zondag 3 door het jaar A

Horen en volgen

Tekst overweging: Kris

In 2019 heeft paus Franciscus de derde zondag door het jaar ingesteld als de Zondag van het Woord van God, via het apostolisch schrijven Aperuit illis. Die keuze is allesbehalve toevallig. Deze zondag valt namelijk samen met het begin van Jezus’ openbaar optreden. Het is het moment waarop het Woord als het ware naar buiten treedt, mensen aanspreekt en hun leven in beweging zet.

In het evangelie van vandaag richt de Heer zich tot vissers aan het meer. Het gaat om gewone mensen, geen geleerden of religieuze specialisten, maar mannen die leven van hun handen en vertrouwd zijn met het ritme van arbeid, zorg en volhouden. Jezus spreekt hen aan midden in hun dagelijkse werk. Dat leert ons dat de roep van Jezus dichterbij is dan wij vaak vermoeden. Wij zoeken God graag op in bijzondere momenten, in stilte, op retraite of op bedevaart, wanneer we bewust tijd en ruimte maken voor wat ons draagt. Dat blijft waardevol en heilzaam. Tegelijk mogen we niet vergeten dat nog vóór wij het Woord opzoeken, het Woord ons reeds heeft opgezocht. Het komt ons tegemoet op de plek waar wij wonen, leven en werken. God staat niet vreemd tegenover de concrete omstandigheden van ons bestaan. Juist daar wil Hij zich laten vinden en van zich laten horen. Daarom vraagt het dagelijkse leven, naast uitdrukkelijke momenten van viering, stilte en retraite, om een aandachtig hart, ontvankelijk voor zijn nabijheid.

Opvallend is hoe de vissers reageren wanneer Jezus hen roept. Ze laten vrijwel onmiddellijk hun netten achter en volgen Hem. Dat klinkt vreemd en misschien zelfs onrealistisch. Wij zouden eerder geneigd zijn om toch eerst even te overleggen, om te praten met familie of kennissen, om vooral ook te willen weten waar dit alles toe zal leiden. Misschien speelden die vragen ook bij hen, maar het evangelie legt de nadruk duidelijk elders. Ze horen het Woord en handelen onmiddellijk. Ze laten los en kiezen ervoor Hem te volgen, zonder zekerheid over wat die weg hen zal brengen. Hun antwoord is geen uitgewerkt plan, maar een beschikbaarheid die zich toevertrouwt.

Dat roept het beeld op van Maria, die bij de aankondiging haar ja-woord sprak zonder te weten wat haar te wachten stond. Ook zij liet zich dragen door vertrouwen. Navolging begint vaak met een ja, uitgesproken zonder overzicht, maar niet zonder geloof. Wij leven graag met agenda’s en vooruitzichten, met grip en zekerheid, omdat dat houvast geeft. Ja zeggen tot de Heer betekent die vertrouwde kaders loslaten en ons toevertrouwen aan zijn nabijheid, in het vertrouwen dat Hij met ons meegaat en dat ons ja vruchtbaar mag worden wanneer wij het door Hem laten dragen.

Het Woord van God is meer dan de woorden die Jezus ooit heeft uitgesproken. Elk woord van de Schrift, ook uit het Oude Testament, mag gelezen worden als een plaats waar de Heer zich vandaag tot ons richt. In de Schrift blijft God spreken, roepen, troosten en richten. Daarom noemen wij de Bijbel een heilig Boek, wezenlijk anders dan elk ander boek, hoe waardevol en inspirerend dat ook kan zijn. In de Schrift wordt Gods openbaring doorgegeven, ontvangen en bewaard in het leven van zijn volk. Andere teksten kunnen licht dragen en waarheid weerspiegelen, maar de Bijbel blijft de bevoorrechte plaats waar de Heer zichzelf aan mensen toevertrouwt.

Tegelijk reikt het Woord verder dan de Schrift alleen. Nog vóór er woorden werden opgeschreven, was het Woord bij God en leefde het in God. Dat Woord is mens geworden in Jezus, geboren uit Maria, gebaard in Betlehem, binnengekomen in de geschiedenis van mensen. Sindsdien is het Woord niet enkel iets dat gelezen wordt, maar Iemand die nabij is, die spreekt, die meegaat. Dat mensgeworden Woord, de Heer zelf, mogen wij ook vandaag onder ons en in ons weten. Zoals Hij ooit sprak aan de oever van het meer, zo spreekt Hij ook nu en vraagt Hij om antwoord, om engagement, om mee te bouwen aan zijn Rijk.

Moge deze Zondag van het Woord van God ons vormen tot mensen die leren luisteren, die zich laten raken en die antwoorden met hun leven. Moge het Woord ons maken tot mensen die horen en gehoor geven, zodat het licht dat ooit in Galilea is opgegaan ook vandaag zichtbaar wordt in onze wereld.

Laten we bidden

Heer,
U spreekt tot ons midden in ons leven,
waar wij wonen en werken.
Leer ons luisteren met een open hart.
Maak ons aandachtig voor uw nabijheid.
Geef ons de vrijheid om los te laten
wat ons vasthoudt.
Moge uw Woord ons in beweging zetten.
Dat wij horen en gehoor geven,
en U volgen waar U ons roept.
Groeiend in U.
Amen.

Geliefde mensen, moge het Woord dat in ons woont ons van binnenuit vormen tot mensen van aandacht en trouw.
Een rijke zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Mag het Woord uit de Schrift, het Woord dat mens is geworden, de Heer zelf, het levende hart van je bestaan zijn? Als Iemand die je draagt en richting geeft?