vrijdag in week 2 van de advent

Stilte als bron van herkenning

Tekst overweging: Kris

Jesaja houdt ons vandaag een mooi beeld voor ogen: zee en golven, als beeld van het leven dat God in ons wil laten groeien, gedragen door Hem. Vrede stroomt als een brede rivier, rustig en toch vol kracht. Gerechtigheid beweegt als de golven van de zee, in een ritme dat nooit onderbroken raakt. Dat ritme wordt ons gegeven als teken van Gods trouw aan de mens. Wie zich laat vormen door zijn onderricht – om de woorden van Jesaja te gebruiken – ontdekt een innerlijke stroom van rust en vertrouwen, alsof de ziel meebeweegt met een muziek die al in haar is gelegd.

Maar wat is dat onderricht dat de Heer geeft? Het is de stem van God zelf, die op velerlei wijzen tot ons komt. Alleen blijft die stem soms op de achtergrond, omdat wij haar niet opmerken. Het evangelie van vandaag maakt dat zichtbaar in een eenvoudig tafereel. We zien spelende kinderen die met hun fluit melodieën inzetten, soms ernstig, soms feestelijk. Toch loopt iedereen eraan voorbij, alsof hun uitnodiging niet bestaat. Die fluitspelende kinderen zijn een beeld van Johannes de Doper en Jezus. Johannes sprak met profetische ernst, als een roep tot omkeer die mensen wilde wakker schudden. Jezus sprak vanuit een nabijheid die optilt, geneest, vergeeft en mensen uitnodigt om in deze wereld Gods liefde een zichtbaar gelaat te geven. Twee verschillende tonen, eenzelfde uitnodiging. Vele harten bleven er gesloten voor.

Het is een beeld dan we vandaag herkennen. Het rumoer van deze tijd vult onze dagen met een stroom aan indrukken en verwachtingen. Op radio en tv klinkt zoveel negatief nieuws dat het ons soms in een kramp zet. De wereld van de (a)sociale media en al die andere schermen eist onafgebroken onze aandacht. Zelfs ontspanning kan obsessief worden wanneer ze alle binnenruimte opslorpt. Zo verliest het hart gemakkelijk het vermogen om Gods stem op te merken, of die nu klinkt met de ernst van Johannes of met de mildheid van de Heer.

Juist daarom blijft de weg van de stilte zo kostbaar. Een goed verzorgd gebedsleven is van wezenlijk belang voor ieder christen, precies om die stem van God te horen en zijn nabijheid gelovig te doorvoelen. In de volgehouden stilte herkent het hart de komst van God als een aanraking, een beweging die optilt en omhult. Daar groeit de vreugde van het beminnen van Hem die ons draagt. Daar ontvangen wij de kracht om onze dagen te laten stromen in het ritme van zijn vrede, en om licht en zout te zijn in deze wereld, geworteld in het Pasen van de Heer.

Moge deze advent ons hart tot een plek maken van ware Godsontmoeting, met de stilte als vredevolle bedding om Hem te horen. Moge de Geest ons daarin bezielen.

Laten we bidden

Heilige Geest,
U die onze harten raakt
en ons binnenleidt in Christus,
vervul ons met uw heilige gloed
en leer ons te luisteren
naar zijn stil onderricht
als een ware godsontmoeting.
Vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, laten we de innerlijke stilte koesteren als een bedding om God ten diepste te ontmoeten.
Een vredevolle vrijdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Geef tijd en stilte aandacht. Neem ruimte voor het samenzijn met God. Laat zijn vrede de bedding zijn van het luisteren naar Hem. Daal af, verinnig je met de gloed van de Geest - het hart van je gebedsleven.