vrijdag in week 1 van de advent

HET INNERLIJK HUIS VAN GEBED

Tekst overweging: Kris

Wat Jesaja aankondigde – een tijd waarin het zicht terugkeert, duisternis wijkt en verdrukten opnieuw vreugde vinden – krijgt gestalte in Jezus. In Hem wordt zichtbaar wat de profeet heeft beloofd: licht waar mensen vastlopen en genezing waar het hart moe geworden is.

Het evangelie toont dit in de genezing van twee blinden. Ze zoeken Jezus op en stappen met Hem binnen in een huis. Dat detail is betekenisvol. Het wijst naar een plek waar ontmoeting niet overstemd raakt door drukte, maar waar een mens zich laat aanspreken in rust en nabijheid.

Het gebed heeft zo’n ruimte nodig. Niet per se een andere fysieke plaats – al helpt dat vaak – maar vooral een innerlijke plek waar de ontmoeting met Jezus vrijuit mag gebeuren. Een plek waar je thuis bent bij Hem, en waar Hij thuis mag zijn bij jou. Jezus zelf moedigt dit aan wanneer Hij zegt dat wie bidt, zich mag terugtrekken in het verborgene, om daar in stilte te bidden tot de Vader (vgl. Mt 6,6).

Zoals een jong koppel dat af en toe graag alleen is om aandacht te geven aan elkaar, samen te spreken, verbondenheid te belichamen, zo vraagt ook de band met Jezus om momenten die exclusief aan Hem toebehoren. Daar ontstaat de openheid waardoor je zijn nabijheid ontvangt. Het gaat hier niet over wow-momenten, maar om een gewoon en eenvoudig samenzijn met de Heer. Het gaat om het voeden van je ziel.

Vanuit die ontmoeting groeit de bereidheid om je kwetsbare plekken te openen, zoals de blinden uit het evangelie die hun donkerte aan Jezus toevertrouwden. Dat is de beweging waarin Hij wil binnenkomen: Hij zoekt ons precies daar waar we genezing nodig hebben.

Deze tijden van gebed vragen om regelmaat, om een zekere discipline. Zonder die keuze geraakt het voornemen snel ondergesneeuwd door de drukte van de dag. Een vast moment helpt, ook wanneer het druk is. Een eenvoudige gewoonte – bijvoorbeeld een kwartier vroeger opstaan – schept ruimte waarin de ontmoeting met de Heer elke dag opnieuw bereikbaar blijft.

Vanuit deze ontmoeting met de Heer mogen we dan leven. In wezen hoeven we het gebed zelfs niet te verlaten. De geest van gebed kan aanwezig blijven in alles wat we doen. Toch blijven expliciete gebedsmomenten van fundamenteel belang.

Laten we bidden

Heer Jezus,
moge uw Geest in mij een ruimte scheppen
waarin ik U ten diepste kan ontmoeten.
Moge mijn hart een plaats worden
van rust en beschikbaarheid.
Zoals U in mij blijft,
moge ik in U blijven.
Vandaag en alle dagen van mijn leven.
Amen.

Geliefde mensen, moge de heilige Geest ons innerlijk richten op Christus, opdat ons handelen en ons hele zijn door Hem moge worden bezield.
Een toegewijde vrijdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Het evangelie toont een huis waarin Jezus de blinden ontvangt. Hoe krijgt dat een plaats in jouw eigen leven? Maak je ruimte voor momenten waarop jij en de Heer alleen zijn? Hoe geef je vorm aan tijd, stilte en de innerlijke plek waar zo'n ontmoeting kan groeien?