zondag 13 door het jaar A

God een thuis geven

Tekst overweging: Kris

Het thema 'gastvrijheid' loopt als een rode draad door de lezingen van vandaag. Het gaat over gastvrij zijn voor de ander, maar tegelijk ook over God die een woning zoekt in ons hart, zoals ook wij onze diepste thuis mogen vinden in Hem. Beide bewegingen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Laten we de lezingen van vandaag wat van naderbij bekijken.

In de eerste lezing ontmoeten we de vrouw uit Sunem. Zij herkent in de profeet Elisa een man van God en maakt voor hem een eenvoudige kamer klaar, een studio zouden wij vandaag zeggen.  Zonder veel woorden schept zij een plaats waar hij mag rusten en thuis mag komen. Haar gastvrijheid is dienend en belangeloos. Juist daarin wordt zij tot zegen voor een ander en ontvangt zij zelf onverwacht nieuw leven.
Deze lezing nodigt ook ons uit tot navolging. Niet alleen door de deur van ons huis open te zetten, maar vooral door ons hart te openen. Iedere mens die op onze weg komt, draagt iets van Gods aanwezigheid in zich. In ieder mens die bij ons aanklopt, letterlijk of figuurlijk, in een gesprek of een toevallige ontmoeting, mogen wij Christus zelf ontmoeten: Christus die als een bedelaar om liefde aan de deur van ons hart klopt.

Paulus voert ons in de tweede lezing binnen in de diepere, verborgen dimensie van deze gastvrijheid. Hij spreekt niet meer over een kamer in een huis, maar over de mens zelf als woonplaats van Christus. Door ons doopsel zijn wij met Christus gestorven en met Hem verrezen. Daarom zegt hij: "Zo moet ook u uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God." Hoe meer wij loslaten wat ons van God verwijdert, hoe meer zijn leven in ons kan openbloeien. Dat wordt mogelijk doordat Christus in ons woont en wij in Hem. Het is de heilige Geest die deze wederzijdse inwoning in ons bewerkt en levend houdt. Daar, in die wederzijdse inwoning, vindt onze ziel haar diepste rust en bestemming.

Het evangelie maakt die wederzijdse inwoning en de vrucht daarvan heel concreet. Aanvankelijk komen de woorden van Jezus streng over: "Wie meer van zijn vader of moeder houdt dan van Mij, is Mij niet waard, en wie meer houdt van zijn zoon of dochter dan van Mij, is Mij niet waard." Deze woorden zijn geen oproep om minder van onze geliefden te houden. Jezus vraagt evenmin dat wij onze familie of ons leven gering zouden achten. Hij nodigt ons uit om Hem de diepste plaats in ons hart te geven. Alleen wanneer God onze eerste liefde wordt, valt alles anders op zijn plaats. Dan worden ook onze menselijke relaties zuiverder, vrijer en liefdevoller. Wie zijn diepste thuis in God heeft, leeft vanuit een liefde die alles draagt en alles overstijgt.

Daarvoor, zegt Jezus, moet het kruis opgenomen worden, moet je je leven durven verliezen omwille van Hem. Dat betekent niet dat wij ons leven of onze geliefden zouden moeten afwijzen. Het betekent wel dat wij alles durven loslaten wat verhindert dat Christus werkelijk in ons kan wonen. Dat vraagt dat wij onszelf steeds minder tot middelpunt maken, zodat Hij steeds meer ruimte krijgt in ons. Zo delen wij steeds meer in het kruis van Christus, het kruis van de liefde. Alleen langs die weg groeit ons leven naar de verrijzenis en krijgt Christus steeds meer gestalte in ons.

Na deze grote woorden over navolging en kruisdragen eindigt het evangelie van vandaag met een beker water, heel concreet: "Wie een van deze geringe mensen een beker koel water te drinken geeft alleen omdat het een leerling van Mij is, Ik verzeker jullie: die zal zeker beloond worden." Het gaat Jezus niet zomaar om een beker water. Hij kijkt naar het hart waarmee die gegeven wordt. Een eenvoudig en oprecht gebaar van liefde is meer dan zomaar humane vriendelijkheid; het wordt een ontmoeting met de Heer zelf. De liefde die in Christus haar thuis heeft gevonden, zoekt altijd een weg naar buiten. Zij wordt zichtbaar in kleine, vaak onopvallende gebaren van goedheid, aandacht en zorg. Wie Christus in zich laat wonen, zal Hem ook steeds herkennen in iedere mens die op zijn weg komt. En ja, soms krijgt die liefde heel concreet gestalte in een beker koel water, zo deugddoend in deze warme dagen.

Laten we bidden

Drie-ene God,
zoals wij mogen thuiskomen in U,
moge ook zo ieder een thuis vinden bij ons.
In Christus, onze Heer.
Amen.

Geliefde mensen, moge jullie vrede erin bestaan je thuis te weten in God.
Een mooie zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Stel jezelf eens de vraag: voor wat of voor wie leef ik? Is je antwoord: God, dan komt alles op zijn juiste plaats. Is je antwoord iets of iemand anders, kijk dan in de spiegel van Christus. Bid dat Hij je van binnenuit helpt om God het centrum van je leven te laten zijn.