Van Woord naar leven

Gezocht: goede grond Tekst overweging: Kris Het woord van God valt in de aarde, het valt in de Kerk, het valt in de harten van gelovigen, maar ook in het hart van anders- en ongelovigen. Het valt in álle harten, als zaad in de akker. Het wordt niet enkel gezaaid in harten die erom vragen. Elk mensenhart ontvangt zijn deel. De bedoeling is dat het zaad van God een goede bedding vindt, waar het wortel kan schieten, in vrede kan groeien en vruchten kan voortbrengen. Het zou een vergissing zijn te denken dat het woord van God enkel de Bijbel is zoals wij die kennen. Dat is het natuurlijk ook. Maar in wezen is het woord van God veel ruimer. In zekere zin is elk langskomen van God, iedere aanraking, elke oproep, zijn woord dat Hij zaait in de aarde van ons bestaan. Dat woord komt niet vrijblijvend tot ons. Het vraagt ruimte, tijd en volgehouden openheid, want het kan ook verstikt worden door zorgen, overschaduwd door verlangens, of oppervlakkig ontvangen blijven. Maar dat neemt niet weg d...

God in het midden Tekst overweging: Kris In het evangelie zien we Jezus omringd door mensen die naar Hem luisteren. Buiten staan zijn moeder en zijn broers, op zoek naar Hem. Wanneer men Hem dat meldt, kijkt Jezus rond naar wie bij Hem zit en spreekt Hij woorden die wenkbrauwen doen fronsen. Hij wijst naar de kring rond Hem. Dáár, zegt Hij, bevinden zich zijn moeder, zijn broers en zijn zussen. Jezus relativeert familiebanden niet uit minachting, maar opent ze. Verwantschap met Hem wordt ruimer dan bloedbanden en afkomst. Die verwantschap krijgt gestalte in het doen van de wil van God. Zo tekent Jezus een gemeenschap die groeit uit relatie én uit het doen wat God vraagt, uit luisteren en trouw. Het gaat om Jezus erkennen wie Hij is en Hem de plaats geven die Hem toekomt. Jezus is geen spie uit de levenstaart, geen stukje dat we tot ons nemen wanneer het ons uitkomt, geen moment hier of daar. Hij wil het centrum zijn van ons leven, het levend hart van ons bestaan. Hij wil midden in h...

Geleid worden in je leven Tekst overweging: Ricky Rieter Goede vrienden, vandaag lezen we onder andere een klein stukje uit de tweede brief van Paulus aan Timoteüs. Wie Timoteüs precies is, daar is niet zoveel over bekend. Paulus heeft hem de eerste keer ontmoet in Lystra en hem daar leren kennen als een ijverige leerling, vol van innerlijke bewogenheid. De jongen maakt indruk op hem. Paulus wil hem graag meenemen op zijn tochten als medewerker. Er groeit al snel een band tussen hen. In onze tekst van vandaag wordt hij ‘mijn geliefd kind’ genoemd, niet als biologische vader. De vader van Timoteüs was een Griek die getrouwd was met een joodse vrouw, Eunike geheten. Waarschijnlijk woonde haar moeder, Loïs, bij haar dochter in hetzelfde huis. Volgens Paulus waren het twee heel gelovige joodse vrouwen, die Timoteüs onderricht zullen hebben gegeven in de Schrift. Paulus zal hen, en de nog jonge Timoteüs, hebben verteld over Jezus van Nazaret. In sommige brieven die Paulus schrijft wordt ...

Horen en volgen Tekst overweging: Kris In 2019 heeft paus Franciscus de derde zondag door het jaar ingesteld als de Zondag van het Woord van God , via het apostolisch schrijven Aperuit illis . Die keuze is allesbehalve toevallig. Deze zondag valt namelijk samen met het begin van Jezus’ openbaar optreden. Het is het moment waarop het Woord als het ware naar buiten treedt, mensen aanspreekt en hun leven in beweging zet. In het evangelie van vandaag richt de Heer zich tot vissers aan het meer. Het gaat om gewone mensen, geen geleerden of religieuze specialisten, maar mannen die leven van hun handen en vertrouwd zijn met het ritme van arbeid, zorg en volhouden. Jezus spreekt hen aan midden in hun dagelijkse werk. Dat leert ons dat de roep van Jezus dichterbij is dan wij vaak vermoeden. Wij zoeken God graag op in bijzondere momenten, in stilte, op retraite of op bedevaart, wanneer we bewust tijd en ruimte maken voor wat ons draagt. Dat blijft waardevol en heilzaam. Tegelijk mogen we niet...

Als trouw onbegrip oproept Tekst overweging: Kris Wanneer Marcus vertelt dat men over Jezus zegt dat Hij zijn verstand verloren heeft , gaat het om meer dan uiterlijke tekenen van overbelasting. Natuurlijk waren er die zichtbare tekenen: Jezus nam nauwelijks tijd om te eten, Hij liet zich voortdurend aanspreken en Hij leek geen maat te houden in zijn inzet. Maar de diepere reden van dit oordeel lag elders. Jezus riep vragen op omdat Hij sprak en handelde met een gezag dat men alleen aan God toeschrijft. Hij vergaf zonden met goddelijk gezag, Hij sprak over de Schrift alsof Hij zelf de sleutel ervan droeg, en Hij durfde te zeggen dat het woord dat men zojuist had gehoord in Hem vervuld werd. Daarmee plaatste Hij zichzelf midden in de Schrift. Voor veel mensen van toen, en zeker voor de religieuze leiders, ging dit te ver. In hun ogen overschreed Hij een grens die niet overschreden mocht worden. Godslastering ten top! En zo ontstond het oordeel dat Hij zijn verstand verloren had. Da...

Bij Hem geroepen, door Hem gezonden Tekst overweging: Kris Gisteren stonden we stil bij het bootje op het meer, waar Jezus plaatsnam om tot de mensen te spreken, en bij de mystieke ruimte tussen Hem en ons die ons behoedt voor grijpen en willen vasthouden. Vandaag brengt het evangelie ons naar de berg, waar de Heer zijn leerlingen roept. Ook hier speelt wellicht een praktische reden mee: Jezus zoekt een plek waar Hij ongestoord bij zijn leerlingen kan zijn, weg van de druk van de menigte die Hem voortdurend opzoekt. Toch mogen we, net als bij het bootje, ook hier een diepere betekenis zien. De berg is de plaats van nabijheid, van intimiteit, van afstemming. Hier gaat het niet eerst over handelen, maar over verblijven, niet over doen, maar over zijn. Jezus roept zijn leerlingen bij zich nog vóór er sprake is van zending. Ze worden niet meteen uitgezonden, maar eerst samengebracht rond Hem. Om van Hem te ontvangen, om van Hem te leren, om in Hem te leren verblijven. Pas van d...

Een leegte vol van genade Tekst overweging: Kris We lezen hoe Jezus zijn leerlingen vraagt een bootje voor Hem klaar te houden. De menigte is groot, het verlangen tastbaar, de drang om Hem aan te raken haast onweerstaanbaar. Mensen komen van overal, gedreven door hoop op genezing en bevrijding. Jezus wijst dat verlangen niet af, maar stuurt wel aan op een zekere afstand tussen Hem en de menigte. Op het eerste gezicht lijkt Hij zich zo te beschermen tegen het grijpende verlangen van de mensen. Fysiek zal daar ongetwijfeld iets van meegespeeld hebben. Maar dit beeld draagt ook een diepere betekenis. We leven in een tijd waarin alles onmiddellijk beschikbaar moet zijn. Wat we verlangen, hebben we liefst zo snel mogelijk, zonder wachttijd. Voor 23u besteld, morgen in huis is haast een levenshouding geworden. Wachten voelt al snel als verlies. Die houding kan ook in ons geloof binnensluipen. We willen nabijheid voelen, God onmiddellijk bereikbaar maken. Leegte, stilte en onbereikbaarhei...