Posts

Posts uit maart, 2026 tonen

woensdag in de Goede Week

"Ik toch niet, Heer?" Tekst overweging: Kris In deze dagen richten we ons uiteraard op de Heer. Met Hem gaan we mee naar de bovenzaal waar Hij de eucharistie zal instellen, waar Hij de voeten van de leerlingen zal wassen. We zullen met Hem de Calvarieberg opgaan, om doorheen de stilte van Stille Zaterdag ons te laten opnemen in zijn Pasen. Maar zo ver zijn we nog niet. Laten we vandaag eens kijken naar Judas, de leerling die Hem verraden heeft. Het evangelie vertelt hoe Judas naar de hogepriesters gaat en vraagt wat zij hem willen geven als hij Jezus uitlevert. Hij ontvangt dertig zilverstukken en vanaf dat moment, zo lezen we, zoekt hij een geschikte gelegenheid. Terwijl Jezus met zijn leerlingen het Pesachmaal voorbereidt en viert, weet Judas goed wat hij zal doen, en de Heer met hem. Tijdens de maaltijd onthult Jezus dan ook dat één van hen Hem zal uitleveren. Wat er in Judas is omgegaan, blijft grotendeels verborgen. We zien zijn daden, de gevolgen, maar niet de weg e...

dinsdag in de Goede Week

Licht midden de duisternis Tekst overweging: Kris We bevinden ons in deze dagen op een kantelpunt. De Goede Week brengt ons binnen in een spanningsveld tussen licht en duisternis. Licht en duisternis laten zich tegelijk zien, soms scherp, soms bijna onmerkbaar door elkaar heen, maar heel reëel aanwezig. Het licht schittert in de woorden en de gebaren van Jezus: het breken van het brood, de voetwassing, de gave van zichzelf tot het uiterste, en uiteindelijk de opstanding met Pasen. Tegelijk zien we donkere wolken: verraad, angst, verloochening, geweld. Het hoort bij dezelfde weg. We beluisteren dit vandaag ook in de lezingen. Jesaja spreekt over een dienaar "die tot licht wordt voor alle volken". In het evangelie klinkt een andere zin, kort en indringend: “Het was nacht.” Het wordt gezegd op het moment dat Judas naar buiten gaat. Het licht is aanwezig, tastbaar nabij, en toch kiest een mens de weg naar de duisternis. Beide werkelijkheden staan naast elkaar, zonder dat he...

maandag in de Goede Week

Het geknakte riet zal hij niet breken Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, we staan aan het begin van de ‘Goede Week’. Deze is gestart met enerzijds een uitbundige intocht in Jeruzalem, die overgaat in een ernstiger sfeer. Wat maakt de week ‘goed’ en wat maakt dezelfde week tragisch? We kennen het lijdensverhaal en weten waarschijnlijk ook hoe die week uitloopt op Pasen, de overwinning op de dood, maar er gaan veel pijnen en misverstanden aan vooraf. In de liturgie lopen we vandaag in de lezing van Jesaja al een beetje vooruit op woorden waar we blij van worden. Ik zie het als een ‘troost’ vooraf, zo ongeveer als de verheerlijking op de berg toen Jezus daar in lichtende gedaante verscheen, kort voor de kruisweg die Hij nog te gaan had. Het gedeelte uit het boek Jesaja is genomen uit het tweede deel van zijn teksten (Deuterojesaja). Het is veel later geschreven door een leerling (tussen 580 en 530 voor Christus), in de tijd van de Babylonische gevangenschap waarvan het ein...

Palmzondag A

Hosanna ... en dan ? Tekst overweging: Kris De vier lezingen van deze Palmzondag dragen ons mee in één grote beweging. De intocht in Jeruzalem laat zien wie Jezus is : de koning die komt in de naam van de Heer. Jesaja laat zien op welke wijze Hij komt : als de dienaar die luistert, met een open hart, met een leven dat zich niet onttrekt aan vernedering en aangedaan lijden. De hymne uit de brief aan de Filippenzen beschrijft zijn innerlijke weg : de weg van zelfontlediging, dienstbaarheid en gehoorzaamheid. Het passieverhaal toont hoe deze weg gestalte krijgt in de laatste uren van zijn leven. Alles hoort samen. Alles loopt uit op die ene openbaring: in Jezus verschijnt een koningschap dat door liefde wordt gedragen. Laten we eerst kijken naar het intochtverhaal. Jezus trekt Jeruzalem binnen op een ezel, in eenvoud en zachtmoedigheid. Rond Hem staat een menigte die mantels op de weg spreidt, takken van de bomen afsnijdt en luid roept: Hosanna voor de Zoon van David, gezegend Hij die...

zaterdag in week 5 van de veertigdagentijd

Eén mens voor allen Tekst overweging: Kris We staan aan de vooravond van de Goede Week. Morgen, met Palmzondag, begint de weg die ons naar de kern van ons geloof voert. Maar vandaag houden de lezingen ons nog even stil bij iets wat als een diepe onderstroom doorheen heel de Schrift loopt, een oude droom van God: een verlangen naar eenheid onder de mensen. Een verlangen dat God zelf in het hart van de mensheid heeft gelegd, een heden en een toekomst waarin mensen verbonden met Hem en met elkaar leven, gedragen door zijn liefde. Wanneer we naar de wereld van vandaag kijken, zien we dat die droom nog lang niet zichtbaar is. Grote en kleine oorlogen tekenen onze tijd en trekken sporen van pijn en dood. De kloof tussen rijk en arm blijft schrijnend groot. Ook religie, die mensen tot elkaar zou kunnen brengen, is vaak een reden tot verwijdering tussen mensen, al zijn er gelukkig ook vele tekenen van ontmoeting en verbondenheid. Dat zagen we de voorbije tijd, waarin moslims en christenen t...

vrijdag in week 5 van de veertigdagentijd

Geroepen tot zichtbaarheid Tekst overweging: Kris Jezus staat in het evangelie van vandaag oog in oog met onbegrip en dreiging. Wanneer men Hem wil stenigen, wijst Hij niet op zijn woorden, maar op zijn daden: “Ik heb door de Vader veel goeds voor u gedaan; om welke goede daad wilt u Mij stenigen?” Zijn werken spreken boekdelen. Ze maken zichtbaar wie de Vader is. In Hem is de Vader zelf werkzaam en aanwezig. Zijn daden zijn tekenen van Gods aanwezigheid in de wereld. Zoals Jeremia in de eerste lezing bedreigd wordt en zijn vertrouwen op God stelt, zo staat ook Jezus tegenover weerstand en verwerping. Wat in de profeet zichtbaar wordt, komt in Hem tot vervulling. Jezus maakt duidelijk dat het handelen van God zichtbaar wordt in concrete daden van liefde, genezing en barmhartigheid. Wie de werken van de Vader ziet, leert Hem kennen. En wie Jezus volgt, is geroepen om hetzelfde te doen. De Kerk is geroepen om over God te spreken én zijn nabijheid tastbaar te maken – als een levend g...

donderdag in week 5 van de veertigdagentijd

  Feest zonder einde Tekst overweging: Kris Abraham krijgt van God een belofte die zijn leven volledig verandert. God sluit een verbond met hem en geeft hem zelfs een nieuwe naam. Hij zal niet langer Abram heten, maar Abraham: vader van vele volken. God belooft hem een toekomst, een volk, een land, maar vooral dat Hij bij hem zal blijven, generatie na generatie. Die belofte reikt verder dan wat een mens kan bevatten. Het gaat niet alleen over nakomelingen, maar over leven dat gedragen wordt door Gods nabijheid. Eeuwen later staat Jezus te midden van Abrahams nakomelingen. En Hij zegt iets dat niemand ooit eerder heeft uitgesproken: “Voor Abraham bestond, ben Ik.” Met die woorden maakt Jezus duidelijk wie Hij werkelijk is: de Zoon, één met de Vader, van vóór alle tijden. Hij spreekt met dezelfde Naam waarmee God zich ooit aan Mozes bekendmaakte: Ik ben. In Hem komt Gods belofte aan Abraham tot vervulling, en krijgt het verbond zijn diepste betekenis. Omdat Hijzelf deze goddeli...

25 mrt - Aankondiging van de Heer

Als zaad in vruchtbare aarde Tekst overweging: Kris In de stilte van Nazaret voltrekt zich een groot en ongezien mysterie. Een jong meisje, Maria, leeft zoals zoveel andere meisjes van haar leeftijd – met gewone dromen over de toekomst, in haar geval reeds verloofd – wanneer plotseling een engel haar huis binnentreedt. Geen trompetgeschal of indrukwekkende tekens begeleiden zijn komst, enkel die zachte woorden:  “Verheug je, begenadigde, de Heer is met je.”  Maria schrikt en wordt tegelijk vervuld van verwondering. God spreekt dan ook iets onvoorstelbaars uit: Hij wil mens worden in haar. Maria hoort dat ze een zoon zal ontvangen, de Zoon van de Allerhoogste. Terwijl ze zoekt naar woorden en inzicht, staat haar ziel reeds open voor het mysterie. De engel verzekert haar dat Gods Geest haar zal overschaduwen en dat dit wonder mogelijk wordt. Nu wacht heel de hemel ademloos op het antwoord van één mens. Maria, klein in menselijke ogen, staat met groot geloof tegenover Gods ui...

dinsdag in week 5 van de veertigdagentijd

De blik omhoog Tekst overweging: Kris De veertigdagentijd is een oefening in loslaten. Niet alleen van gewoonten of comfort, maar vooral van een blik die te veel op onszelf gericht blijft. In de stilte van deze dagen worden we uitgenodigd om dieper te kijken, naar Christus. Dieper kijken betekent hier: ons niet verliezen in onze eigen tekorten, onrust of mislukkingen, maar onze blik richten op Hem die verhoogd werd. In de woestijn – zo lezen we vandaag in de eerste lezing – waar het volk Israël murw werd van de tocht en zijn vertrouwen verloor, verschenen giftige slangen. Het volk had genoeg van de honger, van het wachten, van het uitzichtloze. Ze klaagden, keerden zich af van God en verloren de richting. Maar midden in hun bitterheid en hun lijden liet God een teken oprichten: een koperen slang op een staak, door Mozes geplaatst. Wie opkeek, bleef in leven, zo lezen we. Het was geen magisch middel. Het was een uitnodiging om zich los te maken van de geslotenheid van het eigen hart ...

maandag in week 5 van de veertigdagentijd

Meebewegen zoals het riet Tekst overweging: Ricky Rieter ‘Een boom door hevige wind bewogen kan eerder overmeesterd worden en platgeslagen door een fikse storm dan het simpele riet, dat buigzaam is en meebeweegt.’ Ergens las ik die zin. Dit is wel merkwaardig en eigenlijk onbegrijpelijk dat het zachte riet het winnen kan van een boom die al jaren met stevige wortels in de grond staat. Het zal afhankelijk zijn van het soort boom. Als je buiten loopt terwijl het stormt, zou het je kunnen raken, ziende wat er gebeuren kan. Het meebuigende riet dat als een dans wordt voortbewogen, is soepel genoeg om stand te houden, terwijl de boom, of takken ervan, geknakt of gebroken geveld op de grond terechtkomen. Direct meer hierover. Vandaag lezen we een niet lang tafereel uit het evangelie van Johannes. Dit verhaal is spannend van begin tot het einde. Jezus komt, na zijn gebed op de Olijfberg, weer terug en gaat naar de tempel waar Hij onderricht geeft. Het hele volk kwam naar Hem toe. Op de a...

zondag 5 in de veertigdagentijd

Kom naar buiten Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit ‘Het Woord van God elke dag – 2026’ (Otheo/Sant’Egidio) Het evangelie dat wij gelezen hebben, toont de kracht en de grootheid van Jezus’ liefde. Jezus bevindt zich ver van het dorp van zijn vrienden Maria, Marta en Lazarus als het nieuws over de dood van zijn vriend Hem bereikt. Het is gevaarlijk voor Jezus om terug te gaan naar Judea: Hij had veel bedreigingen ontvangen. Toch besluit Hij om te gaan: Hij kan niet op een afstand blijven van het lijden en van het drama dat zijn vriend Lazarus meemaakt. Voor Jezus is de vriendschap een diepe dimensie van het leven. Hoe vaak vluchten mensen voor het lijden van anderen, en voegen zo aan het drama van het kwaad ook de bitterheid toe van de eenzaamheid. Ook vandaag blijven mensen die Jezus volgen helaas vaak ver weg van de vele begraven en onderdrukte Lazarussen. Nog steeds krijgt Jezus verwijten te horen zoals dat van Marta: “Als U hier was geweest, Heer, zou mijn broer...

zaterdag in week 4 door het jaar

Wanneer het Woord schuurt Tekst overweging: Kris Wanneer je een christen zou vragen of hij de Blijde Boodschap zoals die verwoord is in de evangelies ten volle omarmt, zullen de meesten volmondig ‘ja’ zeggen. Het evangelie is immers de leidraad van de christen. En het gaat daarbij niet alleen om woorden, maar om de Heer zelf die we in het Woord ontmoeten. Tot zover het geloofsprincipe. De werkelijkheid leert ons echter dat dit vaak niet zo evident is. In de praktijk omarmen we de Blijde Boodschap dikwijls slechts ten dele. Ze raakt immers aan onze keuzes, aan gewoontes en overtuigingen die we hebben opgebouwd. Ze kan ons het gevoel geven dat we moeten loslaten, dat we ons moeten heroriënteren, dat onze vrijheid begrensd wordt. Precies daar ontstaat spanning. We nemen graag aan wat ons bevestigt, wat ons geruststelt, wat bij ons past. Wat daarbuiten valt, schuiven we makkelijker opzij, soms heel subtiel, soms heel bewust. Christen zijn betekent niet dat we hiervan gespaard blijven. He...

vrijdag in week 4 van de veertigdagentijd

Waar leven getuigt Bron overweging: Kris In het boek Wijsheid lezen we vandaag hoe de rechtvaardige door zijn manier van leven een aanklacht wordt voor zijn omgeving. De goddelozen zeggen: “Hij is een levende aanklacht tegen onze opvattingen geworden; zijn verschijning alleen al is ons een doorn in het oog.” Getuigenis roept dus niet altijd bewondering op, het wekt ook weerstand. Toch is het precies dit getuigenis dat de 'waarheid' geloofwaardig maakt. Wie vandaag kiest om rechtvaardig te leven, ontkomt niet aan die spanningen. De wereld is jammer genoeg gekenmerkt door oorlogen, geweld, verdeeldheid en uitbuiting. Er gaan miljarden naar defensie-uitgaven, terwijl miljoenen mensen leven zonder brood of dak. In zo’n wereld is getuigenis afleggen geen vrijblijvende optie, maar een daad van hoop en trouw. De christen die weigert mee te draaien in systemen van onrecht, die radicaal kiest voor geweldloosheid, zijn stem verheft voor de kleinen en in zijn daden Gods barmhartigheid...

19 maart - H. Jozef

Jozef, hoeder van het begin Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia – uit ‘Het Woord van God elke dag – 2026’ (Otheo/Sant’Egidio) Vandaag viert de Kerk het feest van de heilige Jozef, de bruidegom van Maria. Als afstammeling uit het huis van David was het zijn taak om Jezus te binden aan de davidische stamboom, om de figuren van de patriarchen, die vaak Gods openbaring in dromen hadden ontvangen, samen te vatten. Hij moest ervoor zorgen dat de kleine Jezus de weg van de uittocht uit Egypte naar het beloofde land zou overdoen, zodat Hij, volledig ingeschakeld in de geschiedenis van Israël, erfgenaam van de beloften werd. Als man van de stilte leert Jozef dag na dag de wil van de Heer kennen en gehoorzaamt hij eraan. Volgens een oude legende stierf hij in een grote vrede die Jezus hem gaf. Daarom begon men hem in de westerse traditie al vroeg te aanroepen om een goede dood als geschenk te ontvangen. De oosterse kerken gedenken hem samen met David en Jakobus, broeders van de He...

woensdag in week 4 van de veertigdagentijd

Ik vergeet jou nooit Tekst overweging: Kris In de evangelies van deze dagen voelen we hoe de spanning rond Jezus langzaam toeneemt. Naarmate Pasen dichterbij komt, wordt steeds duidelijker dat zijn woorden en daden vragen oproepen en weerstand wekken, vooral bij de religieuze leiders die zijn optreden met groeiende achterdocht bekijken. In deze weken zien we hoe de confrontatie zich stap voor stap verdiept. Jezus spreekt over God als zijn Vader en laat in alles wat Hij zegt en doet een unieke verbondenheid met Hem zien. Hij vergeeft zonden, schenkt leven en spreekt met gezag over het oordeel. Wanneer Hij op sabbat geneest, raakt Hij aan wat voor velen heilig is, en dat roept verzet op. Voor sommigen worden zijn woorden een bron van hoop, voor anderen een bedreiging die hen afsluit. Zo groeit de spanning die - zoals we weten - zal uitlopen op het lijden en het kruis. Ook het evangelie van vandaag staat midden in dat spanningsveld. Jezus wordt aangesproken omdat Hij op sabbat een man...