vrijdag in week 2 van de veertigdagentijd

Christus, de hoeksteen van ons leven

Tekst overweging: Kris

De Bijbel vertelt een lange geschiedenis van mensen die door anderen worden afgewezen. Dat begint al vroeg en het loopt als een rode draad door vele verhalen heen. Vandaag horen we opnieuw zo’n verhaal. Jozef is de zoon die door zijn vader bijzonder wordt bemind, maar juist daardoor groeit de jaloezie bij zijn broers. Wanneer hij naar hen toe gaat waar zij op het veld zijn, beraadslagen ze zich en besluiten hem uit de weg te ruimen. Uiteindelijk verkopen ze hem aan voorbijtrekkende kooplieden, en zo verdwijnt hij als slaaf naar Egypte. Zo wordt een broer door zijn eigen familie verworpen.

De christelijke traditie heeft in Jozef vaak een voorafbeelding van Christus gezien. Ook Jezus is de geliefde Zoon. Ook Hij wordt door mensen afgewezen en uit de weg geruimd.

Over dat drama, dat zich rond Jezus begint af te tekenen, spreekt het evangelie van vandaag. Alsof Jezus zijn toehoorders wil voorbereiden. Hij vertelt de gelijkenis van de pachters van de wijngaard. De eigenaar stuurt knechten om de vruchten te halen, maar zij worden mishandeld en gedood. Uiteindelijk stuurt hij zijn eigen zoon. Wanneer de pachters hem zien, grijpen ze hun kans en doden hem buiten de wijngaard. Zo spreekt Jezus wat Hemzelf zal overkomen.

Net als gisteren beluisteren we ook vandaag een Bijbelse paradox: wat mensen verwerpen, kan door God tot fundament worden gemaakt. Jezus verwijst naar de woorden uit de Schrift: de steen die door de bouwers werd afgekeurd, is de hoeksteen geworden (Psalm 118, 22). Daarmee wijst Jezus al vooruit naar zijn eigen lot.

Voor velen leek het kruis het einde van Jezus’ zending. In Gods plan wordt het juist het begin van nieuw leven. Wat door mensen wordt afgewezen, wordt door God het begin van redding.

De gelijkenis van vandaag legt tegelijk een sterke nadruk op vrucht dragen. De wijngaard is aangelegd met zorg en toevertrouwd aan pachters. Er wordt verwacht dat hij vruchten voortbrengt. Daarmee spreekt het evangelie ook over ons. Ons leven, ons geloof, onze gemeenschap zijn ons toevertrouwd als een wijngaard. God verwacht vruchten die zichtbaar worden in gerechtigheid, trouw en barmhartigheid. Het geloof mag niet opgesloten blijven in woorden of intenties alleen. Het wordt herkenbaar in de manier waarop wij omgaan met anderen, in aandacht voor wie kwetsbaar is, in een hart dat zich laat raken door het leven van de ander.

De vraag is: wie kiezen wij als hoeksteen van ons bestaan? Wanneer een mens alleen op zichzelf bouwt, op eigen belang of eigen zekerheid, raakt het leven gemakkelijk gevangen in het eigen gelijk en het eigen voordeel. Onze keuze of navolging kan ook vallen op wereldleiders die grote woorden spreken over veiligheid en kracht en tegelijk de weg kiezen van geweld. Vandaag zien we hoe beslissingen worden genomen die hele volkeren meesleuren in oorlog, hoe bommen vallen en vele onschuldige mensen sterven, hoe massa’s vluchtelingenstromen op gang komen. Waarmee de stem van overleg en diplomatie volledig lijkt te worden begraven. Hoe jammer toch.

Wie Jezus als hoeksteen kiest en Hem volgt, kiest voor een andere weg: een weg die zich niet laat leiden door macht, geweld of vergelding. Het is een weg die blijft zoeken naar vrede, gerechtigheid en barmhartigheid. Ja, deze drie.

En laten we het belang niet vergeten elke dag te blijven bidden om vrede.

Laat ons bidden

Ja goede God,
wij bidden om vrede.
Mogen de wapens zwijgen
en de harten zich openen
voor overleg en verzoening.
Bewaar ons ervoor te bouwen
op macht of geweld.
Maak Jezus tot hoeksteen van ons bestaan.
Leer ons de weg van uw Zoon te gaan.
In zijn naam.
Amen.

Geliefde mensen, naar het nieuws kijken is vandaag de dag geen fijn gebeuren. Laten we als christenen erover waken dat we niet wegzinken in moedeloosheid. Laten we ons hoofd en hart fier oprichten. Laten we ons richten op Christus, onze hoeksteen. Moge Gods licht in ons blijven branden, ook wanneer de wereld donker lijkt. Laten wij samen kiezen voor het Goede.
Genegen, kris

---

Om mee op weg te gaan

Mag Jezus werkelijk de hoeksteen zijn van mijn bestaan? Of steun ik - soms zonder het goed te beseffen - toch nog op andere zekerheden die mij langzaam verwijderen van Gods weg met mij en met deze wereld? Bid om innerlijke helderheid en om de genade je leven te bouwen enkel op de Heer.