dinsdag in week 4 van de advent

Johannes zal hij heten

Tekst overweging: Kris

Vorige vrijdag stonden we stil bij de weg die Zacharias ging, een lange periode van zwijgen waarin zijn hart rijpte. Het werd uiteindelijk een ruimte waarin hij kon meegroeien met wat God had aangekondigd.

Vandaag horen we hoe Elisabet bevalt van haar zoon. Naar goede gewoonte, zoals de traditie het wil, verwacht men dat het kind de naam van zijn vader zal krijgen. Het lijkt vanzelfsprekend. Toch gebeurt hier iets anders. Elisabet doorbreekt dat patroon en spreekt een naam uit die niet uit de familie komt: 'Johannes zal hij heten'. In die naam wordt het verschil zichtbaar tussen menselijk denken en Gods eigen weg. Wie door God wordt aangeraakt, leeft niet langer uitsluitend vanuit het vertrouwde, maar vanuit een dieper gebeuren dat zich niet laat vastleggen in gewoonte of traditie.

Wanneer ook Zacharias om duidelijkheid wordt gevraagd, vraagt hij om een schrijftablet en schrijft dezelfde naam neer. En precies dán wordt zijn mond geopend. De stilte die hem had omgeven, maakt plaats voor lof, voortkomend uit een hart dat geleerd heeft zich toe te vertrouwen aan Gods weg.

De naam Johannes betekent: de Heer is genadig. Het leven van dit kind zal vanaf het begin verwijzen naar Gods initiatief. Johannes zal zelf geen middelpunt worden; hij zal richting aangeven. Zijn bestaan wordt een wegwijzer, een levende oproep vanuit de woestijn je voor te bereiden op de komst van de Heer.

Donderdag vieren we Kerstmis. Voor velen zijn dit dagen van drukte: voorbereidingen, inkopen, kaarten, berichtjes, e-mails, aandacht voor familie en feest. Dat alles mag er zijn. Maar laten we vooral ook zorg dragen voor de binnenkant, voor de ruimte waarin God wil komen wonen. Mogen we leren van Elisabet en Zacharias: luisterende mensen worden, ontvankelijk voor wat God aanreikt, bereid Hem alle plaats te geven in ons leven. Mogen we zo, in de stilte van de heilige kerstnacht, neerknielen bij het mysterie dat zich aandient.

Moge Jezus geboren worden, en wij met Hem.

Laten we bidden

Heer,
vorm ons naar uw weg.
Open ons voor uw genade.
Moge uw Licht in ons wonen.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge deze laatste dagen voor Kerst ons openen voor wat God reeds in ons begonnen is.
Een toegewijde dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

In de adventsverhalen uit de Schrift staat telkens opnieuw Gods initiatief centraal. Hij gaat vooraf aan plannen, verwachtingen en zekerheden. Dat roept de vraag op hoe dit vandaag ruimte krijgt in ons eigen leven. Waar laten wij toe dat God het initiatief neemt, en waar houden wij zelf liever de regie in handen?