vrijdag na de Openbaring van de Heer

Méér dan lichamelijke genezing

Tekst overweging: Kris

Jezus beval de melaatse om met niemand over zijn genezing te spreken. Dat horen we bij meerdere genezingsverhalen in het evangelie. Op het eerste gezicht kan dit merkwaardig overkomen. Juist zij zouden immers een prachtig getuigenis kunnen geven over Jezus, over wie Hij is en wat Hij doet. Maar nee, zij moesten zwijgen. De genezene van vandaag moest zich wel laten zien aan de priesters en een offer brengen voor zijn reiniging, zoals Mozes had voorgeschreven. Dat was bedoeld als getuigenis voor de mensen. Verder mocht hij er met niemand over spreken.

De reden voor dit zwijgen ligt hierin dat Jezus zijn weg nog niet volledig had afgelegd. Elk getuigenis over Hem zou op dat moment fundamenteel onvolledig zijn geweest. De genezene zou een Messias verkondigen zonder kruis en zonder opstanding: een weldoener, een genezer, maar nog niet de Verlosser die zijn leven ten einde toe zou geven. Het gevaar bestond dat Jezus herleid werd tot wat Hij deed, terwijl zijn diepste zending nog verborgen lag.

Jezus moest eerst de weg van het kruis gaan en ons daarin voorgaan. Op het kruis zou Hij zijn diepste solidariteit tonen met de meest lijdende mens. Hij moest tevens afdalen in de duisternis van het menselijk bestaat, tot in de donkerste krochten, om ook de meest van God vervreemde zielen te verlichten en hen binnen te leiden in de genade van de opstanding, die Hem door de Vader werd geschonken. Dáár ligt de verlossing voor ieder van ons. Jezus verkondigen zonder deze weg zou een vergissing zijn. Het zou het hart van het evangelie missen.

Wat wij hieruit leren, is dat Christus volgen zonder zijn kruis zijn volle betekenis verliest. Ware navolging betekent Hem volgen tot onder het kruis. Of, om het met de woorden van de kleine Theresia te zeggen: ‘Een leven leiden van liefde is niet je tenten opslaan op de Taborberg, maar het is met Jezus de weg van Calvarië gaan en het kruis zien als een schat.’

Dat kruis zien als een schat vraagt een dieper kijken dan blijven staan bij de uiterlijke vrucht van de genezing. Hoe werkelijk en bevrijdend die genezing ook is, zij is niet het eindpunt. Zij opent de weg naar iets groters: naar leven in de Heer, leven dat ontspringt aan het mysterie van kruis en verrijzenis.

Wanneer Johannes in de eerste lezing zegt: ‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven’, wijst hij precies op dit mysterie van verlossing dat geworteld is in Jezus die voor ons gestorven en verrezen is.

Een christen is geroepen te leven in de paasgenade; een genade die niet losstaat van de weg die Hij is gegaan, maar daaruit voortkomt en ons daarin meeneemt.

Laten we bidden

Heer Jezus Christus,
U ziet dieper dan onze kwetsuren en onze nood.
Open onze ogen voor het leven
dat U laat oplichten in kruis en verrijzenis.
Vorm ons hart om tot een plaats
waar uw genade kan wonen.
Leid ons op de weg die U zelf bent gegaan.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge het licht dat uit Christus’ verrijzenis opgaat ons bestaan verdiepen en richting geven.
Een mooie vrijdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Ben ik bereid dieper te kijken dan fysieke genezing? Kan ik dit verbinden met de weg die de Heer voor ons is gegaan? Leer ik die weg zien als mijn werkelijke genezing? Getuigt mijn leven daarvan?