H. Drie-eenheid

De God van liefde en vrede

Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek Het Woord van God elke dag – 2026, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio.

De liturgische tijd na Pinksteren begint met het feest van de heilige Drie-eenheid, het mysterie dat de kern vormt van het christelijk geloof: God is één in drie personen, Vader, Zoon en heilige Geest. In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest openen christenen overal ter wereld hun gebeden. In elk avondgebed en in elke eucharistie zijn onze eerste woorden: “Gezegend zij de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest”. Het is een teken van eenheid en verbondenheid dat iedereen, klein en groot, in elk deel van de wereld verenigt. Het credo plaatst dit mysterie in het centrum van het geloof van de christenen.

Met het feest van vandaag begrijpen wij dat de Kerk, die met Pinksteren geboren is, haar eerste stappen zet in de naam van de Drie-eenheid. Alles komt van God, van zijn mysterie van grenzeloze liefde die de Vader ertoe bracht zijn eigen Zoon te zenden voor de redding van alle volkeren. “God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft”, zegt Jezus tot Nikodemus.

En de schrijver van de Brief aan de Hebreeën heeft het over deze groeiende liefde van God: “Op velerlei wijzen en langs velerlei wegen heeft God in het verleden tot de voorouders gesproken door de profeten; nu, aan het einde van de tijd, heeft Hij tot ons gesproken door zijn Zoon" (Heb 1, 1-2).

Het feest van de Drie-eenheid nodigt ons uit om deze grenzeloze liefde van God te vieren en laat ons naar de Kerk, de christelijke gemeenschap, kijken als de vrucht van de liefde van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.

De tijd na Pinksteren is voor de Kerk de tijd om deze zending, het verkondigen van het evangelie aan alle volkeren, te vervullen. De heilige Geest verzamelt de gelovigen in eenheid en maakt hen tot kinderen van een volk dat geen slaaf is van de meesters van deze wereld, zoals de apostel schrijft: "U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te worden – door Hem roepen wij God aan met ‘Abba, Vader’",(Rom 8, 15).

Met Pinksteren ontstaat een Kerk die met helderheid en nieuwe kracht de taal spreekt van de liefde voor allen, de taal van de vrede tussen alle volkeren. Het is het mysterie van Pinksteren dat wij samen hebben beleefd, Gods droom voor de wereld.

Het feest van de Drie-eenheid herinnert ons aan de urgentie van de taak die de Heer aan zijn Kerk toevertrouwt. Een taak die vandaag nog dringender lijkt dan gisteren. Wij zien immers hoe de geest van het kwaad in deze tijd zovelen meesleept in een cultuur van geweld en angst, waarbij zij zich bekommeren om hun eigen belangen en die van de armsten vergeten. De toekomst is onzeker, vooral voor de zwaksten.

De heilige Geest spoort ons aan om meer te luisteren naar de behoefte aan verlossing die iedereen heeft. Zijn macht herstelt het weefsel van vrede tussen de volkeren, deelt de liefde mee en schenkt opnieuw leven en waardigheid aan armen en zwakken.

Laten we bidden

Heer onze God,
U hebt de wereld zo lief
dat U uw Zoon hebt gezonden.
Vervul ons met uw Geest
en maak ons tot getuigen van uw liefde.
Vandaag, en alle dagen van ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, mogen wij ons gedragen weten door Gods trouw en elkaar helpen om de weg van het evangelie te gaan.
Zegen over deze zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Hoeveel ruimte krijgt vrede in mijn woorden, mijn keuzes en mijn omgang met anderen? Waar mensen tegenover elkaar komen te staan, kan ik mee zoeken naar wat verbindt en geneest. Gods Geest wil ook door ons heen werken, zodat wij bouwers van vrede worden in onze families, onze gemeenschap en de wereld rondom ons.