maandag in week 2 door het jaar

Vernieuwingen toelaten

Tekst overweging: Ricky Rieter

Beste vrienden, een bruiloft staat op stapel, en tevoren is het de gewoonte dat de aanstaande bruidegom nog samen met zijn vrienden een soort afscheidsfeestje viert. De bruid doet hetzelfde met haar vriendinnen. De dag daarna zal een feestelijke mijlpaal worden. Er breekt een nieuwe periode aan.

Misschien is dit de achtergrond van de beginsituatie uit de lezing van vandaag. Er komen mensen naar Jezus toe om Hem een vraag voor te leggen: Waarom vasten de leerlingen van Johannes en de leerlingen van de farizeeën wel, maar uw leerlingen niet? Jezus antwoordt er misschien wat cryptisch op, zoals Hij wel vaker doet als het een kritische vraag betreft. Hij antwoordt: Bruiloftsgasten kunnen toch niet vasten zolang de bruidegom bij hen is.
Nee, dat kunnen ze niet, maar begrijpen de mensen het beeld? Wie is die bruidegom dan wel? Jezus gaat nog verder, Hij betrekt het op zichzelf: Er komt een dag dat de bruidegom bij hen wordt weggehaald, en dan is het hun tijd om te vasten.

Het is onzeker of de vragers en ook de leerlingen die meestal in Jezus’ buurt zijn, het wel begrijpen. Praat Jezus over zijn toekomst, de toekomst die ook de leerlingen nog helemaal niet kennen? Jezus heeft vanaf het begin van zijn prediking al gesprekken gehad waarin Hij, schijnbaar raadseltaal sprak die men niet begreep omdat Hij op een heel ander niveau met de farizeeën praatte, dan waar zij voor openstonden.

Jezus vervolgt wat hij te zeggen heeft, weer in beeldtaal: Een oude versleten mantel kun je niet verstellen met een nieuwe lap, de nieuwe lap zal de versleten mantel kapottrekken. En jonge wijn, daar kun je toch ook geen oude, afgedankte zakken mee vullen? Dan zou het ook misgaan. Zowel de zakken als de wijn zouden verloren gaan.

Wat wil Jezus daarmee te zeggen? Ik probeer er woorden voor te vinden. Jezus is een grote vernieuwer, en de farizeeën hechten aan hun eigen gewoontes en aan de bepalingen die in de wet zo geregeld zijn, waarbij ook de richtlijnen rond het vasten. Ze zitten daar zo in vast dat de oorspronkelijke bedoeling er niet meer in aanwezig is. Ze zijn slaaf geworden van hun gewoonten. Ze zitten er zo in gevangen dat ze niet meer open staan voor nieuwe wegen.  Jezus wil hen bevrijden van het wettische denken. Voorlopig hebben ze er nog geen oren naar. Ze doen er het zwijgen toe, reageren nergens op. De leerlingen trouwens ook niet.

Deze beelden zijn in zich wel duidelijk, ze horen bij hun dagelijkse leven. Zeker gaan ze geen bruisende nieuwe wijn in versleten zakken doen, en als de vrouwen hun oude mantels willen opknappen zullen ze toch eerder nieuwe stof kopen en met naald en draad aan de gang gaan.

Proeven wijzelf wat Jezus wil zeggen?

Het oude achterlaten als het niet meer functioneert, en open staan voor de nieuwe ideeën van Jezus, de meest oorspronkelijke man die bestaat. Zelf leefde Hij vanuit zijn diepste Oorsprong.

Hoe gaan wij om met oude tradities en met nieuwe ideeën. Zal het onze tijd wel duren of hebben we behoefte aan verfrissende ideeën? Het gaat niet zozeer over materiele dingen, maar vooral over onze manier van denken rond het geloven in deze tijd. Durven we mee te gaan in de beweging van de Kerk, en durven we elke dag opnieuw te beginnen? Niet te zeer omkijken naar wat er was  - dat is immers voorbij - en open voor wat komen kan?

Laten we bidden

Goede Vader,
wij worden uitgenodigd op uw bruiloftsmaal.
Niet altijd zijn we er ons van bewust,
- het klinkt wat al te feestelijk.
We verdrinken in de drukte van ons leven.
Wij vragen U, wil ons helpen
om elke dag attent te zijn
om uw tekenen te zien en ernaar te leven.
U hebt ons geschapen
om mét U en in U te leven,
biddend en werkend,
ons voorbereidend op dat eeuwige feest met U.
Wij danken U dat U bij ons blijft,
ook als we afdwalen.
Dit vragen we U,
door Jezus, onze broeder.
Amen

Goede vrienden, laat elke dag opnieuw de eerste zijn om ons te voegen in het gebedsritme van de Kerk. Een klein moment aan het begin van de dag, om jezelf weg te schenken in al wat je doet. Het zal de dag heiligen!
Ricky


Suggesties voor onderweg

Kun je meegaan met de ontwikkelingen in de Kerk? Probeer je te volgen welke dingen er veranderd zijn en kun je ermee omgaan? Zou je ook mee kunnen praten over vernieuwingen die vruchtbaar zouden kunnen zijn voor jezelf en voor anderen? Of geef je kritiek op kerkelijke leiders of functionarissen (‘ze’ doen het ook nooit goed’). Wie zijn die ‘ze’? We horen allemaal bij de Kerk. Positieve inbreng voor opbouw of veranderingen is van levensbelang voor ons allemaal.

Reacties

  1. Vandaag moet ik kiezen: ofwel blijf ik vast aan het oude,ofwel laat ik mij leiden door het nieuwe nm de radicaliteit van de boodschapvan Jezus .
    Het evangelie is niet een een verstelling maar is elke dag nieuw.
    Heer Jezus geef mij de genade vandaag te leven in een diepe relatie met U .Help mij aandachtig te luisteren wat U vandaag vraagt om open te staan voor het nieuwe leven in en met U.




    BeantwoordenVerwijderen
  2. Meegaan in de nieuwe denkoptie van de kerk is moeilijk voor mij. Kleine levendige parochies worden afgeschaft. Geen zondagse eucharistie meer. Wel nog uitvaarten, doopsels en huwelijken....
    Als een parochie haar wekelijkse zondagsviering niet meer mag vieren, bloed ze stilletjes dood....
    En het ergste is dat de mensen die dit allemaal beslissen er niets mee inzitten !!
    Iedereen mag naar de "nieuwe" parochie (grote) komen........
    Er gaat zoveel moois verloren....
    Het maakt me toch wat triestig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb het moeilijk met de afschaffing van kleine levendige parochies. Geen zondagse eucharistie meer. De gemeenschap bloed stilletjes dood....
    En het ergste van al is, dat de mensen die dit beslissen er niets mee inzitten.....
    ze willen de mensen laten eucharistie vieren in de NIEUWE GROTE parochie.... Het gevolg is dat heeeeel veel mensen afhaken.
    Ik word er triestig van.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zonder parochiegemeenschap geen Kerk,gebouwen staan leeg,zonder pastor,geen pastor,omdat de Kerk niet meegaat in de tijd,al eeuwen, sluit de Kerk mensen uit!!! oa de vrouwen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Beste Hilde,
    de ervaring van mensen die altijd veel met de Kerk hebben gehad, en nu totaal de andere kant uitgaan is heel verdrietig en herkenbaar. Het zijn wel feiten waar veel onmacht bij komt kijken. Het lijkt erop dat de Kerk doodbloedt op deze manier.
    Je kunt het van twee kanten bekijken, maar zelf voel je je eigen verdriet, dat je de vertrouwde mogelijkheden ontnomen worden. De Kerk zelf, de andere kant van de medaille, lijdt hier ook zeer onder. Wat is onmacht? Waar kunnen we een schuldige aanwijzen? Ik voel je verdriet, en ik voel ook de onmacht van de Kerk. Ik voel het gebeuren in Kerk en wereld. Eigenlijk is het een mooi teken dat je dit verdriet op deze site laat horen. Het is een algemeen gevoel dat de Kerk zou afgedaan hebben en dat de leiding van de Kerk zou gefaald hebben. Zo simpel is het echter niet. Dankjewel dat je schrijft wat dit proces in je oproept. Het is een crisissituatie. Niet alleen van individuele mens , maar evenzeer van de Kerk die er ook zeer onder lijdt.
    Ik schrijf niet om mee te gaan met gedachten in de richting van het sterven van de Kerk. Wat ik geloof is, dat er Een is die een stuwende kracht kan worden om in deze crisis van mensen individueel en van de Kerk, ons nooit los zal laten.
    Een crisis roept altijd op tot een kans. We mogen de moed niet verliezen, al is het heel begrijpelijk dat het wel gebeurt.
    De Kerk is altijd in ontwikkeling naar nieuwe vormen, uitgaande van de huidige situatie. Het meeste ‘Kerk’ zijn wij als we blijven geloven dat het schip van de Kerk niet verdrinken kan zolang er nog mensen zijn die het juist niet opgeven. Samen met jou zijn er velen die deze malaise meemaken. Een ding is zeker, we kunnen niet terug naar de ‘vroomheid’ van jaren geleden, en ook niet naar de vormen van geloofsbeleving, maar mogen met hulp van de Geest Gods die al van den beginne over het water zweefde, doorgaat met het geven van inspiratie en het leiden van de Kerk. Aan ons wordt gevraagd: blijf positief in je gebed, en vraag elke dag vurig om ons in onze nood te begeleiden. Misschien naar nieuwe vormen, vanuit de inspiratie van de Geest. ‘Kom heilige Geest’ of ‘Heer ontferm U. over ons.
    Dankjewel Hilde, heb moed!’

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Toch een bedenking over dat waar men amper over spreekt en wat toch zoveel mensen blijft raken, oud en jong. Het is nl opvallend sterk hoe de Moeder Gods, waar zij de laatste decennia en eeuwen regelmatig naar ons is toegekomen om haar kinderen te helpen,, zij zeer veel nadruk legt op de herwaardering van de sacramenten, dat van de verzoening incluis, van het gebed (bid bid veel kinderen) en bereidheid tot aangepaste offers, hoe klein ook, volgens ieders levensstaat (bv soms dat vasten !) . Hoe noem je deze aanbevelingen ? Niet simpel, zeker geen breken met wat wel goed was, maar veeleer een nieuw enthousiasme, in liefde en vrede, om allereerst bij de Vader -Zoon en Geest kracht en inspiratie te zoeken voor wat we vandaag nodig hebben. ik besef zelf maar een strompelende nederige leerling te zijn. Veni Creator Sancte Spiritus over ieder van ons en over de hele Kerk en wereld,

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten