dinsdag in de 2e week van de veertigdagentijd

NIET BOVEN MAAR NAAST ELKAAR
(Bij Mt 23, 1-12)

Iedereen die binnen de Kerk bijdraagt aan het doorgeven en uitdragen van het geloof, heeft ook de verantwoordelijkheid om dit geloof praktisch te belichamen. Zij zijn geroepen tot een nederige dienstbaarheid aan God, die zich vertaalt in dienstbaarheid aan mensen, zichtbaar in solidariteit, aandacht en zorg voor hen die kwetsbaar zijn.

Deze dienstbaarheid staat in scherp contrast met de houding die Jezus fel bekritiseerde bij veel farizeeën en schriftgeleerden van zijn tijd. Jezus hekelde hun schijnheiligheid, uiterlijk vertoon en streven naar aanzien. Hij zag hoe zij het geloof beperkten tot regels en rituelen, terwijl hun hart gesloten bleef voor werkelijke liefde en mededogen.

Het is een waarschuwing voor alle tijden, ook voor vandaag. Paus Franciscus heeft zich in het recente verleden meermaals krachtig uitgesproken tegen klerikalisme, machtsmisbruik en uiterlijk vertoon binnen de Kerk. Hij roept bisschoppen, priesters, diakens, religieuzen, pastorale werkers en allen die een dienst dragen binnen de Kerk voortdurend op tot een geloof dat werkelijk geleefd wordt vanuit nederigheid en dienstbaarheid aan mensen. Hypocrisie is daarbij uit den boze.

Maar laten we niet te snel denken dat dit alleen geldt voor wie binnen de Kerk een leidinggevende functie heeft. Als gelovigen dragen we allemaal verantwoordelijkheid, ieder vanuit de eigen roeping. We zijn geroepen om het geloof gestalte te geven in onze gezinnen, op het werk, in de samenleving en overal waar we komen. Juist in het gewone, dagelijkse leven wordt het geloof zichtbaar wanneer we vanuit liefde en medemenselijkheid dienstbaar zijn aan anderen. Zo getuigen we met ons leven van de boodschap van Jezus, die ons vandaag voorhoudt: 'Wie zichzelf verhoogt zal worden vernederd, en wie zichzelf vernedert zal worden verhoogd.' Vertaald betekent dat: Wie zichzelf belangrijker acht dan anderen, zal uiteindelijk klein blijken; wie daarentegen nederig en dienstbaar leeft, zal werkelijk groot zijn in de ogen van God.

Laten we bidden

Heer,
leer ons nederig en dienstbaar te zijn,
zonder uiterlijk vertoon,
met een hart vol mededogen.
Help ons te leven wat we geloven,
opdat uw liefde zichtbaar wordt
in het gewone van elke dag.
Groeiend in U.
Amen.

Geliefde mensen, laten we elkaar nabij zijn in evangelische eenvoud. Niet vanuit de hoogte, maar naast elkaar, als echte broeders en zusters.
Een mooie dinsdag,
kris


Om mee op weg te gaan

Voel je diep vanbinnen ook weleens de neiging om je boven de ander te plaatsen? Soms gebeurt dit subtiel, maar is het toch reëel aanwezig. Het is waardevol om jezelf af te vragen wat hiervan de oorzaak zou kunnen zijn. Kun je je voorstellen dat 'afdalen' een weg naar innerlijke groei is? Ga eens bewust naast de ander staan, niet als meerdere, maar als gelijke, om sámen vanuit een nederig hart de weg van het leven te gaan.

Reacties

  1. Ja we zijn niet volmaakt... ook ik heb wel die pretentie absoluut niet !
    In confrontatie met 'geestes zieken( die me verwijten naar het hoofd slingeren al wil ik begripvol hem tegemoet treden !
    Ook misschien nog méér als ze mijn naasten op die wijze behandelen !
    Dan bid ik wel in de stilte om Zijn Barmhartigheid !
    Deze periode van bekering (mèt Hem in mij en in alle mensen ) te verdragen en spijts alles lief te hebben ,!
    Maar toch met Zijn Aanwezigheid in mij ;in ons écht vergeven en zo liefhebben en Zijn Barmhartigheid tonen !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. In de omgang met mensen heb ik het soms moeilijk met hen die denken alles te weten over bepaalde thema's en dus grootspraak hebben. Ik denk dan... hier is toch geen gesprek mogelijk. Als ik over een aangehaald thema toevallig andere inzichten heb vanuit mijn studies of ervaringen, ga ik hier wel tegenin op een vriendelijke manier... of moet ik hen maar laten doen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb het ook moeilijk met de uitleg hier

      Verwijderen

Een reactie posten