dinsdag in de 4e paasweek

Van horen tot behoren

Tekst overweging: Kris

Op het feest van de Tempelwijding loopt Jezus in de zuilengang van Salomo. Rond Hem staan mensen die Hem vragen ronduit te zeggen of Hij de messias is. Jezus antwoordt dat Hij dat al heeft duidelijk gemaakt, niet in grote verklaringen, maar in wat Hij doet: “Wat Ik in naam van mijn Vader doe, getuigt over Mij.” Hij verwijst naar zijn daden – genezingen, tekenen van leven, woorden vol gezag. En toch dringt het niet door. Want al zijn die tekenen zichtbaar, ze roepen geen vanzelfsprekend geloof op. Ze vragen om een andere manier van waarnemen: een luisteren van binnenuit. Het gaat niet om zien op afstand, maar om zich aangesproken weten, om open te komen voor zijn stem.

“Mijn schapen luisteren naar mijn stem. Ik ken ze en zij volgen Mij.”

Alles begint bij dat luisteren: niet vanuit zekerheid of afkomst, niet gesteund op kennis alleen, maar in het herkennen van zijn stem. Wie Hem hoort, wordt gekend, en wie gekend is, wordt geleid. Het is een weg die mensen samenbrengt, die hen opneemt in een gemeenschap. Daar waar mensen zijn stem herkennen en tot geloof komen, groeit iets nieuws: een verbondenheid die haar oorsprong vindt in de levende relatie met de Heer.

In de eerste lezing uit de Handelingen zien we hoe dit werkelijkheid wordt. Ver van Jeruzalem, in het heidense Antiochië, klinkt opnieuw de stem van de Herder, nu door eenvoudige verkondigers, Cyprioten en Cyreneeërs. Ook de Grieken luisteren. Ze horen Hem en komen tot geloof, geraakt in hun hart. Wat zich daar voltrekt, is genade: een gave die tegelijk uitnodigt tot antwoord.

Er ontstaat een nieuwe gemeenschap gedragen door de Geest, die mensen van binnenuit samenbrengt Geen band van bloed of traditie, maar een verbondenheid door geloof. Mensen die elkaar niet kenden, vormen nu samen één lichaam, omdat ze zich laten verzamelen door de Herder. Barnabas ziet dit en herkent er het werk van Gods goedheid in. Hij verheugt zich om wat groeit en zich ontvouwt, en bemoedigt hen om trouw te blijven aan de Heer, standvastig in het geloof dat hen samenbrengt.

In Antiochië werden de leerlingen voor het eerst christenen genoemd, zo lezen we. Geen loutere aanduiding van een groep, maar een uitdrukking van hun identiteit: mensen die bij Christus horen. Een christen leeft vanuit een diepe verbondenheid met de Heer, laat zich leiden door zijn stem en wordt samen met anderen gevormd tot een gemeenschap in Hem.

Ook vandaag klinkt de stem van de Herder. Hij roept, verzamelt en leidt. Waar mensen zich openen voor zijn stem en geloven, groeit Kerk: een levend lichaam van mensen die zich toevertrouwen aan Christus en samen gezonden worden om Gods goedheid zichtbaar te maken in woord en daad.

Laten we bidden

Heer Jezus,
U spreekt tot ons
met de stem van de goede Herder.
Leer ons luisteren met het hart,
en U volgen in een diep vertrouwen.
Verzamel ons tot een gemeenschap
die leeft vanuit uw nabijheid.
Maak van ons échte christenen:
mensen die bij U horen,
en uw naam met heel veel liefde dragen.
Vandaag, en alle dagen van ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, laten we onze naam als christen waardig dragen. Anders gezegd: laten we de liefde van de Heer belichamen; Hij met ons, in ons, door ons.
Een toegewijde dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Wat betekent luisteren voor jou? Is het enkel horen wat klinkt, of gaat het om een openheid die dieper reikt? Kan luisteren een weg worden van ontmoeting met God, waarin je groeit in Christus en je leven steeds meer beantwoordt aan de roeping die Hij je geeft?