Van Woord naar leven

God een thuis geven Tekst overweging: Kris Het thema 'gastvrijheid' loopt als een rode draad door de lezingen van vandaag. Het gaat over gastvrij zijn voor de ander, maar tegelijk ook over God die een woning zoekt in ons hart, zoals ook wij onze diepste thuis mogen vinden in Hem. Beide bewegingen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Laten we de lezingen van vandaag wat van naderbij bekijken. In de eerste lezing ontmoeten we de vrouw uit Sunem. Zij herkent in de profeet Elisa een man van God en maakt voor hem een eenvoudige kamer klaar, een studio zouden wij vandaag zeggen.  Zonder veel woorden schept zij een plaats waar hij mag rusten en thuis mag komen. Haar gastvrijheid is dienend en belangeloos. Juist daarin wordt zij tot zegen voor een ander en ontvangt zij zelf onverwacht nieuw leven. Deze lezing nodigt ook ons uit tot navolging. Niet alleen door de deur van ons huis open te zetten, maar vooral door ons hart te openen. Iedere mens die op onze weg komt, draagt iets ...

Spreek, Heer, en ik zal gezond worden Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we hoe Jezus een melaatse genas. Vandaag volgen nog meer genezingen: die van de knecht van een Romeinse centurio, die van de schoonmoeder van Petrus en ten slotte die van vele zieken en bezetenen. Matteüs plaatst deze genezingsverhalen bewust onmiddellijk na de Bergrede. Jezus brengt nu zelf in praktijk wat Hij zojuist heeft verkondigd. Hij die er zo op gehamerd heeft dat het niet bij woorden mag blijven, maakt zijn eigen boodschap nu waar in daden. Wat Hij in deze genezingen ook toont, is dat Gods koninkrijk in Hem zichtbaar wordt. Waar Hij komt, wijken ziekte, uitsluiting en gebrokenheid. Zo laat Hij zien wat het betekent wanneer Gods koninkrijk doorbreekt in het leven van mensen. Laten we eens stilstaan bij de ontmoeting tussen Jezus en de centurio. Opmerkelijk genoeg is de grootste gelovige in dit evangelie geen Israëliet, maar een Romeinse officier, iemand die behoort tot de bezettende macht. Dat moe...

Van zelfredzaamheid naar ontvankelijkheid Tekst overweging: Kris Na de lange Bergrede laat Jezus vandaag zien hoe het Koninkrijk van God er in de praktijk uitziet. Zijn woorden krijgen handen en voeten wanneer een melaatse naar Hem toe komt. De man werpt zich voor Hem neer en spreekt een diep gelovig gebed uit: "Heer, als U wilt, kunt U mij rein maken." Jezus strekt zijn hand uit, raakt hem aan en geneest hem. Juist in die aanraking wordt zichtbaar wie God is. Misschien zijn wij dichter bij deze melaatse dan wij zelf vermoeden. Wij dragen misschien geen huidziekte, maar wie van ons is helemaal ongeschonden? Wij lopen allemaal wonden op. We worden gekwetst door woorden of daden van anderen. We dragen teleurstellingen mee, verdriet, schuld, angsten of een verleden dat ons blijft achtervolgen. Sommigen worstelen met mentale of fysieke ziekten. Wij dragen allemaal plaatsen in ons leven die genezing nodig hebben. Maar misschien ligt onze diepste ziekte nog ergens anders. Ze b...

Aan het slot van de Bergrede Tekst overweging: Kris Sinds maandag 8 juni hebben we – met uitzondering van de zondagen en enkele feestdagen – geluisterd naar de Bergrede van Jezus. Sinds de zaligsprekingen heeft Hij zijn leerlingen, en met hen ook ons, meegenomen op een weg waarop het hart steeds meer gevormd wordt naar Gods verlangen. Hij heeft gesproken over zachtmoedigheid, barmhartigheid, zuiverheid van hart en de roeping om vredestichters te zijn. Hij heeft zijn leerlingen opgeroepen zout van de aarde en licht van de wereld te zijn. Hij heeft gewezen op de diepere betekenis van de wet, die niet begint bij uiterlijke naleving maar bij de houding van het hart. Hij heeft geleerd hoe te bidden, hoe te vasten en hoe aalmoezen te geven zonder zichzelf in het middelpunt te plaatsen. Hij heeft gewaarschuwd tegen de macht van bezit en tegen een leven dat verteerd wordt door zorgen. Hij heeft opgeroepen tot vertrouwen op de Vader, tot vergevingsgezindheid en tot een liefde die verder reikt...

Gekend, geroepen, gezonden Tekst overweging: Kris Vandaag klinken drie lezingen die elk op hun eigen manier spreken over de komst van Johannes de Doper. Jesaja bezingt een profeet die al in de moederschoot wordt geroepen; Paulus vertelt hoe Johannes het volk uitnodigt tot bekering en wijst op de komende Messias; en Lucas verhaalt de geboorte van Johannes, het kind dat niet de naam van zijn vader krijgt, maar een naam van bovenaf: Johannes, ‘God is genadig’. Drie lezingen die elk getuigen van Gods handelen in een mensenleven, van een roeping die ons voorafgaat, en van een weg die door Hem wordt voorbereid. Johannes is profeet in de volle zin van het woord – de laatste van de profeten van het Oude Verbond, en tegelijk de wegbereider van het Nieuwe: hij staat op de drempel, wijst de Messias aan en maakt Hem bekend. Zijn hele leven is afgebakend door zijn roeping. Hij leeft afgezonderd, eenvoudig, met een scherpe blik op wat waar en onwaar is, met een vurige toewijding aan zijn opdr...

De weg ten leven Tekst overweging: Kris “Geef wat heilig is niet aan de honden en gooi je parels niet voor de zwijnen.” Deze woorden zouden kunnen overkomen alsof Jezus hier een bepaalde groep mensen afwijst. Dat zou haaks staan op zijn boodschap, waarin Hij juist niemand uitsluit en ieder mens met barmhartigheid tegemoet treedt, zeker wie verdwaald, gekwetst of aan de rand terechtgekomen is. In de Joodse cultuur waren honden meestal geen geliefde huisdieren maar wilde straatdieren. Zwijnen golden als onrein. Jezus gebruikt deze beelden om te spreken over mensen die op dat moment zo gesloten zijn voor Gods gave dat zij haar niet alleen afwijzen, maar ook bespotten of met voeten treden. Het gaat hier dus niet over een bepaalde groep mensen, maar over een houding van het hart. Als we kijken naar de houding van Jezus in de evangelies, zien we hoe Hij mensen opzoekt, zieken geneest, mensen uitnodigt tot bekering en geloof en iedereen uitnodigt tot het Koninkrijk van God. Tegelijk respe...

Hebben wij een blinde vlek? Of heeft de ander die? Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, Vandaag wil Jezus weer praten met ons in een bijna absurd taalgebruik. ‘Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt?’ Stel je even voor: een balk in je eigen oog, wat een beeldende woorden. Ieder van ons zou al meteen geopereerd willen worden als ons zicht zo totaal geblokkeerd zou zijn. Bij zo’n sterke woorden van Jezus moeten we altijd zoeken naar de diepere betekenis. Wij zijn lichtdragers, zoals Jezus zelf het Licht van de wereld is. In Mt. 6,22-23 lazen we eerder al: Het oog is de lamp van het lichaam. Dus als het oog helder is, zal heel je lichaam verlicht zijn. Maar als je oog troebel is, zal er in heel je lichaam duisternis zijn. Als het licht in jezelf verduisterd is, hoe groot is dan die duisternis! Het zuiver kijken naar elkaar heeft met niet-oordelen te maken. We kijken naar de ander vanuit onze eig...