woensdag in de 5e paasweek

Geworteld in Christus

Tekst overweging: Kris

In de eerste lezing uit Handelingen bevinden we ons midden in een beslissend moment van de jonge Kerk, vaak aangeduid als het begin van het 'concilie van Jeruzalem'. De missionaire arbeid van Paulus en Barnabas heeft heidenen tot geloof gebracht, maar dat roept spanning op. Sommige gelovigen uit joodse kring blijven sterk verbonden met de Wet van Mozes en zien besnijdenis als noodzakelijk voor redding. De vraag is scherp: kan iemand werkelijk tot Gods volk behoren zonder die eeuwenoude weg te volgen? In die spanning wordt gezocht, gewogen en geluisterd, en de gemeenschap kiest ervoor samen op weg te gaan naar Jeruzalem.

We lezen: “Ze verhaalden uitvoerig van de bekering van de heidense volken, iets dat bij alle gelovigen grote vreugde wekte.” Het is betekenisvol dat die vreugde hier uitdrukkelijk genoemd wordt. Die innerlijke vreugde zegt iets over God: Hij zélf is aan het werk, en zijn handelen opent nieuwe wegen die vooraf niet uitgetekend waren. De blijdschap die in de gelovigen opwelt, wijst erop dat het geloof zijn bron vindt waar God leven wekt, een vreugde die groeit waar zijn Geest werkzaam is.
Wij zoeken vaak naar vormen, tradities en gewoonten die ons helpen het geloof te dragen in het dagelijks leven. Maar het kan gebeuren dat die vormen zo centraal komen te staan dat zij het zicht op de bron vertroebelen, terwijl zij juist bedoeld zijn om het leven te dienen.
Deze gebeurtenis uit Handelingen nodigt uit om telkens opnieuw te kijken waar God leven wekt, ook wanneer dat gebeurt buiten onze vertrouwde kaders, en om dat met openheid te ontvangen.

In het evangelie van vandaag zegt Jezus: “Blijf in Mij.” Het gaat om een verbondenheid met de Heer die het hele leven doordringt. Zoals een rank haar leven volledig ontvangt van de wijnstok, zo leeft de leerling vanuit Christus. Zijn leven stroomt door wie zich aan Hem toevertrouwt, en van daaruit groeit vrucht die zichtbaar wordt in het concrete bestaan. Tegelijk belooft Hij dat Hij zelf in ons blijft, zodat die verbondenheid geen eenzijdige beweging is, maar een levende wederkerigheid. Zijn woord vormt het hart en opent een weg naar een leven dat gedragen wordt van binnenuit.

In Handelingen lezen we dat gezocht wordt naar wat werkelijk noodzakelijk is om de Heer te volgen. In het evangelie reikt Jezus zelf het antwoord aan: leven in verbondenheid met Hem. De discussie over de besnijdenis raakt aan uiterlijke tekenen en voorschriften, terwijl Jezus spreekt over een innerlijke, levende band die vrucht draagt. Het gaat erom te onderscheiden wat wezenlijk is en wat daaraan dienstbaar blijft.
Dit vraagt een waakzaamheid die iedere gelovige, en ook de Kerk als gemeenschap, voortdurend biddend voor ogen moet houden.
Ook de paus draagt hierin een bijzondere verantwoordelijkheid, als gids in het onderscheiden van de weg van de Kerk. Ons gebed voor hem en de verbondenheid met hem zijn daarin van onschatbare betekenis, omdat zij zijn zending van binnenuit dragen en versterken.

Beide lezingen van vandaag wijzen in dezelfde richting: het geloof groeit waar mensen delen in het leven dat van Christus uitgaat. Van daaruit krijgt alles zijn plaats, ook tradities en praktijken, en wordt zichtbaar wat het betekent om christen te zijn.

Laten we bidden

Heer,
U roept ons om te leven vanuit U,
als ranken verbonden met de wijnstok.
Bewaar ons in die verbondenheid,
ook wanneer wij zoeken en twijfelen.
Laat ons leven vrucht dragen door uw kracht,
en vervul ons met de vreugde
die groeit waar uw Geest waait.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij ons laten vormen door de liefde van de Heer en zo een bron van leven worden voor allen die wij ontmoeten.
Een met God verbonden woensdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Mag de Heer werkelijk de wijnstok zijn waarmee jij als rank verbonden leeft? Mag Hij zo in jouw leven werkzaam zijn, in de keuzes die je maakt, in de woorden die je spreekt en in de dingen die je doet?