Van Woord naar leven

Het kruis als openbaring van God liefde Tekst overweging: Kris Waar we bij Jesaja de profetische belofte horen, lezen we in de Hebreeënbrief de theologische duiding, terwijl we in het evangelie het verhaal zelf lezen. In Jesaja verschijnt de mysterieuze dienaar die het lijden van velen draagt en zo een weg opent naar herstel en vrede. De Hebreeënbrief helpt ons deze figuur te herkennen: Jezus, de hogepriester die ons bestaan van binnenuit kent en ons voorgaat naar God. In het evangelie volgens Johannes zien we hoe dit alles werkelijkheid wordt in het concrete gebeuren van zijn lijden en sterven. Belofte, duiding en vervulling komen samen en brengen ons tot het hart van deze dag. Dat doet ons vandaag kijken naar het kruis, naar het lijden van onze Heer, of beter naar de Gekruisigde zelf. Niet het lijden als zodanig staat centraal, maar het feit dat Hij het heeft gedragen voor anderen, voor ons. Op het kruis heeft Hij de zondenlast van de mensheid op zich genomen. Door zijn lijden en ...

Waar liefde knielt Tekst overweging: Kris Vandaag zegt Jezus tot Petrus, en tot ieder van ons: ‘Als Ik je voeten niet mag wassen, kun je niet bij Mij horen.’ Dit gaat in tegen alle wereldse logica. God zelf knielt voor de mens om diens voeten te wassen, om hem te reinigen. Dat kan Christus, omdat Hij een en al Liefde is. De Liefde gaat nooit boven de ander staan, maar treedt de naaste tegemoet als een mindere. Dat is Liefde. Zo is God. Wie deze daad van de Heer niet toelaat, zo zegt Hij, kan niet bij Hem horen. Het gaat hier om meer dan navolging alleen: het is een deelname aan zijn leven zelf, een opgenomen worden in zijn verbondenheid met de Vader. In de eerste lezing horen we hoe het paaslam wordt bereid, hoe het volk Israël zich gereedmaakt voor de bevrijding uit Egypte. Het bloed aan de deurposten is teken van bescherming en van leven, een teken dat redding brengt. Ook daar gaat het om een overgang: van slavernij naar vrijheid, van dood naar leven. Die beweging klinkt vandaag ...

"Ik toch niet, Heer?" Tekst overweging: Kris In deze dagen richten we ons uiteraard op de Heer. Met Hem gaan we mee naar de bovenzaal waar Hij de eucharistie zal instellen, waar Hij de voeten van de leerlingen zal wassen. We zullen met Hem de Calvarieberg opgaan, om doorheen de stilte van Stille Zaterdag ons te laten opnemen in zijn Pasen. Maar zo ver zijn we nog niet. Laten we vandaag eens kijken naar Judas, de leerling die Hem verraden heeft. Het evangelie vertelt hoe Judas naar de hogepriesters gaat en vraagt wat zij hem willen geven als hij Jezus uitlevert. Hij ontvangt dertig zilverstukken en vanaf dat moment, zo lezen we, zoekt hij een geschikte gelegenheid. Terwijl Jezus met zijn leerlingen het Pesachmaal voorbereidt en viert, weet Judas goed wat hij zal doen, en de Heer met hem. Tijdens de maaltijd onthult Jezus dan ook dat één van hen Hem zal uitleveren. Wat er in Judas is omgegaan, blijft grotendeels verborgen. We zien zijn daden, de gevolgen, maar niet de weg e...

Licht midden de duisternis Tekst overweging: Kris We bevinden ons in deze dagen op een kantelpunt. De Goede Week brengt ons binnen in een spanningsveld tussen licht en duisternis. Licht en duisternis laten zich tegelijk zien, soms scherp, soms bijna onmerkbaar door elkaar heen, maar heel reëel aanwezig. Het licht schittert in de woorden en de gebaren van Jezus: het breken van het brood, de voetwassing, de gave van zichzelf tot het uiterste, en uiteindelijk de opstanding met Pasen. Tegelijk zien we donkere wolken: verraad, angst, verloochening, geweld. Het hoort bij dezelfde weg. We beluisteren dit vandaag ook in de lezingen. Jesaja spreekt over een dienaar "die tot licht wordt voor alle volken". In het evangelie klinkt een andere zin, kort en indringend: “Het was nacht.” Het wordt gezegd op het moment dat Judas naar buiten gaat. Het licht is aanwezig, tastbaar nabij, en toch kiest een mens de weg naar de duisternis. Beide werkelijkheden staan naast elkaar, zonder dat he...

Het geknakte riet zal hij niet breken Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, we staan aan het begin van de ‘Goede Week’. Deze is gestart met enerzijds een uitbundige intocht in Jeruzalem, die overgaat in een ernstiger sfeer. Wat maakt de week ‘goed’ en wat maakt dezelfde week tragisch? We kennen het lijdensverhaal en weten waarschijnlijk ook hoe die week uitloopt op Pasen, de overwinning op de dood, maar er gaan veel pijnen en misverstanden aan vooraf. In de liturgie lopen we vandaag in de lezing van Jesaja al een beetje vooruit op woorden waar we blij van worden. Ik zie het als een ‘troost’ vooraf, zo ongeveer als de verheerlijking op de berg toen Jezus daar in lichtende gedaante verscheen, kort voor de kruisweg die Hij nog te gaan had. Het gedeelte uit het boek Jesaja is genomen uit het tweede deel van zijn teksten (Deuterojesaja). Het is veel later geschreven door een leerling (tussen 580 en 530 voor Christus), in de tijd van de Babylonische gevangenschap waarvan het ein...

Hosanna ... en dan ? Tekst overweging: Kris De vier lezingen van deze Palmzondag dragen ons mee in één grote beweging. De intocht in Jeruzalem laat zien wie Jezus is : de koning die komt in de naam van de Heer. Jesaja laat zien op welke wijze Hij komt : als de dienaar die luistert, met een open hart, met een leven dat zich niet onttrekt aan vernedering en aangedaan lijden. De hymne uit de brief aan de Filippenzen beschrijft zijn innerlijke weg : de weg van zelfontlediging, dienstbaarheid en gehoorzaamheid. Het passieverhaal toont hoe deze weg gestalte krijgt in de laatste uren van zijn leven. Alles hoort samen. Alles loopt uit op die ene openbaring: in Jezus verschijnt een koningschap dat door liefde wordt gedragen. Laten we eerst kijken naar het intochtverhaal. Jezus trekt Jeruzalem binnen op een ezel, in eenvoud en zachtmoedigheid. Rond Hem staat een menigte die mantels op de weg spreidt, takken van de bomen afsnijdt en luid roept: Hosanna voor de Zoon van David, gezegend Hij die...

Eén mens voor allen Tekst overweging: Kris We staan aan de vooravond van de Goede Week. Morgen, met Palmzondag, begint de weg die ons naar de kern van ons geloof voert. Maar vandaag houden de lezingen ons nog even stil bij iets wat als een diepe onderstroom doorheen heel de Schrift loopt, een oude droom van God: een verlangen naar eenheid onder de mensen. Een verlangen dat God zelf in het hart van de mensheid heeft gelegd, een heden en een toekomst waarin mensen verbonden met Hem en met elkaar leven, gedragen door zijn liefde. Wanneer we naar de wereld van vandaag kijken, zien we dat die droom nog lang niet zichtbaar is. Grote en kleine oorlogen tekenen onze tijd en trekken sporen van pijn en dood. De kloof tussen rijk en arm blijft schrijnend groot. Ook religie, die mensen tot elkaar zou kunnen brengen, is vaak een reden tot verwijdering tussen mensen, al zijn er gelukkig ook vele tekenen van ontmoeting en verbondenheid. Dat zagen we de voorbije tijd, waarin moslims en christenen t...