3e paaszondag - A

Onderweg met de Verrezene

Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, uit: Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven door Otheo/Sant’Egidio.

Het evangelie van vandaag brengt ons terug naar de dag van Pasen, die de evangelist Lucas in zijn verhaal bijna volledig laat doorbrengen met twee eenvoudige leerlingen, van wie er een naamloos blijft, omdat het misschien wel de naam van ieder van ons is. Die twee keren bedroefd terug naar hun dorp niet ver van Jeruzalem, berustend in de dood van de jonge profeet uit Nazareth die zij enthousiast hadden gevolgd.

Het is alsof het evangelie van de verrijzenis – dat vaak vreemd is aan deze wereld en aan ons – binnenkomt in een bedroefde, berustende en op zichzelf geplooide mensheid, zoals bij die twee. Ze zijn ervan overtuigd dat met de dood van Jezus alles voorbij is en niets meer kan veranderen. Zo antwoorden ze aan de vreemdeling die tussen hen in loopt en die hen vraagt naar de reden van hun droefheid: “Wij leefden in de hoop dat Hij degene was die Israël zou bevrijden”. Hoe kunnen we niet denken aan de berusting van zo velen tegenover een wereld die niet in staat is om uit de logica van de oorlog te komen, of die politieke, economische en culturele keuzes niet wil loslaten die zoveel migranten de dood in jagen of zoveel ouderen tot eenzaamheid en verlatenheid dwingen?

Het evangelie van Pasen met de Verrezene als vreemdeling breekt door in ons midden, in onze pijnlijke en verdwaalde wereld. En Hij wil de hele dag bij ons doorbrengen. Dat is de betekenis van de dagelijkse verkondiging van het woord van God. Aan het begin van het gesprek – en dat gebeurt elke keer dat we naar het woord van God luisteren – worden ons onze hardheid en onze vergeetachtigheid aan de kaak gesteld: “Hebben jullie dan zo weinig verstand en zijn jullie zo traag van begrip dat jullie niet geloven in alles wat de profeten gezegd hebben?”.

Alle vier de evangelisten benadrukken de vergeetachtigheid van de leerlingen. Hoe vaak had Hij gezegd dat Hij in Jeruzalem gekruisigd zou worden en daarna zou verrijzen? Maar zij hadden die woorden niet serieus genomen. Pasen begint opnieuw met luisteren, opdat ons hart warm wordt. Uit een brandend hart stijgt het gebed op: “Blijf bij ons”.

En Jezus blijft, gaat met hen mee naar binnen en bereidt zelf het avondmaal, zoals de evangelist lijkt te suggereren. Dat gebeurt elke keer in de liturgie van de zondag: door te luisteren naar het woord voelen we ons hart warm worden en bij het breken van het brood gaan onze ogen open. Dat is de manier waarop de leerlingen van alle tijden Pasen beleven, de ontmoeting met de verrezen Jezus.

Zonder aarzeling – zoals die twee, ook al was het laat in de avond – zullen we terugkeren naar onze steden, naar onze vertrouwde plaatsen, om aan iedereen te zeggen: Christus is verrezen. Met Pasen wordt het mogelijk om weer te hopen op een nieuwe tijd – Jezus begint die met ons – en om een nieuwe wereld te zien, die van het koninkrijk – Jezus begint die met ons.

Lieve zussen en broers: Christus is verrezen!

Laten we bidden

Heer, onze God,
U bent ons nabij,
ook wanneer wij U niet verwachten.
Op onze wegen, in onze vragen
en in onze twijfel komt U ons tegemoet.
Neem onze geslotenheid weg
en raak ons hart aan,
zodat het opnieuw warm wordt van binnenuit.
Blijf bij ons, Heer,
en laat ons uw aanwezigheid ervaren
in het eenvoudige gebaar
van samenkomen en delen.
Maak ons tot mensen
die leven vanuit uw verrijzenis,
die hoop dragen waar moedeloosheid heerst
en die licht brengen waar het donker is.
Zo willen wij op weg gaan, met U,
vandaag en alle dagen van  ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij Hem die ons nabij is herkennen in het Goede dan ons omringt.
Een gezegende zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Heb je ook wel eens de neiging om je terug te trekken uit de gemeenschap wanneer twijfel of donkerte je overmant, zoals de twee leerlingen op weg  naar Emmaüs? En heb je al ook al eens ervaren hoe er van binnenuit iets kan veranderen wanneer je je gedragen weet door het Goede, door de Heer zelf, en hoe je dan opnieuw de kracht vindt om je opnieuw naar je naasten toe te keren, terug naar jouw Jeruzalem?
Blijf aandachtig voor Hem die met je meegaat, ook in momenten van donkerte, verwarring of twijfel. Herken Hem in het Goede en laat zijn aanwezigheid je hart verwarmen. En deel wat je ontvangt met de mensen om je heen.