donderdag in week 3 door het jaar

Leven vanuit ontvangen genade

Tekst overweging: Kris

Waar we gisteren in het evangelie de gelijkenis van de zaaier hoorden, waarin het woord van God als zaad wordt uitgestrooid in uiteenlopende bodems, laat Jezus vandaag zien wat er met dat ontvangen zaad gebeurt wanneer het werkelijk wortel schiet. Het woord dat gezaaid wordt, draagt licht in zich en is bestemd om zichtbaar vrucht te dragen en niet om verborgen te blijven.

“Je pakt toch geen lamp om hem onder een korenmaat te zetten of onder een bed weg te bergen? Nee, je zet hem op een standaard.”
Jezus spreekt over het licht dat Hij aansteekt door zijn woord en zijn aanwezigheid. Dat licht is kwetsbaar, zoals een kleine lamp in een donkere ruimte, en vraagt zorg en aandacht. Wie dit licht toelaat in het eigen leven, geeft het de ruimte om genadevol zijn werk te doen.
Van daaruit gaat het schijnen. Het licht wordt niet alleen ontvangen voor zichzelf, maar wil ook schijnen voor de mensen die ons zijn toevertrouwd. Een geloof dat uit voorzichtigheid of vermoeidheid wordt weggestopt, verliest gaandeweg zijn vermogen om richting te geven. Dat verschraalt niet alleen het eigen leven, maar doet ook afbreuk aan wat bedoeld is om de wereld smaak en richting te geven.

“Alles wat verborgen is, moet openbaar worden gemaakt, en alles wat geheim is, moet aan het licht komen.”
Waar Gods licht wordt toegelaten, komt aan het licht wat vaak als confronterend wordt ervaren. Dat kan lastig aanvoelen. Toch opent dit gebeuren juist een weg naar heling en zuiverheid. Dit mogen we gerust het wezen van Gods barmhartigheid noemen (cfr. André Louf).
Wie deze heling ervaart, zal dit ook verlangen voor de wereld waarin hij leeft, omdat hij van binnenuit aanvoelt dat deze weg de mens werkelijk richting geeft en bevrijdt van al wat belemmert om echt als mens te leven zoals hij bedoeld is: ten diepste vrij, Gods liefde zijnde.

“Met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden, en er zal je zelfs meer worden toebedeeld. Want wie heeft zal nog meer krijgen; maar wie niets heeft, hem zal zelfs het laatste worden ontnomen.”
Jezus spreekt over luisteren en ontvangen. Wie bereid is te ontvangen wat hem wordt toevertrouwd, merkt hoe het geloof zich kan verdiepen en groeien. Wat met zorg wordt ontvangen, wordt gaandeweg rijker. Wie het gehoorde laat passeren zonder betrokkenheid, ervaart hoe het langzaam vervaagt en uiteindelijk zijn kracht verliest.

Wanneer we deze drie uitspraken van Jezus samen beluisteren, wordt duidelijk dat het licht dat God schenkt ontvangen, geleefd en zichtbaar wil worden. Deze beweging raakt het leven van iedere gelovige en van de Kerk als geheel. De Kerk mag geen gesloten ruimte zijn, maar een plaats waar licht wordt ontvangen, gedeeld en uitgedragen. Altijd vanuit de Heer, die haar levend hart is.

Laten we bidden

Heer,
U vertrouwt ons meer toe
dan wij soms beseffen.
Laat wat U in ons aanraakt
ook anderen ten goede komen.
Maak ons tot mensen die
uw goedheid doorgeven.
Moge ons leven
een stille verwijzing zijn naar U.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge het ontvangen licht ook voor anderen tot steun zijn.
Een toegewijde donderdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Ben je je bewust van het licht waarmee jij bent aangeraakt? Of maak je het kleiner door jezelf gering en onwaardig te achten? Dat laatste kan vroom klinken, maar kan in wezen ook een vorm zijn van hoogmoed: je vastklampen aan jezelf. Je bent meer dan jezelf. Je bent kind van God, door Hem bewoond, bemind en verlicht. Laat deze genade doorwerken in je leven. Leef als een mens die leeft in Gods licht. Draag dat licht waardig. Niet alleen voor jezelf, maar voor allen die jou zijn toevertrouwd. Laat Gods goedheid door je heen schijnen, nederig en tegelijk sterk, als een belichaming van Gods barmhartigheid voor allen die God op jouw levenspad brengt.