dinsdag in week 5 van de veertigdagentijd

De blik omhoog

Tekst overweging: Kris

De veertigdagentijd is een oefening in loslaten. Niet alleen van gewoonten of comfort, maar vooral van een blik die te veel op onszelf gericht blijft. In de stilte van deze dagen worden we uitgenodigd om dieper te kijken, naar Christus. Dieper kijken betekent hier: ons niet verliezen in onze eigen tekorten, onrust of mislukkingen, maar onze blik richten op Hem die verhoogd werd.

In de woestijn – zo lezen we vandaag in de eerste lezing – waar het volk Israël murw werd van de tocht en zijn vertrouwen verloor, verschenen giftige slangen. Het volk had genoeg van de honger, van het wachten, van het uitzichtloze. Ze klaagden, keerden zich af van God en verloren de richting. Maar midden in hun bitterheid en hun lijden liet God een teken oprichten: een koperen slang op een staak, door Mozes geplaatst. Wie opkeek, bleef in leven, zo lezen we. Het was geen magisch middel. Het was een uitnodiging om zich los te maken van de geslotenheid van het eigen hart en de blik te richten op wat opnieuw leven kon geven. Een mens leeft niet uit zichzelf alleen.

In het evangelie van vandaag spreekt Jezus over zijn verheffing aan het kruis: “Wanneer u de Mensenzoon omhooggeheven hebt, dan zult u weten dat Ik het ben.” Zijn woorden roepen het beeld op van redding die tot stand komt door op te zien naar Hem die zich geeft uit liefde – zoals het volk in de woestijn werd uitgenodigd om op te kijken naar de koperen slang om te leven. Het kruis wordt de plaats waar Gods liefde zichtbaar wordt als zelfgave. Wie naar het kruis kijkt, kijkt voorbij zichzelf. Het nodigt uit om alles wat in ons leeft – ook onze pijn, ons verdriet, ons gemis – niet als eindpunt te zien, maar open te houden voor wat groter is dan wijzelf. Zo leert het kruis ons om niet te blijven cirkelen rond wat ons neerdrukt, maar onze blik te richten op Hem die redt, draagt, bemint en geneest.

Velen van ons hebben thuis een kruisbeeld. Vaak hangt het stil aan een muur, bijna onopgemerkt. Het kruis is meer dan een herinnering aan lang geleden. Het is een uitnodiging. Wie af en toe, bewust en biddend, de blik richt op het kruis, zal merken dat dit schouwen iets kan losmaken. We mogen onze blik naar het kruis wenden met alles wat ons bezighoudt – onze zorgen, onze vermoeidheid, onze schuld. Het kruis is geen tovermiddel dat het lijden wegneemt. Maar wie zijn pijn en onrust bij het kruis neerlegt, kan ervaren dat het kruis, of beter: de Gekruisigde, alles draagt en opneemt in zijn liefde. Ook onze schuld blijft niet buiten zijn bereik. Hij neemt haar op in zijn barmhartigheid en opent een weg naar Gods licht.

Op het kruis zegt Jezus als het ware: je gaat niet alleen door het leven. Ik ben bij je – altijd en overal. Niet als een toeschouwer op afstand, maar als iemand die jouw weg kent, van binnenuit. De liefde van Christus bezwijkt niet onder het gewicht van onze last, maar blijft dragen.

Hoop begint waar we geloven dat we niet onszelf hoeven te redden. Ze groeit waar we ruimte laten aan Christus om ons te dragen, aan te raken, te leiden en te helen. Telkens wanneer we met onze ogen en ons hart kijken naar het kruis, erkennen we opnieuw dat wij niet het middelpunt zijn, en tegelijk dat wij gekend en bemind zijn.

Wie naar de Gekruisigde kijkt, leert ook anders naar zichzelf kijken, met een blik die ruimte laat voor Gods aanwezigheid en zijn redding die ons steeds van binnenuit vernieuwt.

Laten we bidden

Jezus,
mogen wij naar U opkijken
en U ontvangen in het diepst van onze ziel.
U die ons kent, van binnen en van buiten,
draag ons doorheen het leven.
Uit onszelf zijn wij tot zo weinig in staat.
Leer ons te leven in U,
Gij die ons redt.
Amen.

Geliefde mensen, mogen we onze blik steeds opnieuw richten op Hem die leven geeft en hoop wekt.
Zegen over deze dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Keer jij je soms in jezelf terug, uit onrust, pijn of teleurstelling? Bedenk op zulke momenten dat er Iemand is die je uitnodigt om je blik te richten op Hem. Je hoeft jezelf niet vast te houden; je mag je laten dragen.