zaterdag in de 2e paasweek

Van binnenuit geleid

Tekst overweging: Kris

Jezus zegt vandaag: ‘Ik ben het, wees niet bang’. Diep in ons zijn ook wij vaak angstig: bang ons kleine ikje te verliezen, bang ons roer volledig uit handen te geven aan de Heer. We deinzen ervoor terug ons toe te vertrouwen aan Gods liefde. Maar Jezus kent onze vrees, onze twijfel, onze angst. Hij kent ze beter dan wijzelf. En juist omdat Hij ze kent, komt Hij tot ons met die heldere en bevrijdende woorden: ‘Ik ben het, wees niet bang’. In die woorden openbaart Hij zich niet alleen als iemand die nabij is, maar als de Levende zelf, de Heer die blijft, ook in de nacht van ons leven. Laten we deze woorden in de stilte van ons hart met veel liefde overwegen. Het is immers de Heer zelf die deze woorden in ons diepste binnenste neerlegt, met de uitnodiging ons aan Hem toe te vertrouwen.

Toen de leerlingen, zo lezen we, de Heer aan boord wilden nemen, kwam hun boot 'meteen aan land'. Zo is het ook in ons leven. Wanneer we ingaan op de uitnodiging van de Heer, wanneer we Hem in ons toelaten en Hem de leiding geven over ons innerlijk leven, krijgen wij grond onder de voeten; vaste grond, waarop we kunnen bouwen, leven, liefhebben. Die grond is immers de Heer zelf: fundament van ons bestaan, levend hart van ons leven. Hij brengt ons tot onze bestemming, vaak op een wijze die wij vooraf niet konden vermoeden.

De boot waarin de leerlingen zitten, is ook een beeld van de Kerk: een gemeenschap onderweg, vaak met tegenwind van buitenaf of onrust van binnenuit. Ook de eerste christenen kenden beide spanningen, zoals we horen in de eerste lezing, waar ontevredenheid ontstaat en mensen zich tekortgedaan voelen. Mooi is hoe de gemeenschap zich bewust plaatst onder de heilige Geest, die niet alleen over haar komt, maar ook in haar woont en haar van binnenuit bezielt. Wanneer de Kerk zich niet toevertrouwt aan de Geest, dreigt zij op eigen kracht te varen en raakt zij het kompas kwijt. Waar zij zich opent voor zijn werking, blijft zij in de waarheid, groeit zij in wijsheid en draagt zij zorg voor mensen, binnen en buiten haar gemeenschap. Zo wordt zij een teken van Gods liefde, gedragen door de Geest die haar bezielt en zendt.

Wat de lezingen ons vandaag leren, is dat wij ons steeds opnieuw mogen toevertrouwen aan de Heer die tot ons komt, ook wanneer het stormt. En aan de Geest die in ons woont en werkt. Zo varen wij niet op eigen kracht, maar worden wij van binnenuit geleid en gedragen, ten dienste van Kerk en wereld.

Laten we bidden

Heer Jezus,
leg in onze angst uw bevrijdend woord:
‘Ik ben het, wees niet bang’.
Omarm ons klein geloof,
trek ons in de gloed van uw Minne,
opdat U de grond moogt worden van ons bestaan,
waarop wij kunnen bouwen en liefhebben.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, begroet deze dag met de geruststellende woorden van Jezus: ‘Ik ben het, wees niet bang’. Laat zijn liefdevolle aanwezigheid je omarmen en je angst en onzekerheid wegnemen. Geef Hem een plaats in je hart en laat Hem de leiding nemen over je leven. Moge je leven stevig geworteld zijn in Gods liefde.
Een mooi weekend voor jullie allen.
Van harte, kris

---

Vragen om mee op weg te gaan

Word je ook soms geconfronteerd met innerlijke angsten, op religieus vlak, vanuit je concrete omstandigheden of gewoon existentieel? Suggestie: neem de tijd, geef aandacht aan de stilte, wees bij Hem, ook als je Hem niet voelt. Weet dat Hij met veel liefde zijn woorden in je hart fluistert: ‘Ik ben het, wees niet bang’. Vertrouw je toe aan zijn aanwezigheid. Je hoeft niet op eigen kracht te varen of te leven. Je wordt gedragen.