vrijdag in week 3 door het jaar

Gedragen door de Gekruisigde

Tekst overweging: Kris

De eerste lezing van vandaag is geen fraai verhaal. Ze vertelt een pijnlijke ontsporing in het leven van koning David. David blijft thuis terwijl zijn leger ten strijde trekt. Hij ziet Batseba, verlangt naar haar en laat haar bij zich brengen om met haar te slapen, hoewel hij weet dat zij de vrouw is van Uria, een van zijn soldaten. Wanneer zij zwanger wordt, probeert David zijn fout toe te dekken. Hij manipuleert Uria, zelfs door hem dronken te voeren. Uiteindelijk laat hij hem opzettelijk omkomen in de strijd. Wat begint met een blik, met verlangen dat omslaat in begeerte, eindigt in bedrog en dood.

Vandaag zouden we zulke daden - terecht overigens - scherp veroordelen. We spreken dan over grensoverschrijdend gedrag, machtsmisbruik, manipulatie en moord. En toch staat dit verhaal in de Bijbel en noemen we dit het Woord van God. Niet omdat God dit zou willen of goedkeuren, wel omdat deze tekst laat zien hoe reëel en herkenbaar het menselijk leven is. De Bijbel is geen vroom sprookjesboek, maar een eerlijk boek over mensen, ook wanneer zij falen en verantwoordelijkheid dragen voor wat zij anderen aandoen.

Misschien zeggen we terecht dat Davids zonden niet de onze zijn. En toch houdt dit verhaal ons een spiegel voor. Het toont hoe dichtbij ontsporing kan komen wanneer verlangens geen grens meer kennen, wanneer macht zichzelf begint te rechtvaardigen, wanneer goede bedoelingen misbruikt worden om eigen keuzes te verbergen. Davids verhaal laat geen ruimte voor verontschuldiging. Het benoemt schuld en verantwoordelijkheid en toont tegelijk hoe verwoestend onbeheerste begeerte en misbruik van macht kunnen zijn.

In de komende dagen zullen we lezen dat David spijt krijgt van zijn zonden. Hij erkent zijn schuld en zoekt God opnieuw. Toch zal zijn koningschap voor goed getekend zijn. Zonde kent gevolgen. Ze laat littekens na, ook wanneer er achteraf oprechte spijt is, vergeving wordt gevraagd en zelfs wordt geschonken. De Bijbel kijkt hier heel nuchter en menselijk naar, zonder te vergoelijken en zonder te ontkennen.

Naast het vele mooie in en rondom ons moeten we erkennen dat de wereld waarin we leven vaak gebroken is. Ondoordachte of egoïstische keuzes laten diepe kwetsuren na, zowel bij wie gekwetst werden als bij degenen die anderen gekwetst hebben. Met die werkelijkheid omgaan is niet evident, bijzonder niet voor wie de last van kwetsuren draagt.

Opzien naar de Gekruisigde kan ons daarbij helpen. Daar zien we Jezus die alle menselijke gebrokenheid heeft gedragen en blijft dragen. Dat betekent niet dat pijn zomaar verdwijnt of littekens uitgewist worden. Wel mogen we ze bij de Heer neerleggen, in het vertrouwen dat Hij ze met ons meedraagt.

Kijk naar de Gekruisigde. Ween om je kwetsuren en om wat je is aangedaan. Breng bij Hem wat je pijn doet en wat je tekent. Tracht Gods barmhartigheid toe te laten, midden in je pijn. Bid voor jezelf. Bid, als dat kan, ook voor wie je gekwetst hebben. Bid om heling, voor ieder mens. Lukt dit vandaag niet, wegens een te diepe wonde, probeer het morgen opnieuw. Laten we voor elkaar bidden. Ja, laten we elkaar dragen, zoals de Heer het gewonde schaap in al zijn liefde op zijn schouders heeft genomen, en blijft nemen.

Laten we bidden

Gekruisigde Heer,
U draagt wat wij niet kunnen dragen.
U kent de pijn van schuld
en de last van littekens.
Draag ons in uw barmhartigheid,
geef rust aan wie lijden,
en open wegen van heling
voor ieder mens.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij ons gedragen weten in wat ons pijn doet en samen groeien naar heling en vrede.
Met genegen groeten,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Ben je gekwetst door de daden van een ander? Weet dan dat je, ondanks je diepe pijn en de littekens die je meedraagt, door God bemind bent. Hij is geen hemelse tovenaar die je pijn zomaar uitwist, maar Hij is er wel in aanwezig. Hij omarmt en draagt je met zijn liefde. Misschien valt het je moeilijk dit te geloven, en dat is heel begrijpelijk en menselijk. We willen je nabij zijn, je beluisteren, je wonden erkennen en, als het mag, ze mee dragen, ook al weten we hoe onhandig en beperkt we daarin vaak zijn.

Ben je iemand die anderen gekwetst heeft? Sta dan stil, ween en bid. Laat je niet wegduwen van God, maar heet Hem welkom in je eigen gebrokenheid. Zijn nabijheid neemt je verantwoordelijkheid niet weg, maar nodigt je uit tot waarheid en omkeer. God wijst het kwaad af en roept de mens tot leven. Bid om vergeving, bid om genezing. En als het kan, vraag vergeving aan degene die je pijn hebt gedaan. Zoek naar wegen van herstel waar dat mogelijk en verantwoord is, en heb respect wanneer de ander je afwijst of afstand nodig heeft. Blijf zelf op weg naar God, en leer daar leven in waarheid en nederigheid.