maandag in week 4 van de veertigdagentijd

Kracht van het geloof

Tekst overweging: Ricky Rieter

Beste vrienden, elke dag worden we door de lezingen verrast met teksten waar we over na kunnen denken om al gaande te ontdekken wat ze voor ons kunnen betekenen. Boeiend enerzijds en anderzijds roepen de lezingen ook weleens vragen op.

Toen ik de lezing van Jesaja tot me door liet dringen, kwam er een vreemde mengeling van gedachten in me op. Zo’n enthousiast verhaal zou ik wel elke dag willen horen. Daar word je helemaal blij van. Het probleem is dat onze werkelijkheid er totaal anders uitziet.

Een ‘nieuwe hemel en een nieuwe aarde’, als dat mogelijk zou zijn in een tijd waarin de raketten en de drones om onze oren vliegen.

Het is een visioen, een zien in de toekomst, het verlangen van de hele mensheid, want wie zou niet verlangen naar vrede als diepste en grootste geschenk. Zo is het begonnen bij de schepping, zo zal het mogen worden bij de voltooiing. Ook de evangelist Johannes spreekt, zo’n lange tijd later, over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (waarschijnlijk geïnspireerd door Jesaja). Het is onze droom. Dromen zijn geen bedrog, al lijkt het daar nu wel heel erg veel op. Dromen zijn ook een geschenk waar we naar toe kunnen leven, en zelfs aan mee mogen werken in ons gewone bestaan. Ieder van ons wordt geroepen om deelgenoot te zijn aan het uiteindelijke feest. Ook zal het feest nog heel veel totaler zijn dan we ons in dromen kunnen voorstellen.

Hoe gaan we om met zo’n verlangen? ‘Het zal mijn tijd wel duren’ is een veel te deprimerende opmerking. We mogen trouw zijn aan ons geloof dat de belofte eenmaal in vervulling zal gaan. Alleen vraagt dat tijd, ja veel tijd.

Met de psalmist kunnen we soms verzuchten: ‘Hoelang nog?’

Zijn we in staat om het verlangen niet te verliezen en te blijven geloven in de belofte?

In het evangelie lezen we het verhaal over een hoveling waarvan de zoon doodziek is. De man heeft gehoord dat Jezus op het feest in Jeruzalem zoveel goede dingen heeft gedaan. Wie weet, zou Hij nu voor zijn zoon ook iets kunnen betekenen? Hij kent Jezus alleen maar van de verhalen. Jezus moet de man zijn die iets bijzonders in zich heeft want hij kan mensen genezen. Met kloppend hart gaat hij naar hem toe. Aanvankelijk is Jezus wat terughoudend als Hij zegt: Jullie geloven alleen maar als je tekenen en wonderen ziet.

De hoveling, denkend aan zijn doodzieke zoon, laat zich niet afschrikken. Hij houdt zo van zijn jongen. Hij dringt aan: ‘Heer ga toch mee, voordat hij sterft.’

Jezus werd in zijn hart geraakt door het vertrouwen van die vader die zoveel van zijn kind houdt. Zijn wat afwijzende houding van het eerste contact verdwijnt op slag: ‘Ga maar naar huis, zei Jezus, uw zoon leeft.’ En de vader gelooft het. Wonderlijk proces in de man die het meteen gelooft en naar huis gaat. Geen redeneringen meer. Hij gelooft wat Jezus heeft gezegd, ondanks het feit dat Jezus niet met hem mee naar zijn huis loopt. Alleen maar dat woord van Jezus, zonder enige uitleg.

En onderweg komen zijn eigen dienaren hem tegemoet en zeggen dat de jongen in leven is, en de koorts geweken. Het tijdstip komt overeen met het moment waarop Jezus hem gezegd heeft dat zijn zoon weer leeft.

Geloven wat niet te geloven is. De ontroering van de vader was zo groot dat hij en zijn hele gezin in Jezus ging geloven. Jezus de Levende, die niets liever doet dan leven schenken. Ja, het was een levensteken wat Hij stellen kon, omdat de man zo’n absoluut geloof heeft getoond. Hoe kort en krachtig is dit verhaal door Johannes verteld, met zo weinig woorden.

Dit gebeuren heeft te maken met de nieuwe hemel en de nieuwe aarde waar in de eerste lezing sprake van is. Door Jezus en door mensen die in Hem geloven tegen alle uiterlijke tekenen in, komt die nieuwe hemel en die nieuwe aarde tot stand. Het is als een sublieme samenwerking tussen het koninkrijk Gods en de pijn van het aardse bestaan die in mensen niet doodverwekkend is, maar juist de hoop niet uitwist in welke toestand ons leven, en het leven van de wereld ook verkeert.

Nooit opgeven met vertrouwen en altijd blijven geloven in krachten die sterker zijn dan onvermogen en zwakheid, dan lijden en vernietiging. Resoluut doorgaan met geloven in Hem die het LEVEN is.

Wij zijn als pelgrims van hoop onderweg, al zijn we tegelijkertijd nog steeds ver van huis, maar we mogen de moed niet verliezen. Ieder van ons is verantwoordelijk voor het kleine plekje waar we leven.

Laten we bidden

Jezus,
Heer van al wat leeft,
Ontferm U over ons,
nu wij nog ver van huis zijn.
Wij danken U
dat U ons bent voorgegaan tot navolging
op de plaats waar we leven.
Met de psalmist willen wij zeggen:
Hoog wil ik U prijzen, Heer,
want U hebt mij gered.
Heer, U trok mij
uit het dodenrijk omhoog,
ik daalde af in het graf,
maar U hield mij in leven.
Zing voor de Heer,
u die Hem trouw bent,
loof zijn heilige naam.
Amen

Beste vrienden, leef van dag tot dag op de plaats waar je bent en geloof dat elk klein zaadje groot is in de ogen van God.
Een mooie maandag gewenst!
Ricky

---

Om onderweg met je mee te nemen

Hoe sta je in je leven terwijl de wereld in brand staat en ook persoonlijk er veel zorgen zijn? Kun je blijven geloven dat kleine gebaren grote betekenis hebben en dat we onze moed nooit hoeven te verliezen. Wat Hij belooft, daar zal Hij zorg voor dragen. Ons aandeel is geloven in Hem, in zijn  altijd durende bijstand. Hij laat ons niet los, en wij doen ons best Hem nooit los te laten. Zonder Hem, lukt het ons niet! Kun je geloven, ook als alles tegenzit? Ken je je eigen zwakke punten en leg die Hem voor in gebed. Hij kent jou nog beter dan dat je jezelf kent. Bid en vraag om inzicht.
Wij mogen volop LEVEN!