maandag in week 6 door het jaar

Ontvankelijk worden voor wijsheid

Tekst overweging: Ricky Rieter

Beste vrienden, vandaag, vlak voor het begin van de veertigdagentijd, nodigt Jakobus ons uit om ernst te maken met ons geloof. Wat betekent het geloof voor ons en hoe geven we er vorm aan? Mochten we nog betrokken zijn bij de festiviteiten van carnaval, dan toch al wat wijze raad van Jakobus. Hij leefde toen al niet meer, maar deze brief draagt toch zijn naam, zoals dit wel vaker gebeurt bij Bijbelse of andere geschriften. Niet uit ‘oneerlijkheid,’ maar om te beklemtonen dat hetgeen deze persoon te vertellen heeft als het ware uit de mond van Jakobus had kunnen komen.

Wat me vooral treft in het begin van deze brief zijn de volgende woorden: Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Twijfelaars zijn als de golven in zee, die door de wind, nu eens de ene en dan weer de andere kant op worden geblazen (vers 6).

Stel je eens voor dat je op het water bent en bijna niet verder komt omdat de wind meer macht heeft over het besturen van je bootje, dan jezelf. De wind is een stoorzender. Zo kom je nooit bij je einddoel.

Richting zoeken in onze levens is soms zo moeilijk. We worden regelmatig naar twee kanten getrokken en twijfel is ons niet vreemd. Die twijfels en besluiteloosheid komen onder meer ’s nachts in je op, juist omdat we dan nauwelijks controle hebben over wat er werkelijk meespeelt in onze besluitvorming.

Op het gebied van geloven kan dit zeker een grote rol spelen. We zijn misschien vanaf de geboorte, in een geloofsrichting geplaatst toen we er zelf nog niet voor konden kiezen. Ouder wordend gaan we onszelf misschien afvragen, al gaande, of we niet te automatisch geloven en waarom het ons niet meer echt aanspreekt. Waarom we er geen kracht meer uit putten zoals in onze jongere jaren. We dobberen maar wat rond, luisteren eens hier, kijken eens daar, maar komen er niet uit. Er kan ook een soort leegte ontstaan, terwijl de honger naar echt geloven op de achtergrond aanwezig blijft. We verlangen ernaar dat het elan van vroeger weer terugkomt. Wat kunnen we eraan doen om de inspiratie terug te krijgen? We zijn er niet wijs genoeg voor.

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom, en Hij die iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven (vers 5).

Is het dan zo simpel?

Wat me opvalt zijn ook de woorden: zonder voorbehoud en zonder verwijt. In menselijke relaties spelen er allerlei excuses mee, waarom we iets wel willen doen, of juist niet. Het is niet zeker of we ons niet laten meeslepen om zuivere motieven. Dit woord uit de Schrift, klinkt echter als een belofte en niet als iets waardoor we weer terugvallen in verwijten aan jezelf, bijvoorbeeld een schuldgevoel. Het staat er zo ‘stevig’: zo recht door zee wordt aan ons de juiste weg gewezen. De taal van Jakobus is duidelijk. Niet zeuren, niet blijven redeneren, en zeker niet discussiëren, maar ervoor gaan. We kunnen het niet zelf voor elkaar krijgen, maar we hoeven het niet alleen te doen. Wijsheid zal ons gegeven worden als we er Hem vurig om vragen. We hoeven niet meer wankelmoedig te zijn zoals in dat bootje, met wind in allerlei richtingen. Jacobus heeft immers met deze verwijzing  zich duidelijk en van harte uitgesproken. De wijsheid ligt voor het oprapen als wij er echt voor willen gáán. De manier waarop, wordt ons wel gegeven. Zodra we het sturen en besturen van onze levensboot in zijn handen leggen komt het allemaal goed, en de windrichting zal duidelijk worden.

Wat die windrichting betreft maakt de evangelielezing ons ook wel wat duidelijk. Jezus heeft in de omgang met de farizeeën al vaker ondervonden dat ze niet met een open mind naar Hem willen luisteren. Willen ze dat echt niet dan gaat Hij soms op een directe manier ermee om, en raken ze snel uitgepraat. Ze kunnen niet tegen Hem op. Deze keer, na het verhaal van de broodvermenigvuldiging, willen ze een teken van Hem. Jezus slaakt een diepe zucht en zegt:

Waarom verlangt uw soort mensen een teken? Ik verzeker u: aan mensen als u zal zeker geen teken gegeven worden. En Hij liet hen staan, stapte weer in de boot en voer naar de overkant.

Ze willen een teken van hem terwijl Hij heel recent nog een geweldig teken had verricht? En hebben ze dat dan nog niet begrepen? Ze lijken wel stekeblind!

Laten we bidden

Goede God,
Jezus treedt heel direct en krachtig op.
Hij is duidelijk.
Wat kunnen we van Hem leren?
Wijs ons de weg en wil ons leren om,
als dat nodig is,
ook geen tijd te verspillen
aan discussies die niets opleveren.
Zend Uw Geest naar ons
als we soms blijven hangen in besluiteloosheid.
Ook wij willen rechtuit varen
op de koers die U aanwijst.
Dan zijn we volkomen zeker
dat we een goede overtocht maken.
Dit vragen we door Jezus
die een voorbeeld voor ons is.
Amen

Beste vrienden, stappen jullie mee in dat bootje naar de overkant? Elke dag weer, ook op deze maandag. En moge Gods Geest ons begeleiden met de Wind, die altijd in de juiste richting gaat!
Ricky

---

Suggesties voor onderweg

Als we buiten zijn en het waait hard: tegenwind of wind mee, of wind van opzij, dan zouden we dit verhaal nog eens door ons heen kunnen laten gaan, en ons af kunnen vragen, hoe wij in ons leven met al die winden mee zijn gegaan in voor en tegenspoed, en hoe we ons hebben laten leiden, of juist niet. En weet dat de Geest altijd bij je is en was, en paraat om ons bij te staan!