Posts

Posts uit mei, 2024 tonen

zaterdag in week 8 door het jaar

BIDDEN IN DANKBAARHEID Vandaag wil ik met u stilstaan bij de woorden uit de psalm die we vandaag lezen. Daarin horen we de psalmist zingen: ‘In het heiligdom heb ik U gezien, uw macht en majesteit aanschouwd.’ Ik vermoed dat de meesten van ons wel eens een moment in hun leven hebben ervaren waarin ze deze woorden van de psalmist konden toepassen. Momenten waarin God zich als het ware liet zien, bijna tastbaar. Een ervaring van: ‘Ja God, U was er, ik heb U gezien, geproefd, gesmaakt.’ Voor mij persoonlijk was dat bijvoorbeeld toen ik de eerste echografie van ons eerste kind zag. Ik dacht: ‘Wat een wonder daar in die buik, beeld van U God, groeiend in uw liefde, ons gegeven’. Ik weet dat ik tranen moest wegpinken van diepe ontroering om het schone wat God ons toen gaf en nog steeds geeft. Dat zijn van die momenten waarop God zichzelf met zijn liefde openbaart, gepaard met de uitnodiging: ‘Kom in mij, deel in mijn liefde’. Prachtig. Geliefde mensen, ik zou u vandaag willen uitnodige...

31 mei - Maria Bezoek

ZALIG DE ARMEN VAN GEEST Vandaag horen we het Magnificat gezongen uit de mond en het hart van Maria. Dit lied bevat woorden die thuishoren binnen de spiritualiteit van de 'armen van geest', de zogenaamde 'anawim'. Zij zijn innerlijk leeg en beschikbaar voor God, zich volledig toevertrouwend aan Hem. Het Magnificat is zo rijk aan inhoud dat het de moeite waard is het dagelijks te bidden of te zingen. Je zult merken dat het je zal richten op God. Het zal je maken tot een eenvoudig mens, tot een biddend iemand; aanbiddend in de diepste betekenis van het woord. Het zal je voeren in Gods tegenwoordigheid, waaraan je je met alle graagte zult willen toevertrouwen. Het Magnificat bezit de kracht om je in die grote stroom van mensen te plaatsen die bereid zijn te leven 'in God', voor zijn aangezicht, in zijn genade, drinkend van Hem in pure ontvankelijkheid. Priesters en religieuzen zijn vertrouwd met het Magnificat omdat het elke avond gezongen wordt tijdens de vespe...

Sacramentsdag - B

GOD: GROOT IN CREATIVITEIT Als ik naar de eucharistie kijk, denk ik altijd: 'God, wat bent U toch groot in uw creativiteit!'. In dat kleine stukje brood komt Hij immers in zijn Zoon tot ons: zichtbaar en tastbaar. Prachtig toch! Net zoals op die Goede Vrijdag en die heerlijke Paasochtend, geeft Jezus zich in de eucharistie opnieuw aan de wereld, aan ieder van ons. We mogen naar Hem kijken, Hem aanbidden, Hem tot ons nemen. Wat een vereniging! Er zijn geen woorden om de grootheid en de schoonheid van dit gebeuren uit te drukken. Moge ons leven een eucharistisch leven zijn, in eenheid met de Heer gegeven voor de wereld. Moge de eucharistie ons tot mensen maken getekend door Gods liefde; zijn vrede uitdragend, zijn goedheid leggend in alles wat we doen. Laat ons van de eucharistie houden. Jezus houdt ook van ons. Moge deze wederzijdse liefde ons tot dankbare, blijde en toegewijde christenen maken. Laat ons bidden Goede Vader, moge de eucharistie ons leven vervullen met uw lie...

woensdag in week 8 door het jaar

KNIELEN VOOR DE NAASTE Vandaag een evangelische paradox: de grootste in het koninkrijk van God is degene die dient. Dit is een weg die Jezus zelf ten diepste is gegaan. We zien dit op tal van plaatsen in het evangelie, maar ik zou er één willen uitpikken die mij persoonlijk erg dierbaar is, juist omdat het zo'n krachtig beeld is: tijdens het laatste avondmaal knielt Jezus neer voor zijn leerlingen en wast hen de voeten. Het was een handeling die zeker te maken had met de reiniging en heling die God in zijn Zoon met de mensheid voor ogen had, maar de voetwassing was tevens een zeer sterk getuigenis van nederigheid en dienstbaarheid. Jezus zegt het vandaag in geen mis te verstane woorden: 'Wie van jullie de belangrijkste wil zijn, moet dienaar van de anderen zijn, en wie van jullie de eerste wil zijn, moet slaaf van de anderen zijn, want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen.'  We weten dat ...

dinsdag in week 8 door het jaar

WEES HEILIG, WANT IK BEN HEILIG (Bij 1 Pe 1, 10-16) Beste mensen, vandaag in de eerste lezing komen we in contact met de jonge kerk die zich al verspreid heeft naar allerlei gebieden waar ze als ‘vreemdelingen’ leven. Meestal worden ze niet opgenomen tussen de bevolking waar ze nu wonen. Ontwijkend gedrag, bespottingen en vijandigheid. Waarom? Ze geloven niet in Jezus van Nazareth die uit de dood zou zijn opgestaan en weer leeft. Deze Brief van Petrus is waarschijnlijk niet door Petrus geschreven, maar later door iemand die deze naam gebruikt om het verhaal krachtiger te maken, zoals we de vorige week ook bij de Brief van Jakobus zagen. Petrus was immers de eerste leider van de nieuwe beweging. De boodschap van de brief wordt vandaag in de eerste regel al duidelijk. Het gaat om de redding van hen die geloven in Jezus die de dood overwonnen heeft. Pas na het uitstorten van de Geest over de apostelen, en na de uitzending werd dit goede nieuws in veel bredere kringen bekend en ook ...

maandag in week 8 door het jaar

DE WEEMOED VAN HET HEBBERIG BEZIT (Bij Mc 10, 17-27) Een jongeman komt naar Jezus en vraagt wat hij moet doen om het eeuwige leven te verkrijgen. Jezus antwoordt hem dat hij zijn bezittingen moet verkopen, de opbrengst aan de armen moet geven en Hem moet volgen. De jongeman vertrekt bedroefd, want hij bezat veel en kon geen afstand doen van zijn rijkdom. Vandaag de dag zien we in onze samenleving vaak hetzelfde patroon. De meeste mensen hebben een goed hart. We willen leven als goede mensen, anderen helpen en bijdragen aan een betere wereld. Toch voelen veel mensen een zekere weemoed, een verdriet dat hen belemmert. Het is een weemoed die voortkomt uit het onvermogen om die dingen los te laten die een zekere rem betekenen om de goede mens te zijn die men wil zijn. Onze bezittingen, of het nu materiële goederen, status of comfort zijn, houden ons inderdaad vaak gevangen. Ze geven ons een vals gevoel van veiligheid en stabiliteit. Maar deze aardse schatten kunnen nooit het ware geluk ...

H. Drie-eenheid - B

Afbeelding
DEELNAME AAN HET GODDELIJKE LEVEN Vandaag vieren we het feest van de heilige Drie-eenheid: Vader, Zoon en heilige Geest. De Vader, de Schepper van hemel en aarde. De Zoon, waarin de Vader mens is geworden en naar de aarde is afgedaald. De Geest, door wie de Zoon in relatie kon treden met de Vader, en wij met Hen. Vandaag wil ik graag met jullie kijken naar de bekende Drievuldigheidsicoon, ook wel bekend als de icoon van 'de gastvrijheid van Abraham', geschilderd door Andrei Roebljov. Je zag de icoon al bij het Bijbelcitaat van vandaag. Ook hieronder kan je ze nog eens zien. Deze icoon is een diepgaand en inspirerend beeld dat een krachtige boodschap van gemeenschap, liefde en uitnodiging draagt. Dit meesterwerk, geschilderd in de vroege 15e eeuw, is een van de meest vereerde en bestudeerde iconen in de orthodoxe christelijke traditie. De icoon toont drie figuren die aan een tafel zitten, symbolisch de Vader, de Zoon en de Heilige Geest vertegenwoordigend. De figuren zijn in ...

zaterdag in week 7 door het jaar

KINDERLIJKE VERWONDERING Vandaag zegt Jezus: ‘Laat de kinderen bij Me komen, houd ze niet tegen, want het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een kind het koninkrijk van God ontvangt, zal er zeker niet binnengaan.’ Veel ouders, die zelf kinderen hebben, zullen waarschijnlijk fronsen bij het horen hiervan. ‘Het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals kinderen’. Kleine kinderen kunnen soms erg egoïstisch zijn, gericht op zichzelf, veeleisend, en soms zelfs agressief. En vermoedelijk was dit in de tijd van Jezus niet anders. Maar wat bedoelt Jezus hier dan precies? Hij verwijst mogelijk naar een houding van openheid. Een kind staat namelijk van nature uit open voor nieuwe ervaringen. Het is nieuwsgierig en wil alles ontdekken. Het hart van een kind staat open voor leren en het is snel verwonderd over de wereld om zich heen. Deze openheid trekt het kind uit zijn eigen wereldje en helpt het te groeien. Als volwassenen hebben we ...

vrijdag in week 7 door het jaar

JA TOT DE LIEFDE, NEE TEGEN HET KWAAD Vandaag horen we Jakobus zeggen: ‘Laat uw ja ja zijn, en uw nee nee.’ Met andere woorden: we moeten vastbesloten doen wat goed is, ook al kost dit moeite en tijd. Gewoon ervoor gaan. 'Gaan met die banaan', zegt de jeugd vandaag. En als het kan, graag met een beetje blijheid. Concreet betekent dit: doen waartoe de liefde je vandaag oproept. Als je iemand ontmoet vandaag, ontvang hem dan als een persoon die vanuit zichzelf vraagt bemind te worden; en bemin. Ja, bemin, geef hem aandacht, oprecht en gemeend, niet vluchtig, maar de tijd nemend. Hij is immers je broer, je zus. Dat is Kerk-zijn in de straat, in je gezin, op je werk. Laten we dit doen, zoals gezegd, met een zekere vreugde. Niet met een gemaakte platte-kaas-glimlach, maar met een gemeende vreugde; een innerlijke blijheid die haar wortels vindt in het Pasen van de Heer. Ja zeggen tegen de medemens, ja zeggen tegen de liefde, ja zeggen tegen God … daar draait het leven om, en dat...

donderdag in week 7 door het jaar

ZOUT IN OVERVLOED ‘Zorg dat jullie het zout in jezelf niet verliezen’, zegt Jezus ons vandaag. Wat doet onze ziel van vreugde zingen? Het zout van de Heer. Hij geeft smaak aan ons leven, vrede aan ons hart, bezieling aan onze liefde. Wanneer we ons afsluiten voor dit zout, verliest ons leven de goede smaak, wordt het bitter, en erger: het is niet meer in staat om te geven. Dus, moge de Heer het grote zoutvat in ons leven zijn. Laten we dit zout ontvangen, veeleer dan dat we het grijpen. In dat laatste schuilt iets gevaarlijks, iets hebberigs, iets fanatieks. Het zout moet ontvangen worden, met een geopend en beschikbaar hart. Bid in Hem, dagelijks, op je knieën, en tussen de kookpotten. Moge Hij de warmte zijn van je liefde, de vrede van je zingen, de tederheid naar de ander en naar jezelf toe. Ja, moge de Heer je zout zijn. Verlies het niet. En laten we ook zout zijn voor elkaar. Laat ons bidden Heer Jezus, goede Broer, wees U het zout van ons bestaan, de ziel van ons leven...

woensdag in week 7 door het jaar

LEVEN IN GODS WIL Jakobus zegt dat ons leven als een damp is: het verschijnt even en verdwijnt dan weer. Dit is waar, want ons aardse leven is kort in vergelijking met de eeuwigheid die ons wacht. De psalmist zingt dat onze levensduur zeventig jaar is, of tachtig als we sterk zijn. Tegenwoordig kunnen we daar nog zo’n tien jaar bij optellen. Waar houden we ons mee bezig in ons leven? Volgen we Gods wil? Gaan we de weg die Hij met ons wil gaan? Leven we werkelijk in Gods liefde? Dienen we anderen zoals Jezus ons heeft voorgedaan? Laten we zijn opstanding in ons leven werken? Zijn we vredestichters geweest? Hebben we op welke manier dan ook getuigd van ons geloof? Het zijn - zou je kunnen zeggen - vragen voor op het einde van ons leven. Maar we hoeven niet zolang te wachten. Het kan ook in de avond. Ik denk zelfs dat het goed is om ieder avond aan het einde van de dag eens terug te kijken op de dag, én aan zelfreflectie te doen. Waar was ik vandaag mee bezig? Wat verwachtte God van mi...

dinsdag in week 7 door het jaar

DE GENADE DIE HIJ SCHENKT IS GROTER (Bij Jak 4, 1-10) Beste mensen, vandaag komt er een strenge Jakobus om de hoek kijken. Deze perikoop staat vol raadgevingen, zoals trouwens het hele boek: De brief van Jakobus. Het is geschreven toen de twee Bijbelse Jakobussen uit de tijd waarin Jezus leefde al lang gestorven waren. Destijds was het heel gewoon om onder de naam van iemand die eerder geleefd had en die men zeer waardeerde, te schrijven. Dit lees ik in het boekje van Bas Rentmeester en Huub Schumacher: ‘Alle Bijbelboeken dichterbij’ (1981), waarin van elk Bijbelboek uit het Oude en Nieuwe Testament een korte samenvatting staat. Dit om je te helpen het boek beter te kunnen plaatsen. Voor mij is het altijd een uitdaging om Bijbelteksten die ik wat zwaar vind, juist nader te bekijken, of dieper op me in te laten werken. Vandaag haal ik er een paar bijzondere zinnen uit: De genade die Hij schenkt is groter. Kom nader tot God, dan komt Hij nader tot u. Eigenlijk is Hij het die ons...

Maria, Moeder van de Kerk

BRUID EN MOEDER Waar we gisteren met Pinksteren de komst van de heilige Geest vierden, gedenken we vandaag Maria als zijn Bruid en Moeder van de Kerk. In het evangelie van vandaag lezen we hoe Jezus vanop het kruis zijn eigen moeder geeft aan Johannes en Johannes de opdracht geeft zijn Moeder welkom te heten. Of anders gezegd: Jezus laat de Kerk deelgenoot worden van Maria’s moederschap over Hem. Over Maria is relatief weinig neergeschreven in het Nieuwe Testament. Hoewel ... We weten van haar ontmoeting met de engel Gabriël waar ze ‘ja’ heeft gezegd, dat ze Jezus fysiek gedragen heeft en gebaard nabij Bethlehem, dat ze met Jozef en haar kind enige tijd gevlucht zijn naar Egypte, dat ze af en toe aanwezig was op een feest waar ook Jezus was of op plekken waar Hij de mensen toesprak. En zij ging terzijde met Hem mee op zijn kruisweg waar ze bij Hem bleef tot zijn dood, zijn kruisafname, en graflegging. En vandaag hoorden we in de eerste lezing wat we gisteren vierden: dat ze met de l...

Pinksteren - B

GODS TAAL … wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden. Pinksteren is de opheffing van de spraakverwarring ten tijde van de toren van Babel. Door hoogmoed en eigenwaan kon men elkaar, en vooral ook God, niet meer verstaan. Ieder was bezig met zichzelf. God, en dus de liefde, kreeg geen plaats meer. Dat was ten tijde van Babel. Met Pinksteren werd en wordt het ware luisteren weer ten volle hersteld. En wel als gave geschonken in de heilige Geest. In het ontvangen van die gave komt ook een eenheid tot stand die leidt tot nog maar één taal: de taal van God, de taal van de liefde, de taal van de vrede. Deze gemeenschappelijke taal is een teken en een gevolg van een diepe verbondenheid die God in zijn Geest schenkt aan álle christenen, en in de diepte aan álle mensen van ‘goede wil’. Het is het vuur van gemeenschap waardoor God zichzelf - in zijn Zoon - wil belichamen doorheen onze levens. Pinksteren is het feest van de stuwing, en wel van binnenuit. Laten we ...

zaterdag in de 7e paasweek

JEZUS PERSOONLIJK VOLGEN (Bij Joh 20, 21-23) Vandaag horen we Jezus tot Petrus over Johannes zeggen:  ‘Wanneer Ik wil dat hij in leven blijft totdat Ik kom, is dat niet jouw zaak. Jij moet Mij volgen.’  Hier was het niet aan Petrus om te weten wat de verdere weg en opdracht van Johannes zou worden naar de toekomst toe. Petrus moet zich daar, volgens het woord van de Heer, niet druk om maken. Het enige wat hij moet doen is zelf Jezus volgen. Ik denk dat veel ouders in deze valkuil terechtkomen. Vanuit een goedbedoelde zorg voor hun kinderen hebben ze vaak een droom voor zoon- of dochterlief. In het beste geval wordt er samen nagegaan en beslist welke studierichting zij het beste kunnen volgen, zodat ze daarna dat werk kunnen verrichten dat hen ligt en dat ze aankunnen. Versta me niet verkeerd, daar is natuurlijk niets mis mee. Maar gaan ouders ook het gesprek aan met hun dochter of zoon over wat de wil van God zou kunnen zijn in hun leven? Het gesprek over de studiekeuze mo...

vrijdag in de 7e paasweek

GODS WEGEN ZIJN DE ONZE NIET Vandaag horen we Jezus zeggen tot Petrus:  ‘Toen je jong was deed je zelf je gordel om en ging je waarheen je wilde, maar wanneer je oud wordt zal een ander je handen grijpen, je je gordel omdoen en je brengen waar je niet naartoe wilt.’ Deze woorden zijn gericht aan Petrus, maar we mogen ze ook rustig beluisteren alsof ze aan ons zijn gericht. Want ook voor ons geldt dat, toen we jong waren (of nog zijn), we vol vuur onze eigen weg gingen. Wanneer we ouder worden (lees: volwassen in het geloof), zullen we inzien dat een ander (de Ander) ons een gordel wil omdoen om ons te leiden op een weg die we misschien niet zelf zouden hebben gekozen. Dit vraagt om een geloof dat geleerd heeft zich aan de Heer te geven, zodanig dat de gelovige inziet dat het leven niet om hem of haar draait, maar om wat God wil, en dat Jezus genadig is, zodat we die weg ook daadwerkelijk kunnen gaan. Laten we ons schenken aan Jezus, zodat Hij ons bij de hand kan nemen om samen ...

donderdag in de 7e paaszondag

DELEN IN CHRISTUS’ GROOTHEID Jezus bidt:  ‘Ik heb hen laten delen in de grootheid die U Mij gegeven hebt, opdat zij één zijn zoals Wij: Ik in hen en U in Mij.’ Wat een diepgaande woorden weeral. Jezus laat ons dus delen in de grootheid die de Vader Hem gegeven heeft. Dat is niet niks. De vraag die zich hier aandient is: hoe kunnen wij in hemelsnaam deelgenoot worden van Jezus’ grootheid? Mijn gedachten gaan uit naar de voetwassing, waar Jezus tegen Petrus zegt: 'Als Ik je voeten niet mag wassen, kun je mijn deelgenoot niet zijn.' (Joh 13, 8). Met andere woorden: wij kunnen alleen in de grootheid van Jezus treden wanneer we ons door Hem de voeten laten wassen. Stop dus met proberen jezelf te reinigen. Hou op met zelf de redder van je leven te willen spelen. Geef het roer van bevrijding uit handen, en wel aan Christus zelf. Het komt erop aan nederig te worden door je hele wezen over te geven aan Gods barmhartigheid. Ja, je hele wezen, met ál je onvolkomenheden, je zwakhede...

woensdag in de 7e paasweek

GEHEILIGD VOOR DE WERELD Vandaag horen we Jezus bidden:  ‘Heilig hen door de waarheid. Uw woord is de waarheid. Ik zend hen naar de wereld, zoals U Mij naar de wereld hebt gezonden. Ik heb mij geheiligd omwille van hen, zo zullen ook zij door de waarheid geheiligd zijn.’ Diepe woorden. Wij worden geheiligd door het woord dat waarheid is. Dat woord is Christus, het woord van de Vader dat mens is geworden onder ons. Door Christus' inwoning in onze ziel worden we geheiligd en groeien we door innige vereniging met Hem in Gods wil. Hoe? Door in deze wereld te leven als gezondenen, zoals Jezus dat ook heeft gedaan. Dus niet alleen leven om in leven te blijven, maar leven om leven te geven, om liefde te geven, om de goedheid van God te tonen door middel van daad en woord. En dit doen we in gehechtheid aan de Heer, die de wereld met ons wil heiligen. Laat dit vooral geen opdracht zijn waar we tegenop zien. Integendeel, laten we ernaar uitkijken om Gods liefde te mogen uitdragen. Ja, l...

14 mei - Mattias

GEKOZEN WORDEN Beste mensen, het is feest van de H. Mattias, een naam die je misschien niet zo vaak hoort vernoemen in de Bijbel. Ook in de verdere geschiedenis horen we niets of bijna niets over hem. Wel is hij de apostel die gekozen is als nieuwe twaalfde apostel na het wegvallen van Judas die Jezus verraden heeft. Er bleken twee geschikte personen te zijn. De andere man heette Barsabbas. Ze hoorden allebei al lang bij de groep die met Jezus optrok en ook waren zij getuigen geweest van de verrijzenis. Maar, hoe moet je nu kiezen als er twee mensen geschikt zijn? Ik denk dat het destijds heel gewoon was om het lot te laten bepalen. De apostelen waren zich ervan bewust dat het een te belangrijke keuze was om er een spelletje van te maken. Het was in dit geval werkelijk niet alleen en zeker niet allereerst een maniertje om tot een goede uitslag te komen. Ik herlas de tekst. Toen sprong dat ene zinnetje eruit: ‘Daarna baden ze als volgt: U, Heer, doorgrondt ieders hart. Wijs van...

maandag in de 7e paasweek

HOUD MOED Vandaag horen we Jezus tegen zijn leerlingen zeggen: 'Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen.' Deze zin omvat twee kerngedachten. Aan de ene kant zal wie trouw is aan Jezus het kruis ervaren. Aan de andere kant biedt het de troostvolle gedachte dat Hij de wereld overwonnen heeft. Wie het evangelie ernstig neemt en er dus naar leeft, zal onvermijdelijk het kruis tegenkomen. Dit geldt voor hen die vervolgd worden vanwege hun geloof en soms zelfs hun leven moeten geven. Maar het komt ook voor in het dagelijks leven van gewone mensen. Leven in overeenstemming met het evangelie gaat namelijk vaak in tegen de stroom van de samenleving. Denk aan waarden als eerlijkheid, het vermijden van haat, het niet vellen van oordelen, het niet uitbuiten van de armen, geen overspel plegen, niet zomaar meegaan in het verzoek om euthanasie van iemand die levensmoe is. Maar ik denk ook aan obsessief gedrag gericht op zelfont...

7e paaszondag - B

VREUGDE ALS MISSIE Bij onderstaande overweging liet ik me inspireren door een homilie die ik las bij Preken.be In het afscheidsgebed van Jezus zoals we dat vandaag in het evangelie horen, stelt Jezus een serie vragen aan de Vader voor zijn leerlingen. Het valt op dat naast een bede om eenheid in geloof en liefde, ook een verzoek om vreugde centraal staat: 'Opdat zij vervuld worden van mijn vreugde'. Hier spreekt Hij, ondanks het vooruitzicht van een gewelddadige dood, over 'mijn vreugde' . Dit doet ons denken aan andere woorden van Jezus waarin Hij zegt: 'Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan' (Joh 14, 27a). In de kern was Jezus een vreugdevol en vredig mens. Hij deelde in het lijden van anderen, ervoer verdriet en angst, maar in zijn diepste wezen bleef onveranderd een diepe vreugde en vrede aanwezig. Over welke vreugde gaat het hier bij Jezus? Het is een vreugde die voortkomt uit de eenheid van zijn hele ...

zaterdag in de 6e paasweek

ZONDER OMWEGEN Vandaag zegt Jezus:  ‘Ik heb jullie dit alles in beelden verteld, maar er komt een tijd dat Ik niet meer in beelden spreek, maar jullie zonder omwegen over de Vader vertel.’ Fysiek zullen de leerlingen afscheid nemen van de Heer (we vierden het donderdag met Ons-Heer-Hemelvaart). De vele gesprekken en gebeurtenissen zullen niet meer plaats vinden, toch niet op de wijze zoals ze het drie jaar gewend waren. Tijdens deze gesprekken en gebeurtenissen heeft de Heer inderdaad zéér veel beelden gebruikt. Denk aan de Ik-ben-woorden: ‘Ik ben het brood … het licht … de deur … de goede herder … de weg … de opstanding … de wijnstok’. Denken we aan de vele gelijkenissen die Hij maakte, de verhalen die Hij vertelde, verwijzingen die Hij deed, wonderen die Hij verrichte. Allemaal beelden en gebeurtenissen waarmee Hij uitdrukte wie God is, wie Hij was, wat onze opdracht is, hoe we deze kunnen vervullen, hoe we moeten bidden, enzovoort. Deze gesprekken, deze momenten, zullen de lee...

vrijdag in de 6e paasweek

OVER HET ‘NIEUWE ZIEN’ Vandaag zegt Jezus ons:  ‘Jullie hebben nu verdriet, maar Ik zal jullie terugzien, en dan zul je blij zijn, en niemand zal jullie je vreugde afnemen.’ Toen de Heer deze woorden sprak droegen de leerlingen de verrijzenisgenade nog niet in zich. Wanneer alles zal voltrokken zijn, zal Hij, anders en meer dan ooit tevoren, bij hen terugkeren, en hen zijn vrede en vreugde schenken. Het zal zo diep geschonken worden dat niemand nog hen deze vreugde zal kunnen afnemen. Het zal een ‘nieuw zien’ zijn van de Heer; niet fysiek, maar des ter sterker, of intiemer. Zo ook bij ons wanneer we ons hart openen voor de paasgenade: Christus’ vrede zullen we ontvangen. Ook wij zullen Hem ‘zien’. En al ons doen en laten zullen we mogen beleven vanuit Hem, vanuit zijn vrede, en wel zo dat niets of niemand deze vrede en vreugde zal kunnen wegnemen. Zoals we lezen bij Paulus in de Romeinenbrief: ‘Niets zal ons nog kunnen scheiden van de liefde van Christus’ (Rom 8, 38). Het is ee...

Hemelvaart van de Heer - B

VERKONDIGING Na Jezus' hemelvaart gingen zij op weg om overal het goede nieuws te verkondigen. De Heer hielp hen daarbij en zette hun verkondiging kracht bij met de tekenen die ermee gepaard gingen. Een christen is - als het goed is - gekenmerkt door drie eigenschappen: Hij is een genieter, hij bemint en hij draagt uit. Deze vormen een onlosmakelijk trio. Laten we elk van deze eigenschappen eens van dichterbij bekijken, met bijzondere aandacht voor de derde. Een christen is een genieter. Zeker weten! Een christen vindt vreugde in het diepe besef dat hij persoonlijk bemind wordt door God. Hij voelt zich aangesproken en aangeraakt. Hij ervaart Gods aanwezigheid en voelt zich daardoor vervuld tot in z'n diepste zijn. Wat een vreugde! Daarnaast herkent hij God in al het moois om hem heen. Dit brengt hem - als het goed is - in een stemming van voortdurende dankbaarheid. Bijzonder doorheen de ander ervaart hij Gods roep z'n verantwoordelijkheid te nemen voor het welzijn van di...

woensdag in de 6e paasweek

LEVEN, BEWEGEN EN ZIJN Vandaag horen we Paulus zeggen: 'In God leven wij, bewegen wij en zijn wij.' Wat een prachtige woorden! In Hem leven wij ... Een waarheid als een koe! God is binnenin ons en rondom ons, Hij komt zonder ophouden naar ons toe en nodigt ons voortdurend uit. Hij omringt ons als zuurstof; we ademen Hem in en uit, of we het nu weten of niet. En vooral: we kunnen niet zonder Hem. In Hem leven wij ... als een eeuwige dans van zijn aanwezigheid in ons én onze verbondenheid met Hem. Hij is als een onzichtbare draad van liefde die ons verbindt met iedereen en alles. Dit is een realiteit die we - als het goed is - mogen ervaren in elke hartslag, in elke ademhaling, in elke gedachte die we koesteren, en in elke daad van goedheid die we stellen. In Hem bewegen wij ... Ons leven is geen stilstaand iets. Het is een voortdurende beweging, een spirituele reis zeg maar, geleid door Hemzelf. We worden voortdurend gevormd en vernieuwd door zijn genade. Onze innerlijke ...

dinsdag in de 6e paasweek

BLIKSEMFLITS VAN GENADE (Bij Hand 16, 22-34) Beste mensen, vandaag weer een bijzonder verhaal. Paulus, de man die, door uitverkiezing van de Heer van vervolger tot verkondiger is geworden, maakt samen met Silas de keerzijde mee van zijn eigen ervaring in het verleden. Nu is het de exvervolger die vervolgd wordt, en hoe! Het zijn de omstanders die hém (en Silas) vervolgen, en in opdracht van de stadsbestuurders hen bruut de kleren van hun lijf scheuren en met stokslagen hevig ranselen. Daarna brengen ze hen naar de binnenste kerker, sluiten hun voeten in het blok, alsof ze anders nog pogingen konden doen om er vandoor te gaan. Je kunt het bijna niet geloven hoe ze na die barbaarse bejegeningen midden in de nacht nog de moed hebben om God te prijzen met lofzangen. Ze doen dit zo indrukwekkend dat zelfs de andere gevangenen er diep van onder de indruk zijn. Dan komt het verhaal in een wonderbaarlijke stroomversnelling: een hevige aardschok, trillende grondvesten, de deuren spring...

maandag in de 6e paasweek

DOORVOELEN IN DE GEEST ‘Wanneer de pleitbezorger komt die Ik van de Vader naar jullie zal zenden, de Geest van de waarheid, die van de Vader komt, zal die over Mij getuigen.' Meer dan ooit hebben we de Geest van God nodig om stand te houden, én te getuigen. De Geest doet immers in ons dat heilige vuur ontbranden, waardoor we in gebed roepen: 'Abba Vader'. Het is de Geest die ons in relatie brengt met God, door middel van de Zoon. Net zoals Jezus de Geest nodig had om verbonden te blijven met de Vader, hebben ook wij de Geest nodig om in de Heer - en dus in de Vader - te blijven. Diezelfde Geest zal ons aanzetten om getuigen te zijn. Dit laatste is, zoals het evangelie ons vandaag leert, niet evident. Jezus vertelt ons namelijk dat vervolging zal plaatsvinden. Hij zegt niet dat er een kans bestaat dat het zou kunnen gebeuren; hij zegt dát het zal gebeuren. Spreekt Hij over de christenvervolging in de vroege eeuwen? Of doelt Hij op vervolgingen in latere tijden? Of heeft ...

6e paaszondag - B

UITVERKIEZING IN LIEFDE 'Jullie hebben niet Mij uitgekozen, maar Ik jullie, en Ik heb jullie opgedragen om op weg te gaan en vrucht te dragen, blijvende vrucht.' Zo horen we Jezus vandaag zeggen tot zijn leerlingen, en tot ieder van ons. Een tijd geleden had ik een gesprek met een religieuze zuster over deze uitspraak van Jezus. Ze vertelde me dat ze elke ochtend aan deze woorden van de Heer denkt, met de gedachte dat Jezus haar persoonlijk uitkiest om verenigd te zijn met Gods liefde. Ze ervaart dit als een geweldige eer: dat de Heer haar elke dag opnieuw persoonlijk uitkiest. Maar weet, beste mensen, Hij doet dat niet alleen bij deze zuster, maar bij ons allemaal. Ja, elke ochtend word jij persoonlijk door de Heer uitgekozen om Gods liefde te belichamen. Hij spreekt je aan bij je naam, nodigt je uit om je aan Hem te geven, zodat je, verbonden met Hem, de dag zou doorgaan. Om vruchten voort te brengen, zoals het citaat zegt, blijvende vruchten, vruchten van liefde. Jezus sp...

zaterdag in de 5e paasweek

LEVEN IN DE WERELD ZONDER VAN HAAR TE ZIJN Jezus zegt ons vandaag:  ‘Als jullie bij de wereld zouden horen, zou ze jullie hebben liefgehad als iets van haarzelf, maar jullie horen niet bij haar, want Ik heb jullie uit de wereld weggeroepen.’ Wie zijn christen-zijn serieus neemt, zal altijd het kruis van de Heer aan zijn of haar zijde weten. Vroeg of laat komt men namelijk in conflict met de ‘wereld’, waar de drang naar macht en geld, status, het spel der competitie, en de verheerlijking van het ‘ik’ vaak de overhand hebben. Het vergt moed om daar afstand van te nemen en afstand te houden. Tegelijkertijd worden we wel degelijk door de Heer naar de wereld gezonden. Daar, en alleen daar, zijn we geroepen om in zijn naam de liefde van God gestalte te geven. De wereld is ons werkterrein. Maar het is volkomen mogelijk om Gods liefde in de wereld te belichamen door de wereld met haar mensen te omarmen, terwijl we toch onthecht zijn aan haar en tegelijk gehecht zijn aan Christus. Let o...

3 mei - Filippus & Jakobus

OVER HET WARE KENNEN 'Nog ken je me niet', horen we Jezus zeggen tot Filippus. Kennen, in Bijbelse betekenis, gaat veel dieper dan weet hebben van iemands bestaan. Het reikt ook verder dan puur informatie te hebben over iemand. Wanneer Jezus hier spreekt over kennen dan gaat het over een liefdevolle relatie, over een intiem samenzijn met elkaar. In het Hebreeuws staat er ‘jada’, wat betekent: omgang met elkaar. Kennen, in Bijbelse betekenis, gaat dus over een relationele beleving. Je vindt dat nog een beetje terug in de wat oudere uitdrukking dat een meisje en een jongen ‘kennis hebben met elkaar’. Ook hier gaat het verder dan weet hebben van elkaars bestaan: het is een kennen gericht op een liefdesrelatie. Wanneer Jezus vandaag Filippus teder vermaant door te zeggen dat hij Hem nog niet kent, zegt Hij dus dat Hij nog niet in relatie is getreden met Hem, of toch niet ten volle. Als voorbeeld (zo hoorden we deze week nog) haalt Hij z’n eigen relatie met de Vader aan. ‘… zoa...

donderdag in de 5e paasweek

LEVEN IN DE VREUGDE VAN DE HEER Jezus zegt ons vandaag: ‘Blijf in mijn liefde: je blijft in mijn liefde als je je aan mijn geboden houdt, zoals Ik me ook aan de geboden van mijn Vader gehouden heb en in zijn liefde blijf. Dit zeg Ik tegen jullie om je mijn vreugde te geven, dan zal je vreugde volkomen zijn.’ Vandaag wil ik met jullie wat dieper ingaan op die ‘vreugde’ waarover Jezus spreekt. Net zoals de vrede waarover de Heer eerder deze week sprak, gaat het hier ook over een vreugde die Hij geeft. Wij, mensen, zijn niet de makers van deze vreugde. Nee, het gaat over een vreugde die haar wortels heeft in het bestaan van de Heer; meer bepaald in zijn Pasen. Hij schenkt ze ons. Of anders gezegd: Hij maakt ons deelgenoot van zijn eigen vreugde. Voor alle duidelijkheid: het gaat hier niet over een soort van oppervlakkige pretgevoelens of een beleving van feestelijke leut, ook niet over het gevolg van het maken van sfeertjes bij gekozen muziek of kaarsjes. Het gaat over een innerli...