donderdag in de 2e week paasweek

Ontwaken met en in God

Tekst overweging: Kris

Voor de vierde dag op rij horen we in het evangelie het gesprek tussen Jezus en Nikodemus. ‘God schenkt de Geest in overvloed.’ Zo horen we Jezus vandaag zeggen.

Wie leeft in ontmoeting met de Heer, zal de Heer en zijn liefde steeds meer leren verstaan. Niet zozeer vanuit een louter menselijk denken, dat steeds om bewijzen en ervaring vraagt, maar vanuit de warmte van de heilige Geest die ons geschonken is.

Doorgaans hechten we aan dit laatste weinig belang, en daardoor geven veel mensen het snel op of raken ze verstrikt in een twijfel waar ze moeilijk uit loskomen. Door het ontbreken van ruimte voor de Geest wordt het geloof abstract, misschien nog in stand gehouden door bepaalde rituelen of zelfs vormen van liefdadigheid, maar de levende overgave en de blijheid van een leven gedragen door de Geest zijn zoek geraakt.

Willen we leven in Gods wil, willen we zijn woorden spreken, willen we zijn liefde belichamen, dan is het belangrijk dat we ons plaatsen in de gloed van Gods heilige Geest, in het waaien van de Geest over ons leven. Dit vraagt een zekere oefening, een loslaten van het eigen ik, en vooral ook een volgehouden dagelijks gebed.

Wat dat waaien betreft… Het komen of waaien van de Geest valt doorgaans niet sterk op; het is gewoonlijk geen opvallend gebeuren, ook niet in het gebed. Het is zelden zichtbaar en slechts af en toe waarneembaar, wanneer God zich op een bijzondere wijze laat ervaren; zulke momenten blijven eerder zeldzaam. Het waaien van de Geest gaat over een stille liefde, aangeboden door de Vader in de diepte van onze ziel of in gebeurtenissen door Hem geleid.

God openbaart in de Geest een liefde die ons Hem doet kennen en die ons doet keren naar Hem: een minne die ons doet verlangen, een warmte die ons doet bidden, een innige liefdesvlam (cfr. Johannes van het Kruis) die ons in ontmoeting brengt met Hem, de Vader, doorheen zijn Zoon, waarin Hij ons bewoont. Het waaien van de Geest is de Adem Gods die onze ziel tot leven brengt, ons hart tot minne maakt, ons verstand tot wijsheid brengt, en ons zo vormt tot een liefdevol mens.

In gesprekken met mensen hoor ik vaak dat ze moeilijk tot dagelijks gebed kunnen komen, om zeer uiteenlopende redenen. Je inniger schenken aan de Geest kan hier een sleutel zijn. Vaak raad ik hen aan om wat vroeger op te staan. Ik denk namelijk dat de ochtendstilte een vruchtbare weg kan zijn om het waaien van de Geest alle ruimte te geven. De vroege ochtend helpt ons arm en leeg voor God te staan, bereid en beschikbaar, op een andere manier dan overdag. Al was het maar omdat de tijd van de ochtend zo bijzonder is: het ontluiken van de dag is als een spiegel van het ontluiken van de ziel. De overgang van nacht naar dag heeft iets van een innerlijk ontwaken. Het is het uur van de Geest.

Het is waar: vroeg opstaan pikt soms. Het is niet aan iedereen gegeven. Wat langer slapen kan zo’n deugd doen. Maar men gaat echt niet dood door zichzelf hierin wat geweld aan te doen. En er staat zoiets moois te wachten bij het vroege ochtendgloren: daarom niet echt voelbaar, maar wel reëel in zijn aanwezigheid, namelijk God, en niemand anders dan God alleen; Hij die op je wacht. Voor Hem kom je dan ook uit de warmte van je bed, en nestel je je in zijn warmte. Van de ene warmte in de andere.

Het is het spel der Liefde: God toelaten God te laten zijn. Het is je als een verliefde ziel neervlijen tegen je Schepper. Het is Hem tot leven laten komen door weg te smelten in zijn Zoon, je diepste identiteit vindend in Gods drie-ene liefde, door zijn goedheid concreet gestalte te geven in het heel gewone leven van iedere dag.

Laten we bidden

Heer,
in de stilte van de ochtend
komen wij tot U met een open ziel.
Wek in ons het verlangen om U te ontmoeten,
niet met woorden alleen,
maar met een hart dat zich laat raken.
Leer ons te leven vanuit uw nabijheid,
te luisteren naar wat uw liefde fluistert.
Leer ons stil te worden
voor wat U in ons doet groeien.
Moge deze dag gedragen zijn
door uw genade.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, laat ons arm worden van geest, opdat de Geest ons kan binnenleiden in het leven van de Heer.
Geniet van deze lentedag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Sta eens stil bij het ritme van je dag. Durf de tijd lief te hebben als een gave waarin God je wil ontmoeten. Maak ruimte voor een stil en intiem samenzijn met de Heer – op de knieën van je hart. Laat het gebed niet iets zijn wat je zelf maakt, maar iets wat de Geest in jou tot leven wekt.
Ben je bereid zo arm en eenvoudig te bidden, dat de Geest in jou kan ademen?