woensdag in week 3 van de advent

Een geschiedenis met haken en ogen

Tekst overweging: Kris

Het evangelie van vandaag opent met een lijst van namen. Voor veel lezers lijkt zo’n geslachtsregister weinig zeggingskracht te hebben, maar Matteüs plaatst het bewust aan het begin van zijn evangelie. Hij laat zien dat Jezus niet buiten de geschiedenis staat, maar er middenin geboren wordt. God kiest ervoor zijn weg te gaan door mensenlevens heen, met alles wat daarin onvoltooid en kwetsbaar is. Advent begint zo niet bij een ideaal beginpunt, maar bij een bestaande werkelijkheid, die juist door haar kwetsbaarheid heel herkenbaar is voor ons.

Want wie de genealogie aandachtig leest, merkt hoe weinig opgepoetst deze geschiedenis is. Zo wordt Tamar genoemd, zwanger geworden door Juda in een verhaal vol onrecht en misbruik (Gen 38). Rachab verschijnt, een vrouw met een verleden als prostituee, die in Jericho kiest voor de God van Israël (Joz 2). Ook David wordt genoemd, samen met de pijnlijke herinnering aan Batseba en Uria, een geschiedenis van overspel en geweld (2 Sam 11).

Deze namen tonen dat Gods geschiedenis geen rechte lijn volgt. Ze laten zien dat God zijn belofte niet loslaat wanneer mensen tekortschieten. De eerste lezing uit Genesis spreekt over Juda, aan wie toekomst en leiderschap worden toevertrouwd, terwijl ook zijn leven sporen draagt van schuld en falen. Gods trouw blijkt sterker dan menselijke gebrokenheid. Zo groeit de weg naar Christus in een werkelijkheid die onaf blijkt, maar wel gedragen wordt.

Voor ons vandaag kan dat een diepe troost zijn. God schrijft zijn levensweg niet rond perfecte mensen, maar rond mensen met haken en ogen. Ook wij leven met onaffe verhalen, met keuzes die vragen oproepen, met relaties die kwetsuren hebben opgelopen. Onafheid is voor God geen reden om buiten zijn nabijheid te vallen. Hij treedt juist binnen in wat onaf is en moet bijgestuurd worden.

Diezelfde beweging zien we terug in de evangelieverhalen zelf. Jezus zoekt de Samaritaanse vrouw bij de put op, met haar gebroken relaties en haar dorst naar leven (Joh 4,5-26). Hij blijft stilstaan bij Zacheüs, de gehate tollenaar die vastzit in een bestaan van onrecht en isolement (Lc 19,1-10). Hij laat zich aanraken door mensen die door ziekte of schuld aan de rand waren beland (Mc 1,40-45; Lc 7,36-50). Jezus zegt zelf dat Hij gekomen is voor wie genezing nodig heeft, voor wie vastloopt in zijn leven (Mc 2,17). Hij treedt binnen in het hart van ons onvermogen om ons aan te raken en nieuw leven te schenken. In zijn kruisdood en verrijzenis zal die weg haar voltooiing kennen. Wat een geschiedenis!

Moge het besef dat ons leven nog vaak onaf is ons niet verlammen, maar ons doen knielen voor de Allerhoogste, die met eindeloos geduld in onze geschiedenis komt en haar van binnenuit naar voltooiing leidt.

Laten we bidden

Heer Jezus Christus,
U kwam in een echte geschiedenis,
vol breuken en hoop.
Raak ons aan waar wij vastlopen.
Open in ons de ruimte
voor genezing en toekomst.
Moge de heilsgeschiedenis
ook onze weg worden.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge het licht dat in Jezus verschijnt ons vergezellen op onze levensweg.
Een mooie woensdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Neem de tijd om God dank te zeggen omdat Hij zich niet afwendt van jouw leven, maar het ernstig neemt en nabij wil zijn. Voor Hem is geen mens te klein of onbeduidend om door Hem gekend en aangesproken te worden. Liefde noemt men dat. Moge dit besef ons nederig maken en ons innerlijk openen om ons steeds meer en steeds dieper aan Hem toe te vertrouwen.