woensdag in week 3 van de veertigdagentijd

Van bewaren naar vervullen

Tekst overweging: Kris

Mozes richt zich tot het volk met een duidelijke oproep: “Luister naar de wetten en de regels waarin ik u onderwijs en kom ze na.” Deze woorden klinken op het moment dat Israël aan de grens van het beloofde land staat. Het volk heeft een lange weg afgelegd, geleid door de Heer, en staat nu voor een nieuw begin. Mozes wijst hen op het belang van het luisteren naar Gods woord. De geboden zijn voor Israël geen verzameling voorschriften die van buitenaf worden opgelegd. Ze vormen het hart van het verbond dat God met zijn volk heeft gesloten. Mozes roept hen op om dit woord serieus te nemen en het als richtsnoer te kiezen voor de toekomst.

Voor de gelovige Jood betekende het bewaren van de geboden: leven in verbondenheid met God. Zijn woorden moesten niet alleen gekend worden, maar ook in het hart worden gedragen. Het volk werd uitgenodigd de geboden te koesteren en ze door te geven van generatie op generatie. Wat God heeft gedaan, moet verteld worden aan kinderen en kleinkinderen. Zo blijft het geloof levend. De trouw aan Gods onderricht vormt de identiteit van Israël. Het volk leert alzo zichzelf kennen als mensen die leven vanuit Gods woord.

In het evangelie van vandaag horen we Jezus spreken over diezelfde Wet. Hij plaatst zich volledig binnen de traditie van Israël en zegt dat Hij niet gekomen is om de Wet of de Profeten af te schaffen. Hij is, zo zegt Hij, de vervulling van de Wet. Als Gods Zoon wordt in zijn eigen leven zichtbaar waar Gods geboden uiteindelijk toe leiden. Jezus belichaamt ten diepste de wil van de Vader. In Hem zien we dat Gods wet haar volle betekenis vindt in het volbrengen van de liefde.

Wat dit voor ons betekent, weten we: aandacht hebben voor elkaar, ook voor hen die ons minder goed liggen. Het betekent geduld hebben, bereid zijn om altijd opnieuw te vergeven, zorg dragen voor wie kwetsbaar is, vriendschap sluiten met de armen, geen geweld. We weten het maar al te goed.

Het goede nieuws is, en ook dat weten we, dat we allemaal bewoond zijn door de Heer. Onze liefde hoeft geen krachttoer te zijn van ons eigen ikje. Om Paulus weer te citeren: “Ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij.” (Gal 2,20). Dát is onze roeping. Vanuit onze overgave aan Hem kan Hij, met ons, zijn liefde altijd opnieuw openbaren in ons eigen hart en onze wijze van leven en omgaan met de medemens.

Net als Mozes onderstreept Jezus het belang van het geloof doorgeven: “Wie de geboden onderhoudt en dat aan anderen leert, zal in het koninkrijk van de hemel in hoog aanzien staan.” Het geloof wil gedeeld worden. In de eerste plaats binnen het gezin, wanneer ouders hun kinderen laten kennismaken met het geloof dat hun leven draagt. Maar ook daarbuiten: onze bredere familiekring, op de werkvloer, medestudenten, buurtbewoners, enzovoort. Altijd, uiteraard, met wijsheid en respect. Ieder mens gaat zijn eigen weg en groeit op zijn eigen tempo. Het evangelie mag nooit opgedrongen worden. Tegelijk blijft het waardevol om, als de mogelijkheid zich aandient, het goede gesprek met elkaar te voeren. Als we dit doen vanuit een diepe verbondenheid met de Heer, en altijd met het grootste respect voor de medemens, kunnen zich in zulke gesprekken door goede woorden werkelijk vensters openen voor anderen. We mogen daarop vertrouwen. Ook dat is evangelie.

Als titel koos ik voor deze overweging: Van bewaren naar vervullen. Het is een beweging die loopt door de hele Schrift. Israël bewaart de geboden en draagt ze door van generatie op generatie. In Jezus wordt zichtbaar waar deze weg naartoe leidt. Hij opent een leven dat volledig doordrongen is van Gods liefde. Wie in Hem wil leven mag stap voor stap groeien in datzelfde leven. Zo blijft Gods wet een levende kracht die mensen binnenleidt in het volle leven dat God wil schenken.

Laten we bidden

Heer Jezus,
U vervult Gods woord met uw leven.
Mogen wij in U blijven
zoals U in ons blijft.
Leer ons leven vanuit deze verbondenheid met U,
zodat in onze woorden en daden
uw liefde zichtbaar mag worden.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge de Geest in ons het vuur aanwakkeren van Jezus’ liefde, zodat wij Gods goedheid zichtbaar maken in ons dagelijks leven. Zegen over deze nieuwe dag.
Met genegen groeten, kris

---

Om mee op weg te gaan

Hoe kijken wij naar Jezus? Is Hij voor ons enkel een figuur uit een ver verleden die een mooi en waardevol leven heeft geleid, de moeite waard om na te volgen? Of mag Hij als de Levende ons hart bewonen en ons laten delen in zijn liefde?