Van Woord naar leven

Geworteld in Christus Tekst overweging: Kris In de eerste lezing uit Handelingen bevinden we ons midden in een beslissend moment van de jonge Kerk, vaak aangeduid als het begin van het 'concilie van Jeruzalem'. De missionaire arbeid van Paulus en Barnabas heeft heidenen tot geloof gebracht, maar dat roept spanning op. Sommige gelovigen uit joodse kring blijven sterk verbonden met de Wet van Mozes en zien besnijdenis als noodzakelijk voor redding. De vraag is scherp: kan iemand werkelijk tot Gods volk behoren zonder die eeuwenoude weg te volgen? In die spanning wordt gezocht, gewogen en geluisterd, en de gemeenschap kiest ervoor samen op weg te gaan naar Jeruzalem. We lezen: “Ze verhaalden uitvoerig van de bekering van de heidense volken, iets dat bij alle gelovigen grote vreugde wekte.” Het is betekenisvol dat die vreugde hier uitdrukkelijk genoemd wordt. Die innerlijke vreugde zegt iets over God: Hij zélf is aan het werk, en zijn handelen opent nieuwe wegen die vooraf niet...

Vrede als gave en weg Tekst overweging: Kris Jezus spreekt tot zijn leerlingen in een intiem moment, vlak voor zijn lijden en afscheid. Hij weet dat hun wereld zal wankelen, dat onzekerheid en angst hen zullen raken. “Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan.” Het is een troostvolle belofte die klinkt midden in een dreigende werkelijkheid. De vrede waarover Jezus spreekt, is geen afwezigheid van conflict of spanning. Zij is geen resultaat van gunstige omstandigheden of een gevoel dat komt en gaat. Het is een vrede die haar oorsprong vindt in zijn verbondenheid met de Vader, een vrede die standhoudt, ook wanneer alles rondom onrustig wordt. De wereld kent vormen van vrede die afhankelijk zijn van macht en controle. De vrede van Jezus raakt het hart van de mens en opent het naar God en naar de ander. Zij is een innerlijke zekerheid dat het leven gedragen wordt door God zelf, en tegelijk een kracht die relaties herstelt en mensen samenbren...

We zijn God niet ! Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, vandaag een indringend verhaal over twee verkondigers van het goede nieuws: Paulus en Barnabas. Ze hebben al een hele reis achter de rug, aanvankelijk samen met Johannes. Het evangelie moet overal verkondigd worden. Ze komen uit Ikonium en moesten wel vluchten omdat men daar op het punt stond geweld te gebruiken. Ze gaan naar Lykaonië, naar de stad Lystra, waar Paulus zijn toespraak houdt. Er luistert ook aandachtig een man die vanaf zijn geboorte lam is. Paulus ziet zijn verlangen om te genezen en ziet ook zijn geloof dat het kan. Hij roept hem toe: ‘Kom overeind en ga op uw voeten staan.’ De man sprong op en begon te lopen. Verkondigers van het geloof hebben, in vertrouwen op de hulp van Gods goede Geest, blijkbaar speciale gaven gekregen (het is geen zelfverzonnen trucje). Zo’n gebeurtenis kan negatieve uitleg tot gevolg hebben, zoals ook hier: Toen mensen zagen wat Paulus had gedaan, verhieven ze hun stem en ze...

Jezus, het gezicht van God Nadat Jezus tot zijn leerlingen zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door Mij. Als jullie Mij kennen, zullen jullie ook mijn Vader kennen, en vanaf nu kennen jullie Hem, want jullie hebben Hem zelf gezien’, zegt Filippus: ‘Laat ons de Vader zien, Heer, meer verlangen wij niet.’ Waarop Jezus antwoordt: ‘Ik ben nu al zo lang bij jullie, en nog ken je Me niet, Filippus? Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.’ Laten we lezen wat aartsbisschop Vincenzo Paglia hierover schrijft. De tekst komt uit Het Woord van God elke dag – 2026 (Otheo/Sant’Egidio). 'We raken hier de kern van het evangelie en het christelijk geloof. En misschien wel van elk religieus zoeken. Ja, waar moeten we God zoeken? Waar kunnen we Hem ontmoeten? De apostel Johannes schrijft in zijn eerste brief: “Nooit heeft iemand God gezien” (1 Joh 4, 12), het is Jezus die Hem aan ons heeft geopenbaard. Dit betekent dat we, als we het gezicht va...

Grotere dingen dan deze Tekst overweging: Kris In het evangelie van vandaag horen we Jezus spreken tot zijn leerlingen tijdens het laatste avondmaal. Hij wijst hen op de diepe verbondenheid tussen Hem en de Vader en nodigt hen uit om in Hem te blijven en op Hem te vertrouwen. In dat gesprek horen we iets opvallends: “Wie op Mij vertrouwt zal hetzelfde doen als Ik, en zelfs meer dan dat, Ik ga immers naar de Vader.” Die woorden kunnen op het eerste gezicht vreemd klinken. Hoe zouden leerlingen méér kunnen doen dan Jezus zelf? Jezus spreekt hier vlak voor zijn lijden en zijn terugkeer naar de Vader. Hij zegt expliciet dat Hij naar de Vader gaat. Daarmee wordt duidelijk dat zijn werk niet eindigt, maar een nieuwe fase ingaat. Wat bedoelt Hij dan? Het gaat niet om grotere daden in de zin van indrukwekkender wonderen. Jezus heeft het volle werk van God al zichtbaar gemaakt in zijn leven, zijn woorden en zijn tekenen. “Meer” verwijst naar de reikwijdte en de vruchtbaarheid van dat werk. T...

Mijn God en mijn al Tekst overweging: Kris ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven.’ Deze woorden richtte Jezus tot zijn leerlingen. Maar ze ook tot ons gericht. Vraag is: Kunnen wij nu op onze beurt ook tot Hem zeggen: ‘Heer, U bent mijn weg, U bent mijn waarheid, U bent mijn leven’? Mag Jezus werkelijk  alles voor jou zijn: de inspiratie van je leven, de betekenis van je bestaan, de passie van je daden, de ziel van je liefde, de essentie van je wezen, het hart van je zijn? Met andere woorden: mag Jezus alles voor je zijn? Jezus alles voor je laten zijn betekent Hem met je meedragen als Degene aan wie je je toevertrouwt, aan wie je je hecht. Het is kiezen en toelaten dat Hij de weg van liefde in en met jou bewandelt. Het is je overgeven aan de heilige Geest, die jou in dit feest van liefde zal binnenvoeren. Dit kan diepgaande consequenties hebben. Want zoals we weten, is Jezus’ liefde geen oppervlakkigheid, geen kwestie van het volgen van eigen emoties gebaseerd op je eige...

De kracht van een bemoedigend woord Tekst overweging: Kris Wanneer Paulus en Barnabas in de synagoge van Antiochië worden uitgenodigd om een woord van bemoediging te spreken, grijpt Paulus het moment aan om Gods grote daden te verkondigen. Hij spreekt over Gods handelen in de geschiedenis: de uittocht uit Egypte, het leiderschap van David en uiteindelijk de komst van Jezus. God heeft geleid, geroepen, gekozen, beloofd, gered. Hij is een levende God, die zijn volk niet loslaat. Paulus spreekt met vuur en overtuiging. Zijn woorden wekken verlangen: het verlangen om die geschiedenis van heil beter te leren kennen en er deel van te worden. Morgen horen we hoe zijn toespraak verdergaat, wanneer hij zal spreken over de opstanding van Jezus. Maar vandaag wil ik stilstaan bij dat ene zinnetje, nog voor Paulus begint te spreken: ‘Broeders, als u voor de mensen een bemoedigend woord hebt, ga dan uw gang.’ En laten we dan aan onszelf de vraag stellen: hoe spreken wij tot elkaar? Hoe spreken...