt in een levende Godsrelatie, in een innige verbondenheid met de Drie-ene God die in ons woont. In het diepste van onze ziel heeft God zijn verblijf, een heilige plek waar Hij geduldig op ons wacht. Onze roeping is om naar binnen te keren, af te dalen tot die diepte waar de Eeuwige ons aanspreekt. Daar, in de stilte van ons hart, mogen we ons toevertrouwen aan Hem. Zoals zachte lenteregen op dorre aarde neerdaalt, zo wil Gods genade ons innerlijk doordrenken met Zichzelf. Maar hoe gemakkelijk verliezen we deze kern uit het o...

De kern van de wet Tekst overweging: Kris Vandaag spreken de lezingen ons over geboden en wetten, meer bepaald over de wet van Mozes. Niet omdat Mozes zelf de wet heeft bedacht, maar omdat hij wordt voorgesteld als de bemiddelaar tussen God en het volk. Op de Sinaï ontvangt hij de woorden van het verbond en geeft hij ze door aan Israël. Dat begint met de gekende tien geboden. Doorheen de eeuwen werd dit verbond steeds verder uitgelegd en toegepast op het concrete leven van het volk. Zo groeide een brede traditie van vele voorschriften en richtlijnen. In de joodse gemeenschap werden deze wetten zorgvuldig bestudeerd en besproken. Dat is op zichzelf een bijzonder mooi gegeven dat tot op vandaag voortleeft in het joodse geloofsleven. Dit proces van uitleg en verdieping werd in vroegere tijden ook vastgelegd in geschriften zoals de Talmoed, een omvangrijke verzameling van rabbijnse reflecties over de Thora. In de Talmoedische traditie (3e–5e eeuw) spreekt men over 613 geboden, een getal ...

Het Goede dat samenbrengt Tekst overweging: Kris “Wees Mij gehoorzaam, dan zal Ik jullie God zijn en zullen jullie mijn volk zijn.” Deze oproep van de Heer klinkt helder in de woorden van de profeet Jeremia. God verlangt ernaar dat wij luisteren naar zijn stem en wandelen op de weg die Hij ons wijst. Of beter gezegd: de weg die Hij met ons wil gaan. Doorgaans kennen we die weg. In ons hart fluistert het geweten immers wat goed en waar is. Toch zien we in Jeremia’s tijd - en ook vandaag - hoe vaak mensen niet luisteren. Het volk volgde zijn eigen plannen, ingegeven door een koppig en vaak boosaardig hart, en keerde God de rug toe. Wie naar onze wereld kijkt, herkent iets van diezelfde werkelijkheid: mensen gaan hun eigen weg, ondanks Gods blijvende roep om in Hem te leven. En natuurlijk gaat het niet enkel over de wereld rondom ons; ook in ons eigen hart kan diezelfde neiging leven om onze eigen weg te gaan en Gods stem naar de achtergrond te laten verdwijnen. Daarmee is niet gezegd...