donderdag in week 11 door het jaar

Leren bidden met Jezus

Tekst overweging: Kris

In de jaren negentig maakte ik kennis met het werk van Adrienne von Speyr (1902-1967), een Zwitserse arts en mystica. Sommige van haar boeken hebben mij jarenlang vergezeld op mijn geloofsweg. Eén daarvan is De wereld van het gebed (Abdij Bethlehem, Bonheiden, 1989). Reeds op de eerste bladzijde schrijft zij: "Het christelijk gebed is een geheimnisvol leven met God, een deelname aan de kern van zijn wezen, aan zijn goddelijke, drie-ene Liefde."

In het gebed mogen we inderdaad aanzitten aan de tafel van de Drie-ene God, mogen we drinken van zijn liefde zoals een kind drinkt aan de borst van zijn moeder.

Ook al kost het ons moeite om fysiek en mentaal te bidden, in wezen is gebed geen prestatie van onze kant. Het is op de eerste plaats gave, een geschenk van God aan ons gegeven. De heilige Geest wekt in ons het verlangen om te bidden en trekt ons doorheen dit verlangen en het bidden zelf binnen in de liefde die de Vader en de Zoon met elkaar verbindt.

De rijkdom van het christelijk gebed komt bijzonder tot uiting in de woorden die de Heer ons zelf heeft geleerd in het Onze Vader, waartoe Jezus vandaag uitnodigt.

Laten we ons allereerst en er ons vooral van bewust zijn dat wij in het bidden van dit gebed niet alleen bidden. Christus bidt met ons en in ons. Wanneer wij de woorden van het Onze Vader uitspreken, worden wij meegenomen in zijn overgave en zijn liefde voor de Vader. Hij neemt ons doorheen dit gebed op in zijn eigen ja aan de Vader.

Reeds in het eerste woord worden wij bovendien verbonden met alle mensen. Het 'Onze' Vader is daarom ook een gebed van verbondenheid en gemeenschap met ieder mensenkind.

Wij bidden dat Gods Naam geheiligd mag worden, dat zijn Koninkrijk mag komen en dat zijn wil mag geschieden. Daarna brengen wij onze eigen noden voor Hem. Het Onze Vader leert ons dat het leven niet om onszelf draait, maar om Gods liefdevol plan met de wereld. Tegelijk mogen wij alles wat ons bezighoudt aan Hem toevertrouwen. Onze zorgen, onze hoop, onze kwetsbaarheid en onze toekomst. Dit alles krijgt een plaats in het Onze Vader.

Het is heilzaam om dit gebed doorheen de dag in de stilte van ons hart te bidden, te zingen en te overwegen. Want laat ons eerlijk zijn: vaak ontbreekt het in ons bidden aan eigen woorden. Of zijn we moe. Of hebben we weinig tijd. Dan kan het Onze Vader een vertrouwde weg zijn die onze blik telkens opnieuw naar God wendt. En meer dan we vermoeden, plaatst dit gebed ons op die momenten onder Gods zegen. Het houdt ons bij het centrum van ons bestaan: God zelf.

Opvallend is dat Jezus in het evangelie van vandaag na het Onze Vader één bede verder toelicht: de bede om vergeving. Het is alsof Hij die woorden nog eens extra wil onderstrepen: Iemand die geraakt is door Gods barmhartigheid is ook geroepen om die barmhartigheid door te geven aan anderen.

Wij kennen allemaal de ervaring van gekwetst te worden of zelf iemand te kwetsen. Soms zijn het kleine dingen die snel genezen. Soms gaat het om wonden die jarenlang meegedragen worden. Jezus nodigt ons uit om ook die pijn binnen te brengen in ons gebed. Wij mogen leven van Gods barmhartigheid, telkens opnieuw. En vanuit die ontvangen barmhartigheid mogen wij groeien in vergeving en verzoening. Dat vraagt vaak tijd, geduld en bovenal genade. Jezus onderlijnt deze bede omdat in het schenken van vergeving en het werken aan verzoening Gods koninkrijk heel concreet gestalte krijgt.

Jezus zelf is ons deze weg voorgegaan op het kruis. Daar heeft God in zijn Zoon de wereld met zich verzoend. Daar heeft de liefde zich sterker getoond dan zonde, verwijdering en dood. Wanneer wij vergeven en werken aan verzoening, nemen wij deel aan het verlossingswerk van Christus, die wat verdeeld en gebroken is opnieuw wil samenbrengen in de liefde van de Vader.

Moge het bidden van het Onze Vader ons helpen om met vertrouwen onze weg te gaan. Moge het Onze Vader ons steeds dieper binnenvoeren in de gemeenschap van liefde die de Vader, de Zoon en de heilige Geest zijn. Mogen wij, opgenomen in die liefde, mensen worden die leven vanuit Gods genade en die samen iets laten zien van zijn goedheid in de omgang met ieder die ons wordt toevertrouwd.

Laten we bidden

Algoede God,
moge het Onze Vader
een vertrouwde weg worden
die ons telkens opnieuw
naar U, en naar elkaar, terugbrengt.
In Christus, onze Heer.
Amen.

---

Om mee op weg te gaan

Neem je voor om het Onze Vader geregeld te bidden doorheen de dag. Niet alleen tijdens een viering of een gebedsmoment, maar ook midden in het gewone leven. Laat deze woorden met je meegaan, thuis en onderweg, in vreugde en in zorg. Terwijl je bidt, mag je weten dat Christus zelf met je bidt en je opneemt in zijn liefdevolle overgave aan de Vader.