4e paaszondag - A

De stem van de Herder

Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, uit: Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven door Otheo/Sant’Egidio.

De menigte in Jeruzalem die naar de eerste toespraak van Petrus luistert, vertegenwoordigt alle volkeren die zich, geraakt door het woord van het evangelie, afvragen wat de zin van hun leven is en wat hun taak in de geschiedenis is. Zij “waren diep getroffen”. Ook voor hen werd de enorme kloof zichtbaar tussen hun onverschilligheid, die de dood aan het kruis van deze rechtvaardige mogelijk had gemaakt, en de hartstochtelijke tussenkomst van de Vader, die Hem van de dood had bevrijd. Het evangelie “treft” altijd ons hart wanneer we ernaar luisteren: het onthult onze ongevoeligheid, onze kilheid, onze luiheid en onze zonde, en we voelen onze afstand tot God, de enige Goede, de enige die zijn hele leven heeft gegeven voor onze redding en die van allen.

In een wereld waarin het normaal is om een hoge dunk van zichzelf te hebben, laat het evangelie ons ons ware gezicht zien. We worden ons bewust van onze zwakheid, onze zonde en dus van de vraag die de menigte na de toespraak aan Petrus stelt: “Wat moeten we doen?”. En Petrus zegt hun duidelijk: “Kom tot inkeer en laat u allen dopen in de naam van Jezus Christus". Het is een uitnodiging om ons hart te veranderen, onze blik van onszelf af te wenden en onze ogen te richten op Jezus die gekruisigd is en die ons als Verrezene roept om Hem te volgen, zoals schapen de herder volgen.

Het evangelie dat we hebben gehoord bevat een passage uit de toespraak van Jezus over de goede herder en zijn schapen. Jezus is bij zijn schapen. Het evangelie is de deur die ons opent voor het geloof. En Jezus, als een goede herder, houdt niet op met spreken, maar “roept zijn eigen schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten (...), hij loopt voor ze uit en ze volgen hem".

Wie blijft luisteren naar de stem van het evangelie – dat is het dagelijks luisteren naar het woord van God – zal niet van de weg afdwalen: “Een vreemde”, verzekert Jezus, “zullen ze niet volgen”. De verrezen Heer blijft ons elke dag toespreken en ons bij onze naam noemen, zoals Hij Maria, Tomas, Petrus en ook ons heeft geroepen.

In deze moeilijke tijd roept Hij ons voor die ontelbare menigten die getroffen zijn door oorlog en zoveel ander kwaad. En Hij leidt ons naar buiten. De Heer blijft met zijn kleine kudde werken en vraagt allen om te groeien in liefde, “om hun het leven te geven in al zijn volheid”.

Laten we bidden

Heer Jezus,
U die ons bij onze naam roept en ons voorgaat,
open ons hart voor uw woord,
dat ons raakt en ons leven in beweging brengt.
Keer ons naar U toe
en leid ons op uw weg,
opdat wij, luisterend naar uw stem,
niet verdwalen maar groeien in liefde.
Schenk ons uw Geest,
en laat ons leven vinden in overvloed.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, laten wij samen op weg gaan, gedragen door Christus die ons hart richting geeft.
Een vreugdevolle zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Hoe gaan wij om met het dagelijks Woord uit de Schrift? Is het gewoon een interessante tekst uit een ver verleden die ons inspiratie geeft voor ons huidig leven? Of ontmoeten wij in het Woord de Herder die ons uitnodigt Hem te volgen? Of nog sterker: ontvangen wij in het Woord de genade die ons zal helpen Hem daadwerkelijk te kunnen volgen? Laten we het Woord omarmen, de Heer zelf die ons aanspreekt en verwelkomt in zijn eigen leven.