dinsdag in week 1 door het jaar

Gezien door God

Tekst overweging: Kris

Vandaag lezen we verder in het eerste boek Samuël. Gisteren hoorden we, in de overweging van Ricky, hoe zij dieper inging op de pijnlijke spanning waarin Hanna leeft: bemind door haar man Elkana, maar tegelijk diep gekwetst door haar kinderloosheid en door het sarrende gedrag van Peninna. Met die achtergrond voor ogen zien we hoe Hanna vandaag gebroken en intens biddend in het heiligdom verschijnt.

Ze stort haar hart uit voor de Heer, zwijgend, met alleen bewegende lippen. De aanwezige priester Eli schat haar gebed verkeerd in en verdenkt haar zelfs van dronkenschap. Dat is pijnlijk, want zij zoekt God en wordt juist daar miskend. Dat gebeurt vandaag ook nog. Het is niet omdat iemand priester is of een titel draagt, binnen of buiten de Kerk, dat hij vanzelf een goede luisteraar is. Luisteren en zien vraagt meer dan horen en kijken; het vraagt aandacht, openheid en het vermogen om het verdriet van de ander aan te voelen zonder oordeel.

Gelukkig is God groter dan menselijke beperktheid. Waar Eli in eerste instantie tekortschiet, wordt hij later toch drager van Gods zegenwoord. Het is mooi om te zien hoe God, ondanks de grenzen van Eli, toch door hem spreekt en handelt. Hanna mag in vrede gaan. Die woorden doen haar gezicht opklaren, niet omdat alles meteen opgelost is, maar omdat zij zich gezien weet. Hoe wezenlijk is dit in het leven van een mens! Hanna klaart niet alleen op, maar vindt ook opnieuw vertrouwen. Zo leren we Hanna kennen als een stille getuige van vertrouwen dat door de nacht heen draagt.

In het evangelie horen we hoe de mensen getroffen worden door Jezus’ woord. Zij ervaren het als nieuw en als gezagdragend, anders dan alles wat zij tot dan toe kenden. Die nieuwheid zit niet in een andere uitleg of een scherpere redenering, maar in Jezus zelf. In Hem komt God zelf nabij, zichtbaar en hoorbaar aanwezig. Hij belichaamt Gods nabijheid en spreekt woorden die het leven raken en dragen. Zijn woord blijft niet buiten, maar raakt de mens van binnenuit om hem te helen en op te tillen.

Met datzelfde gezag is Jezus ook vandaag bij ons. Wanneer wij ons openen voor zijn Woord, in het dagelijkse gebed, in het luisteren naar de Schrift en in het ontvangen van de sacramenten, laten wij toe dat Christus zelf ons leven binnentreedt. Daar raakt Hij ons en richt ons op, stap voor stap.

In diezelfde beweging komt Hij ons ook nabij in de ontmoeting met anderen, waar mensen luisteren, nabij zijn en elkaar werkelijk zien. Zo wordt zijn aanwezigheid tastbaar in woorden van aandacht, in gedeelde kwetsbaarheid en in zorg die niet wegkijkt. Op die manier blijft zijn gezag levengevend werkzaam, midden in ons bestaan.

Laten we bidden

Heer,
U komt ons nabij
waar mensen elkaar werkelijk zien.
Geef ons ogen die niet wegkijken
en een hart dat ruimte maakt
voor wie kwetsbaar is.
Zo mogen wij, door uw genade,
plaats worden waar uw leven zich laat voelen.
Groeiend in U.
Amen.

Geliefde mensen, moge wat wij ontvangen aan genade ons bewegen tot nabijheid, geduld en zorg voor elkaar.
Een mooie dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Sta eens stil bij de vraag hoe jij luistert. Kun jij de ander ontvangen zonder meteen je eigen woord klaar te hebben, zonder te oordelen of te corrigeren? Kun jij zo aanwezig zijn dat de ander zich niet alleen beluisterd weet, maar ook werkelijk ontvangen? Misschien kan dan later een woord groeien dat de ander draagt en niet overweldigt.