dinsdag in week 2 van de veertigdagentijd

Waar het hart en het handelen elkaar raken

Tekst overweging: Kris

De lezingen van vandaag raken een gevoelige snaar. Diep vanbinnen weten we allemaal: geloof en leven horen samen te vallen. Wanneer die eenheid ontbreekt, schuurt het langs alle kanten. We kunnen de juiste woorden spreken, trouw onze gebeden bidden, aanwezig zijn in de liturgie, en tegelijk een leven leiden dat haaks staat op wat wij belijden.

Bij Jesaja gaat het niet om het afschaffen van de eredienst, maar om het herstel van het verbond. Hij spreekt een volk aan dat zijn religieuze plichten vervult en tegelijk onrecht laat voortbestaan. Hij vergelijkt hen met Sodom en Gomorra, steden die in de Bijbel symbool staan voor moreel verval en een samenleving waarin gerechtigheid verdwenen is. God laat zich niet eren door rituelen die losstaan van recht. Hij vraagt dat handen die zich vouwen in gebed, ook open handen worden voor wie kwetsbaar is. “Leer goed te doen. Zoek het recht.” Daar wordt zichtbaar wat verbondenheid met God concreet betekent.

Ook Jezus wijst op diezelfde breuk. Hij ziet schriftgeleerden en farizeeën die nauwgezet de voorschriften naleven, die hun gebedsriemen verbreden en de kwastjes aan hun kleren langer maken, die zich laten aanspreken met titels en eerbewijzen. Hun ijver is op zichzelf geen probleem. Wat Hij ontmaskert, is de verleiding om het heilige te gebruiken voor het eigen aanzien. Wat van God is, wordt dan ingezet om het eigen ik te dienen. Het geloof wordt decor, terwijl het juist het hart zou moeten vormen.

Als we Jesaja en Jezus zo horen, is het verleidelijk deze woorden snel op anderen toe te passen. Toch is het heilzaam de Bijbel te lezen als een spiegel. Het verlangen om gezien en gewaardeerd te worden is op zich heel menselijk. We willen dat onze inzet wordt opgemerkt, dat onze trouw betekenis krijgt, dat wat we doen niet onverschillig voorbijgaat. Dat verlangen hoeft niet verkeerd te zijn. Maar het kan ongemerkt verschuiven, zodat erkenning belangrijker wordt dan de liefde zelf. Precies daar legt Jezus de vinger op de wonde en opent Hij tegelijk een andere weg: “De belangrijkste onder jullie zal jullie dienaar zijn.” Hij verlegt het zwaartepunt van eer naar dienstbaarheid. Grootheid krijgt een andere maat. Wie zich beschikbaar stelt voor de ander, komt dicht bij het hart van God.

In de spiegel van ons eigen leven kijken en de confrontatie durven aangaan met wat ons werkelijk drijft, is meer dan zomaar wat zelfonderzoek. Het is God zelf die in zijn grote barmhartigheid op ons geweten tikt. Het is het werk van de heilige Geest, die ons van binnenuit aanspreekt en ons wakker houdt. Hij laat ons zien waar ons leven niet in overeenstemming is met het evangelie. Wij kunnen die innerlijke onrust wegduwen en de kloof laten bestaan. Dan laten we een kans op genade voorbijgaan. We kunnen die onrust ook erkennen als een aanraking van de Heer. Het is immers God zelf die het initiatief neemt om ons te helen. Hij zoekt het verloren schaap en legt het op zijn schouders (Lc 15,4-7). Hij ontvangt de verloren zoon of dochter opnieuw in zijn huis (Lc 15,11-32). Hij opent de ogen van wie blind is (Mc 10,46-52). Het zijn allemaal verhalen waarin Hij ons tegemoetkomt. De uitnodiging is eenvoudig en diepgaand: geef je aan Mij. Laat Mij toe in je leven. Sta toe dat Ik je van binnenuit omvorm.

De veertigdagentijd is een tijd van zuivering en van genade. Als er in ons leven spanning is tussen geloof en handelen, dan mogen wij die bij God brengen. Wat rood is als scharlaken kan wit worden als sneeuw, zegt Jesaja. Er is altijd een weg naar nieuw begin. Wanneer wij ons laten vormen door zijn genade, groeit er eenheid tussen wat wij geloven en hoe wij leven. Moge dit Pasen in ons gebeuren.

Laten we bidden

Jezus,
U wijst ons de weg van de dienstbaarheid.
Bevrijd ons van de drang om gezien te worden.
Leer ons liefhebben zonder bijbedoeling.
Maak ons beschikbaar voor wie ons nodig heeft.
Laat ons groot zijn in het kleine.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge God ons hart zuiveren, zodat onze trouw aan Hem zichtbaar wordt in liefde voor elkaar.
Een toegewijde dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Neem de tijd om in de spiegel van je eigen leven te kijken. Stel jezelf eerlijk de vraag of er ergens een kloof bestaat tussen wat je belijdt, hoe je bidt en hoe je handelt in het concrete van elke dag. Als je merkt dat die eenheid soms zoek is, leg dat dan rustig neer in de schoot van de Heer. In dit bewust worden is God zelf al aan het werk. Hij vormt je van binnenuit, met geduld en tederheid. Dat is zijn liefde voor jou. Omarm die liefde. Laat je dragen door zijn genade. Sta toe dat Hij je aanraakt en heelt.