1 jan - Maria, Moeder van God

Leven onder Gods zegen

Tekst overweging: Kris

In naam van Ricky en mezelf wens ik ieder van jullie een vredevol en gezegend 2026. Moge dit nieuwe jaar gedragen zijn door Gods nabijheid en door de hoop die Hij telkens opnieuw in ons leven wekt.

Op deze eerste dag van het jaar beluisteren we hoe God zelf het initiatief neemt om ons onder zijn zegen te plaatsen, zoals verwoord in de eerste lezing: “Moge de Heer u zegenen en u beschermen, moge de Heer het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de Heer u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.” Drie keer wordt de Naam van de Heer uitgesproken, als een ritme dat zich in het hart vastzet en onze dagen kleurt, behoedt en richting geeft. In deze zegen verbindt God zich met zijn volk en, in diezelfde beweging, ook met ieder van ons. Hij legt als het ware zijn eigen aanwezigheid over het leven van mensen heen. Zijn gelaat wordt naar ons toegekeerd, zijn licht rust op ons, zijn vrede omgeeft ons. Die zegen zegt: je staat niet alleen, je leven ligt in mijn handen.

In het evangelie van deze dag krijgt die zegen een lichaam en een gezicht. Wat in Numeri wordt uitgesproken, wordt in Christus zichtbaar en tastbaar. In Hem komt God zelf ons nabij, niet enkel van buitenaf, maar ook van binnenuit. Het Woord is mens geworden, niet als een voorbijgaand bezoek, maar als een blijvende inwoning. In Christus wordt Gods zegen belichaamd en wordt Gods nabijheid een levende werkelijkheid midden in ons dagelijks bestaan.

Toch vraagt Christus’ inwoning, zoals elke zegen, om ontvankelijkheid. Dat herkennen we ook bij de zegen aan het einde van de eucharistie: zij wordt gegeven, altijd met waarde en genadekracht, maar zij vraagt ook een open houding om werkelijk door te werken in het leven. Zo is het ook met Christus die bij ons wil wonen. Hij dringt zich niet op, Hij wacht. “Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop,” lezen we in het boek Openbaring; “als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden” (Op. 3,20). Als wij de deur van ons leven gesloten houden, blijft die maaltijd uit. Niet omdat God zich terugtrekt, maar omdat zijn liefde onze vrijheid eerbiedigt. Ontvankelijkheid, innerlijke bereidheid en een antwoord dat ook geleefd wordt, openen de ruimte waarin ons christen-zijn van binnenuit vorm kan krijgen.

Maria toont ons hoe die ontvankelijkheid eruitziet. Vandaag verschijnt zij als iemand die ons een weg wijst, een houding van het hart waarin Gods zegen werkelijk kan wortelen. “Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken,” zo lezen we. Zij bewaart in stilte en overweegt. Zij reageert niet met veel of luide woorden. Zij eigent zich niets toe en dwingt het mysterie niet in een eigen schema. Zij ontvangt als een arme van geest, beschikbaar voor wat God in haar leven wil doen.

In een wereld vol stemmen, meningen en onafgebroken lawaai staat Maria voor een heel andere houding. Zij kiest voor innerlijke ruimte, voor luisteren, voor trouw aan wat haar wordt toevertrouwd. Haar hart is een contemplerend hart, open voor Gods spreken en gevoelig voor zijn weg.

Zoals een kind opkijkt naar zijn moeder, zo mogen ook wij vandaag naar haar opzien. Zij leert ons wat het betekent om te overwegen, om niet alles meteen vast te leggen of te beheersen. Zij nodigt uit tot een geloof dat wortelt in stilte en rijpt in vertrouwen. Tegelijk mogen we meer doen dan naar haar opkijken. We mogen ons aan haar toevertrouwen. Als Moeder staat zij naast ons, neemt zij ons als haar kinderen bij de hand en brengt zij ons tot haar Zoon. Terecht noemt de Kerk haar ‘Bruid van de Heilige Geest’, want het is de Geest die ons van binnenuit in beweging zet en ons naar Christus toewendt. Als Moeder gaat zij ons voor in gebed en bidt zij met ons, opdat dat Pinkstergebeuren zich in ons mag voltrekken als een innerlijke beweging die ons binnenleidt in het leven van de Heer.

Moge 2026 een jaar worden waarin we tijd maken en ruimte geven aan stilte, waarin diepgang mag groeien en waarin het genadevolle waaien van de Geest ons innerlijk leven mag vernieuwen. Moge het een jaar zijn waarin Christus werkelijk thuis mag komen in het leven van ieder mensenkind.

Nogmaals een voorspoedig, vredevol en gezegend 2026.

Laten we bidden

God van licht en vrede,
keer uw gelaat naar de wereld
die U geschapen hebt.
Laat uw zegen rusten over ieder mensenleven,
ongeacht naam of plaats.
Moge uw Geest ons hart vernieuwen,
dag na dag.
Moge de wereld vrede kennen.
In Christus' naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge deze eerste dag van het jaar getekend zijn door dankbaarheid: dankbaar voor het nieuwe jaar, dankbaar voor Gods nabijheid in Christus, dankbaar voor zijn liefde voor ieder van ons. Mogen we in 2026 zijn goedheid voor elkaar zijn. Moge God gebeuren in heel de wereld.
Van harte, kris

---

Om mee op weg te gaan

Kijkend naar het evangelie van vandaag: wat leer je van Maria? Wat betekent het voor jou om alles in stilte te bewaren en te overwegen? Wat is voor jou de inhoud van die stilte?