zondag 16 door het jaar A

De akker van ons hart

Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek 'Het Woord van God elke dag – 2026', uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio.

Jezus vergelijkt zijn koninkrijk met een graankorrel die tussen het onkruid moet groeien, met een piepklein mosterdzaadje dat een grote boom wordt en ten slotte met een beetje gist: alles moet verloren gaan om geopenbaard te kunnen worden.

Het is het geheim van de hemel, maar ook van een goed leven vandaag: zonder opoffering voor anderen, zonder op te houden voor onszelf te leven, is er geen vreugde en geen toekomst. Het Rijk Gods verbergt zich op aarde om de hemel te openbaren; het verbindt zich met de mens om hoop en zin te geven aan alle menselijk leven, zelfs aan de dood; het vermengt zich op mysterieuze wijze met ons leven, zodat we het kunnen verwelkomen en laten groeien.

Het koninkrijk wordt niet onmiddellijk in zijn geheel geopenbaard. En toch zit in dat zaadje, het kleinste van alle zaden, dat zaadje van het evangelie dat in de grond van ons hart wordt gezaaid, reeds de hele toekomst vervat. Het zaad is ons toevertrouwd, het heeft goede grond nodig, het moet in ons en met ons groeien.

Deze gelijkenis, die ver van onze logica en ons gedrag staat, brengt een cultuur van vrede tot stand. Vandaag zien we hoe tragische conflicten zich verspreiden. Wie zich sterk waant, gaat genadeloos op zijn doel af. Daarom moeten deze woorden van het evangelie tot voorbeeld strekken om een gunstig moment voor dialoog en onderhandelingen te kiezen of op zijn minst niet uit te sluiten.

De parabel zegt niet dat er geen vijanden zijn. Integendeel. Hij wijst alleen op een andere manier om ze te benaderen: eerder dan gewelddadig te maaien, waardoor je ook de goede plant kunt uitrukken, verdient een geduldige en afwachtende houding de voorkeur. Dat is een grote wijsheid die een ongelofelijke kracht bezit.

De eigenaar heeft geduld en vertrouwt op het laatste oordeel, dat over de liefde zal gaan. Jezus houdt van de aarde van ons hart, ook al is het niet volmaakt en groeit er onkruid op. Hij laat zich niet teleurstellen of verlammen door de moeilijkheden. Zelfs één goede vrucht geeft betekenis en eeuwigheid aan de hele akker.

Daarom leert Jezus ons om lief te hebben, zelfs wanneer we het kwaad in onszelf en in de anderen kennen, wanneer we de splinter of de balk zien, wanneer we teleurgesteld zijn omdat we niet zijn wie we hadden gewild of omdat de dingen niet lopen zoals we hadden gewild. Want God schenkt zijn kinderen "zoete hoop", omdat Hij ons na de zonde de mogelijkheid van berouw schenkt.

Laten we bidden

Heer,
leer ons geloven in de kracht van het kleine.
Geef ons het geduld om te wachten,
de moed om het goede te blijven doen
en het vertrouwen dat U ook vandaag
uw koninkrijk laat groeien in onze wereld.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij elke dag opnieuw openstaan voor Gods werk in ons hart en in de wereld.
Zegen over deze zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Wij zien vaak eerst wat verkeerd loopt, terwijl God blijft kijken naar wat nog kan groeien. Hij nodigt ons uit om niet gevangen te blijven in teleurstelling, maar met geduld en vertrouwen mee te werken aan een wereld waarin het goede steeds meer ruimte krijgt.