dinsdag in week 9 door het jaar

Burger van twee werelden

Tekst overweging: Kris

In het evangelie van vandaag proberen enkele farizeeën en herodianen Jezus in de val te lokken. Met hun vraag plaatsen zij Hem midden in een uiterst gevoelige discussie van zijn tijd: moet men belasting betalen aan de keizer of niet? In werkelijkheid is het een zorgvuldig opgezette strikvraag. Als Jezus zegt dat men moet betalen, kan Hij worden voorgesteld als iemand die de Romeinse overheersing ondersteunt. Als Hij zegt dat men niet moet betalen, kan Hij worden aangeklaagd als een oproerkraaier.

Wat hier op het spel staat, gaat veel verder dan een belastingkwestie. Achter deze vraag schuilt de dagelijkse ervaring van een volk dat leeft onder vreemde heerschappij. De hoop op Gods ingrijpen leefde sterk en velen keken uit naar de komst van de Messias. Tegelijk moesten zij elke dag hun plaats vinden binnen een samenleving die bepaald werd door de macht van Rome. Daarachter schuilt eigenlijk de vraag: hoe leef je trouw aan God in een wereld die niet altijd door Gods waarden wordt gedragen?

Dit is geen vraag die alleen thuishoort in het Palestina van tweeduizend jaar geleden. Ook wij leven in een wereld van wetten, belastingen, verantwoordelijkheden en maatschappelijke verwachtingen. Wij werken, nemen deel aan het openbare leven en bouwen mee aan de samenleving. Toch ervaren ook wij soms een spanning tussen wat de wereld van ons verwacht en wat God in ons hart legt. Hoe moeten we hiermee omgaan?

Eigenlijk brengt dit evangelie ons bij een veel diepere vraag. Aan wie behoort mijn leven toe? Waar ligt het zwaartepunt van mijn bestaan? Wat bepaalt mijn keuzes, mijn verlangens en mijn hoop? Wij mogen volop deelnemen aan het leven van deze wereld, maar geen enkele macht, geen enkel systeem en geen enkele ideologie mag de plaats innemen die alleen aan God toekomt. Wij zijn burgers van een land, maar tegelijk burgers van Gods Koninkrijk.

Het is goed te beseffen dat wij hier in het Westen leven in een samenleving waar vrijheid van godsdienst een verworven recht is en waar wij doorgaans zonder vrees kunnen samenkomen, bidden en ons geloof beleven. In andere delen van de wereld is dat vaak anders. Daar betalen christenen soms een hoge prijs voor hun verbondenheid met Christus. Laten we dankbaar zijn voor de vrijheid die wij genieten en ons tegelijk afvragen hoe ons geloof gestalte krijgt in ons dagelijkse leven.

De eerste lezing van vandaag sluit mooi aan op dit thema. De christenen worden uitgenodigd om hun blik gericht te houden op Gods toekomst, zonder zich af te keren van de wereld waarin zij leven. In de jonge Kerk leefde sterk de verwachting van de wederkomst van Christus. De jaren gingen voorbij en sommigen begonnen zich af te vragen waarom de Heer nog niet was teruggekeerd. Petrus schrijft aan christenen die leven tussen hoop en onzekerheid. Hij moedigt hen aan om hun vertrouwen niet te verliezen. Hun opdracht bestaat niet uit het berekenen van tijden of het zoeken naar verborgen tekenen. Petrus richt hun blik op de manier waarop zij vandaag leven. Wie uitziet naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont, wordt uitgenodigd nu te leven vanuit die toekomst. Gods belofte vraagt om een antwoord in het heden, midden in de cultuur en de wereld waarin zij leefden.

Hoe dat er concreet kan uitzien, vinden we terug in een oud christelijk geschrift uit de tweede eeuw. Het gaat om de Brief aan Diognetus, waarin een onbekende auteur aan een zekere Diognetus uitlegt wie de christenen zijn en hoe zij leven. Hij vertelt dat christenen uiterlijk nauwelijks te onderscheiden zijn van de mensen rondom hen. Zij wonen in dezelfde steden, spreken dezelfde taal en nemen deel aan het gewone maatschappelijke leven. Toch wordt hun bestaan gedragen door een diepere verbondenheid met Christus en door de hoop op Gods Koninkrijk. Midden in de wereld van hun tijd probeerden zij te leven vanuit hun verbondenheid met Christus, wat zichtbaar werd in hun keuzes, hun onderlinge liefde en hun manier van omgaan met anderen.

Laat dit voor ons een boodschap zijn vandaag: wij hoeven niet te kiezen tussen betrokkenheid op deze wereld en verbondenheid met God. Jezus roept ons op om onze verantwoordelijkheid op te nemen in de samenleving waarin wij leven. Hij nodigt ons uit om mee te bouwen aan een wereld waar liefde, rechtvaardigheid en barmhartigheid meer ruimte krijgen. Zo geven wij aan God wat Hem toekomt.

Wie groeit in verbondenheid met Christus, leert leven als een burger van twee werelden: met beide voeten in deze wereld, maar met zijn hart geworteld in God.

Laten we bidden

Heer Jezus,
leer ons leven met beide voeten in deze wereld
en met ons hart gericht op U.
Help ons trouw te zijn
in onze dagelijkse verantwoordelijkheden
en laat ons nooit vergeten
dat wij aan U toebehoren.
Amen.

Geliefde mensen, laten wij met overtuiging kiezen voor wat recht en goed is en zo getuigen van de hoop die in ons leeft.
Een toegewijde dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Waar ervaar jij dat geloof en dagelijkse verwachtingen soms met elkaar botsen? Hoe kun je God de eerste plaats geven in je leven?