Van Woord naar leven

Méér dan lichamelijke genezing Tekst overweging: Kris Jezus beval de melaatse om met niemand over zijn genezing te spreken. Dat horen we bij meerdere genezingsverhalen in het evangelie. Op het eerste gezicht kan dit merkwaardig overkomen. Juist zij zouden immers een prachtig getuigenis kunnen geven over Jezus, over wie Hij is en wat Hij doet. Maar nee, zij moesten zwijgen. De genezene van vandaag moest zich wel laten zien aan de priesters en een offer brengen voor zijn reiniging, zoals Mozes had voorgeschreven. Dat was bedoeld als getuigenis voor de mensen. Verder mocht hij er met niemand over spreken. De reden voor dit zwijgen ligt hierin dat Jezus zijn weg nog niet volledig had afgelegd. Elk getuigenis over Hem zou op dat moment fundamenteel onvolledig zijn geweest. De genezene zou een Messias verkondigen zonder kruis en zonder opstanding: een weldoener, een genezer, maar nog niet de Verlosser die zijn leven ten einde toe zou geven. Het gevaar bestond dat Jezus herleid werd tot wa...

Waar liefde vastloopt, opent God een weg Tekst overweging: Kris In de eerste lezing horen we woorden die kunnen binnenkomen: wie zegt God lief te hebben en de ander haat, leeft in de leugen. Anders gezegd: Iemand kan God geen liefde toedragen als hij zijn medemens afwijst. Klare taal, zonder omwegen. Liefde tot God en liefde tot de de naaste zijn blijkbaar onlosmakelijk met elkaar verbonden. Diep in onszelf onderschrijven we allemaal deze waarheid. Tegelijk botst zij met onze eigen ervaring. Het is immers heel herkenbaar dat het ons niet altijd lukt om iedereen met dezelfde openheid tegemoet te treden. Relaties raken beschadigd, spanningen sluipen binnen, oude wonden blijven gevoelig. Dat is van alle tijden en het gebeurt overal waar mensen elkaar nabij zijn: in gezinnen, in families, in gemeenschappen, op het werk. Wat kunnen deze woorden uit de brief van Johannes dan voor ons betekenen? Wil Johannes zeggen dat ons onvermogen om lief te hebben meteen betekent dat we God niet bemi...

Geschapen naar Gods beeld, geroepen tot overgave Tekst overweging: Kris Beide lezingen van vandaag spreken, elk op hun eigen manier, over angst. Het evangelie volgt meteen op het broodwonder dat we gisteren hoorden. De leerlingen hebben dit wonder aanschouwd, zij hebben de overvloed gezien, het breken en delen van het brood, het teken van zorg en leven. En toch, zegt Marcus zonder omwegen, hebben zij de betekenis ervan niet doorgrond. “Ze waren niet tot inzicht gekomen door wat er met de broden was gebeurd, doordat ze hardleers waren.” Ook wij zeggen vaak vertrouwd te zijn met het evangelie. We kennen het mysterie van Gods menswording, we belijden dat Christus in ons woont, dat Hij ons roept om doorheen de ander Gods liefde gestalte te geven. We onderschrijven dit, we dragen het als levensideaal, we noemen het zelfs onze roeping. En toch - als we heel eerlijk zijn - ervaren velen van ons dat er diep vanbinnen iets is dat ons tegenhoudt om ons werkelijk te geven aan dit gebeuren, om...

Van Kerstmis naar zending Tekst overweging: Kris Volgende zondag vieren we de Doop van de Heer. Daarmee komt de kersttijd liturgisch gezien tot haar einde. Wat we in deze dagen nog lezen, mag daarom beluisterd worden in het licht van Kerstmis: het geheim van Gods Zoon die in onze wereld is gekomen en zich met ons mensen heeft verbonden. In de eerste brief van Johannes horen we vandaag een zin die dat geheim samenvat: het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden. Johannes maakt duidelijk dat Gods komst naar de wereld geen reactie is op menselijk gedrag. God kijkt niet eerst of de mens Hem wel voldoende bemint om dan te beslissen of Hij zich zal geven. God is liefde, en liefde maakt geen berekeningen. Hij komt, eenvoudigweg omdat Hij liefheeft. Die liefde krijgt in een gebroken wereld de gestalte van verzoening: het herstellen van een relatie die door de mens b...

 In Hem geloven: het enige wat nodig is, en liefhebben Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, vandaag leven we rond de dagen van De openbaring van de Heer, vroeger omschreven als Driekoningen, die ook wel de wijzen uit het oosten worden genoemd. Er bestaan vele verhalen. Ze verschillen nogal van inhoud. Het lijkt er wel op dat enerzijds het geloof in de waarheid van die verhalen soms in de sprookjeshoek terecht gekomen is, maar anderzijds brengen de verhalen mensen dichter bij wat hen dierbaar is, misschien vanuit hun jeugd.  Maar ze zijn niet nostalgisch bedoeld. Welke boodschap zit erin voor jou en mij, geplaatst in deze tijd? Wij leven in een tijd waarin alles onderzocht kan worden, en we zijn doorgaans te snel om iets wat niet te bewijzen valt, om daar dan ook maar niet meer in te geloven. Belangrijk is het dat we onderscheid kunnen maken tussen ‘historie’ en geloof. Geloven is van alle tijden. Vormen kunnen veranderen, en verhalen moet je leren verstaan. Van...

Waar de sterre bleef stille staan Tekst overweging: Kris Het feest dat in de volksmond Driekoningen wordt genoemd, heet in de liturgie ‘Openbaring van de Heer’. Het viert dat God zich in Jezus zichtbaar toont aan de wereld, niet voor enkelingen, maar voor alle volken van alle tijden. In menselijke gestalte openbaart God wie Hij is en waartoe Hij oproept. De reis van de magiërs uit het Oosten brengt hen naar een onverwachte bestemming: een stal, een kwetsbaar kind, geboren in armoede en eenvoud. In Hem erkennen zij de koning der Joden en - zo lezen we - zij bieden Hem hun geschenken aan: goud, wierook en mirre. Doorheen de geschiedenis is er veel geschreven over de symbolische betekenis van deze geschenken. Die uitleg kan verdiepend zijn, maar laten we haar even laten rusten. Laten we vandaag kijken naar het eenvoudige maar radicale gebaar zelf. Zij bieden geschenken aan een kind dat niets heeft, een kind zonder macht, bijzonder kwetsbaar, en schijnbaar zonder enige bescherming, beh...

Zie het Lam van God Tekst overweging: Kris Of we nu een kerk of kapel binnenlopen, thuis knielen voor gebed, of ons innerlijk richten op wat boven is: we ‘zien’ - net zoals Johannes de Doper vandaag aan de oever van de Jordaan - Jezus naar ons toekomen. Hij doet dit. Eigenlijk hoeven we daar niets voor te doen. We hoeven Jezus niet te zoeken of ergens te gaan halen, en we hoeven Hem niet te vragen tijd voor ons te maken. Hij komt naar ons toe. Wat een gedachte om te koesteren wanneer we ons in gebed begeven: Hij komt. Het enige wat wij hoeven te doen, is Hem verwelkomen, met heel ons hart. Johannes de Doper zegt ons vandaag in welke hoedanigheid Jezus tot ons komt: als het Lam van God , en als degene op wie de Geest neerdaalt en blijft rusten. Jezus zou Christus niet zijn als de heilige Geest niet op Hem rustte. Het is de Geest die Hem blijvend met de Vader verbindt. Het is de Geest die zijn roeping als Messias levendig houdt en Hem de genade en kracht schenkt om zijn zending te vo...

Van belijdenis naar leven Tekst overweging: Kris In de eerste lezing spreekt Johannes zijn lezers aan als kinderen . Dat woord heeft een pastorale toon maar draagt tegelijk iets vaderlijks in zich, bijna als een smeekbede. Hij schrijft vanuit zorg voor de geloofsgemeenschap. Na de openbaring die met Kerstmis is gevierd, nadat velen het komen van God in Jezus hebben omarmd, ziet hij een reëel gevaar groeien. Mensen beginnen zich namelijk los te maken van de inhoud van die openbaring, en dat gebeurt niet buiten de geloofsgemeenschap, maar van binnenuit. Net zoals vorige woensdag gebruikt hij ook hier het woord antichrist . Het gaat om wie Jezus losmaakt van God en het geloof ontdoet van zijn concrete kern. Sommigen ontkennen dat Jezus werkelijk de Messias is die in het vlees is gekomen. Anderen spreken over God, maar zonder Hem te verbinden met de persoon van Jezus. Johannes wijst zijn lezers op een gevaar dat naar de toekomst toe verstrekkende gevolgen kan hebben. Wie afdwaalt, zal oo...

Leven onder Gods zegen Tekst overweging: Kris In naam van Ricky en mezelf wens ik ieder van jullie een vredevol en gezegend 2026. Moge dit nieuwe jaar gedragen zijn door Gods nabijheid en door de hoop die Hij telkens opnieuw in ons leven wekt. Op deze eerste dag van het jaar beluisteren we hoe God zelf het initiatief neemt om ons onder zijn zegen te plaatsen, zoals verwoord in de eerste lezing: “Moge de Heer u zegenen en u beschermen, moge de Heer het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de Heer u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.” Drie keer wordt de Naam van de Heer uitgesproken, als een ritme dat zich in het hart vastzet en onze dagen kleurt, behoedt en richting geeft. In deze zegen verbindt God zich met zijn volk en, in diezelfde beweging, ook met ieder van ons. Hij legt als het ware zijn eigen aanwezigheid over het leven van mensen heen. Zijn gelaat wordt naar ons toegekeerd, zijn licht rust op ons, zijn vrede omgeeft ons. Die zegen zegt: je ...