11 juni - H. Barnabas, apostel

Ruimte geven aan het goede

Tekst overweging: Kris

Vandaag vieren wij de gedachtenis van de apostel Barnabas. Hoewel hij niet tot de twaalf apostelen behoorde die Jezus tijdens zijn aardse leven heeft geroepen, neemt hij een bijzondere plaats in binnen de jonge Kerk. De eerste lezing toont hem als een man die een belangrijke rol speelde in de verspreiding van het evangelie. Wanneer in Antiochië vele mensen tot geloof komen, wordt Barnabas vanuit Jeruzalem gezonden om de situatie te bekijken. Hij ziet hoe Gods genade werkzaam is in het leven van mensen. Hij spoort hen aan om standvastig te zijn en trouw te blijven aan de Heer.

Barnabas bezat het vermogen om te onderscheiden. Hij keek verder dan uiterlijkheden, vooroordelen of eigen verwachtingen. Hij herkende waar God aan het werk was. Hij zag het goede, benoemde dat en gaf dat ruimte. Hij moedigde de mensen aan om verder te gaan op de weg van het geloof. Dat zien we ook in zijn omgang met Saulus. Waar anderen nog aarzelden of wantrouwig bleven, zag Barnabas dat God deze man had geroepen. Hij ging hem zoeken in Tarsus en bracht hem naar Antiochië. Barnabas herkende de gave die God in hem had gelegd. Hij begreep dat die gave niet verloren mocht gaan, maar ten dienste moest staan van de Kerk.

Wij leven in een samenleving waarin veel stemmen om aandacht vragen. Nieuws, sociale media, meningen en ideologieën volgen elkaar in hoog tempo op. Het is niet altijd eenvoudig om te zien wat werkelijk opbouwt, wat mensen dichter bij elkaar brengt en wat hen helpt om meer mens te worden. Juist daarom is het belangrijk dat wij, zoals Barnabas, met onderscheidingsvermogen in het leven staan. In een wereld waarin zoveel indrukken op ons afkomen en waarin het soms moeilijk wordt om nog helder te zien wat wezenlijk is, komt het erop aan Gods aanwezigheid en zijn uitnodiging te herkennen. Dat geldt voor ons eigen leven, maar ook voor de mensen die ons zijn toevertrouwd. Gods werkzaamheid herkennen is immers niet alleen een gave, maar ook een verantwoordelijkheid. Wat goed is, verdient het om ondersteund en versterkt te worden.

Dat onderscheidingsvermogen is geen vrucht van menselijke scherpzinnigheid alleen. Het is een gave van de heilige Geest, waarmee God zijn Kerk wil verrijken. Staan wij open voor die gave, of vertrouwen wij vooral op ons eigen oordeel? Wanneer wij enkel vanuit onze persoonlijke voorkeuren, sympathieën of overtuigingen kijken, dreigen wij blind te worden voor wat God werkelijk aan het doen is. Onderscheiding in de Geest opent onze ogen voor zijn werkzaamheid. Zij helpt ons niet alleen om goed van kwaad te onderscheiden. Zij leert ons vooral herkennen waar God reeds werkzaam is. Soms zien wij vooral beperkingen, fouten of moeilijkheden. De heilige Geest leert ons kijken met de ogen van Barnabas, zodat wij ook de kiemen van Gods genade leren zien in mensen, in gemeenschappen en in gebeurtenissen. Zij helpt ons herkennen waar waarheid, liefde en genade groeien.

De eerste lezing toont ons ook een Kerk die leeft vanuit gebed. De gemeenschap van Antiochië komt samen om te bidden en te vasten. Zij zoekt niet eerst naar eigen plannen of strategieën. Zij wil luisteren naar wat God vraagt. Daarom bidden en vasten zij. Vasten is in de Bijbel meer dan een religieuze oefening. Het helpt een mens om los te komen van zichzelf en ruimte te maken voor God. Wie te sterk vasthoudt aan eigen plannen en verwachtingen, heeft het moeilijk om Gods stem te herkennen. Door te bidden en te vasten groeit de ontvankelijkheid voor de Geest. Juist in die houding van openheid kan Hij waaien en spreken: "Stel Mij Barnabas en Saulus ter beschikking voor de taak die Ik hun heb toebedeeld."

Vervolgens leggen de gelovigen hun de handen op en laten hen vertrekken. Het opleggen van de handen is meer dan een mooi gebaar. Het is een teken van zending, van verbondenheid en van vertrouwen. De gemeenschap houdt Barnabas en Saulus niet voor zichzelf. Zij laat hen los omdat zij beseft dat Gods werk groter is dan hun eigen kring.

Dat brengt ons bij het evangelie. Jezus zendt zijn leerlingen uit om het koninkrijk van God te verkondigen. Opvallend is de eenvoud en de armoede waarmee zij moeten vertrekken. Zij mogen geen geld meenemen, geen extra bagage verzamelen en zich niet vastklampen aan allerlei zekerheden. Hun vertrouwen moet rusten op God. Hun enige rijkdom is het evangelie dat zij ontvangen hebben. "Om niet hebben jullie ontvangen, om niet moeten jullie geven.

Jezus nodigt zijn leerlingen uit tot een houding van innerlijke vrijheid. Wie voortdurend zijn zekerheid zoekt in bezit of de behoefte alles zelf in handen te houden, maakt het zichzelf moeilijk om zich aan Gods leiding toe te vertrouwen. Het evangelie roept ons op om met open handen te leven. Niet alles hoeft door onszelf verzekerd, gepland of beheerst te worden. Wie leert vertrouwen op God, ontdekt een vrijheid die geen bezit kan geven en geen verlies kan afnemen.

We worden vandaag tot veel uitgenodigd. Zo worden we uitgenodigd te groeien in onderscheidingsvermogen, zodat wij leren herkennen waar God werkzaam is. We worden uitgenodigd om biddend in het leven te staan, zodat ons hart gevoelig blijft voor de stem van de heilige Geest. We worden uitgenodigd om, zoals Barnabas, het goede dat God in mensen bewerkt te herkennen, te ondersteunen en te versterken. We worden uitgenodigd om ons leven te verstaan als een zending en ons te laten zenden naar de mensen die God op onze weg brengt. We worden uitgenodigd om met open handen te leven, vrij van alles wat ons verhindert om beschikbaar te zijn voor de Heer.

En we worden uitgenodigd om te delen in de vreugde van Barnabas, die zich verheugde toen hij zag hoe Gods genade werkzaam was in het leven van anderen. Dit laatste is niet onbelangrijk in een wereld die vaak getekend is door kritiek, wantrouwen en negativiteit. Mogen ook wij leren zien wat goed is en vrucht draagt. Mogen wij oog hebben voor Gods werkzaamheid in mensen, in de Kerk en in de wereld. En mogen wij, zoals Barnabas, het goede dat God bewerkt met vreugde, warmte en liefde ondersteunen en versterken.

Laten we bidden

God van leven,
geef dat wij ons kunnen verheugen
wanneer uw genade werkzaam is in mensen.
Bewaar ons voor cynisme en wantrouwen.
Maak ons tot bouwers van hoop,
vandaag en alle dagen.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij vreugde vinden in alles wat God vandaag aan nieuw leven en hoop laat ontkiemen.
Een mooie donderdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Heb ik oog voor wat goed en waar is rondom mij? En ben ik bereid dit met enthousiasme te erkennen, te ondersteunen en te versterken?