Van Woord naar leven

Hij opent, Hij zendt Tekst overweging: Kris Waar het evangelie ons gisteren meenam naar het huis in Emmaüs, waar de leerlingen de Heer herkenden bij het breken van het brood en besloten meteen terug te keren naar Jeruzalem, horen we vandaag hoe zij aan de anderen vertellen wat hun is overkomen. Zij hadden de Heer als Verrezene nog niet ontmoet en leefden nog in twijfel en verwarring, zoekend naar houvast. Net daar en op die moment komt Hij in hun midden en zegt: “Vrede zij met jullie.” Hij toont hun zijn handen en zijn voeten en nodigt hen uit Hem aan te raken. Wat hier gebeurt, is veel meer dan een gebeuren in het hart, veel meer dan een gedachte of een innerlijke ervaring. Hij is daar werkelijk aanwezig, fysiek tastbaar en concreet, met de sporen van het kruis nog zichtbaar in zijn lichaam. We kunnen ons proberen voor te stellen wat dit met hen deed. Al verschillende dagen leefden zij tussen hoop en ontgoocheling, tussen herinnering en verlies. Alles wat zij in Hem hadden gezien...

Samen rond de verrezen Heer Tekst overweging: Kris Vandaag horen we twee paasverhalen. Het evangelie brengt ons naar Paaszondag zelf, terwijl de eerste lezing ons binnenleidt in de eerste tijd van de Kerk. Laten we eerst stilstaan bij wat er gebeurt aan de tempelpoort. We bevinden ons kort na Pinksteren. Petrus en Johannes gaan naar de tempel, zoals gelovige Joden dat dagelijks deden. Aan de poort ligt een man die sinds zijn geboorte verlamd is. Hij wordt er elke dag neergelegd en leeft van wat voorbijgangers hem geven. Zijn leven speelt zich af aan de rand. Ziekte en beperking betekenden ook uitsluiting. De tempel, plaats van Gods nabijheid, bleef voor hem op afstand. Hij zat er vlakbij, maar hoorde er niet bij. Petrus en Johannes blijven staan. Ze lopen niet voorbij. Ze laten zich raken door de man. Deze beweging maakt meteen zichtbaar wat Kerk-zijn betekent: Halt houden bij wie lijdt, bij wie kwetsbaar en afhankelijk is. Dat kan gaan om mensen in armoede, mensen die uitgesloten ...

Wat moeten we doen ? Tekst overweging: Kris De Goede Week ligt nog vers in ons geheugen. In die dagen heeft de liturgie ons stap voor stap binnengeleid in de grote mysteries van Jezus’ leven: zijn laatste maaltijd, de voetwassing, zijn lijden, zijn sterven en zijn verrijzen. We zijn als het ware meegegaan in die weg, niet als toeschouwers, maar als mensen die worden meegenomen in een gebeuren dat groter is dan onszelf. Nu is het paastijd. We dragen de rijke erfenis van de Goede Week nog vers met ons mee, een overvloed aan woorden, gebaren en stilte die ons geraakt hebben. En dan die vraag: wat doen we nu met dit alles? Wat doet de Kerk met deze schat? Wat betekent dit voor de wereld waarin wij leven? Diezelfde vraag klonk ook op Pinksteren, zoals we vandaag horen, toen de toehoorders van Petrus diep in het hart werden geraakt: “Wat moeten we doen?” Het is geen theoretische vraag. Het is de vraag van mensen bij wie iets is opengebroken, die aanvoelen dat ze niet kunnen blijven zoals...

Wees niet bang Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, we hoorden al eerder het verhaal over Maria van Magdala en ‘de andere Maria’ die, na de sabbat bij het ochtendgloren, in alle vroegte, naar het graf waren gegaan en daar iets bijzonders beleefd hadden: een bevende aarde en een engel die het graf geopend had, en hen aansprak: Jezus is opgestaan uit de dood, ga het snel vertellen aan de leerlingen. Ontzet en opgetogen zijn de twee Maria’s , zo lezen we vandaag. Waarschijnlijk zeer verward, het is te veel om te kunnen bevatten wat hen in de laatste dagen overkomen is. Vandaag vertrekken ze samen om hun opdracht die de engel gaf, te vervullen. Hun opgetogenheid wordt nog veel groter als Jezus zelf hen tegemoetkomt. Hij groette hen. Ze liepen op Hem toe, grepen zijn voeten vast en aanbaden Hem. Deze gevoelens zullen overgaan in grote vreugde, en ook gepaard gaan met een niet begrijpen en angst hoe dit allemaal kon. Jezus stelt hen echter gerust: Wees niet bang. Ga mijn broed...

Wat de doeken ons vertellen Tekst overweging: Kris Het is vroeg in de morgen van Pasen. In de schemering gaat Maria van Magdala op weg naar het graf van Jezus. Haar hart draagt nog het gewicht van het verdriet, maar tot haar verbazing ziet ze dat de steen is weggerold en het graf leeg is. Achtergebleven zijn de linnen doeken waarin Jezus was gewikkeld, stille getuigen van een werkelijkheid die haar nog ontgaat – we komen straks nog terug op deze doeken. Hoe dan ook: iets nieuws is begonnen, een licht breekt door in de duisternis, al is het nog broos en moeilijk te vatten. Het evangelie geeft ons niet meteen een helder inzicht. Maria begrijpt niet wat er gebeurd is. Ook de leerlingen tasten in het duister. Wat zich hier in enkele zinnen voltrekt, strekt zich in ons leven vaak uit over een lange weg. Er zijn momenten waarop alles gesloten lijkt, waarin vragen blijven hangen en het geloof geen vaste grond lijkt te hebben. Toch is het precies daar dat iets kan groeien. De leerling die b...

Het kruis als openbaring van God liefde Tekst overweging: Kris Waar we bij Jesaja de profetische belofte horen, lezen we in de Hebreeënbrief de theologische duiding, terwijl we in het evangelie het verhaal zelf lezen. In Jesaja verschijnt de mysterieuze dienaar die het lijden van velen draagt en zo een weg opent naar herstel en vrede. De Hebreeënbrief helpt ons deze figuur te herkennen: Jezus, de hogepriester die ons bestaan van binnenuit kent en ons voorgaat naar God. In het evangelie volgens Johannes zien we hoe dit alles werkelijkheid wordt in het concrete gebeuren van zijn lijden en sterven. Belofte, duiding en vervulling komen samen en brengen ons tot het hart van deze dag. Dat doet ons vandaag kijken naar het kruis, naar het lijden van onze Heer, of beter naar de Gekruisigde zelf. Niet het lijden als zodanig staat centraal, maar het feit dat Hij het heeft gedragen voor anderen, voor ons. Op het kruis heeft Hij de zondenlast van de mensheid op zich genomen. Door zijn lijden en ...

Waar liefde knielt Tekst overweging: Kris Vandaag zegt Jezus tot Petrus, en tot ieder van ons: ‘Als Ik je voeten niet mag wassen, kun je niet bij Mij horen.’ Dit gaat in tegen alle wereldse logica. God zelf knielt voor de mens om diens voeten te wassen, om hem te reinigen. Dat kan Christus, omdat Hij een en al Liefde is. De Liefde gaat nooit boven de ander staan, maar treedt de naaste tegemoet als een mindere. Dat is Liefde. Zo is God. Wie deze daad van de Heer niet toelaat, zo zegt Hij, kan niet bij Hem horen. Het gaat hier om meer dan navolging alleen: het is een deelname aan zijn leven zelf, een opgenomen worden in zijn verbondenheid met de Vader. In de eerste lezing horen we hoe het paaslam wordt bereid, hoe het volk Israël zich gereedmaakt voor de bevrijding uit Egypte. Het bloed aan de deurposten is teken van bescherming en van leven, een teken dat redding brengt. Ook daar gaat het om een overgang: van slavernij naar vrijheid, van dood naar leven. Die beweging klinkt vandaag ...