woensdag in de 2e paasweek

Waar het licht ons vindt

Tekst overweging: Kris

Vandaag dag drie waarin we meegenomen worden in het gesprek tussen Jezus en Nikodemus. Vandaag ligt de nadruk op het licht. Geloven is niet alleen instemmen met een waarheid, maar de stap zetten om naar het licht te gaan – naar de Heer – gedragen door de liefde waarmee Hij ons reeds is voorgegaan. Het is een weg waarop een mens zich toevertrouwt, waarin een mens toelaat dat zijn leven gezien wordt zoals het is. Dat kan confronterend zijn. Het licht van Christus maakt immers álles zichtbaar, maar altijd met het oog op genezing en nieuw leven. Waarheid en genade komen hier samen in een stroom van barmhartigheid.

Laten we een zin van naderbij bekijken die kan schuren: “Over wie in Hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken, maar wie niet in Hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon.” Wanneer Jezus hier over “oordeel” spreekt, gaat het niet over een straf van God, maar over wat er gebeurt wanneer het licht binnenkomt. Het licht – Hijzelf – is in de wereld gekomen en maakt zichtbaar wat in ons leeft. Wie zich opent voor dat licht, vindt leven. Wie het licht vermijdt, blijft in het duister. Het oordeel voltrekt zich in die beweging van het hart. Het ontstaat waar een mens zich opent of zich afsluit voor het licht. Wie erheen gaat, ontdekt dat dit licht niet beschuldigt, maar helend ruimte schept om het leven van God binnen te gaan. Oordeel mogen we hier dus niet verstaan als slechte punten op ons rapport bij God, maar als wat een mens zichzelf aandoet wanneer hij het licht afwijst en zo de gemeenschap met God misloopt.

In de eerste lezing zien we hoe datzelfde licht doorwerkt in het leven van de eerste leerlingen, heel concreet voorgesteld. De apostelen worden opgesloten, de deuren zijn zorgvuldig gesloten en bewaakt. Midden in de nacht breekt het licht door alle duisternis heen: de deuren gaan open, zij gaan naar buiten met de opdracht om te spreken over het nieuwe leven. Wat daar gebeurt, mogen we lezen als meer dan een wonderlijk voorval; het laat zien wat het betekent om in het licht van de Heer te leven. Waar Jezus’ licht binnenkomt, wordt geslotenheid doorbroken, niet alleen in wat zichtbaar is, maar vooral in het hart van de mens, waar angst en terughoudendheid plaatsmaken voor vertrouwen en om te getuigen.

Nog even terug naar het evangelie. We lezen: “Wie kwaad doet, haat het licht; hij schuwt het licht omdat anders zijn daden bekend worden.” Voor wie de voorbije dagen het nieuws volgde, klinken deze woorden zeer actueel. Een invloedrijke stem van over de grote plas die zich maar al te graag laat horen, reageerde scherp op de paus, omdat deze blijft spreken over vrede, dialoog en het afwijzen van geweld. Dat lijkt moeilijk te verdragen in een denken dat vooral vertrekt vanuit macht en dominantie. Waar het licht van het evangelie klinkt, wordt zichtbaar wat daar niet mee strookt. Anders gezegd: Het licht roept weerstand op, omdat het de waarheid aan het licht brengt.

Wat de lezingen ons vandaag leren, is dat het geloof een beweging vraagt: naar het licht toe. Niet blijven waar het donker is, maar ons richten op de Heer, die zelf als eerste naar ons toe komt. In Hem begint het nieuwe leven. Hij met ons, door ons, in ons.

Laten we bidden

Heer Jezus,
U zijt het licht dat geneest en nieuw maakt.
Geef dat wij ons openen voor U,
en leven uit uw barmhartigheid.
Om deze genade bidden wij,
vandaag, en alle dagen van ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij het licht toelaten dat ons leven raakt en vernieuwt. Mogen wij die barmhartige liefde ook laten doorstromen naar de mensen om ons heen.
Een mooie woensdag,
kris


Om mee op weg te gaan

Sta je open voor het licht van de Heer? Dat licht raakt ons leven en maakt ook zichtbaar wat verborgen is. Dat kan confronterend zijn. Toch is juist daarin Gods barmhartigheid werkzaam. Hij komt ons immers tegemoet om te redden en te helen, om ons leven in Hem tot volheid te brengen. Geef daar ruimte aan. Word deelgenoot van Jezus' Pasen en deel die vreugde met de mensen die je ontmoet.

Reacties

  1. Wat een tragiek die God te beurt valt, Hij, die uit liefde voor ons het beste geeft wat Hij heeft, met name Zijn eniggeboren Zoon. Die komt als een licht ons leven binnen en ja, zoals Kris schrijft, een machtige heerser van over de plas ziet zijn slechte daden in het licht van Gods Zoon die door onze paus wordt verkondigd. Maar ook hier en in Nederland is het geloof sluimerend. Een Nederlandse priester die aan onze zusters een retraite preekt, zei gisteren in zijn homilie dat Indische jonge priesters die in het bisdom Roermond eerst tien jaar moeten werken na hun opleiding in Nedeland en dan pas naar Indië mogen terugkeren om daar priester te zijn, dat die jonge priesters gewend zijn aan vitale christelijke gemeenschappen in hun land, maar hier vaak de mis moeten doen met drie aanwezigen: hijzelf, de koster en nog ergens een overgebleven kerkganger. Dat is tragisch. Maar er is hoop. De jonge mensen van nu die geen religieuze achtergrond hebben, zijn zoekend en trekken via de sociale media mekaar mee naar plaatsen en kerken waar het geloof gevoed en beleefd wordt. Mijn generatie en deze na mij zijn afgevallen, hebben vaak niets doorgegeven. In deze leegte groeit nu een nieuwe generatie op die God zoekt. Ik durf zelfs zeggen dat God zelf werkt als wij het niet meer doen. Het is inderdaad niet allemaal Bijbelcitaat in onze wereld. Hier wordt God nog doorgegeven en vooral die Zoon van God, die prachtige God - mens Jezus. Hij is te schoon om niet meer door te worden gegeven. Maar wacht maar, er zal nog veel veranderen ten goede. Dat geloof ik echt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als het RKInstituut niet wil veranderen in een gemeenschap voor alle gedoopte mensen,dus vrouwen niet uitsluiten in zeggenschap over `t reilen en zeilen van de kerkgemeenschap, dan wordt de Kerk zoals die was in `t allereerste begin, alles werd gedeeld, de mensen zorgden dat niemand iets te kort kwam, ook niet gedoopten. Ze Communiseerden met elkaar,dat is in `t Jodendom een voorwaarde, de Kinderen van God sloten zichzelf uit,als ze zich niet hielden aan de Sabath= die dag is van God,en werd niet afgeleid door `t huishouden en arbeid.Joden zijn grote verstoorders in onze levenswijze. Israèl kom tot inkeer! De mens is geschapen naar Gods beeld! en krijgt maar een korte kans om zich waar te maken

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad NIEMAND uitsluiten. Zich niet superieur voelen tegenover andere medemensen. Wat nog steeds gebeurt in onze aardse wereld. Ook hier.

      Verwijderen
    2. Ik lees: Joden zijn grote verstoorders in onze levenswijze. Ik hoop dat dit positief bedoeld is. In de zin van: zij schudden ons wakker. Laten we nooit vergeten dat het joodse volk was, is en blijft het uitverkoren volk van God. (Maak hierbij het verschil tussen het joodse volk en de staat Israël). Jezus zelf was ten volle Jood uit één persoon. Hij wist waarvoor (voor wie) Hij stond.

      Verwijderen

Een reactie posten