zaterdag in week 2 van de advent

Wanneer een stem ons wakker maakt

Tekst overweging: Kris

Elia verschijnt in de Schrift als een profeet met een opmerkelijke kracht, en de woorden die Jezus Sirach vandaag aan hem toeschrijft doen onze wenkbrauwen fronsen. De tekst zegt zonder omwegen dat Elia hongersnood bracht en vuur uit de hemel liet neerdalen, woorden die zo geformuleerd zijn dat ze de indruk wekken alsof God zelf zo met de mensheid zou omgaan. Het zijn uitspraken die schuren en die ons niet onberoerd mogen laten. Tegelijk vragen ze om zorgvuldig gelezen te worden binnen de taal en de geloofsbeleving van die tijd. Wat mensen toen ervoeren, werd doorverteld met beelden uit de natuur en met sterke symboliek. Wanneer mensen vastliepen in keuzes die hen op een dood spoor brachten, werd dat beschreven als droogte, als vuur, als een werkelijke crisis in het leven. Het optreden van Elia wordt zo voorgesteld als een ingrijpend teken dat het niet langer zo verder kon. Het gaat hier niet om een vorm van goddelijke vergelding, maar om profetische taal die de ernst van de situatie onder ogen brengt. Het is taal die confronteert en tegelijk ruimte opent naar herstel. Zo wordt Elia een figuur die wakker schudt en terugroept naar de God van het Verbond.

Vanuit die achtergrond lezen we het evangelie van vandaag. De leerlingen spreken Jezus aan over Elia, die zij net gezien hebben op de berg van de Gedaanteverandering. Ze zoeken naar betekenis en houvast, zoals mensen dat altijd doen wanneer God zich laat zien. Jezus neemt hun vraag ernstig en verbindt Elia met Johannes de Doper. Wat Elia ooit verwoordde in vurige beelden, beluisteren we opnieuw bij Johannes, die op zijn heel eigen manier oproept tot inzicht en bekering. Net als bij Elia wordt ook Johannes niet herkend door iedereen. Ook zijn stem wordt niet aanvaard. Jezus laat zo zien dat Gods weg vaak loopt via mensen die weinig aanzien hebben, maar die wel een waarheid dragen die naar leven wijst.

Wanneer we de lezingen van vandaag spiegelen aan ons eigen leven, herkennen ook wij momenten waarop het bestaan dor aanvoelt, waarop keuzes ons niet verder brengen en alles in ons lijkt vast te lopen. Soms zijn het omstandigheden die ons doen stilvallen. Soms zijn het mensen die woorden uitspreken die ons raken. Niet elke kritische stem is daarom profetisch, maar sommige mensen houden ons een spiegel voor die ons helpt onderscheiden wat leven draagt en wat ons langzaam doet uitdrogen. Hun woorden kunnen schuren en onrust wekken, maar ze zijn bedoeld om richting te geven. Vaak ontwijken we zulke mensen of nemen we hen niet ernstig. We zeggen al snel dat ze over ons oordelen en sluiten ons af voor wat zij werkelijk aanreiken. Toch zeggen ze soms iets wezenlijks, juist omdat ze ons uitnodigen tot eerlijkheid en groei.

Het vraagt nederigheid om zulke mensen toe te laten in ons leven en hun woorden te ontvangen als een oproep tot omkeer. Wie die nederigheid kan opbrengen, ontdekt dat er meer aan het werk is dan menselijke kritiek alleen. Het is de Geest die van binnenuit ruimte schept en ons meeneemt op de weg van de Heer. Ook dat is Advent: leven in de openheid om te ontvangen wat God wil geven, ook als het schuurt.

Laten we bidden

Heer,
U schudt ons wakker.
Schenk ons de nederigheid om te luisteren
wanneer U ons aanspreekt
door mensen en omstandigheden.
Moge uw Geest ruimte scheppen in ons hart
voor wat nieuw kan worden.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, mogen we de nederigheid in ons dragen om signalen van waarheid toe te laten, ook wanneer ze schuren.
Een mooi weekend,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Sta stil bij de omstandigheden die je leven overhoop gooien en die vragen oproepen over wat voor jou echt van waarde is. Misschien word je geconfronteerd met keuzes, met spanningen in relaties, of met een beeld van God dat niet goed voelt. Zulke vragen kunnen ontstaan door situaties waarin je terechtkomt, door woorden van mensen die je aanspreken, door een boek of artikel dat je leest, of gewoon door een inzicht dat je overvalt. Probeer niet meteen je eigen gelijk daar tegenover te plaatsen, maar neem de tijd om te onderscheiden welke waarheid zich hier misschien aandient. Ga hiermee biddend aan de slag. Bid om onderscheid, open je, en vertrouw erop dat de Geest je wil begeleiden op je innerlijke weg, jouw pelgrimage.