Van Woord naar leven

Over de akker van het hart Nota Kris: Voor deze overweging liet ik mij in eerste instantie inspireren door een meditatie van aartsbisschop Vincenzo Paglia uit 'Het Woord van elke dag – 2026' (Otheo/Sant'Egidio). Tijdens het schrijven en verder uitwerken groeide de tekst echter uit tot een eigen overweging, met eigen accenten en aanvullingen. Uit dankbaarheid voor de oorspronkelijke inspiratie vermeld ik daarom graag deze bron. Jezus verlaat het huis en begeeft zich naar de oever van het meer. Een grote menigte stroomt samen om naar Hem te luisteren. Omdat er zoveel mensen zijn, stapt Hij in een boot, die als een natuurlijke leerstoel dient, terwijl de menigte op de oever blijft staan. Van daaruit spreekt Jezus tot hen in gelijkenissen. Het zijn eenvoudige verhalen uit het dagelijkse leven. Ze zijn begrijpelijk voor iedereen en tegelijk rijk aan betekenis. Ze vragen geen groot verstand, maar wel een open hart dat bereid is te luisteren. De eerste gelijkenis is die van de ...

Nederigheid als weg ten leven Tekst overweging: Kris Mijn excuses, door omstandigheden kon ik dit geen nieuwe tekst schrijven. Daarom herneem ik de overweging (en de leestip) van vorig jaar. De lezingen van vandaag spreken tot wie zoekt, luistert en verlangt. “Als je zoekt naar wijsheid als naar zilver, als naar een verborgen schat, dan zul je ontdekken wat ontzag voor de Heer is.” Het is een belofte aan de zoeker, niet aan de snelle denker. Wijsheid is niet een kwestie van scherpzinnigheid en tempo, maar van loskomen en toewijding. Wie afdaalt in zichzelf, in stilte, in gebed, komt op het spoor van Gods verborgen aanwezigheid. De leerlingen zeggen tot Jezus: “Wij hebben alles achtergelaten en zijn U gevolgd.” Jezus antwoordt Petrus niet met een gemakkelijke belofte, maar met een visie op een nieuw bestaan, waarin het ware leven begint bij het prijsgeven van wat je vasthoudt in het licht van eigenbelang. Alles wat losgelaten wordt omwille van God, krijgt een onvergelijkbare vruc...

Over de wijsheid van de slang en de eenvoud van de duif Tekst overweging: Kris Vandaag horen we een vervolg van de zendingsrede van Jezus. Hij zendt zijn leerlingen uit om het Rijk van God te verkondigen. Hij stuurt hen niet op pad met een uitgewerkt stappenplan of met de belofte dat alles vanzelf zal verlopen. Integendeel, Hij bereidt hen voor op een weg die even mooi als weerbarstig is, een weg waarop zij niet alleen openheid en geloof zullen ontmoeten, maar ook weerstand en afwijzing. Ik wil vandaag met jullie stilstaan bij een uitspraak van Jezus die op het eerste gezicht misschien wat merkwaardig klinkt: "Wees dus scherpzinnig als een slang en argeloos als een duif." Een slang en een duif: twee beelden die nauwelijks bij elkaar lijken te passen. Toch brengt Jezus ze samen. Hij tekent daarmee de levenshouding van iedere christen. Vaak worden christenen vandaag voorgesteld als zachte, wat wereldvreemde mensen die zich vooral bezighouden met mooie woorden over liefde, ...

Geworteld in Christus, gezonden naar de wereld Tekst overweging: Kris Waarom haalt Jezus vandaag de steden Sodom en Gomorra aan, zeggende dat het op de dag van het oordeel voor hen draaglijker zal zijn dan voor de steden die zijn leerlingen niet ontvangen? Hij verwijst naar twee steden die in de Bijbelse traditie symbool zijn geworden van een volk dat zich heeft afgesloten voor God en voor de naaste. Hun grootste zonde was niet enkel moreel verval, maar vooral hun weigering om gastvrijheid, gerechtigheid en barmhartigheid te beoefenen. Wanneer Jezus hen hier aanhaalt, houdt Hij zijn toehoorders een spiegel voor. Wie de boodschappers van het koninkrijk afwijst, wijst niet enkel mensen af, maar vooral God die in Christus zelf naar de wereld is gekomen. Meer dan een dreigement zijn deze woorden vooral een terechtwijzing. De mens kan niet vrijblijvend omgaan met het feit dat God zelf zich in Christus heeft aangediend. God nodigt iedere mens uit tot een antwoord. Maar we weten dat dit ant...

Een zending vol ontferming Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we hoe Jezus de mensen zag als schapen zonder herder. Hij werd door diep medelijden bewogen en sprak over een grote oogst die wachtte om binnengehaald te worden. Die oogst zijn de vele mensen die, vaak zonder het zelf te beseffen, verlangen naar waarheid, liefde, vergeving en vrede. De schapen zonder herder zijn mensen die zoekend door het leven gaan en nood hebben aan iemand die hun de weg naar God wijst. Daarom roept Jezus arbeiders voor zijn oogst en herders die zijn kudde met dezelfde bewogenheid dienen als Hijzelf. Vandaag spreekt Jezus opnieuw over schapen. Ditmaal noemt Hij hen de "verloren schapen van het volk van Israël". Waarom Israël? Dat kan voor ons vreemd klinken. Heeft Jezus dan alleen oog voor Israël? Heeft Hij een voorkeur voor één volk? Nee. Jezus begint waar Gods heilsweg begonnen is. Israël is het volk dat God heeft uitgekozen om zijn verbond te dragen en uiteindelijk tot zegen te zijn ...

De verborgen oogst Tekst overweging: Kris De afgelopen weken hoorden we in het Matteüsevangelie hoe Jezus, na de Bergrede, door Galilea trok. Overal waar Hij kwam, genas Hij zieken, gaf Hij blinden het zicht terug, bevrijdde Hij mensen van kwade machten en schonk Hij nieuw leven. Zijn woorden werden zichtbaar in zijn daden. In Hem brak Gods Koninkrijk zichtbaar door. Vandaag bereikt dat verhaal een nieuw keerpunt. Jezus bereidt zijn leerlingen voor op hun zending. Hij wil dat zij zijn werk zullen voortzetten. Daarom spreekt Hij met hen over de oogst. "De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders." Wij horen dat beeld misschien spontaan als een oproep om te bidden om meer priesters en religieuzen. Dat is zeker niet verkeerd. Maar in de eerste plaats bedoelt Jezus iets anders. Hij kijkt naar de mensen rondom zich. Matteüs vertelt dat Hij diep met hen begaan is, omdat zij "uitgeput en hulpeloos waren als schapen zonder herder" . En precies terwijl Hij naar die ...

Aangeraakt worden Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, Schriftwoorden gaan altijd over leven en dood, met de nadruk op Leven. Vandaag vieren we het feest van Maria Goretti, die leefde tussen 1890 en 1902. Een Italiaans meisje dat maar twaalf jaar is geworden. Door hetgeen haar overkwam door een eisende man die met haar een ‘spelletje’ wilde spelen, begreep zij meteen wat hij wilde. Ze verzette zich met hand en tand. Dit riep zijn woede op, waarna hij haar vervolgens op wrede wijze doodde. Zijn behoefte aan ‘aanraking’ was dubbel negatief. In 1950 is Maria Goretti heilig verklaard. Ik denk overigens dat haar reactie vooral uit angst geboren werd en niet uit heiligheid. Het is verschrikkelijk wat haar op zo’n jonge leeftijd overkomen is, en dat dit de dood tot gevolg heeft gehad. De overeenkomst tussen het feest van Maria Goretti en de lezing van vandaag is dat de tekst ook deze dag over een twaalfjarig meisje gaat. Maar de man die in het evangelieverhaal voorkomt, Jezus, ...