maandag in de 7e paasweek

Samen met de Geest, een grote stap verder

Tekst overweging: Ricky Rieter

Beste vrienden, soms komen Bijbelwoorden humoristisch over. Herkennen jullie dat? Zo ook vandaag. Paulus is een ijverig verkondiger van het goede nieuws. Hij treft in Efeze enkele leerlingen van Johannes aan, maar kent verder niemand. Waar moet hij beginnen om aansluiting te krijgen? Hij ziet dat hier, althans bij de leerlingen van Johannes, bereidheid is om vanuit hun geloof te leven, en vraagt hen: Hebben jullie de heilige Geest ontvangen toen jullie tot geloof kwamen? Ze antwoorden: nee, we hebben zelfs niet gehoord van het bestaan van een heilige Geest. Een eerlijk en heerlijk antwoord waar ik van moet glimlachen.

Het maakt voor Paulus heel veel duidelijk en opent een nieuwe ruimte. Ja, hiervoor is hij naar Efeze gekomen en kan hij verder met zijn verkondiging. De mensen hebben blijkbaar al een grote stap gezet toen Johannes, de voorloper, hen heeft mogen dopen. Ze zullen zich bewust zijn geworden van hun misschien wat oppervlakkig en eventueel zondig leven, waar ze niet helemaal gelukkig van werden.

Johannes voelde de bereidheid om hun leven te vernieuwen en heeft hen de eerste beginselen geleerd van de manier waarop ze hun leven weer beter op de rails konden krijgen. Ze hebben daar ‘ja’ op gezegd, maar staan ook open voor een verdere aanvulling en eventueel voor verdieping.

In het gesprekje dat Paulus met hen en anderen voert, wordt het hem duidelijk dat de mensen die zich om hem verzameld hebben, zich ontvankelijk opstellen. Hij vertelt over de Geest van Jezus die hun leven nog vruchtbaarder kan maken. Ook over de weg die Jezus heeft afgelegd. Ze herinneren zich misschien wel dat Johannes het over iemand heeft gehad die groter was dan hij.

Het kwartje valt en de mensen willen wel een nieuwe doop ontvangen in de naam van Jezus, want nu begrijpen ze nog meer van hetgeen Johannes hen wilde leren. Ze komen een grote stap verder door ook het leven en lijden van Jezus erbij te betrekken. Na de tweede doop legt Paulus hun de handen op, waardoor ook zij die Geest zelf kunnen ontvangen. Ze raken er zo vol van dat ze enthousiast worden in geestelijke zin en in hun enthousiasme bijna struikelen over hun woorden, die vervuld zijn van de Geest Gods.

Dit is een sterke ervaring, die wijzelf misschien nooit in deze mate hebben meegemaakt, maar mogelijk op andere momenten wel iets in deze richting. Probeer eens naar momenten in je leven te kijken waarin je ineens een diepe ervaring van inzicht kreeg in een situatie die tot dan toe nog steeds niet helemaal duidelijk was.

De Geest is altijd aan het werk in ons. Wij mogen erom bidden en de Geest zal nooit verstek laten gaan. Hij dringt binnen, zonder opdringerig te zijn, heel simpel, in de momenten van onze dagen waarin we Hem de ruimte geven.

Op het einde van het evangeliefragment van vandaag zijn we aangekomen bij zorgzame woorden van Jezus: 'Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen.’

Misschien schreef ik het een keer eerder, dat ik van mijn zoon, die toen puber was, heel lang geleden, een tegeltje kreeg met juist deze woorden erop: ‘Hebt goeden moed, Ik heb de wereld overwonnen.’ De plek in de Bijbel waar die tekst te vinden was, stond erbij: Joh. 16,33. Dat tegeltje heeft nog steeds een vaste plaats op mijn slaapkamer. Of hij, nu als volwassen man met een gezin, zich nog herinnert dat hij me dit ooit gegeven heeft, weet ik niet. Voor mij is het in elk geval een dierbare herinnering aan het moment waarop ik zo’n warm en verwarmend cadeau kreeg van mijn eigen dierbare zoon.

Laten we bidden

Geest van God,
wij zien naar U uit.
Onze wereld is zo vol van daden en woorden
waarin uw Geest afwezig is of lijkt te zijn.
Wij vragen U om zichtbaar te worden
in onze wereld en in onszelf.
Moge uw Geest ons behulpzaam zijn,
van dag tot dag.
Wij voelen ons geroepen
om uw Geest te verspreiden
en vragen U om inspiratie
in welke vorm we dit kunnen doen,
in de naam van Jezus,
onze Broeder en Heer.
Amen

Goede vrienden, moge deze maandag en al onze dagen  gevuld worden met Gods Geest in al ons doen en laten.
Ricky

---

Voor onderweg wat suggesties

Elke dag heeft zijn eigen zegen en mogelijkheden. Velen van jullie hebben overdag, ondanks de drukte, misschien toch een dierbaar moment van ‘adempauze’. Alleen al het lezen en toelaten van het Bijbelcitaat is daar al een vorm van.

Het is niet altijd nodig om diepzinnig ergens over na te denken. Eigenlijk is het al genoeg om ‘niets’ te doen. Dat klinkt misschien wat negatief. Ik herinner me uit mijn jeugd dat we altijd ergens mee bezig moesten zijn. Uit de spreekwoorden die destijds gebezigd werden, kwam ook dit ene voor: Ledigheid is des duivels oorkussen. Het was niet zo dat dit spreekwoord een soort angst opriep. Er werd niet zoveel over die duivel met zijn oorkussen gepraat. Ik begreep nauwelijks wat er bedoeld werd. Duidelijk was het wel dat ‘niets doen’ en het zomaar ontspannen genieten overbodige luxe waren. Toch hebben we in ons latere leven geleerd hoe waardevol het is om de vaak té actieve geest los te laten en ruimte te schenken aan de wereld van stilte en bezinning. In die ontspanning wordt onze ziel ontvankelijk en staan we open voor de scheppende Geest.

Open om alleen de ervaring van het moment toe te laten. Er zijn legio vormen voor, zoals luisterend leven of het volgen hoe je levensadem binnenkomt en hoe je die weer los mag laten, terug mag geven. Er komt altijd weer een nieuwe ademhaling, totdat je sterft en je in de grote Levensadem bent opgenomen.

Durf je het aan om in dit ‘niets’ toch aanwezig te blijven op de momenten die je ervoor vrij hebt gemaakt? Of benauwt het je juist? Komen er soms ook in die stilte gevoelens bij je boven die je niet graag toelaat? Wat doe je er dan mee? Weer snel overgaan naar de actie, of ze toelaten? Of ze verplaatsen naar een ander moment?

Je mag altijd kiezen.