zondag 11 door het jaar A

Met de ogen van Christus

Tekst overweging: Kris

Toen Jezus de mensenmenigte zag ... zo begint het evangelie van vandaag. Voor alles wordt hier eerst gesproken over het zien van Jezus, over zijn blik die rust op de mensenmenigte. Dat lijkt op het eerste gezicht een eenvoudig detail, maar eigenlijk begint hier alles wat daarna volgt. Nog vóór Jezus spreekt, geneest of zijn leerlingen uitzendt, kijkt Hij. Het gaat niet om een vluchtige waarneming. Zijn blik dringt door tot de kern van de mens.

Vanuit die blik voelde Hij medelijden, zo lezen we. Het Griekse werkwoord hiervoor is splagchnizomai. Dat woord is afgeleid van splagchna, wat letterlijk de ingewanden aanduidt. Het verwijst naar de diepste binnenkant van de mens, naar de plaats waar vreugde, verdriet, liefde en pijn worden ervaren. Ook wij gebruiken dergelijke beeldtaal wanneer het over onze diepere gevoelens gaat. Soms zeggen we dat we ergens buikpijn van krijgen, dat een gebeurtenis ons door merg en been gaat, dat we iets tot in onze diepste vezels voelen, of dat ons hart ineenkrimpt. Dat is wat er gebeurt wanneer Jezus naar de mensen kijkt. Hun nood blijft niet buiten Hem staan. Hun pijn raakt Hem tot in zijn diepste binnenste.

Jezus ziet niet alleen wat zichtbaar is. Hij ziet achter de gezichten de verhalen. Hij ziet de lasten die mensen meedragen. Hij ziet de ontgoochelingen die zij niet uitspreken. Hij ziet hun verlangen naar liefde, naar waarheid, naar vrede en naar een leven dat zin heeft. Als Hij zegt dat zij als schapen zonder herder zijn, dan ziet Hij mensen die niet alleen liefde missen, maar ook richting, houvast en iemand op wie zij kunnen steunen. Hij ziet hun verlangen naar een vaste grond onder de voeten, naar een herder die hen leidt en draagt. Uiteindelijk ziet Hij hun verlangen naar wat werkelijk leven geeft, ook wanneer zij dat verlangen misschien op heel verschillende manieren verwoorden.

Hoe kijken wij naar mensen? Vaak vormen wij ons snel een oordeel. We zien iemands woorden, gedrag of keuzes, maar kennen niet altijd het verhaal dat daarachter schuilgaat. We zien wat iemand toont aan de buitenwereld, terwijl veel vragen, zorgen en kwetsuren verborgen blijven. De blik van Jezus nodigt ons uit om dieper te kijken. Niet om alles te doorgronden, want dat kunnen wij niet, maar om de ander te benaderen met meer aandacht, meer geduld en meer mildheid. Achter elke mens bevindt zich een leven dat wij slechts gedeeltelijk kennen. Achter harde woorden kan pijn schuilgaan. Achter afstandelijkheid kan een verlangen naar nabijheid leven. Achter een glimlach kunnen zorgen verborgen blijven. Kijken met de ogen van Christus betekent dat wij de ander niet herleiden tot één moment, één eigenschap of één fout, maar hem blijven zien als een mens die door God wordt bemind en gedragen.

We lezen vandaag hoe Jezus zijn leerlingen uitzendt. Daar is veel over te zeggen. Laten we vandaag vooral onthouden dat hun zending begint met een manier van kijken. Jezus nodigt hen uit om met dezelfde aandacht naar mensen te kijken als Hijzelf. Wie zo leert kijken, ontdekt achter elk gezicht een mens die verlangt naar geluk, naar vervulling en naar een leven dat gedragen wordt door hoop. Vanuit die blik worden de leerlingen gezonden.

De blik van Jezus heeft eerst op hen gerust. Zij worden gezonden nadat zij zelf door Hem zijn gezien. Nu mogen zij met diezelfde bewogenheid naar de mensheid kijken en tot de mensen gaan.

Misschien kunnen we volgende gedachte meenemen in de dagen die voor ons liggen. Hoe kijken wij naar onze naasten? Thuis, in de familie, tussen kennissen, op de werkvloer, in de parochie, in onze buurt ... De blik van Jezus nodigt ons uit om niet te blijven steken bij een eerste indruk of bij wat zichtbaar is aan de buitenkant. Achter ieder mens bevindt zich een leven met vreugde en pijn, met hoop en ontgoocheling, met vragen en verlangens.

Wie zichzelf door Christus gezien weet, leert ook anders naar anderen kijken.

Laten we bidden

Heer Jezus,
laat uw blik ook onze blik worden,
opdat wij mensen zien
zoals U hen ziet
en liefhebben zoals U liefhebt.
Amen.

Geliefde mensen, laten we naar elkaar kijken met de tedere blik van Jezus.
Een mooie en gezegende zondag gewenst.
kris

Om mee op weg te gaan

Hoe kijk jij naar je medemens? Vooral naar mensen die je moeilijk begrijpt, die je soms irriteren of van wie je denkt: waarom doet die toch zo? Kun je naast hun mooie kanten ook hun kwetsuren zien, hun onzekerheden, hun verdriet en de strijd die zij misschien in stilte voeren? Kun je naar hen kijken en naar hen toegaan met de tederheid en de liefde van de Heer?
Leer van het evangelie van vandaag hoe Jezus naar jou kijkt. Laat zijn blik ook jouw blik vormen, zodat je steeds meer leert kijken naar iedere mens zoals Hij dat doet.