Van Woord naar leven

Mijn God en mijn al Tekst overweging: Kris ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven.’ Deze woorden richtte Jezus tot zijn leerlingen. Maar ze ook tot ons gericht. Vraag is: Kunnen wij nu op onze beurt ook tot Hem zeggen: ‘Heer, U bent mijn weg, U bent mijn waarheid, U bent mijn leven’? Mag Jezus werkelijk  alles voor jou zijn: de inspiratie van je leven, de betekenis van je bestaan, de passie van je daden, de ziel van je liefde, de essentie van je wezen, het hart van je zijn? Met andere woorden: mag Jezus alles voor je zijn? Jezus alles voor je laten zijn betekent Hem met je meedragen als Degene aan wie je je toevertrouwt, aan wie je je hecht. Het is kiezen en toelaten dat Hij de weg van liefde in en met jou bewandelt. Het is je overgeven aan de heilige Geest, die jou in dit feest van liefde zal binnenvoeren. Dit kan diepgaande consequenties hebben. Want zoals we weten, is Jezus’ liefde geen oppervlakkigheid, geen kwestie van het volgen van eigen emoties gebaseerd op je eige...

De kracht van een bemoedigend woord Tekst overweging: Kris Wanneer Paulus en Barnabas in de synagoge van Antiochië worden uitgenodigd om een woord van bemoediging te spreken, grijpt Paulus het moment aan om Gods grote daden te verkondigen. Hij spreekt over Gods handelen in de geschiedenis: de uittocht uit Egypte, het leiderschap van David en uiteindelijk de komst van Jezus. God heeft geleid, geroepen, gekozen, beloofd, gered. Hij is een levende God, die zijn volk niet loslaat. Paulus spreekt met vuur en overtuiging. Zijn woorden wekken verlangen: het verlangen om die geschiedenis van heil beter te leren kennen en er deel van te worden. Morgen horen we hoe zijn toespraak verdergaat, wanneer hij zal spreken over de opstanding van Jezus. Maar vandaag wil ik stilstaan bij dat ene zinnetje, nog voor Paulus begint te spreken: ‘Broeders, als u voor de mensen een bemoedigend woord hebt, ga dan uw gang.’ En laten we dan aan onszelf de vraag stellen: hoe spreken wij tot elkaar? Hoe spreken...

Klein voor God, licht voor de wereld Tekst overweging: Kris De twee lezingen van vandaag, op de feestdag van Catharina van Siena, zijn niet zomaar lukraak gekozen. Wie haar leven een beetje kent, begrijpt waarom juist deze lezingen vandaag klinken. Ze tonen namelijk een weg die zij zelf is gegaan. In de eerste lezing horen we: God is licht, en in Hem is geen spoor van duisternis. We mogen gerust zeggen dat dit tot de kern behoorde van Catharina’s leven. Zij leefde met een uitzonderlijke gevoeligheid voor waarheid. Leven in het licht betekende voor haar: geworteld zijn in God, van Hem ontvangen, en bereid zijn het eigen denken door Hem te laten zuiveren. De werkelijkheid onder ogen zien zoals ze is, ook waar dat schuurt in het eigen denken. Haar leven werd gedragen door de verbondenheid met God, door een bestaan dat zich steeds meer liet vormen in Christus. Catharina heeft die weg heel concreet geleefd, zowel in haar innerlijk leven als in haar handelen. In haar keuzes, in haar dad...

Van horen tot behoren Tekst overweging: Kris Op het feest van de Tempelwijding loopt Jezus in de zuilengang van Salomo. Rond Hem staan mensen die Hem vragen ronduit te zeggen of Hij de messias is. Jezus antwoordt dat Hij dat al heeft duidelijk gemaakt, niet in grote verklaringen, maar in wat Hij doet: “Wat Ik in naam van mijn Vader doe, getuigt over Mij.” Hij verwijst naar zijn daden – genezingen, tekenen van leven, woorden vol gezag. En toch dringt het niet door. Want al zijn die tekenen zichtbaar, ze roepen geen vanzelfsprekend geloof op. Ze vragen om een andere manier van waarnemen: een luisteren van binnenuit. Het gaat niet om zien op afstand, maar om zich aangesproken weten, om open te komen voor zijn stem. “Mijn schapen luisteren naar mijn stem. Ik ken ze en zij volgen Mij.” Alles begint bij dat luisteren: niet vanuit zekerheid of afkomst, niet gesteund op kennis alleen, maar in het herkennen van zijn stem. Wie Hem hoort, wordt gekend, en wie gekend is, wordt geleid. Het is...

'Ik geef mijn leven' Tekst overweging: Ricky Rieter Goede vrienden, elke week is het weer een nieuwe uitnodiging om over een Bijbeltekst te schrijven, een tekst die op een rooster staat dat niet door onszelf is vastgesteld. Voor de meditatie over welk fragmentje we gaan schrijven hebben we de keuze uit verschillende mogelijkheden (de eerste lezing, of de psalmtekst van de dag, of uit de tweede lezing). Natuurlijk kunnen we een mix maken als de onderwerpen verwantschap met elkaar hebben. Soms is dat zo, maar niet altijd. Het is de Geest die we nodig hebben voor onze inspiratie. Boven de overweging heb ik gezet: ‘Ik geef mijn leven’. Dat is wel een heel groot woord van Jezus. Ja, we kennen het verhaal misschien al heel lang, waardoor het een vrij gewoon klinkende zin kan zijn geworden. Maar als je tot je door laat dringen wat er staat, dan kun je ontroerd raken dat Jezus zijn leven gegeven heeft. Hij gebruikt het beeld van de schapen omdat het, zeker in zijn omgeving, verstaan wo...

De stem van de Herder Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, uit: Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven door Otheo/Sant’Egidio. De menigte in Jeruzalem die naar de eerste toespraak van Petrus luistert, vertegenwoordigt alle volkeren die zich, geraakt door het woord van het evangelie, afvragen wat de zin van hun leven is en wat hun taak in de geschiedenis is. Zij “waren diep getroffen” . Ook voor hen werd de enorme kloof zichtbaar tussen hun onverschilligheid, die de dood aan het kruis van deze rechtvaardige mogelijk had gemaakt, en de hartstochtelijke tussenkomst van de Vader, die Hem van de dood had bevrijd. Het evangelie “treft” altijd ons hart wanneer we ernaar luisteren: het onthult onze ongevoeligheid, onze kilheid, onze luiheid en onze zonde, en we voelen onze afstand tot God, de enige Goede, de enige die zijn hele leven heeft gegeven voor onze redding en die van allen. In een wereld waarin het normaal is om een hoge dunk van zichzelf te hebben, laat het eva...

Het Goede Nieuws, geleefd en gedeeld Tekst overweging: Kris Vandaag, op deze feestdag van de heilige Marcus, zendt het evangelie ons de wereld in om het Goede Nieuws, de Blijde Boodschap, te verkondigen. Verkondigen in daad en woord. De vraag is: zien de mensen aan ons dat we christenen zijn? Niet omdat we zouden willen opvallen, maar omdat onze levenswandel, de keuzes die we maken en onze omgang met elkaar en met ieder mens iets laten doorschemeren van een werkelijkheid die groter is dan onszelf. Een christen leeft vanuit een inwoning: Gods drie-ene Liefde. Die inwoning, God zelf, nodigt uit om ons in Hem te vestigen en zijn liefde te belichamen in de wereld. Niet op eigen kracht, maar gedragen in genade. Hij wil in ons werken, ons vormen, ons leiden. Wij zijn de fluit, Hij de fluitspeler. De muziek is Gods leven door ons heen. Een christen leeft als een paasmens, met een diep besef van innerlijke bevrijding. Hij leeft als het ware als Adam en Eva in het herteld Paradijs, in diep...

Geen mens afgeschreven Tekst overweging: Kris Vandaag lezen we in de eerste lezing over de roeping en bekering van Paulus. Paulus zou vandaag wellicht hoog scoren op het rapport van Kerk in Nood over schendingen van de godsdienstvrijheid. En toch: juist deze man krijgt van Christus een genadige ommekeer. Hij bekeert zich en wordt een verkondiger om U tegen te zeggen. Lieve mensen, dit verhaal is meer dan een historische bekering. Het is een spiegel voor ieder van ons. Want ook al gebeurt het bij ons niet met een lichtflits en een stem uit de hemel, toch blijft dezelfde hand zich uitstrekken. Ook ons wil God aanraken, oprichten, in beweging brengen. De Heer die Paulus riep, is dezelfde die jou roept, vandaag. Laat dit verhaal daarom een diepe troost zijn voor wie worstelt met schuldgevoelens over misstappen uit het verleden. Velen dragen dit mee en denken dat God nog weinig met hen kan – of zelfs wil – aanvangen. Maar dat is niet waar. God gooit nooit iemand weg. Nooit. De wereld ...

Luisteren langs de weg Tekst overweging: Kris Ergens op een verlaten weg, tussen Jeruzalem en Gaza, zit een reiziger met een boekrol in de hand. Hij leest, zoekt, tast. Hij begrijpt niet echt. “Hoe zou dat kunnen als niemand mij uitleg geeft?” In die eerlijke vraag klinkt de honger van iemand die God zoekt, maar de betekenis van zijn Woord nog niet doorgrondt. En dan komt Filippus. Niet van bovenaf of als een alwetende leraar, maar als iemand die naast hem gaat zitten. Wat een beeld! Wat een les voor een Kerk die vandaag zoekt naar wegen van evangelisatie. Filippus stelt zich niet boven de ander; hij daalt af in het moment, in het leven van die mens daar op die wagen. Niet vanop een kansel, niet met een draaiboek, maar gewoon: naast hem. Hij luistert, stelt een eenvoudige vraag en sluit aan bij wat de ander leest. Vanuit de Schrift opent hij het gesprek en getuigt hij van Jezus. God zelf – zo lezen we – had Filippus naar die plek gezonden via een engel. Filippus gaf daaraan gehoor...

Tegen de stroom van het kwaad Tekst overweging: Kris Wanneer je de twee lezingen van vandaag aandachtig naast elkaar legt, zien we een duidelijke samenhang, een beweging die door beide teksten heen loopt en voortdurend terugkomt. In Handelingen worden mensen uit elkaar gedreven → in het evangelie belooft Jezus dat Hij niemand verloren laat gaan . In Handelingen heerst vervolging en breuk → in het evangelie spreekt Jezus over leven en opstanding . In Handelingen ontstaat verkondiging onderweg → in het evangelie is Jezus zelf het voedsel dat onderweg kracht geeft . In Handelingen groeit vreugde in Samaria → in het evangelie ligt de bron van die vreugde: leven in Christus . Anders gezegd: het kwade kan niet op tegen het goede. Je zou ook kunnen zeggen: de leugen zal onderdoen voor de Waarheid. Dat klinkt mooi en hoopvol. Anderzijds: wanneer we kijken naar de grote en kleinere oorlogen van vandaag, naar het vele onrecht in de wereld en naar de steeds dieper wordende kloof t...

Vergeven ... hoe doe je dat ? Tekst overweging: Kris Wat Stefanus doet op het moment van zijn dood, is ongewoon. Terwijl hij gestenigd wordt, bidt hij. Niet voor zichzelf, maar voor de mensen die hem doden: “Heer, reken hun deze zonde niet aan.” Geen bitterheid, geen wrok, maar een woord van vergeving. Wat beweegt een mens om zo te reageren? Waar vindt iemand de kracht om zo te spreken? Stefanus handelt niet uit zichzelf. Hij leeft als leerling van Jezus. De woorden die hij uitspreekt, heeft hij eerst gehoord uit de mond van zijn Meester aan het kruis: “Vader, vergeef het hun” (vgl. Lc 23,34). Zijn gebed groeit uit een diepe verbondenheid met Hem. Wat in Jezus zichtbaar werd, krijgt gestalte in hem. In Stefanus herkennen we iemand wiens leven afgestemd is op Christus. In zijn spreken en in zijn sterven wordt zichtbaar uit welke bron hij leeft. Hij wordt gedragen en laat zich leiden door de heilige Geest, die hem in deze uiterste beproeving innerlijk vrij maakt en hem doet delen ...

Varen naar de Overkant Tekst overweging: Ricky Rieter Goede vrienden, regelmatig komen we in de evangeliën het meer van Galilea tegen, en uiteraard wordt er ook naar de overkant gevaren en weer terug. Soms heb je een atlas nodig om te weten aan welke kant de leerlingen of anderen zich nu weer bevinden. Het woord ‘overkant’ kan ook een andere betekenis hebben. Dat zien we in het verhaal van vandaag waar we door de antwoorden van Jezus mee te maken krijgen. De evangelist Johannes gebruikt in zijn communicatie met mensen die achter Jezus aanlopen vaak andere woordkeuzes dan de overige evangelisten. Woorden waardoor je op een dieper niveau moet leren nadenken over wat Hij nu eigenlijk bedoelt. Nee, Johannes is het niet die hier speelt met het woord ‘overkant’, dit is een aandachtspunt van mijzelf. Johannes gebruikt wel vaak beelden om je iets op een andere dan gebruikelijke wijze te leren. Die overkant, de echte, heeft me altijd geboeid. Ooit kwamen we met een studiegroepje rond een va...

Onderweg met de Verrezene Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, uit: Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven door Otheo/Sant’Egidio. Het evangelie van vandaag brengt ons terug naar de dag van Pasen, die de evangelist Lucas in zijn verhaal bijna volledig laat doorbrengen met twee eenvoudige leerlingen, van wie er een naamloos blijft, omdat het misschien wel de naam van ieder van ons is. Die twee keren bedroefd terug naar hun dorp niet ver van Jeruzalem, berustend in de dood van de jonge profeet uit Nazareth die zij enthousiast hadden gevolgd. Het is alsof het evangelie van de verrijzenis – dat vaak vreemd is aan deze wereld en aan ons – binnenkomt in een bedroefde, berustende en op zichzelf geplooide mensheid, zoals bij die twee. Ze zijn ervan overtuigd dat met de dood van Jezus alles voorbij is en niets meer kan veranderen. Zo antwoorden ze aan de vreemdeling die tussen hen in loopt en die hen vraagt naar de reden van hun droefheid: “Wij leefden in de hoop dat Hij d...

Van binnenuit geleid Tekst overweging: Kris Jezus zegt vandaag: ‘Ik ben het, wees niet bang’. Diep in ons zijn ook wij vaak angstig: bang ons kleine ikje te verliezen, bang ons roer volledig uit handen te geven aan de Heer. We deinzen ervoor terug ons toe te vertrouwen aan Gods liefde. Maar Jezus kent onze vrees, onze twijfel, onze angst. Hij kent ze beter dan wijzelf. En juist omdat Hij ze kent, komt Hij tot ons met die heldere en bevrijdende woorden: ‘Ik ben het, wees niet bang’ . In die woorden openbaart Hij zich niet alleen als iemand die nabij is, maar als de Levende zelf, de Heer die blijft, ook in de nacht van ons leven. Laten we deze woorden in de stilte van ons hart met veel liefde overwegen. Het is immers de Heer zelf die deze woorden in ons diepste binnenste neerlegt, met de uitnodiging ons aan Hem toe te vertrouwen. Toen de leerlingen, zo lezen we, de Heer aan boord wilden nemen, kwam hun boot 'meteen aan land'. Zo is het ook in ons leven. Wanneer we ingaan op ...

Wat kunnen wij doen ? Tekst overweging: Kris Een menigte verzamelt zich rond de Heer, hongerig naar woorden en brood. Jezus wendt zich tot Filippus. De mensen hebben immers honger. Filippus begint meteen te rekenen: tweehonderd denarie zijn niet genoeg. Menselijke logica botst op de realiteit van tekorten. We zien dat ook vandaag. Ook wij kijken vaak naar onszelf en onze beperkte mogelijkheden en zeggen: wat wij kunnen is te weinig, onze middelen zijn ontoereikend, onze woorden te zwak. Er zijn steeds minder priesters, en de enkelen die overblijven krijgen steeds meer opdrachten en hollen van parochie naar parochie. De eucharistie raakt uit beeld. Het doopsel wordt een zeldzaamheid. Pasen lijkt soms herleid tot paaseitjes en lentefeesten. In parochieploegen zoeken mensen vergeefs naar opvolgers. Jongeren vinden nauwelijks aansluiting. En dan klinkt het in ons hoofd: ocharme, wat zijn we toch beperkt, wat kunnen we doen? Maar Jezus zegt: rustig, laat iedereen gaan zitten. Breng wat j...

Ontwaken met en in God Tekst overweging: Kris Voor de vierde dag op rij horen we in het evangelie het gesprek tussen Jezus en Nikodemus. ‘God schenkt de Geest in overvloed.’ Zo horen we Jezus vandaag zeggen. Wie leeft in ontmoeting met de Heer, zal de Heer en zijn liefde steeds meer leren verstaan. Niet zozeer vanuit een louter menselijk denken, dat steeds om bewijzen en ervaring vraagt, maar vanuit de warmte van de heilige Geest die ons geschonken is. Doorgaans hechten we aan dit laatste weinig belang, en daardoor geven veel mensen het snel op of raken ze verstrikt in een twijfel waar ze moeilijk uit loskomen. Door het ontbreken van ruimte voor de Geest wordt het geloof abstract, misschien nog in stand gehouden door bepaalde rituelen of zelfs vormen van liefdadigheid, maar de levende overgave en de blijheid van een leven gedragen door de Geest zijn zoek geraakt. Willen we leven in Gods wil, willen we zijn woorden spreken, willen we zijn liefde belichamen, dan is het belangrijk d...

Waar het licht ons vindt Tekst overweging: Kris Vandaag dag drie waarin we meegenomen worden in het gesprek tussen Jezus en Nikodemus. Vandaag ligt de nadruk op het licht. Geloven is niet alleen instemmen met een waarheid, maar de stap zetten om naar het licht te gaan – naar de Heer – gedragen door de liefde waarmee Hij ons reeds is voorgegaan. Het is een weg waarop een mens zich toevertrouwt, waarin een mens toelaat dat zijn leven gezien wordt zoals het is. Dat kan confronterend zijn. Het licht van Christus maakt immers álles zichtbaar, maar altijd met het oog op genezing en nieuw leven. Waarheid en genade komen hier samen in een stroom van barmhartigheid. Laten we een zin van naderbij bekijken die kan schuren: “Over wie in Hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken, maar wie niet in Hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon.” Wanneer Jezus hier over “oordeel” spreekt, gaat het niet over een straf van God, maar over wat er gebeurt...