Van Woord naar leven

Het geknakte riet zal hij niet breken Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, we staan aan het begin van de ‘Goede Week’. Deze is gestart met enerzijds een uitbundige intocht in Jeruzalem, die overgaat in een ernstiger sfeer. Wat maakt de week ‘goed’ en wat maakt dezelfde week tragisch? We kennen het lijdensverhaal en weten waarschijnlijk ook hoe die week uitloopt op Pasen, de overwinning op de dood, maar er gaan veel pijnen en misverstanden aan vooraf. In de liturgie lopen we vandaag in de lezing van Jesaja al een beetje vooruit op woorden waar we blij van worden. Ik zie het als een ‘troost’ vooraf, zo ongeveer als de verheerlijking op de berg toen Jezus daar in lichtende gedaante verscheen, kort voor de kruisweg die Hij nog te gaan had. Het gedeelte uit het boek Jesaja is genomen uit het tweede deel van zijn teksten (Deuterojesaja). Het is veel later geschreven door een leerling (tussen 580 en 530 voor Christus), in de tijd van de Babylonische gevangenschap waarvan het ein...

Hosanna ... en dan ? Tekst overweging: Kris De vier lezingen van deze Palmzondag dragen ons mee in één grote beweging. De intocht in Jeruzalem laat zien wie Jezus is : de koning die komt in de naam van de Heer. Jesaja laat zien op welke wijze Hij komt : als de dienaar die luistert, met een open hart, met een leven dat zich niet onttrekt aan vernedering en aangedaan lijden. De hymne uit de brief aan de Filippenzen beschrijft zijn innerlijke weg : de weg van zelfontlediging, dienstbaarheid en gehoorzaamheid. Het passieverhaal toont hoe deze weg gestalte krijgt in de laatste uren van zijn leven. Alles hoort samen. Alles loopt uit op die ene openbaring: in Jezus verschijnt een koningschap dat door liefde wordt gedragen. Laten we eerst kijken naar het intochtverhaal. Jezus trekt Jeruzalem binnen op een ezel, in eenvoud en zachtmoedigheid. Rond Hem staat een menigte die mantels op de weg spreidt, takken van de bomen afsnijdt en luid roept: Hosanna voor de Zoon van David, gezegend Hij die...

Eén mens voor allen Tekst overweging: Kris We staan aan de vooravond van de Goede Week. Morgen, met Palmzondag, begint de weg die ons naar de kern van ons geloof voert. Maar vandaag houden de lezingen ons nog even stil bij iets wat als een diepe onderstroom doorheen heel de Schrift loopt, een oude droom van God: een verlangen naar eenheid onder de mensen. Een verlangen dat God zelf in het hart van de mensheid heeft gelegd, een heden en een toekomst waarin mensen verbonden met Hem en met elkaar leven, gedragen door zijn liefde. Wanneer we naar de wereld van vandaag kijken, zien we dat die droom nog lang niet zichtbaar is. Grote en kleine oorlogen tekenen onze tijd en trekken sporen van pijn en dood. De kloof tussen rijk en arm blijft schrijnend groot. Ook religie, die mensen tot elkaar zou kunnen brengen, is vaak een reden tot verwijdering tussen mensen, al zijn er gelukkig ook vele tekenen van ontmoeting en verbondenheid. Dat zagen we de voorbije tijd, waarin moslims en christenen t...

Geroepen tot zichtbaarheid Tekst overweging: Kris Jezus staat in het evangelie van vandaag oog in oog met onbegrip en dreiging. Wanneer men Hem wil stenigen, wijst Hij niet op zijn woorden, maar op zijn daden: “Ik heb door de Vader veel goeds voor u gedaan; om welke goede daad wilt u Mij stenigen?” Zijn werken spreken boekdelen. Ze maken zichtbaar wie de Vader is. In Hem is de Vader zelf werkzaam en aanwezig. Zijn daden zijn tekenen van Gods aanwezigheid in de wereld. Zoals Jeremia in de eerste lezing bedreigd wordt en zijn vertrouwen op God stelt, zo staat ook Jezus tegenover weerstand en verwerping. Wat in de profeet zichtbaar wordt, komt in Hem tot vervulling. Jezus maakt duidelijk dat het handelen van God zichtbaar wordt in concrete daden van liefde, genezing en barmhartigheid. Wie de werken van de Vader ziet, leert Hem kennen. En wie Jezus volgt, is geroepen om hetzelfde te doen. De Kerk is geroepen om over God te spreken én zijn nabijheid tastbaar te maken – als een levend g...

  Feest zonder einde Tekst overweging: Kris Abraham krijgt van God een belofte die zijn leven volledig verandert. God sluit een verbond met hem en geeft hem zelfs een nieuwe naam. Hij zal niet langer Abram heten, maar Abraham: vader van vele volken. God belooft hem een toekomst, een volk, een land, maar vooral dat Hij bij hem zal blijven, generatie na generatie. Die belofte reikt verder dan wat een mens kan bevatten. Het gaat niet alleen over nakomelingen, maar over leven dat gedragen wordt door Gods nabijheid. Eeuwen later staat Jezus te midden van Abrahams nakomelingen. En Hij zegt iets dat niemand ooit eerder heeft uitgesproken: “Voor Abraham bestond, ben Ik.” Met die woorden maakt Jezus duidelijk wie Hij werkelijk is: de Zoon, één met de Vader, van vóór alle tijden. Hij spreekt met dezelfde Naam waarmee God zich ooit aan Mozes bekendmaakte: Ik ben. In Hem komt Gods belofte aan Abraham tot vervulling, en krijgt het verbond zijn diepste betekenis. Omdat Hijzelf deze goddeli...

Als zaad in vruchtbare aarde Tekst overweging: Kris In de stilte van Nazaret voltrekt zich een groot en ongezien mysterie. Een jong meisje, Maria, leeft zoals zoveel andere meisjes van haar leeftijd – met gewone dromen over de toekomst, in haar geval reeds verloofd – wanneer plotseling een engel haar huis binnentreedt. Geen trompetgeschal of indrukwekkende tekens begeleiden zijn komst, enkel die zachte woorden:  “Verheug je, begenadigde, de Heer is met je.”  Maria schrikt en wordt tegelijk vervuld van verwondering. God spreekt dan ook iets onvoorstelbaars uit: Hij wil mens worden in haar. Maria hoort dat ze een zoon zal ontvangen, de Zoon van de Allerhoogste. Terwijl ze zoekt naar woorden en inzicht, staat haar ziel reeds open voor het mysterie. De engel verzekert haar dat Gods Geest haar zal overschaduwen en dat dit wonder mogelijk wordt. Nu wacht heel de hemel ademloos op het antwoord van één mens. Maria, klein in menselijke ogen, staat met groot geloof tegenover Gods ui...

De blik omhoog Tekst overweging: Kris De veertigdagentijd is een oefening in loslaten. Niet alleen van gewoonten of comfort, maar vooral van een blik die te veel op onszelf gericht blijft. In de stilte van deze dagen worden we uitgenodigd om dieper te kijken, naar Christus. Dieper kijken betekent hier: ons niet verliezen in onze eigen tekorten, onrust of mislukkingen, maar onze blik richten op Hem die verhoogd werd. In de woestijn – zo lezen we vandaag in de eerste lezing – waar het volk Israël murw werd van de tocht en zijn vertrouwen verloor, verschenen giftige slangen. Het volk had genoeg van de honger, van het wachten, van het uitzichtloze. Ze klaagden, keerden zich af van God en verloren de richting. Maar midden in hun bitterheid en hun lijden liet God een teken oprichten: een koperen slang op een staak, door Mozes geplaatst. Wie opkeek, bleef in leven, zo lezen we. Het was geen magisch middel. Het was een uitnodiging om zich los te maken van de geslotenheid van het eigen hart ...