maandag in week 2 van de veertigdagentijd

Schaamte en barmhartigheid

Tekst overweging: Ricky Rieter

Goede vrienden, in deze veertigdagentijd wordt onze aandacht getrokken naar ons bewustzijn hoe wij ons leven religieus vorm willen geven. Ook hoe we naar Pasen toe kunnen groeien, stap voor stap.

Vroeger waren er veel voorschriften, wat je in de voorbereidingstijd van Pasen wel mocht en wat je niet mocht. Voorschriften van wie? Van de Kerk? Ik denk niet dat er nog veel gezinnen zijn waarin dat onderwerp op dezelfde wijze als vroeger benaderd wordt. Gelukkig liggen er nu andere accenten, waarin ook sociale activiteiten zijn opgenomen. Toch is het sociale alleen niet alles wat nodig is om toe te groeien naar Pasen. De eenheid van uiterlijke vormen en innerlijk bewustzijn brengt vruchtbaarheid tot stand. Het is meer dan een optelsom van twee verschillende aandachtspunten. Beide mogelijkheden dienen hand in hand te gaan en elkaar te beïnvloeden.

Op onze site gaan we uit van teksten uit de liturgie van de dag. We proberen de lezingen serieus te nemen, ook als ze soms wat moeilijk zijn. We gaan op zoek naar de betekenis, die niet altijd meteen helder is. Wat hebben de teksten van de dag met onze leefwijze te maken? Daar gaat het natuurlijk om. Kunnen de oude teksten invloed hebben op ons leven van nu dat er toch anders uitziet na eeuwen? Door lezen, herlezen met het oor van ons hart luisteren en opnieuw luisteren kan een tekst dichterbij komen. Dit om op een dieper niveau te verstaan wat voor alle mensen in alle tijden geldt.

Wat me opvalt in de eerste lezing is het woord ‘schaamte’ een woord dat vandaag zelfs tweemaal voorkomt.  In vers 7a lezen we: U, Heer, staat in uw recht – ons staat deze dag de schaamte op het gezicht…
En nogmaals in vers acht; Heer ons en onze koningen, onze vorsten en onze oudsten, staat de schaamte op het gezicht, omdat wij tegen U gezondigd hebben.

Schaamte is geen gemakkelijk woord. Het betreft hier een diepe  bekentenis van een heel volk dat belijdt afgeweken te zijn van de weg die God van hen verlangt.
Schamen wij ons wel eens en durven we daar voor uit te komen? Moedig is het als in de lezing een heel volk dit bekent. Mooi is het als er meteen aan toegevoegd wordt: De Heer, onze God, is vol erbarmen en vergeving.

Het is trouwens ook zeer moedig als mensen individueel ten opzichte van elkaar de durf hebben toe te geven dat er iets mis is geweest in de onderlinge verhoudingen. Niet alleen toegeven, maar ook vergeving te vragen aan de ander.

We kennen ook spijtbetuigingen, die op tv uitgesproken worden bij schandalen die door landen en bevolkingsgroepen uitgevoerd zijn.

In de tijd toen de persoonlijke biecht minder gebruikelijk werd ontstonden er gemeenschappelijke biechtvieringen die een algemene betekenis hadden, maar wel op een andere manier werkten. Schaamte mag overwonnen worden door het persoonlijk uitspreken van hetgeen er mis was en inderdaad, om vergeving te vragen. Dat is nog steeds mogelijk en is bevrijdend en helend.

De naam van het boek Daniël betekent : God is rechter. Recht moet er gedaan worden, overal waar onrecht gepleegd wordt.

Laten we ons verplaatsen naar de boodschap in het evangelie, en ons verdiepen in de aanwijzingen die ons vandaag worden gegeven met de woorden van Lucas: Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is. Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden…… want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie gebruikt worden.

Je correcte gedrag heeft een spiegeleffect. Het komt naar je terug, al zien we dat niet altijd. Maar je moet niet als motief de effecten nastreven, dan zit er al een onzuiver motief tussen.

Laten we bidden

Barmhartige Vader,
vergevende God,
wij willen onszelf in onze gebrokenheid,
toevertrouwen aan U.
Wij vragen U vergeving
voor alles waarin we verkeerd gehandeld hebben,
of in gedachten niet zuiver zijn geweest.
Wij geloven dat U een Vader bent
vol erbarmen voor al uw kinderen.
Mogen de zachte krachten
in ons altijd overwinnen,
door Jezus, uw Zoon.
Amen.

Beste vrienden, probeer eerlijk te zijn naar eigen gedrag en keer je met heel je wezen naar Hem die je zuivere Oorsprong is, van dag tot dag! Ik wens ons allen toe dat onze geest de eenvoud heeft om in vrede met ieder ander te leven, met als basis: Gods eigen vergevende liefde.
Ricky

---

Gedachten voor onderweg

Zijn er gebeurtenissen uit je leven die niet ‘afgewerkt ‘ zijn en waar je nog vaak aan terugdenkt? Mocht je er behoefte aan hebben om er nog eens naar te kijken, of het in gebed voor te leggen, met een vraag aan de Ene,of je er alsnog verder mee kunt komen en hoe dan wel?

Misschien kan nu die tijd rijp zijn? indien er ergens in je ziel nog schaamte aanwezig is, kijk of je die schaamte kwijt wilt en hoe je dat zou aan zou moeten pakken. Ook van schaamte mogen we bevrijd worden zodat het Licht van Pasen, straks weer helder in ons stralen kan.