zaterdag in week 1 van de advent

LEVEN IN DE KRACHT VAN GEBROKENHEID

Tekst overweging: Kris

Als we in de spiegel van ons leven kijken, zien we naast momenten van vrede en vreugde ook breuklijnen die door onze keuzes zijn ontstaan: sporen van misstappen, plaatsen waar we onszelf of anderen tekort hebben gedaan. Dat alles kan wegen op ons hart, als een rugzak die bij momenten best zwaar kan zijn. In zulke momenten lijkt het alsof er geen weg vooruit bestaat en alsof innerlijke wonden ons vastzetten.

De lezingen van vandaag zijn als een hemelse zalf op dergelijke wonden. De psalmist zingt dat God wie gebroken is verzorgt en diepe wonden heelt. Dat is geen abstract beeld, maar een belofte die ons allen aangaat tot in de kern van ons bestaan. God ziet onze wonden en nadert ons met liefde en zorg. Hij komt binnen in het hart van onze kwetsuren om ze van binnenuit te helen. Zowel in de wonde van de zondaar als in de wonde van degene die door de zondaar gekwetst is.

In de eerste lezing richt Jesaja zich tot een volk dat vastgelopen is in verdriet en onzekerheid. En dan de belofte: je hoeft geen tranen meer te storten, want God hoort je wanneer je roept. Hij laat zich zien als de Leermeester die niet verborgen blijft, als de stem die richting geeft wanneer het innerlijke kompas geen helderheid meer biedt. Zijn nabijheid wordt begeleiding, een innerlijk licht dat nieuwe horizonten opent. God verbindt de wonden, alle soorten wonden, ook de wonden die een mens zichzelf en anderen toegebracht heeft. De woorden van Jesaja ademen dezelfde zorg als de psalm: God staat niet aan de rand, maar binnenin onze pijn, aanrakend en genezend.

Het evangelie toont hoe die belofte zichtbaar wordt in Christus zelf. Jezus ziet mensen die moe en ontredderd zijn, mensen die geen kracht meer hebben om vooruit te gaan. Hun kwetsuren hebben vele gezichten: ziekte, eenzaamheid, angst. In die brede menselijke kwetsbaarheid hoort ook de pijn wanneer wij tekortgeschoten hebben. Want misstappen, zoals reeds gezegd, kunnen het leven verduisteren. Schaamte, schuldgevoelens en een gevoel van waardeloosheid trekken soms de gordijnen dicht. Jezus ziet dat alles. Hij ziet ons hart, onze vermoeidheid, onze verlangens. En zoals Jesaja het verwoordt en de psalmist het uitzingt: Jezus komt aanwezig in het hart van onze wonden. Niet om gedane zonden goed te praten, wel om te redden. Zijn beweging is mededogen, aanraking, genezing. “Voor hen – de zieken – ben Ik gekomen,” zegt Hij elders (Mc 2,17). Zowel voor hen die zonden hebben bedreven als voor hen die onder het handelen van anderen hebben geleden. In beiden is Hij aanwezig, in het hart van hun pijn, om van binnenuit te genezen. Deze beweging heeft een naam: barmhartigheid. Groots is dat.

En dan gebeurt er iets opvallends. Geen randfenomeen, maar een wezenlijk onderdeel van Gods handelen. Vanuit het herstel wordt de mens gezonden. Wie barmhartigheid heeft ervaren, wordt gezonden deze ook aan anderen te schenken, en wel in naam van de Heer. De leerlingen worden gezonden om te helen en op te richten. Die zending vertrekt precies uit het geschenk dat zij zelf ontvangen hebben. Wat in hen vernieuwd werd, zal tot leven komen voor anderen.

Wat de lezingen ons vandaag leren, is dat onze gebrokenheid geen plek van verlorenheid hoeft te zijn, maar een plaats kan worden waar Christus binnenkomt, geneest en richting geeft. Advent nodigt ons uit om die komst te verwachten, met een hart dat openstaat voor het licht dat God schenkt. Hij wekt leven op plaatsen die verdord lijken en opent wegen waar geen pad zichtbaar is. Ja, voor God is niets onmogelijk!

Moge deze tijd ons helpen om innerlijk te knielen, zoals de tollenaar achter in de tempel (Lc 18,13). Wie zich in nederigheid opent voor Christus, ontvangt een nieuwe toekomst. Gods licht overstijgt iedere nacht. Geen enkel hart is te min om door Hem opgetild te worden.

Moge deze advent een tijd worden waarin zijn zorg ons raakt, zijn stem ons leidt en zijn aanwezigheid ons de vreugde schenkt van een nieuw begin.

Laten we bidden

Liefdevolle Vader,
dank U dat U ons nooit loslaat,
dat U ons met genade aanraakt,
ook in onze gebrokenheid.
U werpt ons niet weg,
maar tilt ons op,
geeft nieuwe kansen
en geneest onze wonden.
Uw barmhartigheid is ons licht in de duisternis.
Leer ons ons hart te openen,
zodat uw liefde ons blijft vernieuwen.
In Christus, onze Heer.
Amen.

Geliefde mensen, moge deze dag vervuld zijn met Gods licht en liefde.
Een vredevol weekend,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Neem een moment van stilte om eerlijk in je eigen hart te kijken. Wat zie je daar? Zowel het goede als het gebrokene mag er zijn. Durf te erkennen waar schuld of pijn je hart raakt, zonder jezelf te veroordelen. Open je hart in gebed en nodig de Heer uit in die plekken waar je zijn heling het meest nodig hebt. Bedenk dat Gods barmhartigheid altijd groter is dan je fouten. Hij wacht je op met open armen.