maandag in de 4e paasweek

'Ik geef mijn leven'

Tekst overweging: Kris

Goede vrienden, elke week is het weer een nieuwe uitnodiging om over een Bijbeltekst te schrijven, een tekst die op een rooster staat dat niet door onszelf is vastgesteld. Voor de meditatie over welk fragmentje we gaan schrijven hebben we de keuze uit verschillende mogelijkheden (de eerste lezing, of de psalmtekst van de dag, of uit de tweede lezing). Natuurlijk kunnen we een mix maken als de onderwerpen verwantschap met elkaar hebben. Soms is dat zo, maar niet altijd. Het is de Geest die we nodig hebben voor onze inspiratie.

Boven de overweging heb ik gezet: ‘Ik geef mijn leven’.
Dat is wel een heel groot woord van Jezus. Ja, we kennen het verhaal misschien al heel lang, waardoor het een vrij gewoon klinkende zin kan zijn geworden. Maar als je tot je door laat dringen wat er staat, dan kun je ontroerd raken dat Jezus zijn leven gegeven heeft.

Hij gebruikt het beeld van de schapen omdat het, zeker in zijn omgeving, verstaan wordt. Een herder met veel schapen, dat zag je regelmatig in zijn landschap. Vaak waren de herders dagen van huis en ook blootgesteld aan moeilijkheden, zoals bijvoorbeeld wolven of ander ongedierte, of ziekte of miskramen of noodweer. Als het een goede herder was, dan had hij veel voor zijn schapen over, nauwelijks tijd om zijn ogen even te sluiten. Altijd alert voor eventuele gevaren. Jezus is geen huurling die het misschien niet zo nauw neemt met zijn zorg voor de schapen. Jezus houdt van zijn schapen en heeft er alles voor over, zelfs zijn leven.

Ik zag op een van mijn pelgrimages een herder die juist de bevalling van een schaap begeleid had. Het lammetje was nog maar net geboren, stond nog niet op zijn pootjes. Ik maakte een praatje met de herder die me vertelde dat de hele kudde pas verder kon trekken als het pasgeboren lammetje op eigen pootjes mee kon lopen. Dit maakte op mij heel veel indruk terwijl het heel logisch is. Al die andere schapen moeten wachten op het sein van de herder, maar vooral op het pasgeboren lammetje.

De herder vertelde uitvoerig en met warmte in zijn stem over hoe het een en ander zich had afgespeeld. Het was een goede herder met veel liefde. Hij had als het ware Jezus kunnen zijn.

Ik ken mijn schapen en mijn schapen kennen Mij, zoals de Vader Mij kent en Ik de Vader ken. Ik geef mijn leven voor de schapen.

Daar blijft het niet bij, want er staat dat Hij nog andere schapen heeft, niet alleen deze die Hij al lang kent en bemint, maar er zijn nog vele anderen die Hij graag allemaal onder zijn hoede heeft, zonder uitzondering.

Ook zij zullen naar mijn stem luisteren: dan zal er één kudde zijn met één herder.

In de eerste lezing horen we eenzelfde accent:
De apostelen en de gemeenteleden in Judea hoorden dat ook niet-Joden Gods woord hadden aanvaard. Toen Petrus terugkwam in Jeruzalem, spraken de Joodse gelovigen hem hierover aan en verweten hem dat hij onbesnedenen had bezocht en samen met hen had gegeten.

Petrus vertelde toen een heel spannend verhaal om zijn eigen inzicht in deze kwestie door te geven. Het kwam erop neer dat er tot twee keer toe een stem uit de hemel was gekomen die hem overtuigde: Wat God rein heeft verklaard, zul jij niet als verwerpelijk beschouwen.

Lees het hele verhaal, en zie de parallel, ook in verband met onze tijd waarin opvattingen en regels in de verschillende religies nog lang niet op één lijn liggen. Hoeveel godsdienstoorlogen hebben er niet plaatsgevonden in de geschiedenis!

Nog even terug naar het verhaal van Jezus als goede herder.
Op mij maakten de volgende woorden van Jezus heel veel indruk: Niemand neemt mijn leven, Ik geef het zelf.

Zijn wij ook in staat om ons leven te geven voor anderen, niet omdat het moet (er moet vaak zoveel). Ouders moeten zorgen voor hun kinderen. Kinderen moeten gehoorzamen aan hun ouders. Werkgevers moeten vriendelijk met hun ‘onderdanen’ omgaan. Artsen moeten hart hebben voor hun patiënten enz. Het woordje ‘moeten’ is een gevaarlijk woord. Hebben wij er soms ook last van dat we zoveel moeten? En hoe kunnen we leren om dat ‘moeten’ te veranderen in een ‘mogen’ en vooral in een liefdevolle gave naar de ander? Jezus heeft zijn leven gegeven vanuit een totale liefde.

Laten we bidden

Goede Vader,
Jezus vertelt vaak over U als zijn Vader.
Nooit is er uit de hechte band met U
een negatief woord gevallen.
Jezus leefde in eenheid met U,
zelfs het kruis heeft Jezus aanvaard,
niet als een bevel
waaraan Hij moest beantwoorden.
Leer ook ons om met hartelijke gulheid
zelf ons leven zonder terughoudendheid te geven,
door Jezus, Uw Zoon.
Amen

Goede vrienden,
vandaag, maandag, is er weer een dag geschonken als oefenterrein om al onze liefde in te leggen, ook in dingen die we moeilijk vinden. Je staat in die poging allerminst alleen.
Ricky Rieter

---

Om onderweg eens over na te denken

Hoe moeilijk vinden wij het om galant te zijn voor mensen die vrij bot overkomen, of die ons weleens gekwetst hebben? Zijn we soms selectief in onze liefde en aandacht? Wat kan ons helpen om ruimhartig en liefdevol te zijn voor mensen die ons niet zo liggen?

Sta je er weleens bij stil dat Jezus alle soort mensen in zijn kudde had en dat Hij voor ieder de goede herder was die juist oog had voor de allerzwaksten?