donderdag in week 3 van de veertigdagentijd

Het Goede dat samenbrengt

Tekst overweging: Kris

“Wees Mij gehoorzaam, dan zal Ik jullie God zijn en zullen jullie mijn volk zijn.” Deze oproep van de Heer klinkt helder in de woorden van de profeet Jeremia. God verlangt ernaar dat wij luisteren naar zijn stem en wandelen op de weg die Hij ons wijst. Of beter gezegd: de weg die Hij met ons wil gaan. Doorgaans kennen we die weg. In ons hart fluistert het geweten immers wat goed en waar is.

Toch zien we in Jeremia’s tijd - en ook vandaag - hoe vaak mensen niet luisteren. Het volk volgde zijn eigen plannen, ingegeven door een koppig en vaak boosaardig hart, en keerde God de rug toe. Wie naar onze wereld kijkt, herkent iets van diezelfde werkelijkheid: mensen gaan hun eigen weg, ondanks Gods blijvende roep om in Hem te leven. En natuurlijk gaat het niet enkel over de wereld rondom ons; ook in ons eigen hart kan diezelfde neiging leven om onze eigen weg te gaan en Gods stem naar de achtergrond te laten verdwijnen.

Daarmee is niet gezegd dat alles duister is. Vele mensen zetten zich met overtuiging in - soms uitdrukkelijk in Gods naam, soms zonder Hem te noemen - voor wat goed en waar is. Dat moeten we blijven zien, er dankbaar voor zijn en het ondersteunen. Misschien doen we dit laatste wel veel te weinig.

Wat dat duistere betreft… God geeft zijn mensen niet op. Dat is liefde. Dat is trouw. Door alle eeuwen heen heeft Hij zijn profeten gezonden, ondanks het vaak hardnekkige nee van de mensen. In zijn liefde is Hij zelfs zelf naar ons toe gekomen. In Christus is Hij mens geworden onder ons. Hij is gekomen om ons te bevrijden, ons opnieuw te roepen en ons binnen te leiden in het leven van God.

Vandaag zien we Jezus een demon uitdrijven. Hij verdrijft het kwaad dat deze man gevangen hield en opent opnieuw de mond van iemand die niet kon spreken. Na deze daad van bevrijding zegt Hij iets heel belangrijks: “Wie niet met Mij is, is tegen Mij, en wie niet met Mij samenbrengt, drijft uiteen.” Dat zegt Hij nadat men Hem beschuldigt ervan dat Hij in naam van Beëlzebub duivels uitdrijft. Wat moet Hij toch met deze mensen?

Over dit laatste is veel te zeggen, maar de vraag die zich hier aan ons aandient is toch wel deze: scharen wij ons achter Jezus of niet? Werken wij met Hem mee of niet? Brengen wij met Hem samen, of blijven wij de verdeeldheid dienen door zelfs het goede in vraag te stellen?

Onze wereld - en ik bedoel dat echt niet wollig - heeft zo’n nood aan positiviteit, aan mensen die het Goede ondersteunen en die meehelpen om te verzamelen in plaats van uiteen te drijven. Voor een christen betekent die positiviteit echter meer dan een optimistische houding: ze vraagt om onderscheiding van geesten en om het herkennen van wat werkelijk van God komt. Het vraagt dat wij ons werkelijk achter Jezus scharen en samen met Hem meewerken aan wat leven brengt in de wereld.

Waar het Goede zich verzamelt, ontstaat gemeenschap die God een gezicht geeft. Laten we ons hiertoe van harte engageren.

Laten we bidden

Heer Jezus,
U blijft ons roepen
om met U mee te werken aan wat leven brengt.
Open ons hart voor wat van U komt
en maak ons tot mensen die samenbrengen
in plaats van uiteen te drijven.
Mogen wij het Goede herkennen
en ondersteunen door ons,
waar het mogelijk is, te engageren.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, laten we ons, samengebracht door Christus, inzetten voor wat goed en heilzaam is voor de wereld.
Een toegewijde donderdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Hoe kijk je naar wat rondom je gebeurt? Sta je aan de kant en zie je vooral wat fout loopt? Of kun je ook het goede herkennen: mensen die door hun daden iets van God zichtbaar maken? Kun je je aansluiten bij wat groeit aan goedheid en er dankbaar om zijn? Zie je hoe Christus mensen samenbrengt om Gods wil te doen?

Voorstel: Neem vanavond voor het slapen gaan vijf minuten tijd en noteer wat je vandaag aan goedheid hebt gezien. En dank God ervoor.