maandag in de 3e paasweek

Varen naar de Overkant

Tekst overweging: Ricky Rieter

Goede vrienden, regelmatig komen we in de evangeliën het meer van Galilea tegen, en uiteraard wordt er ook naar de overkant gevaren en weer terug. Soms heb je een atlas nodig om te weten aan welke kant de leerlingen of anderen zich nu weer bevinden.

Het woord ‘overkant’ kan ook een andere betekenis hebben. Dat zien we in het verhaal van vandaag waar we door de antwoorden van Jezus mee te maken krijgen. De evangelist Johannes gebruikt in zijn communicatie met mensen die achter Jezus aanlopen vaak andere woordkeuzes dan de overige evangelisten. Woorden waardoor je op een dieper niveau moet leren nadenken over wat Hij nu eigenlijk bedoelt. Nee, Johannes is het niet die hier speelt met het woord ‘overkant’, dit is een aandachtspunt van mijzelf. Johannes gebruikt wel vaak beelden om je iets op een andere dan gebruikelijke wijze te leren.

Die overkant, de echte, heeft me altijd geboeid. Ooit kwamen we met een studiegroepje rond een van de evangelieteksten voor de zoveelste keer het woord ‘overkant’ tegen en vroegen we ons af vanwaar we naar de overkant vertrokken. Met een atlas kom je er soms wel uit. We hadden het, in ons groepje, over de overkant van het meer, maar in het evangelie van vandaag sturen we aan op die andere ‘overkant’, een innerlijke plek.

U moet geen moeite doen voor voedsel dat vergaat, maar voor voedsel dat blijft en eeuwig leven geeft…

De broodvermenigvuldiging is een belangrijk thema in de evangeliën. Alle vier de evangelisten hebben het thema opgenomen, een- of tweemaal.

Ons leven heeft ook een ‘overkant’, waar we mee te maken hebben. We leven niet van ons gewone voedsel alleen. Dat voedsel hebben we zeker nodig. Jezus is zelfs bezorgd voor mensen die zich om Hem heen verzamelen en toch ook voeding voor het lichaam nodig hebben (Joh 6,5), hoewel het in hoofdstuk zes in het plan van Jezus wel een inleidingsweggetje is naar de ‘overkant’ met de diepere betekenis.

Het zoeken van de mensen naar Jezus is meer dan omwille van de wonderlijke tekenen van de broodvermenigvuldiging, al focussen mensen daar allereerst op. Jezus helpt hen om het daarbij niet te laten, maar om in zichzelf meer bewust te worden van hun diepere nood aan voeding:

De Mensenzoon zal het u geven, want de Vader, God zelf, heeft Hem die volmacht gegeven.

Jezus zegt niet ‘Ik’, maar noemt zich ‘de Mensenzoon’. Dat is een prachtig woord. Het zegt precies wat Hij (ook) geworden is. Niemand stelt een vraag over dat woord ‘Mensenzoon’. Ze begrijpen het, gezien hun reactie, want meteen vragen ze: Wat moeten we doen? Hoe doen we wat God wil?
Hieruit spreekt dat ze iets van ‘die overkant’ begrepen hebben, al verlangen ze toch naar een teken, zullen we in het vervolg van de tekst op een andere dag zien.

Hoe zit het met de verhouding in onszelf tussen ons profane leven met alles wat we daarvoor nodig hebben en de behoefte aan datgene wat we nodig hebben om te leven met die diepere dimensie die met onze eeuwige bestemming te maken heeft? Eigenlijk zouden die twee vormen verbonden mogen zijn met elkaar. Maken wij zelf toch een scheiding? Jezus werkt eraan om ons te leren dat de eeuwige waarden in ons gewone leven verwezenlijkt kunnen worden. De ‘overkant’ zit binnen in onszelf!

Laten we bidden

Onze Vader die in de hemel zijt,
maar ook in ons aardse leven tastbaar bent
en ons voorziet van ons dagelijks brood,
dat heilig is, zowel in de gewone vorm
als in het eucharistisch Brood,
wij vragen U om maaltijd met ons te mogen houden
in al ons doen en laten.
Moge in ons leven ook zichtbaar worden
dat we delen met elkaar
van al wat ons gegeven wordt.
En mogen zowel ons hart als onze hand
dit waarmaken,
door uw Zoon, Jezus,
onze metgezel en Broeder.
Amen

Goede vrienden, vandaag, maandag, weer een dag toegevoegd aan ons leven om dankbaar uit te dragen hoe rijk we zijn met alles wat ons gegeven is. We mogen het Levensbrood uitdelen aan elkaar.
Ricky

---

Suggesties voor al onze dagen

Hoe gaan we om met de scheiding van onze binnenkant en onze buitenkant? Of met het beeld van de twee oevers van het meer?

Ga eens na bij jezelf op welke momenten van de dag die binnen- en buitenkant, of de twee oevers van dezelfde rivier, als het ware één worden, als een lofzang die omhoog stijgt en het universum vult met positieve melodieën.