Van Woord naar leven

De weg van innerlijk ontwaken Tekst overweging: Kris De veertigdagentijd nodigt ons uit om stil te staan bij de diepere betekenis van bekering. Vaak verbinden we deze periode met uiterlijke tekenen: vaker en trouwer bidden, soberder leven, vasten, meer aandacht schenken aan naastenliefde en delen met de armen. Hoewel dit ongetwijfeld betekenisvolle stappen zijn, schuilt er een subtiele valkuil in: we kunnen zo sterk gefocust raken op het naleven van onze goede voornemens, dat we de ware essentie van bekering uit het oog verliezen: onze innerlijke omkeer, de diepgaande verandering van het hart. De profeet Ezechiël laat ons vandaag zien hoezeer God verlangt naar een werkelijke bekering van het hart. Hij benadrukt dat ware bekering zich kenmerkt door het afkeren van het kwaad en door te leven naar recht en gerechtigheid, zoals God het vraagt – een leven dat geworteld is in zijn liefde. Daarbij waarschuwt hij ons om niet zelfgenoegzaam te worden en niet te snel te denken dat we er al zi...

Kloppen en meewerken Tekst overweging: Kris Beide lezingen spreken vandaag over gebed. Waar we in de eerste lezing horen hoe Ester haar toevlucht zoekt tot de Heer, leren we in het evangelie hoe Jezus zijn leerlingen oproept om te vragen, te zoeken en te kloppen, in het vertrouwen dat de Vader hoort en geeft wat goed is. Ester bidt tot God als haar ware Koning, als voorbereiding op het bezoek dat zij zal brengen aan koning Ahasveros om bij hem voor haar volk te pleiten. Zij weet dat dit haar leven kan kosten. Zij zal, dat weet zij ook, voor een gesloten deur staan. En toch bidt zij en zal zij gaan. Jezus spreekt in het evangelie niet over een gemakkelijke weg, maar over een volgehouden vertrouwen dat blijft aankloppen, ook wanneer de deur schijnbaar gesloten lijkt. Het evangelie en de eerste lezing: twee verschillende situaties, éénzelfde beweging: zich toevertrouwen aan God. Ester zal kloppen op de deur van een aardse vorst, en tegelijk op de deur van Gods barmhartigheid. Jezus no...

Hier is meer dan Jona Tekst overweging: Kris De eerste lezing voert ons naar Nineve, die grote stad waarheen Jona wordt gezonden met een eenvoudige, scherpe boodschap: nog veertig dagen en de stad zal worden weggevaagd. Het is een korte aankondiging, zonder uitleg, zonder onderhandeling. Toch gebeurt er iets onverwachts. De inwoners van Nineve geloven God. Zij roepen een vasten uit, hullen zich in boetekleed en breken met hun kwalijke praktijken. Zelfs de koning daalt af van zijn troon, legt zijn staatsiegewaad af en gaat op de grond zitten. Met een officieel bevel roept hij iedereen op, mens en dier, om zich tot God te keren en het onrecht achter zich te laten. Het hele openbare leven komt in beweging. Wat opvalt, is de eenvoud van hun reactie. Zij discussiëren niet. Zij vragen geen bewijs. Zij eisen geen wonder. Zij nemen het woord ernstig en laten het binnenkomen. Hun bekering krijgt een concrete vorm in ander gedrag, in het loslaten van geweld en onrecht. En wanneer God ziet dat ...

Levend in Gods beweging Tekst overweging: Kris Alles begint bij God, Schepper van hemel en aarde, bron van ons bestaan. Vanuit zijn liefde beweegt Hij zich - als het ware - voortdurend naar de aarde toe. Niet als een verre toeschouwer, maar juist als iemand die zich in het hart van ons menselijk bestaan innig nabij maakt. Dit belichaamde Hij in zijn Zoon Jezus Christus, het Woord dat uit Hem is voortgekomen en onder ons is komen wonen. Hij heeft niet alleen fysiek onder ons gewoond, maar blijft ons in alle tijden nabij als goddelijke aanwezigheid, door zijn Geest die in ons woont. Op dit alles mogen wij als mensen een antwoord geven. We zijn geroepen om ontvangers en dragers te zijn van wat Hij schenkt, en om actief gehoor te geven door een leven te leiden waarin zijn liefde zichtbaar wordt in onze relaties met elkaar, vanuit zijn inwoning. Met onze daden van goedheid geven wij terug wat we in genade hebben ontvangen, als vrucht van wat Hij in ons heeft gezaaid. Deze beweging lezen ...

Op weg naar heiligheid Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, hoe staan we ervoor aan het begin van de Veertigdagentijd? Eigenlijk een vreemde vraag. Elke dag , ook in de loop van het jaar, is nieuw.  Elke dag worden we geroepen om er iets moois van te maken. De sterke tijden van het jaar nodigen ons er wel speciaal voor uit om onze tijd goed te besteden. Juist omdat we van onszelf weten dat we het enthousiasme van een nieuw begin niet elke dag vast kunnen houden is wat extra aandacht ervoor heel heilzaam. Het is, zonder meer, een goede gewoonte om dagelijks niet alleen terug te blikken op de voorbije dag maar ook ‘s morgens een aandachtige start te maken, zodat de hele dag bij voorbaat al ingebed is in onze goede bedoeling. Een wat, misschien uit de mode geraakt woord is ‘gewetensonderzoek’. Wat is dat, ons ‘Geweten’?  Ik beluister erin, dat ik het WEET. Weet ik diep in mijzelf wanneer ik me oké voel bij de wijze waarop ik leef? Of kriebelt er toch ergens iets, waa...

In Christus staande blijven Tekst overweging: Kris De lezingen van vandaag gaan over beproeving, over vallen en standhouden, over toegeven en gehoorzaam zijn. Ze houden ons een spiegel voor als het gaat om onze eigen kwetsbaarheid en neigingen. Allemaal vechten we immers dagelijks dat kleine oorlogje uit in ons hart: neigingen willen ons verwijderen van God en tegelijk leeft er een diep verlangen om Hem trouw te blijven. Maar de vraag is of dat oorlogje werkelijk alleen door ons eigen ik moet worden gestreden. Of is er een andere mogelijkheid? Laten we samen dieper kijken. In de eerste lezing van vandaag, uit het boek Genesis, wordt de mens gevormd uit stof en bezield door Gods adem, geplaatst in een tuin waar overvloed heerst en vertrouwen leeft. Midden in die rijkdom klinkt plots een woord dat die vrijheid beproeft. Het is de stem van de slang, die heel vriendelijk en uitnodigend zegt: “Heeft God werkelijk gezegd dat jullie van geen enkele boom in de tuin mogen eten?” De slang sla...

Wanneer leegte een roep wordt Tekst overweging: Kris We leven in een tijd waarin velen een sluimerende ontevredenheid ervaren. Ondanks alle welvaart en ontspanningsmogelijkheden ontbreekt het ons vaak aan diepe, innerlijke vreugde en echte levensvervulling. We zoeken geluk buiten onszelf, in werk, hobby’s en tal van bezigheden, en merken vroeg of laat dat deze vormen van geluk ons hart niet blijvend vullen. Wat ontspanning heet, kan soms een manier zijn om leegte te ontwijken. Wanneer die leegte aanhoudt, kan ze uitgroeien tot een stille weemoed die zwaar weegt op ons bestaan en zich zelfs lichamelijk laat voelen. Zou het kunnen dat de pijn van de verveling een pijn van leegte is, een uitdrukking van dorst naar een diepere levensvervulling? De profeet Jesaja wijst ons vandaag op een vervulling die haar wortels heeft in God en in de liefde voor de naaste. Wanneer wij – om de woorden van Jesaja te gebruiken – ‘het juk van onderdrukking wegnemen, afstand nemen van beschuldigende woord...