Van Woord naar leven

Hij opent, Hij zendt Tekst overweging: Kris Waar het evangelie ons gisteren meenam naar het huis in Emmaüs, waar de leerlingen de Heer herkenden bij het breken van het brood en besloten meteen terug te keren naar Jeruzalem, horen we vandaag hoe zij aan de anderen vertellen wat hun is overkomen. Zij hadden de Heer als Verrezene nog niet ontmoet en leefden nog in twijfel en verwarring, zoekend naar houvast. Net daar en op die moment komt Hij in hun midden en zegt: “Vrede zij met jullie.” Hij toont hun zijn handen en zijn voeten en nodigt hen uit Hem aan te raken. Wat hier gebeurt, is veel meer dan een gebeuren in het hart, veel meer dan een gedachte of een innerlijke ervaring. Hij is daar werkelijk aanwezig, fysiek tastbaar en concreet, met de sporen van het kruis nog zichtbaar in zijn lichaam. We kunnen ons proberen voor te stellen wat dit met hen deed. Al verschillende dagen leefden zij tussen hoop en ontgoocheling, tussen herinnering en verlies. Alles wat zij in Hem hadden gezien...

Samen rond de verrezen Heer Tekst overweging: Kris Vandaag horen we twee paasverhalen. Het evangelie brengt ons naar Paaszondag zelf, terwijl de eerste lezing ons binnenleidt in de eerste tijd van de Kerk. Laten we eerst stilstaan bij wat er gebeurt aan de tempelpoort. We bevinden ons kort na Pinksteren. Petrus en Johannes gaan naar de tempel, zoals gelovige Joden dat dagelijks deden. Aan de poort ligt een man die sinds zijn geboorte verlamd is. Hij wordt er elke dag neergelegd en leeft van wat voorbijgangers hem geven. Zijn leven speelt zich af aan de rand. Ziekte en beperking betekenden ook uitsluiting. De tempel, plaats van Gods nabijheid, bleef voor hem op afstand. Hij zat er vlakbij, maar hoorde er niet bij. Petrus en Johannes blijven staan. Ze lopen niet voorbij. Ze laten zich raken door de man. Deze beweging maakt meteen zichtbaar wat Kerk-zijn betekent: Halt houden bij wie lijdt, bij wie kwetsbaar en afhankelijk is. Dat kan gaan om mensen in armoede, mensen die uitgesloten ...

Wat moeten we doen ? Tekst overweging: Kris De Goede Week ligt nog vers in ons geheugen. In die dagen heeft de liturgie ons stap voor stap binnengeleid in de grote mysteries van Jezus’ leven: zijn laatste maaltijd, de voetwassing, zijn lijden, zijn sterven en zijn verrijzen. We zijn als het ware meegegaan in die weg, niet als toeschouwers, maar als mensen die worden meegenomen in een gebeuren dat groter is dan onszelf. Nu is het paastijd. We dragen de rijke erfenis van de Goede Week nog vers met ons mee, een overvloed aan woorden, gebaren en stilte die ons geraakt hebben. En dan die vraag: wat doen we nu met dit alles? Wat doet de Kerk met deze schat? Wat betekent dit voor de wereld waarin wij leven? Diezelfde vraag klonk ook op Pinksteren, zoals we vandaag horen, toen de toehoorders van Petrus diep in het hart werden geraakt: “Wat moeten we doen?” Het is geen theoretische vraag. Het is de vraag van mensen bij wie iets is opengebroken, die aanvoelen dat ze niet kunnen blijven zoals...

Wees niet bang Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, we hoorden al eerder het verhaal over Maria van Magdala en ‘de andere Maria’ die, na de sabbat bij het ochtendgloren, in alle vroegte, naar het graf waren gegaan en daar iets bijzonders beleefd hadden: een bevende aarde en een engel die het graf geopend had, en hen aansprak: Jezus is opgestaan uit de dood, ga het snel vertellen aan de leerlingen. Ontzet en opgetogen zijn de twee Maria’s , zo lezen we vandaag. Waarschijnlijk zeer verward, het is te veel om te kunnen bevatten wat hen in de laatste dagen overkomen is. Vandaag vertrekken ze samen om hun opdracht die de engel gaf, te vervullen. Hun opgetogenheid wordt nog veel groter als Jezus zelf hen tegemoetkomt. Hij groette hen. Ze liepen op Hem toe, grepen zijn voeten vast en aanbaden Hem. Deze gevoelens zullen overgaan in grote vreugde, en ook gepaard gaan met een niet begrijpen en angst hoe dit allemaal kon. Jezus stelt hen echter gerust: Wees niet bang. Ga mijn broed...

Wat de doeken ons vertellen Tekst overweging: Kris Het is vroeg in de morgen van Pasen. In de schemering gaat Maria van Magdala op weg naar het graf van Jezus. Haar hart draagt nog het gewicht van het verdriet, maar tot haar verbazing ziet ze dat de steen is weggerold en het graf leeg is. Achtergebleven zijn de linnen doeken waarin Jezus was gewikkeld, stille getuigen van een werkelijkheid die haar nog ontgaat – we komen straks nog terug op deze doeken. Hoe dan ook: iets nieuws is begonnen, een licht breekt door in de duisternis, al is het nog broos en moeilijk te vatten. Het evangelie geeft ons niet meteen een helder inzicht. Maria begrijpt niet wat er gebeurd is. Ook de leerlingen tasten in het duister. Wat zich hier in enkele zinnen voltrekt, strekt zich in ons leven vaak uit over een lange weg. Er zijn momenten waarop alles gesloten lijkt, waarin vragen blijven hangen en het geloof geen vaste grond lijkt te hebben. Toch is het precies daar dat iets kan groeien. De leerling die b...

Het kruis als openbaring van God liefde Tekst overweging: Kris Waar we bij Jesaja de profetische belofte horen, lezen we in de Hebreeënbrief de theologische duiding, terwijl we in het evangelie het verhaal zelf lezen. In Jesaja verschijnt de mysterieuze dienaar die het lijden van velen draagt en zo een weg opent naar herstel en vrede. De Hebreeënbrief helpt ons deze figuur te herkennen: Jezus, de hogepriester die ons bestaan van binnenuit kent en ons voorgaat naar God. In het evangelie volgens Johannes zien we hoe dit alles werkelijkheid wordt in het concrete gebeuren van zijn lijden en sterven. Belofte, duiding en vervulling komen samen en brengen ons tot het hart van deze dag. Dat doet ons vandaag kijken naar het kruis, naar het lijden van onze Heer, of beter naar de Gekruisigde zelf. Niet het lijden als zodanig staat centraal, maar het feit dat Hij het heeft gedragen voor anderen, voor ons. Op het kruis heeft Hij de zondenlast van de mensheid op zich genomen. Door zijn lijden en ...

Waar liefde knielt Tekst overweging: Kris Vandaag zegt Jezus tot Petrus, en tot ieder van ons: ‘Als Ik je voeten niet mag wassen, kun je niet bij Mij horen.’ Dit gaat in tegen alle wereldse logica. God zelf knielt voor de mens om diens voeten te wassen, om hem te reinigen. Dat kan Christus, omdat Hij een en al Liefde is. De Liefde gaat nooit boven de ander staan, maar treedt de naaste tegemoet als een mindere. Dat is Liefde. Zo is God. Wie deze daad van de Heer niet toelaat, zo zegt Hij, kan niet bij Hem horen. Het gaat hier om meer dan navolging alleen: het is een deelname aan zijn leven zelf, een opgenomen worden in zijn verbondenheid met de Vader. In de eerste lezing horen we hoe het paaslam wordt bereid, hoe het volk Israël zich gereedmaakt voor de bevrijding uit Egypte. Het bloed aan de deurposten is teken van bescherming en van leven, een teken dat redding brengt. Ook daar gaat het om een overgang: van slavernij naar vrijheid, van dood naar leven. Die beweging klinkt vandaag ...

"Ik toch niet, Heer?" Tekst overweging: Kris In deze dagen richten we ons uiteraard op de Heer. Met Hem gaan we mee naar de bovenzaal waar Hij de eucharistie zal instellen, waar Hij de voeten van de leerlingen zal wassen. We zullen met Hem de Calvarieberg opgaan, om doorheen de stilte van Stille Zaterdag ons te laten opnemen in zijn Pasen. Maar zo ver zijn we nog niet. Laten we vandaag eens kijken naar Judas, de leerling die Hem verraden heeft. Het evangelie vertelt hoe Judas naar de hogepriesters gaat en vraagt wat zij hem willen geven als hij Jezus uitlevert. Hij ontvangt dertig zilverstukken en vanaf dat moment, zo lezen we, zoekt hij een geschikte gelegenheid. Terwijl Jezus met zijn leerlingen het Pesachmaal voorbereidt en viert, weet Judas goed wat hij zal doen, en de Heer met hem. Tijdens de maaltijd onthult Jezus dan ook dat één van hen Hem zal uitleveren. Wat er in Judas is omgegaan, blijft grotendeels verborgen. We zien zijn daden, de gevolgen, maar niet de weg e...

Licht midden de duisternis Tekst overweging: Kris We bevinden ons in deze dagen op een kantelpunt. De Goede Week brengt ons binnen in een spanningsveld tussen licht en duisternis. Licht en duisternis laten zich tegelijk zien, soms scherp, soms bijna onmerkbaar door elkaar heen, maar heel reëel aanwezig. Het licht schittert in de woorden en de gebaren van Jezus: het breken van het brood, de voetwassing, de gave van zichzelf tot het uiterste, en uiteindelijk de opstanding met Pasen. Tegelijk zien we donkere wolken: verraad, angst, verloochening, geweld. Het hoort bij dezelfde weg. We beluisteren dit vandaag ook in de lezingen. Jesaja spreekt over een dienaar "die tot licht wordt voor alle volken". In het evangelie klinkt een andere zin, kort en indringend: “Het was nacht.” Het wordt gezegd op het moment dat Judas naar buiten gaat. Het licht is aanwezig, tastbaar nabij, en toch kiest een mens de weg naar de duisternis. Beide werkelijkheden staan naast elkaar, zonder dat he...

Het geknakte riet zal hij niet breken Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, we staan aan het begin van de ‘Goede Week’. Deze is gestart met enerzijds een uitbundige intocht in Jeruzalem, die overgaat in een ernstiger sfeer. Wat maakt de week ‘goed’ en wat maakt dezelfde week tragisch? We kennen het lijdensverhaal en weten waarschijnlijk ook hoe die week uitloopt op Pasen, de overwinning op de dood, maar er gaan veel pijnen en misverstanden aan vooraf. In de liturgie lopen we vandaag in de lezing van Jesaja al een beetje vooruit op woorden waar we blij van worden. Ik zie het als een ‘troost’ vooraf, zo ongeveer als de verheerlijking op de berg toen Jezus daar in lichtende gedaante verscheen, kort voor de kruisweg die Hij nog te gaan had. Het gedeelte uit het boek Jesaja is genomen uit het tweede deel van zijn teksten (Deuterojesaja). Het is veel later geschreven door een leerling (tussen 580 en 530 voor Christus), in de tijd van de Babylonische gevangenschap waarvan het ein...

Hosanna ... en dan ? Tekst overweging: Kris De vier lezingen van deze Palmzondag dragen ons mee in één grote beweging. De intocht in Jeruzalem laat zien wie Jezus is : de koning die komt in de naam van de Heer. Jesaja laat zien op welke wijze Hij komt : als de dienaar die luistert, met een open hart, met een leven dat zich niet onttrekt aan vernedering en aangedaan lijden. De hymne uit de brief aan de Filippenzen beschrijft zijn innerlijke weg : de weg van zelfontlediging, dienstbaarheid en gehoorzaamheid. Het passieverhaal toont hoe deze weg gestalte krijgt in de laatste uren van zijn leven. Alles hoort samen. Alles loopt uit op die ene openbaring: in Jezus verschijnt een koningschap dat door liefde wordt gedragen. Laten we eerst kijken naar het intochtverhaal. Jezus trekt Jeruzalem binnen op een ezel, in eenvoud en zachtmoedigheid. Rond Hem staat een menigte die mantels op de weg spreidt, takken van de bomen afsnijdt en luid roept: Hosanna voor de Zoon van David, gezegend Hij die...

Eén mens voor allen Tekst overweging: Kris We staan aan de vooravond van de Goede Week. Morgen, met Palmzondag, begint de weg die ons naar de kern van ons geloof voert. Maar vandaag houden de lezingen ons nog even stil bij iets wat als een diepe onderstroom doorheen heel de Schrift loopt, een oude droom van God: een verlangen naar eenheid onder de mensen. Een verlangen dat God zelf in het hart van de mensheid heeft gelegd, een heden en een toekomst waarin mensen verbonden met Hem en met elkaar leven, gedragen door zijn liefde. Wanneer we naar de wereld van vandaag kijken, zien we dat die droom nog lang niet zichtbaar is. Grote en kleine oorlogen tekenen onze tijd en trekken sporen van pijn en dood. De kloof tussen rijk en arm blijft schrijnend groot. Ook religie, die mensen tot elkaar zou kunnen brengen, is vaak een reden tot verwijdering tussen mensen, al zijn er gelukkig ook vele tekenen van ontmoeting en verbondenheid. Dat zagen we de voorbije tijd, waarin moslims en christenen t...

Geroepen tot zichtbaarheid Tekst overweging: Kris Jezus staat in het evangelie van vandaag oog in oog met onbegrip en dreiging. Wanneer men Hem wil stenigen, wijst Hij niet op zijn woorden, maar op zijn daden: “Ik heb door de Vader veel goeds voor u gedaan; om welke goede daad wilt u Mij stenigen?” Zijn werken spreken boekdelen. Ze maken zichtbaar wie de Vader is. In Hem is de Vader zelf werkzaam en aanwezig. Zijn daden zijn tekenen van Gods aanwezigheid in de wereld. Zoals Jeremia in de eerste lezing bedreigd wordt en zijn vertrouwen op God stelt, zo staat ook Jezus tegenover weerstand en verwerping. Wat in de profeet zichtbaar wordt, komt in Hem tot vervulling. Jezus maakt duidelijk dat het handelen van God zichtbaar wordt in concrete daden van liefde, genezing en barmhartigheid. Wie de werken van de Vader ziet, leert Hem kennen. En wie Jezus volgt, is geroepen om hetzelfde te doen. De Kerk is geroepen om over God te spreken én zijn nabijheid tastbaar te maken – als een levend g...

  Feest zonder einde Tekst overweging: Kris Abraham krijgt van God een belofte die zijn leven volledig verandert. God sluit een verbond met hem en geeft hem zelfs een nieuwe naam. Hij zal niet langer Abram heten, maar Abraham: vader van vele volken. God belooft hem een toekomst, een volk, een land, maar vooral dat Hij bij hem zal blijven, generatie na generatie. Die belofte reikt verder dan wat een mens kan bevatten. Het gaat niet alleen over nakomelingen, maar over leven dat gedragen wordt door Gods nabijheid. Eeuwen later staat Jezus te midden van Abrahams nakomelingen. En Hij zegt iets dat niemand ooit eerder heeft uitgesproken: “Voor Abraham bestond, ben Ik.” Met die woorden maakt Jezus duidelijk wie Hij werkelijk is: de Zoon, één met de Vader, van vóór alle tijden. Hij spreekt met dezelfde Naam waarmee God zich ooit aan Mozes bekendmaakte: Ik ben. In Hem komt Gods belofte aan Abraham tot vervulling, en krijgt het verbond zijn diepste betekenis. Omdat Hijzelf deze goddeli...

Als zaad in vruchtbare aarde Tekst overweging: Kris In de stilte van Nazaret voltrekt zich een groot en ongezien mysterie. Een jong meisje, Maria, leeft zoals zoveel andere meisjes van haar leeftijd – met gewone dromen over de toekomst, in haar geval reeds verloofd – wanneer plotseling een engel haar huis binnentreedt. Geen trompetgeschal of indrukwekkende tekens begeleiden zijn komst, enkel die zachte woorden:  “Verheug je, begenadigde, de Heer is met je.”  Maria schrikt en wordt tegelijk vervuld van verwondering. God spreekt dan ook iets onvoorstelbaars uit: Hij wil mens worden in haar. Maria hoort dat ze een zoon zal ontvangen, de Zoon van de Allerhoogste. Terwijl ze zoekt naar woorden en inzicht, staat haar ziel reeds open voor het mysterie. De engel verzekert haar dat Gods Geest haar zal overschaduwen en dat dit wonder mogelijk wordt. Nu wacht heel de hemel ademloos op het antwoord van één mens. Maria, klein in menselijke ogen, staat met groot geloof tegenover Gods ui...

De blik omhoog Tekst overweging: Kris De veertigdagentijd is een oefening in loslaten. Niet alleen van gewoonten of comfort, maar vooral van een blik die te veel op onszelf gericht blijft. In de stilte van deze dagen worden we uitgenodigd om dieper te kijken, naar Christus. Dieper kijken betekent hier: ons niet verliezen in onze eigen tekorten, onrust of mislukkingen, maar onze blik richten op Hem die verhoogd werd. In de woestijn – zo lezen we vandaag in de eerste lezing – waar het volk Israël murw werd van de tocht en zijn vertrouwen verloor, verschenen giftige slangen. Het volk had genoeg van de honger, van het wachten, van het uitzichtloze. Ze klaagden, keerden zich af van God en verloren de richting. Maar midden in hun bitterheid en hun lijden liet God een teken oprichten: een koperen slang op een staak, door Mozes geplaatst. Wie opkeek, bleef in leven, zo lezen we. Het was geen magisch middel. Het was een uitnodiging om zich los te maken van de geslotenheid van het eigen hart ...