Van Woord naar leven

De akker van ons hart Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek 'Het Woord van God elke dag – 2026', uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. Jezus vergelijkt zijn koninkrijk met een graankorrel die tussen het onkruid moet groeien, met een piepklein mosterdzaadje dat een grote boom wordt en ten slotte met een beetje gist: alles moet verloren gaan om geopenbaard te kunnen worden. Het is het geheim van de hemel, maar ook van een goed leven vandaag: zonder opoffering voor anderen, zonder op te houden voor onszelf te leven, is er geen vreugde en geen toekomst. Het Rijk Gods verbergt zich op aarde om de hemel te openbaren; het verbindt zich met de mens om hoop en zin te geven aan alle menselijk leven, zelfs aan de dood; het vermengt zich op mysterieuze wijze met ons leven, zodat we het kunnen verwelkomen en laten groeien. Het koninkrijk wordt niet onmiddellijk in zijn geheel geopenbaard. En toch zit in dat zaadje, het kleinste van alle zaden, dat zaadje van...

Niet neerkijken, maar omzien Tekst overweging: Kris De woorden van de profeet Micha klinken hard. Hij richt zich tot een samenleving waarin een kleine groep steeds rijker wordt, terwijl de zwakken steeds meer terrein verliezen. We lezen hoe de machtigen zich toe-eigenen wat hun niet toebehoort en zo hun medemensen van hun toekomst beroven. Tegen die achtergrond spreekt Micha woorden uit die ons kunnen schokken. God kondigt een oordeel aan. Hij spreekt over onheil dat over het volk zal komen. Op het eerste gezicht ontmoeten we hier een straffende God, een God die toornig lijkt. Achter deze woorden schuilt echter geen God die geniet van straf of vergelding. We horen veeleer de noodkreet van een God die diep ontgoocheld is. Dit heeft Hij nooit bedoeld. Hij ziet hoe mensen zichzelf en elkaar te gronde richten. Zijn oordeel vloeit daarom niet voort uit woede, maar uit een liefde die het kwaad ernstig neemt. God zwijgt niet wanneer mensen elkaar breken. Zijn pijn is de pijn van een Vader d...

De geest achter de letter Tekst overweging: Kris Wanneer de farizeeën zien hoe de leerlingen van Jezus op sabbat aren plukken om hun honger te stillen, reageren zij niet uit slechte bedoelingen. Zij zagen het als hun roeping om Gods Wet ernstig te nemen en anderen daartoe aan te sporen. Vanuit die overtuiging menen zij dat de leerlingen iets doen wat op sabbat niet is toegestaan. Voor hen is de sabbat een heilige dag, een kostbare gave die teruggaat op Gods rust na de schepping (Gen. 2,2-3) en die in de Tien Geboden een vaste plaats kreeg (Ex. 20,8-11; Deut. 5,12-15). De sabbat was een dag van rust, bevrijding en toewijding aan God. Daarom golden duidelijke voorschriften over wat men wel en niet mocht doen. Aren plukken kon worden beschouwd als een vorm van oogsten en was daarom op sabbat niet toegestaan. Voor alle duidelijkheid: Jezus verwerpt de Wet niet, evenmin wil Hij haar belachelijk maken. Wel nodigt Hij zijn toehoorders uit om dieper te kijken naar de bedoeling ervan. Daarom...

Het juk van Christus Tekst overweging: Kris Jezus richt zich tot mensen die vermoeid zijn en onder zware lasten gebukt gaan. Je zou verwachten dat Hij zegt: "Leg die last neer. Gooi dat juk van je af." Maar dat zegt Hij niet. Integendeel, Hij nodigt uit: "Neem mijn juk op." Laten we eerst eens kijken wat een juk is. Van daaruit kunnen we beter begrijpen wat Jezus bedoelt. Een juk is een houten dwarsbalk die op de schouders van twee ossen wordt gelegd, zodat zij samen een ploeg of een wagen kunnen voorttrekken. Het verdeelt de last en maakt zwaar werk mogelijk. Vaak wordt een jonge, onervaren os onder hetzelfde juk geplaatst als een oudere, sterke os. De ervaren os kent de weg, bepaalt het tempo en draagt het grootste gewicht. De jonge os leert al werkend van zijn metgezel. Dergelijk gebruik bestaat vandaag nog steeds op heel wat plaatsen in de wereld, al zullen we het in onze streken nog zelden tegenkomen. In de Bijbel heeft het juk meestal geen positieve beteke...

De kunst om instrument te zijn Tekst overweging: Kris Sommige teksten in de Schrift schuren. Zo'n tekst lezen we vandaag. We horen de profeet Jesaja spreken over Assyrië als een "stok" in Gods hand. Op het eerste gezicht roept dat ongemakkelijke vragen op. Staat God dan achter oorlog en geweld? Het zijn vragen die we niet hoeven te ontwijken. Ze nodigen ons juist uit om aandachtiger te luisteren naar wat de Bijbel werkelijk wil zeggen. De Bijbel is geen boek dat kant-en-klare antwoorden uit de hemel laat vallen. De Bijbel vertelt het verhaal van een volk dat, midden in de gebeurtenissen van het leven, gaandeweg leert ontdekken wie God is. De mensen van het Oude Testament proberen de geschiedenis te verstaan vanuit hun geloof in een God die zijn volk niet loslaat. Hun woorden dragen de sporen van hun tijd, hun vragen en hun zoektocht. Voor ons christenen vindt die zoektocht haar voltooiing in Jezus Christus. In Hem leren wij God kennen als Degene die niet heerst door ge...

Standhouden door vertrouwen Tekst overweging: Kris De eerste lezing voert ons mee naar een bijzonder onrustige periode uit de geschiedenis van Juda. Koning Achaz ziet hoe de legers van Aram en het noordelijke rijk Israël optrekken naar Jeruzalem. De angst slaat toe. De koning en zijn volk "beefden als bomen in de storm" . In die gespannen politieke situatie zendt God de profeet Jesaja naar Achaz. Niet om een militair plan uit te tekenen of een nieuwe alliantie voor te stellen, maar om hem een ander perspectief aan te reiken. “Houd het hoofd koel, wees niet bang” , zegt de profeet. En verder: “Als jullie geen vertrouwen hebben, houden jullie geen stand.” Het is opvallend hoe herkenbaar deze woorden vandaag klinken. Ook onze wereld wordt getekend door oorlog en geweld. We denken aan Oekraïne, het Midden-Oosten, Soedan en aan zoveel andere plaatsen waar bommen blijven vallen, mensen om het leven komen, gezinnen uit elkaar worden gerukt en miljoenen mensen huis en haard moeten...

Van schijn naar waarheid Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, als we de eerste lezing beluisteren, dan schrikken we van de toon uit de mond van de Eeuwige. In menselijke taal uitgesproken: Hij is het beu om nog langer naar zijn volk om te kijken. Juist het dubbele gedrag kan Hij niet verwerken. Zijn volk is gewend offers op te dragen in de tempel, met een overvloed aan dieren: schapen, kalveren, stieren, rammen, maar hun hart is er niet bij en nog minder hun leven van alledag. Weer in menselijke woorden: God kan het niet meer verdragen, heeft een afschuw van de wierook. Het handelen uit gewoonte, zonder meer, en hun gedrag in de praktijk kloppen niet met elkaar. Het bloed aan hun handen: een gruwel. Er is helemaal niets te vieren. De Heer kan ook het bidden van zijn volk niet meer hebben. Hij houdt, bij wijze van spreken, zijn handen voor de oren. Wat een huichelarij! Sterke taal spreekt de Heer uit. Wat zijn volk doet, is het tegenovergestelde van hoe het zou moeten leven....