Van Woord naar leven

Een pelgrimage van verzoening Tekst overweging: Kris “Namens Christus vragen wij u dringend: laat u met God verzoenen.” Met deze woorden opent Paulus vandaag de veertigdagentijd. Hij schrijft niet als een moraalprediker, maar als een gezant, iemand die namens Christus zelf een uitnodiging overbrengt. In zijn oproep tot verzoening klinkt het hart van het evangelie zelf. De veertigdagentijd wordt ons gegeven als een tijd waarin wij ons opnieuw naar de Heer mogen keren en de breuken onder ogen zien die tussen Hem en ons zijn ontstaan. Het gaat om een beweging van het hart, een terugkeer die dieper reikt dan goede voornemens. Eenzelfde beweging zien we wanneer iemand te biechten gaat. Het begint met een bewustwording. Er groeit een besef dat woorden of daden niet in overeenstemming waren met het evangelie, dat er ergens een nee-woord is gevallen waar een ja-woord verwacht werd. Dat inzicht kan in stilte rijpen in het eigen hart. Het kan ook ontstaan doordat het Woord van God ons gewet...

Begeerte, zuurdesem en leven Tekst overweging: Kris Voor we morgen de veertigdagentijd ingaan, lezen we vandaag nog een tweede keer uit de Jakobusbrief. Hij spreekt over beproeving, begeerte en verleiding. Het moge duidelijk zijn dat God geen bron van kwaad is, en uiteraard ook geen verleider daartoe. Hij lokt niemand in de zonde. Het kwaad groeit in het hart van de mens wanneer begeerte zich losmaakt van de wil van God. Jakobus tekent bijna een biologische ontwikkeling: begeerte, zonde, dood. Wat begint als een innerlijke neiging kan uitgroeien tot een levenshouding die ons verwijdert van God en van elkaar. Begeerte op zich is geen zonde, maar wanneer zij zich afsluit voor Gods licht, gaat zij haar eigen weg. Dan wordt het verlangen niet langer gericht op leven en liefde, maar op bezit, macht, zelfbevestiging en drang naar applaus. Uit zo’n ontspoord verlangen groeit zonde, een breuk in de relatie met God en met de ander. Jakobus spreekt over dood als gevolg van de zonde, in sommig...

Ontvankelijk worden voor wijsheid Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, vandaag, vlak voor het begin van de veertigdagentijd, nodigt Jakobus ons uit om ernst te maken met ons geloof. Wat betekent het geloof voor ons en hoe geven we er vorm aan? Mochten we nog betrokken zijn bij de festiviteiten van carnaval, dan toch al wat wijze raad van Jakobus. Hij leefde toen al niet meer, maar deze brief draagt toch zijn naam, zoals dit wel vaker gebeurt bij Bijbelse of andere geschriften. Niet uit ‘oneerlijkheid,’ maar om te beklemtonen dat hetgeen deze persoon te vertellen heeft als het ware uit de mond van Jakobus had kunnen komen. Wat me vooral treft in het begin van deze brief zijn de volgende woorden: Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Twijfelaars zijn als de golven in zee, die door de wind, nu eens de ene en dan weer de andere kant op worden geblazen (vers 6). Stel je eens voor dat je op het water bent en bijna niet verder komt omdat de wind meer macht heeft over het b...

Kiezen in het licht van Christus Tekst overweging: Kris De lezingen van deze zondag leggen een sterke nadruk op onze verantwoordelijkheid. We zeiden het hier in ‘Van Woord naar leven’ eerder deze week al: wij zijn mensen met een geschiedenis. De cultuur waarin wij geboren zijn, onze opvoeding, ons verleden, onze omgeving, zelfs onze fysieke genen bepalen voor een groot stuk wie wij vandaag zijn. Dat alles werkt in ons door. Het tekent onze gevoeligheden, onze grenzen, onze mogelijkheden. En toch neemt dit alles onze persoonlijke verantwoordelijkheid niet weg. Wat wij vandaag doen, de keuzes die wij vandaag maken, de woorden die wij vandaag spreken, de handelingen die wij vandaag stellen: zij behoren ons toe. Daarin staan wij zelf voor God. De eerste lezing uit Jezus Sirach is daarin bijzonder duidelijk: “Als je het wilt kun je de geboden naleven.” En nog sterker: “Vóór de mens liggen het leven en de dood, hij krijgt waar hij voor kiest.” God heeft ons “vuur en water voorgezet” . ...

Dragers van vrede Tekst overweging: Kris In het evangelie van vandaag stuurt Jezus de tweeënzeventig leerlingen twee aan twee op weg met de opdracht het koninkrijk van God te verkondigen. Hij geeft daarbij heel concrete aanwijzingen over hoe zij dat moeten doen. Een van die aanwijzingen klinkt ons misschien vreemd in de oren: “Groet niemand onderweg.” Waarom deze opmerkelijke oproep tot schijnbare onvriendelijkheid? Want echt christelijk klinkt dit niet… In Bijbelse context betekende een groet vaak veel meer dan een eenvoudig “goedendag”. Het kon uitgroeien tot een uitgebreide sociale ontmoeting, met rituelen, gesprekken en wederzijdse verplichtingen. Gastvrijheid speelde daarin een belangrijke rol en vroeg tijd en aandacht. Wanneer Jezus zijn leerlingen vraagt niemand onderweg te groeten, nodigt Hij hen uit zich niet te laten ophouden door contacten die hun zending zouden vertragen. Hun taak is helder en dringend: het koninkrijk van God aankondigen. Dat vraagt innerlijke gerichthe...

Alles wat Hij doet is goed Tekst overweging: Kris Helemaal in het begin van de Bijbel, wanneer God hemel en aarde schept, klinkt na elke scheppingsdag datzelfde refrein: God zag dat het goed was. Het is alsof de Schrift ons wil laten binnentreden in Gods blik, een blik die leven bevestigt en vreugde vindt in wat tot bestaan komt. Het goede is geen toeval, het ontspringt aan Gods hart. De schepping wordt gedragen door goedheid. In het evangelie van vandaag horen we iets soortgelijks. Nadat Jezus een dove weer had doen horen, zeiden de omstanders: “Alles wat Hij doet is goed.” Hun woorden echoën het begin van Genesis. Wat God in het begin deed in de schepping, zet Hij voort in Jezus. Waar Hij aanraakt, ontkiemt leven. Waar Hij spreekt, komt ruimte. Waar Hij zich buigt over gebrokenheid, wordt iets hersteld. In Christus breekt de nieuwe schepping door. De genezing van vandaag toont ons dat het goede zit in die herscheppende kracht van God. Het goede zit in het openen van wat geslot...

Waar het hart zijn anker heeft Tekst overweging: Kris Gisteren hoorden we Jezus zeggen dat wat een mens onrein maakt, voortkomt uit het hart. Slecht gedrag groeit van binnenuit en komt tot uiting in woorden en daden. Vandaag zien we hoe dat werkelijkheid wordt in het leven van Salomo. Op zijn oude dag laat hij zich meeslepen door de goden van zijn buitenlandse vrouwen. Hij bouwt offerplaatsen voor Astarte, Milkom, Kemos en Moloch, en zo raakt zijn hart verdeeld. De man die ooit om een luisterend hart had gebeden, verliest de eenheid van zijn toewijding. Wat hier gebeurt, is een fundamentele ontrouw aan het verbond. Israël leeft vanuit het verbond en de toewijding aan de ene Heer. Het eerste gebod - "Vereer naast Mij geen andere goden" (Ex 20,3) - staat hier op het spel. Wanneer het centrum verschuift, raakt alles uit balans. Het probleem is niet culturele openheid op zich, maar het prijsgeven van het centrum. Salomo’s innerlijke verdeeldheid zal uiteindelijk leiden tot de...