Goede Vrijdag

Het kruis als openbaring van God liefde

Tekst overweging: Kris

Waar we bij Jesaja de profetische belofte horen, lezen we in de Hebreeënbrief de theologische duiding, terwijl we in het evangelie het verhaal zelf lezen. In Jesaja verschijnt de mysterieuze dienaar die het lijden van velen draagt en zo een weg opent naar herstel en vrede. De Hebreeënbrief helpt ons deze figuur te herkennen: Jezus, de hogepriester die ons bestaan van binnenuit kent en ons voorgaat naar God. In het evangelie volgens Johannes zien we hoe dit alles werkelijkheid wordt in het concrete gebeuren van zijn lijden en sterven. Belofte, duiding en vervulling komen samen en brengen ons tot het hart van deze dag.

Dat doet ons vandaag kijken naar het kruis, naar het lijden van onze Heer, of beter naar de Gekruisigde zelf. Niet het lijden als zodanig staat centraal, maar het feit dat Hij het heeft gedragen voor anderen, voor ons. Op het kruis heeft Hij de zondenlast van de mensheid op zich genomen. Door zijn lijden en sterven is Hij afgedaald 'ter helle' om de van God vervreemde mens op te tillen en binnen te voeren in zijn Pasen. Barmhartigheid krijgt hier een gezicht: een liefde die zich uitstrekt tot waar de mens verloren dreigt te gaan. Hoe ver kan liefde gaan!

Tegelijk bleef Hij trouw aan zijn zending, tot in de uiterste consequentie van zelfgave. Zijn wonden spreken van een liefde die niet terugdeinst, die zich niet terugtrekt wanneer het zwaar wordt, maar blijft, tot het einde.

Daar, aan het kruis, werd en is duidelijk wie God is voor de mensheid en wie wij mogen zijn in Hem.

Want wie Jezus wil volgen, wordt uitgenodigd om diezelfde weg te gaan. Het gaat er niet om het lijden op te zoeken of te verheerlijken, maar om de liefde te laten groeien tot haar volle draagkracht, gedragen door Christus die in ons leeft. Dat vraagt een bereidheid om te geven, om vol te houden, om trouw te blijven, ook wanneer het zwaar wordt. Vaak trekken wij grenzen rond onze liefde, uit voorzichtigheid of uit zelfbescherming. Jezus wijst ons een weg waarin de liefde zich steeds verder opent, zich laat raken en verantwoordelijkheid opneemt voor de ander. In het concrete leven kan zich dat tonen in kleine, verborgen gebaren van zorg, in het dragen van elkaar, in het blijven nabij zijn. Zo krijgt het kruis een plaats in het dagelijkse leven: als een weg van liefde die niet opgeeft.

Aan de voet van het kruis stond en staat Maria, de moeder van Jezus. Zij bleef, waar anderen weggingen. Zij hield stand in een moment dat alles leek te breken. We kennen het beeld van de piëta, waar Maria haar gestorven Zoon op haar schoot draagt. Op deze wijze staat het nergens vermeld in het evangelie, maar het beeld drukt op indringende wijze uit hoe zij, ook door de dood heen, aanwezig bleef bij haar Zoon. Maria belichaamt hier een trouw die niet loslaat. Zo was zij bij de Heer toen, en zo is zij als Moeder ook vandaag bij ons, trouw aanwezig.

Kunnen wij, zoals zij, de lijdende Christus nabij zijn? Kunnen wij Hem herkennen in wie vandaag lijden, ver weg en dichtbij: in armen en vluchtelingen, in mensen die aan de rand van de samenleving leven, in zieken en stervenden, in wie fysiek of mentaal uitgeput zijn, in eenzamen die dagenlang niemand spreken, in ouderen die zich vergeten voelen, in mensen die gebukt gaan onder schuld of verdriet, in wie hun werk verloren hebben of geen toekomst meer zien, in gezinnen waar spanning of stilte heerst, in relaties die onder druk staan, in kinderen die kwetsbaar opgroeien, in mensen die zich niet gezien of gehoord weten? Om hen te ontmoeten moeten we vaak de deur uit. Maar soms zijn ze heel nabij, in ons eigen gezin, in onze familie, in onze gemeenschap.
Hier is het kruis tegelijk een plaats van verlatenheid door velen, én van liefde: een plaats waar liefde zich toont en leven opnieuw kan groeien.

Laten we bidden

Heer,
U hebt het kruis gedragen voor ons.
Leer ons uw aanwezigheid te herkennen
in wie kwetsbaar en alleen zijn,
en maak ons tot dragers van uw liefde.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, laten wij vandaag opkijken naar de Gekruisigde en in Hem de weg ontdekken van een liefde die zich geeft tot het einde.
Een ingetogen Goede Vrijdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Neem vandaag de tijd om bij het kruis te vertoeven. Bemediteer de barmhartigheid waarmee Hij ook jou gedragen heeft, en draagt.

Tracht Hem ook te zien in de lijdende medemens. Les zijn dorst en maak je leven tot een zelfgave; met en in Hem.