Van Woord naar leven

De kunst om instrument te zijn Tekst overweging: Kris Sommige teksten in de Schrift schuren. Zo'n tekst lezen we vandaag. We horen de profeet Jesaja spreken over Assyrië als een "stok" in Gods hand. Op het eerste gezicht roept dat ongemakkelijke vragen op. Staat God dan achter oorlog en geweld? Het zijn vragen die we niet hoeven te ontwijken. Ze nodigen ons juist uit om aandachtiger te luisteren naar wat de Bijbel werkelijk wil zeggen. De Bijbel is geen boek dat kant-en-klare antwoorden uit de hemel laat vallen. De Bijbel vertelt het verhaal van een volk dat, midden in de gebeurtenissen van het leven, gaandeweg leert ontdekken wie God is. De mensen van het Oude Testament proberen de geschiedenis te verstaan vanuit hun geloof in een God die zijn volk niet loslaat. Hun woorden dragen de sporen van hun tijd, hun vragen en hun zoektocht. Voor ons christenen vindt die zoektocht haar voltooiing in Jezus Christus. In Hem leren wij God kennen als Degene die niet heerst door ge...

Standhouden door vertrouwen Tekst overweging: Kris De eerste lezing voert ons mee naar een bijzonder onrustige periode uit de geschiedenis van Juda. Koning Achaz ziet hoe de legers van Aram en het noordelijke rijk Israël optrekken naar Jeruzalem. De angst slaat toe. De koning en zijn volk "beefden als bomen in de storm" . In die gespannen politieke situatie zendt God de profeet Jesaja naar Achaz. Niet om een militair plan uit te tekenen of een nieuwe alliantie voor te stellen, maar om hem een ander perspectief aan te reiken. “Houd het hoofd koel, wees niet bang” , zegt de profeet. En verder: “Als jullie geen vertrouwen hebben, houden jullie geen stand.” Het is opvallend hoe herkenbaar deze woorden vandaag klinken. Ook onze wereld wordt getekend door oorlog en geweld. We denken aan Oekraïne, het Midden-Oosten, Soedan en aan zoveel andere plaatsen waar bommen blijven vallen, mensen om het leven komen, gezinnen uit elkaar worden gerukt en miljoenen mensen huis en haard moeten...

Van schijn naar waarheid Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, als we de eerste lezing beluisteren, dan schrikken we van de toon uit de mond van de Eeuwige. In menselijke taal uitgesproken: Hij is het beu om nog langer naar zijn volk om te kijken. Juist het dubbele gedrag kan Hij niet verwerken. Zijn volk is gewend offers op te dragen in de tempel, met een overvloed aan dieren: schapen, kalveren, stieren, rammen, maar hun hart is er niet bij en nog minder hun leven van alledag. Weer in menselijke woorden: God kan het niet meer verdragen, heeft een afschuw van de wierook. Het handelen uit gewoonte, zonder meer, en hun gedrag in de praktijk kloppen niet met elkaar. Het bloed aan hun handen: een gruwel. Er is helemaal niets te vieren. De Heer kan ook het bidden van zijn volk niet meer hebben. Hij houdt, bij wijze van spreken, zijn handen voor de oren. Wat een huichelarij! Sterke taal spreekt de Heer uit. Wat zijn volk doet, is het tegenovergestelde van hoe het zou moeten leven....

Over de akker van het hart Nota Kris: Voor deze overweging liet ik mij in eerste instantie inspireren door een meditatie van aartsbisschop Vincenzo Paglia uit 'Het Woord van elke dag – 2026' (Otheo/Sant'Egidio). Tijdens het schrijven en verder uitwerken groeide de tekst echter uit tot een eigen overweging, met eigen accenten en aanvullingen. Uit dankbaarheid voor de oorspronkelijke inspiratie vermeld ik daarom graag deze bron. Jezus verlaat het huis en begeeft zich naar de oever van het meer. Een grote menigte stroomt samen om naar Hem te luisteren. Omdat er zoveel mensen zijn, stapt Hij in een boot, die als een natuurlijke leerstoel dient, terwijl de menigte op de oever blijft staan. Van daaruit spreekt Jezus tot hen in gelijkenissen. Het zijn eenvoudige verhalen uit het dagelijkse leven. Ze zijn begrijpelijk voor iedereen en tegelijk rijk aan betekenis. Ze vragen geen groot verstand, maar wel een open hart dat bereid is te luisteren. De eerste gelijkenis is die van de ...

Nederigheid als weg ten leven Tekst overweging: Kris Mijn excuses, door omstandigheden kon ik dit geen nieuwe tekst schrijven. Daarom herneem ik de overweging (en de leestip) van vorig jaar. De lezingen van vandaag spreken tot wie zoekt, luistert en verlangt. “Als je zoekt naar wijsheid als naar zilver, als naar een verborgen schat, dan zul je ontdekken wat ontzag voor de Heer is.” Het is een belofte aan de zoeker, niet aan de snelle denker. Wijsheid is niet een kwestie van scherpzinnigheid en tempo, maar van loskomen en toewijding. Wie afdaalt in zichzelf, in stilte, in gebed, komt op het spoor van Gods verborgen aanwezigheid. De leerlingen zeggen tot Jezus: “Wij hebben alles achtergelaten en zijn U gevolgd.” Jezus antwoordt Petrus niet met een gemakkelijke belofte, maar met een visie op een nieuw bestaan, waarin het ware leven begint bij het prijsgeven van wat je vasthoudt in het licht van eigenbelang. Alles wat losgelaten wordt omwille van God, krijgt een onvergelijkbare vruc...

Over de wijsheid van de slang en de eenvoud van de duif Tekst overweging: Kris Vandaag horen we een vervolg van de zendingsrede van Jezus. Hij zendt zijn leerlingen uit om het Rijk van God te verkondigen. Hij stuurt hen niet op pad met een uitgewerkt stappenplan of met de belofte dat alles vanzelf zal verlopen. Integendeel, Hij bereidt hen voor op een weg die even mooi als weerbarstig is, een weg waarop zij niet alleen openheid en geloof zullen ontmoeten, maar ook weerstand en afwijzing. Ik wil vandaag met jullie stilstaan bij een uitspraak van Jezus die op het eerste gezicht misschien wat merkwaardig klinkt: "Wees dus scherpzinnig als een slang en argeloos als een duif." Een slang en een duif: twee beelden die nauwelijks bij elkaar lijken te passen. Toch brengt Jezus ze samen. Hij tekent daarmee de levenshouding van iedere christen. Vaak worden christenen vandaag voorgesteld als zachte, wat wereldvreemde mensen die zich vooral bezighouden met mooie woorden over liefde, ...

Geworteld in Christus, gezonden naar de wereld Tekst overweging: Kris Waarom haalt Jezus vandaag de steden Sodom en Gomorra aan, zeggende dat het op de dag van het oordeel voor hen draaglijker zal zijn dan voor de steden die zijn leerlingen niet ontvangen? Hij verwijst naar twee steden die in de Bijbelse traditie symbool zijn geworden van een volk dat zich heeft afgesloten voor God en voor de naaste. Hun grootste zonde was niet enkel moreel verval, maar vooral hun weigering om gastvrijheid, gerechtigheid en barmhartigheid te beoefenen. Wanneer Jezus hen hier aanhaalt, houdt Hij zijn toehoorders een spiegel voor. Wie de boodschappers van het koninkrijk afwijst, wijst niet enkel mensen af, maar vooral God die in Christus zelf naar de wereld is gekomen. Meer dan een dreigement zijn deze woorden vooral een terechtwijzing. De mens kan niet vrijblijvend omgaan met het feit dat God zelf zich in Christus heeft aangediend. God nodigt iedere mens uit tot een antwoord. Maar we weten dat dit ant...